Maxiseptic
Roztwór na skórę, (1 mg + 20 mg)/ml
Roztwór zawiera 1 mg oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg fenoksyetanolu w 1 ml. Preparat stosuje się do krótkotrwałego leczenia antyseptycznego błon śluzowych i skóry, zwłaszcza przed procedurami diagnostycznymi i zabiegami niechirurgicznymi. Może być używany do dezynfekcji małych, powierzchownych ran oraz wspomagająco w leczeniu grzybicy międzypalcowej. Produkt jest przeznaczony do stosowania u dorosłych oraz dzieci w każdym wieku.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
- dezynfekcja skóry przed zabiegami niechirurgicznymi
- krótkotrwałe leczenie antyseptyczne w obrębie błon śluzowych i sąsiednich tkanek przed procedurami diagnostycznymi w obrębie narządów płciowych i odbytu
- leczenie antyseptyczne małych powierzchownych ran
- wspomagające leczenie antyseptyczne grzybicy międzypalcowej
-
Działania niepożądane
Lek Maxiseptic, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/ml) oraz fenoksyetanol (20 mg/ml) w roztworze do stosowania na skórę, może wywoływać działania niepożądane głównie w obrębie zaburzeń ogólnych i stanów miejscowych. Do najczęściej obserwowanych należą rzadkie reakcje takie jak odczucie pieczenia, zaczerwienienie, świąd oraz subiektywne uczucie ciepła w miejscu aplikacji. Bardzo rzadko występują kontaktowe reakcje alergiczne, manifestujące się przemijającym rumieniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania o nieznanej częstości, takie jak uporczywy obrzęk, rumień i martwica tkanki, które mogą pojawić się przy nieprawidłowym stosowaniu, zwłaszcza podczas przepłukiwania głębokich ran, i mogą wymagać interwencji chirurgicznej.
W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie Maxiseptic i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwalergiczne, monitorując pacjenta klinicznie. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (kontakt: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. +48 22 49 21 301, faks +48 22 49 21 309, https://smz.ezdrowie.gov.pl) lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego za wprowadzenie leku do obrotu. Systematyczne raportowanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii Maxiseptic.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
działanie niepożądane, fenoksyetanol, interwencja chirurgiczna, leczenie przeciwalergiczne, martwica tkanki, monitorowanie kliniczne, nadwrażliwość, obrzęk tkanki, oktenidyny dichlorowodorek, pieczenie skóry, produkt leczniczy, reakcja alergiczna kontaktowa, roztwór na skórę, rumień, rumień skóry, świąd skóry, zaczerwienienie skóry -
Interakcje leku
Preparat Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazuje potencjalne interakcje farmaceutyczne i teoretyczne z innymi preparatami stosowanymi miejscowo. Udokumentowano istotną interakcję z preparatami zawierającymi PVP-jod (jodopowidon), której skutkiem jest intensywne przebarwienie skóry o barwie od brązowej do fioletowej w miejscu kontaktu obu preparatów, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania na sąsiadujących obszarach skóry. Ponadto, ze względu na właściwości antyseptyczne oktenidyny i fenoksyetanolu, istnieje potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności innych miejscowych środków leczniczych, co wymaga zachowania ostrożności i stosowania odstępów czasowych między aplikacjami.
Brak jest bezpośrednich badań dotyczących interakcji Maxiseptic z preparatami zawierającymi alkohol etylowy, jednak teoretycznie może dochodzić do zwiększenia penetracji substancji czynnych i nasilenia działania drażniącego, zwłaszcza na uszkodzonej skórze lub błonach śluzowych. Zaleca się również dokładne zmycie mydeł i detergentów anionowych przed aplikacją Maxiseptic, aby uniknąć obniżenia skuteczności oktenidyny. W związku z brakiem kompleksowych danych, stosowanie Maxiseptic powinno odbywać się pod nadzorem lekarza, z uwzględnieniem pełnej informacji o innych stosowanych miejscowo preparatach oraz zachowaniem odpowiednich środków ostrożności, aby minimalizować ryzyko interakcji i działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
błona śluzowa, detergent anionowy, działanie drażniące, działanie miejscowe, fenoksyetanol, interakcja farmaceutyczna, jodopowidonu, nadzór personelu medycznego, oktenidyny dichlorowodorek, penetracja substancji czynnych, preparat miejscowy, PVP-jod, roztwór na skórę, środek antyseptyczny, terapia produktem, uszkodzona skóra, właściwości antyseptyczne -
Profil bezpieczeństwa leku
Maxiseptic jest preparatem, którego stosowanie u kobiet karmiących wymaga zachowania ostrożności, zwłaszcza w okolicy piersi, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych i przedklinicznych. Składnik aktywny, oktenidyny dichlorowodorek, prawdopodobnie nie przenika do mleka matki, a obecność fenoksyetanolu jest mało prawdopodobna, jednak ze względu na ograniczone dane zaleca się ostrożność. Preparat nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co pozwala na jego bezpieczne stosowanie w tych sytuacjach.
W dokumentacji brak jest danych dotyczących interakcji Maxiseptic z alkoholem oraz bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Preparat jest dopuszczony do stosowania u dorosłych, dzieci oraz seniorów bez dodatkowego ryzyka, co wskazuje na szerokie spektrum zastosowań w populacji dorosłych i pediatrycznej. Należy jednak uwzględnić brak danych w niektórych grupach pacjentów i stosować preparat z odpowiednią ostrożnością.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy Maxiseptic w postaci roztworu na skórę zawiera 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, lekarz powinien dokładnie zbadać wywiad pacjenta pod kątem uczuleń na te substancje i w razie potrzeby rozważyć alternatywne preparaty o innym składzie. Znajomość składu preparatu jest kluczowa dla oceny potencjalnych działań niepożądanych i bezpieczeństwa terapii miejscowej.
Stosowanie Maxiseptic jest przeciwwskazane w określonych lokalizacjach anatomicznych, takich jak jama otrzewnowa (np. podczas płukania śródoperacyjnego), pęcherz moczowy (irygacja) oraz błona bębenkowa, ze względu na ryzyko podrażnienia tkanek, uszkodzenia struktur ucha środkowego i zaburzeń słuchu. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ograniczeniach i unikać aplikacji preparatu w pobliżu uszkodzonej błony bębenkowej lub podczas procedur chirurgicznych wymagających dostępu do wymienionych jam ciała. Ostrożność w stosowaniu Maxiseptic jest niezbędna, aby zapobiec poważnym powikłaniom wynikającym z nieprawidłowego użycia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
błona bębenkowa, działanie antyseptyczne, fenoksyetanol, jama otrzewnowa, nabłonek dróg moczowych, nadwrażliwość, oktenidyny dichlorowodorek, płukanie jamy brzusznej, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, roztwór na skórę, substancja czynna, substancja pomocnicza, ucho środkowe, wywiad alergiczny, zabieg chirurgiczny, zabieg śródoperacyjny, zaburzenie słuchu -
Przedawkowanie
Maxiseptic to roztwór na skórę zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, stosowany miejscowo. Przedawkowanie miejscowe jest bardzo rzadkie i nie wywołuje specyficznych objawów klinicznych; w razie podejrzenia zaleca się przepłukanie leczonego miejsca dużą ilością roztworu Ringera. Spożycie doustne produktu nie stanowi zagrożenia życia, gdyż oktenidyna nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego i jest wydalana z kałem, choć może powodować podrażnienie śluzówki. W przypadku ekspozycji dożylnej, która jest potencjalnie bardziej toksyczna, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta i leczenie objawowe ze względu na umiarkowane ryzyko powikłań.
Profil bezpieczeństwa Maxiseptic jest wysoki, co potwierdza brak dobrze udokumentowanych przypadków poważnego przedawkowania w literaturze medycznej. Niskie stężenie oktenidyny dichlorowodorku (0,1%) minimalizuje ryzyko ciężkich zatruć nawet przy nieprawidłowym stosowaniu. Personel medyczny powinien zwracać szczególną uwagę na zapobieganie przypadkowemu wstrzyknięciu dożylnemu, które może prowadzić do poważniejszych objawów toksycznych. W przypadku przedawkowania miejscowego lub doustnego zaleca się leczenie objawowe i monitorowanie pacjenta, a w razie ekspozycji dożylnej – intensywną opiekę kliniczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
ekspozycja dożylna, fenoksyetanol, krwiobieg, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, oktenidyny dichlorowodorek, personel medyczny, podrażnienie śluzówki przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie miejscowe, roztwór na skórę, roztwór Ringera, spożycie doustne, toksyczność, wchłanianie w przewodzie pokarmowym, wstrzyknięcie -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 45-50 ml/kg masy ciała oraz po dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie, szczury) i 10 mg/kg (dożylnie), natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się bardzo niską toksycznością (doustnie LD50 1,3-3,4 g/kg, skórnie 13 ml/kg u szczurów i 5 g/kg u królików). W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę u myszy i psów oraz ≥ 8 mg/kg/dobę u szczurów, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie na błony śluzowe i rany nie wywoływało reakcji toksycznych ani niepożądanych, a wchłanianie systemowe jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu.
Badania reprodukcyjne i teratogenne nie wykazały negatywnego wpływu oktenidyny dichlorowodorku i fenoksyetanolu na rozwój płodów ani funkcje rozrodcze zwierząt. W dwuletnim badaniu u szczurów odnotowano wzrost częstości nowotworów komórek wysp trzustki, co jest interpretowane jako efekt wtórny działania przeciwbakteryjnego, jednakże nie stwierdzono działania rakotwórczego po stosowaniu miejscowym u myszy przez 18 miesięcy. Testy mutagenności (Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) dla obu składników i całego preparatu nie wykazały właściwości mutagennych. Tolerancja miejscowa jest dobra, bez działania uczulającego i fotouczulającego, z jedynie nieznacznym drażnieniem skóry przez fenoksyetanol u królików. Maxiseptic jest dobrze tolerowany po jednorazowym i 14-dniowym stosowaniu na skórę, zarówno na skórę nieuszkodzoną, jak i zadrapaną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, roztwór na skórę, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zmiana pneumotoksyczna -
Skład i postać leku
Maxiseptic to roztwór na skórę o stężeniu 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, stosowany zewnętrznie jako środek antyseptyczny. Preparat jest bezbarwny, przezroczysty, o charakterystycznym zapachu, zawiera także substancje pomocnicze takie jak sodu glukonian, glicerol, betaina kokamidopropylowa oraz kwas solny do regulacji pH w zakresie 5,0-6,5. Produkt dostępny jest w butelkach HDPE o pojemnościach 250 ml, 500 ml i 1000 ml, z zakrętką z polipropylenu wyposażoną w pierścień gwarancyjny. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji, a po otwarciu butelki preparat zachowuje stabilność przez 1 rok, przechowywany w temperaturze pokojowej.
Ważnym aspektem stosowania Maxiseptic jest unikanie interakcji farmaceutycznych, zwłaszcza z anionowymi substancjami powierzchniowo czynnymi, które mogą tworzyć nierozpuszczalne kompleksy z kationem oktenidyny. W przypadku konieczności rozcieńczenia preparatu zaleca się użycie wody destylowanej lub wody do wstrzykiwań. Nie zaleca się mieszania Maxiseptic z innymi lekami ze względu na brak danych dotyczących kompatybilności. Niewykorzystane resztki produktu należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami, bez specjalnych wymagań dotyczących utylizacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
anionowa substancja powierzchniowo czynna, betaina kokamidopropylowa, fenoksyetanol, glicerol, kation oktenidyny, kwas solny, nierozpuszczalny kompleks, niezgodność farmaceutyczna, octenidinum dihydrochloridum, oktenidyny dichlorowodorek, phenoxyethanolum, roztwór na skórę, sodu glukonian, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda destylowana, woda do wstrzykiwań, woda oczyszczona, zgodność farmaceutyczna -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy Maxiseptic zawiera 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego na skórę za pomocą gazika. Podawanie produktu do głębokich tkanek, np. za pomocą strzykawki, jest kategorycznie zabronione ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak obrzęk, rumień, martwica tkanki, które w niektórych przypadkach wymagały interwencji chirurgicznej. Produkt nie powinien być połykany ani dopuszczany do przedostania się do krwiobiegu, szczególnie w dużych ilościach. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków przedwcześnie urodzonych, u których stosowanie roztworu oktenidyny (0,1%) wiązało się z ciężkimi reakcjami skórnymi.
Podczas stosowania Maxiseptic należy unikać nadmiernego stosowania roztworu oraz jego gromadzenia się w fałdach skóry lub pod pacjentem, a także zapobiegać kapaniu na materiały mające kontakt z ciałem pacjenta. Przed nałożeniem opatrunku okluzyjnego należy usunąć nadmiar produktu, aby uniknąć miejscowego podrażnienia skóry. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania w obrębie oka ze względu na ryzyko podrażnienia i uszkodzenia tkanek. W leczeniu grzybicy międzypalcowej Maxiseptic może być stosowany jedynie jako krótkotrwałe leczenie wspomagające antyseptyczne, mające na celu zapobieganie nadkażeniu bakteryjnemu, przy jednoczesnym stosowaniu odpowiedniej terapii przeciwgrzybiczej jako leczenia podstawowego. Pacjentów należy szczegółowo informować o całym schemacie terapeutycznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Maxiseptic
działanie niepożądane, grzybica międzypalcowa, interwencja chirurgiczna, krwiobieg, leczenie antyseptyczne, leczenie przeciwgrzybicze, martwica tkanki, nadkażenie bakteryjne, noworodek przedwcześnie urodzony, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe skóry, reakcja skórna, rumień, uszkodzenie tkanki, wcześniak -
Właściwości farmakodynamiczne
Maxiseptic to roztwór na skórę zawierający oktenidynę dichlorowodorek (1 mg/ml) oraz fenoksyetanol (20 mg/ml), które wykazują synergistyczne działanie przeciwdrobnoustrojowe. Preparat należy do grupy środków dezynfekujących i antyseptycznych (kod ATC: D08AJ57) i jest stosowany do odkażania skóry oraz ran. Oktenidyna działa kationowo, uszkadzając ścianę i błonę komórkową drobnoustrojów, natomiast fenoksyetanol zwiększa przepuszczalność błony dla jonów potasu, zaburzając homeostazę jonową komórek patogenów. Maxiseptic wykazuje szerokie spektrum działania bakteriobójczego (bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne), grzybobójczego (drożdżaki, np. Candida albicans) oraz przeciwpierwotniakowego (Trichomonas). W badaniach laboratoryjnych wykazano skuteczność już po 5 minutach ekspozycji, z logarytmicznym współczynnikiem redukcji (RF) powyżej 4-5, także w obecności substancji zakłócających (erytrocyty) i albuminy bydlęcej (0,3 g/l).
Maxiseptic charakteryzuje się brakiem przewidywanej oporności pierwotnej i wtórnej drobnoustrojów dzięki nieswoistemu mechanizmowi działania obu składników, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu. W warunkach klinicznych działanie bakteriobójcze i grzybobójcze rozpoczyna się już po 1 minucie od aplikacji i utrzymuje przez 1 godzinę, co zapewnia skuteczną ochronę podczas procedur diagnostycznych, terapeutycznych i chirurgicznych. Preparat jest zatem wartościowym środkiem w profilaktyce i leczeniu zakażeń skóry i ran, oferując szybkie, skuteczne i długotrwałe działanie przeciwdrobnoustrojowe o szerokim spektrum aktywności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona komórkowa drobnoustroju, Candida albicans, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwpierwotniakowe, efekt przeciwdrobnoustrojowy, fenoksyetanol, grzyb patogenny, oktenidyny dichlorowodorek, oporność wtórna, procedura diagnostyczna, profilaktyka zakażeń, przepuszczalność błony komórkowej, skuteczność mikrobiologiczna, środek antyseptyczny, środek dezynfekujący i antyseptyczny, zakażenie skóry, związek kationowo-czynny -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, może być stosowany u kobiet w ciąży, jeśli istnieje kliniczna konieczność, na podstawie danych z około 300-1000 przypadków oraz badań przedklinicznych, które nie wykazały teratogenności ani szkodliwego wpływu na płód czy noworodka. Oktenidyna dichlorowodorek charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co ogranicza ryzyko przenikania do mleka matki, natomiast fenoksyetanol jest szybko metabolizowany i wydalany, co również minimalizuje jego obecność w mleku. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu oktenidyny na płodność, jednak brak jest danych dotyczących fenoksyetanolu w tym zakresie.
Stosowanie Maxiseptic u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane w okolicy piersi ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w okresie laktacji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o bezwzględnym zakazie aplikacji na skórę piersi, natomiast stosowanie na inne obszary ciała jest dopuszczalne, z uwagi na minimalne ryzyko przenikania substancji czynnych do mleka. Podkreśla się, że Maxiseptic jest roztworem do stosowania zewnętrznego, a jego substancje czynne wykazują ograniczone wchłanianie systemowe, co zmniejsza potencjalne ryzyko dla płodu oraz dziecka karmionego piersią. Wskazane jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka przed zastosowaniem leku w tych grupach pacjentek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Maxiseptic to miejscowy roztwór na skórę zawierający oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/ml) oraz fenoksyetanol (20 mg/ml), charakteryzujący się brakiem ogólnoustrojowego działania farmakologicznego. Preparat ten nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na brak zaburzeń świadomości, percepcji, czasu reakcji oraz koordynacji psychoruchowej. W związku z tym Maxiseptic nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo, zwłaszcza tych wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.
Ze względu na profil bezpieczeństwa i minimalne ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego przy stosowaniu na nieuszkodzoną skórę, lekarz nie ma obowiązku informowania pacjenta o ograniczeniach dotyczących prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn podczas terapii Maxisepticem. Niemniej jednak, w ramach dobrej praktyki klinicznej zaleca się potwierdzenie tej informacji z pacjentem, szczególnie jeśli stosuje on jednocześnie inne leki o potencjalnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, aby uniknąć błędnej interpretacji ewentualnych zaburzeń sprawności psychomotorycznej. Maxiseptic pozostaje bezpiecznym preparatem do stosowania miejscowego, niezakłócającym aktywności zawodowej wymagającej pełnej sprawności psychofizycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
efekt farmakologiczny, fenoksyetanol, koordynacja psychoruchowa, oktenidyny dichlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, preparat miejscowy, roztwór na skórę, skład jakościowy i ilościowy, sprawność psychomotoryczna, stosowanie miejscowe na skórę, substancja czynna, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie świadomości -
Wskazania do stosowania
Maxiseptic to roztwór na skórę zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazujący szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego wobec bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, grzybów oraz niektórych wirusów. Preparat jest przeznaczony do miejscowego stosowania u pacjentów dorosłych i dzieci w każdym wieku, co umożliwia jego szerokie zastosowanie kliniczne. Wskazania obejmują krótkotrwałe leczenie antyseptyczne błon śluzowych i tkanek sąsiednich przed procedurami diagnostycznymi w obrębie narządów płciowych i odbytu, dezynfekcję skóry przed zabiegami niechirurgicznymi oraz leczenie małych, powierzchownych ran. Szczególnie istotne jest zastosowanie Maxiseptic przed cewnikowaniem pęcherza moczowego w celu profilaktyki zakażeń układu moczowego.
Maxiseptic może być również stosowany jako uzupełniające leczenie antyseptyczne w grzybicy międzypalcowej, jednak wyłącznie jako element terapii kompleksowej i ograniczonej czasowo. Preparat nie jest zalecany do stosowania na rozległe, głębokie rany ani w przypadkach wymagających interwencji chirurgicznej. Ze względu na szerokie spektrum działania i możliwość stosowania u różnych grup wiekowych, lek wymaga dostosowania dawki i sposobu aplikacji do wieku pacjenta oraz rozległości obszaru odkażanego. Maxiseptic jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem o charakterystycznym zapachu, co ułatwia jego aplikację na błony śluzowe i powierzchowne uszkodzenia skóry.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
badanie ginekologiczne, badanie urologiczne, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błony śluzowe, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezynfekcja skóry, działanie antyseptyczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, głęboka rana, grzybica międzypalcowa, lek przeciwgrzybiczny, narząd płciowy, oktenidyna dichlorowodorek, procedura diagnostyczna, procedura endoskopowa, profilaktyka zakażeń, roztwór na skórę, zabieg niechirurgiczny, zakażenie układu moczowego