Dawkowanie i sposób podawania leku Tenofovir disoproxil Aurovitas

Tenofovir disoproxil Aurovitas, 245 mg, tabletki powlekane stosowany jest w leczeniu zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Terapia zawsze powinna być inicjowana przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu tych schorzeń. Właściwe dawkowanie i przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leku mają kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka rozwoju oporności.¹

Dawkowanie standardowe w leczeniu HIV-1 i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B

U dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 do <18 lat o masie ciała ≥35 kg zalecana dawka produktu Tenofovir disoproxil Aurovitas wynosi 245 mg (jedna tabletka) przyjmowana raz na dobę, doustnie, podczas posiłku. Przyjmowanie leku z posiłkiem zwiększa jego biodostępność i skuteczność terapeutyczną.²

W przypadku gdy stała postać farmaceutyczna (tabletki powlekane) nie jest odpowiednia dla pacjenta, należy rozważyć zastosowanie innych dostępnych postaci leku tenofowiru dizoproksylu, takich jak granulat lub tabletki o zmniejszonej mocy.³

Czas trwania leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B

Optymalny czas trwania terapii w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B nie został jednoznacznie ustalony. Decyzje dotyczące długości leczenia powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem następujących wskazówek:⁴

• Pacjenci HBeAg-dodatni bez marskości wątroby – produkt leczniczy należy podawać przez co najmniej 12 miesięcy po potwierdzeniu serokonwersji HBe (zanik HBeAg i DNA HBV z pojawieniem się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępach 3-6 miesięcy) lub do serokonwersji HBs, lub do momentu stwierdzenia utraty skuteczności.⁵
• Pacjenci HBeAg-ujemni bez marskości wątroby – leczenie należy kontynuować przynajmniej do serokonwersji HBs lub do pojawienia się dowodów utraty skuteczności. Przerwanie leczenia można rozważyć po osiągnięciu stabilnej supresji wirusologicznej (utrzymującej się przez co najmniej 3 lata), pod warunkiem regularnego monitorowania aktywności AlAT i miana DNA HBV po zakończeniu terapii.⁶
• Pacjenci z niewyrównaną chorobą wątroby lub marskością – nie zaleca się przerywania leczenia w tej grupie pacjentów.⁷

W przypadku przedłużonego leczenia trwającego ponad 2 lata zalecana jest regularna ponowna ocena w celu potwierdzenia, że kontynuowanie wybranej terapii jest nadal odpowiednie dla danego pacjenta.⁸

Po przerwaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miana DNA HBV w surowicy w celu wykrycia późnego nawrotu wirusologicznego.⁹

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Tenofowir dizoproksyl jest dostępny również w innych postaciach farmaceutycznych przeznaczonych dla dzieci i młodzieży:¹⁰

• Granulat – do leczenia zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u dzieci w wieku od 2 do <12 lat
• Tabletki o zmniejszonej mocy (123 mg, 163 mg, 204 mg) – do leczenia zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B u dzieci w wieku od 6 do <12 lat

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tenofowiru dizoproksylu u zakażonych HIV-1 dzieci lub dzieci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B w wieku poniżej 2 lat.¹¹

Decyzję o leczeniu dzieci i młodzieży należy podejmować po starannym rozważeniu indywidualnych potrzeb pacjenta z uwzględnieniem aktualnych wytycznych dotyczących leczenia, wartości informacji histologicznych z początku leczenia oraz oceny korzyści wynikających z długotrwałej supresji wirusa w stosunku do potencjalnego ryzyka przedłużonego leczenia, w tym pojawienia się opornego wirusa zapalenia wątroby typu B i niepewności związanych z długotrwałym wpływem toksycznym na kości i nerki.¹²

U dzieci i młodzieży z wyrównaną czynnością wątroby w związku z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B, przed rozpoczęciem leczenia aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale zwiększona przez:¹³

• Co najmniej 6 miesięcy – u pacjentów z dodatnim wynikiem oznaczenia HBeAg
• Co najmniej 12 miesięcy – u pacjentów z ujemnym wynikiem oznaczenia HBeAg

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

W przypadku pominięcia dawki leku Tenofovir disoproxil Aurovitas, pacjent powinien postępować według następujących zasad:¹⁴

• Jeżeli od zwykłej pory przyjmowania dawki minęło mniej niż 12 godzin, należy jak najszybciej przyjąć lek z posiłkiem i powrócić do zwykłego schematu dawkowania
• Jeżeli od zwykłej pory przyjmowania dawki minęło więcej niż 12 godzin, a zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki, tylko powrócić do zwykłego schematu dawkowania przy kolejnej zaplanowanej dawce

W przypadku wystąpienia wymiotów po przyjęciu leku:¹⁵

• Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku – należy przyjąć dodatkową tabletkę
• Jeśli wymioty wystąpiły po upływie więcej niż 1 godziny od przyjęcia leku – nie jest konieczne przyjmowanie dodatkowej dawki

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak jest dostępnych danych, na podstawie których można by określić zalecenia dawkowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Leczenie tych pacjentów wymaga szczególnej uwagi ze względu na większe ryzyko zaburzeń czynności nerek w tej grupie wiekowej.¹⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Tenofowir jest wydalany przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększa się narażenie na ten lek. Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tenofowiru dizoproksylu u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min).¹⁷

U dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek tenofowir dizoproksyl należy stosować tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia przeważają nad zagrożeniami. U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie, zaleca się podawanie tenofowiru dizoproksylu w postaci granulatu o mocy 33 mg/g w celu zapewnienia zmniejszonej dawki dobowej.¹⁸

Dostosowanie dawki w zaburzeniach czynności nerek

* U pacjentów, którzy nie mogą przyjmować tenofowiru dizoproksylu w postaci granulatu i w przypadku braku dostępu do leczenia alternatywnego. Dostosowanie to nie było potwierdzone w badaniach klinicznych, dlatego należy ściśle monitorować odpowiedź kliniczną i czynność nerek.¹⁹

** Zakładając typowy schemat 3 zabiegów hemodializy tygodniowo, trwających około 4 godzin lub po 12-godzinnej hemodializie skumulowanej.²⁰

Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <10 ml/min nie poddawanych hemodializie.²¹

Stosowanie tenofowiru dizoproksylu nie jest zalecane u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek.²²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku przerwania podawania tenofowiru dizoproksylu u pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B (z jednoczesnym zakażeniem HIV lub bez), konieczne jest ich ścisłe monitorowanie w celu wykrycia objawów zaostrzenia zapalenia wątroby.²³

Sposób podawania

Tabletki produktu leczniczego Tenofovir disoproxil Aurovitas należy przyjmować raz na dobę, doustnie, podczas posiłku. Przyjmowanie leku z posiłkiem zwiększa jego biodostępność.²⁴

W przypadku pacjentów mających problemy z połykaniem tabletek, dostępny jest tenofowir dizoproksylu w postaci granulatu. W wyjątkowych przypadkach tabletkę powlekaną można rozkruszyć i zmieszać z co najmniej 100 ml wody, soku pomarańczowego lub winogronowego, a następnie natychmiast podać pacjentowi.²⁵