Właściwości farmakokinetyczne
Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Co-Amlessa

Produkt leczniczy Co-Amlessa zawiera trzy substancje czynne: peryndopryl (inhibitor konwertazy angiotensyny), amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz indapamid (diuretyk tiazydopodobny). Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną każdej z tych substancji, uwzględniając procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, a także wpływ różnych czynników na profil farmakokinetyczny leku.¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Wchłanianie

Po doustnym podaniu peryndopryl charakteryzuje się bardzo szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Stężenie maksymalne substancji w surowicy osiągane jest w ciągu 1 godziny od przyjęcia leku. Średni okres półtrwania peryndoprylu w surowicy krwi wynosi około 1 godziny. Wartym podkreślenia jest fakt, że przyjmowanie posiłków wpływa niekorzystnie na biodostępność peryndoprylu poprzez hamowanie jego konwersji do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie leku rano przed posiłkiem, w pojedynczej dawce dobowej.²

Dystrybucja

Objętość dystrybucji dla niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza jest relatywnie niewielkie i wynosi 20%. Lek wiąże się głównie z konwertazą angiotensyny, a stopień wiązania nie zależy od stężenia substancji.³

Metabolizm

Peryndopryl jest prolekiem, co oznacza, że po podaniu ulega konwersji do formy aktywnej. Około 27% podanej dawki peryndoprylu przedostaje się do krwiobiegu w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Poza peryndoprylatem, peryndopryl tworzy 5 metabolitów, które są nieaktywne farmakologicznie. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu osiągane jest po 3-4 godzinach od przyjęcia leku.⁴

Eliminacja

Peryndoprylat jest eliminowany głównie przez nerki i wydalany z moczem. Okres półtrwania niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin. Stan stacjonarny stężenia leku w organizmie osiągany jest po 4 dniach stosowania.⁵

Liniowość lub nieliniowość

W przypadku peryndoprylu wykazano liniową zależność pomiędzy stosowaną dawką a osiąganym stężeniem w osoczu.⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością serca lub nerek eliminacja peryndoprylatu jest znacząco spowolniona.⁷

W przypadku zaburzeń czynności nerek zalecane jest dostosowanie dawki w zależności od stopnia upośledzenia czynności nerek, ocenianego na podstawie klirensu kreatyniny.⁸

U pacjentów poddawanych dializoterapii klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min.⁹

U pacjentów z marskością wątroby właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu ulegają zmianie. Klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej jest zmniejszony o połowę, jednak ilość powstającego peryndoprylatu nie ulega zmniejszeniu. Z tego powodu modyfikacja dawkowania nie jest konieczna w tej grupie pacjentów.¹⁰

Farmakokinetyka indapamidu

Wchłanianie

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane u ludzi w ciągu około 1 godziny po doustnym podaniu leku.¹¹

Dystrybucja

Indapamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – stopień wiązania sięga 79%.¹²

Metabolizm i eliminacja

Okres półtrwania indapamidu w fazie eliminacji wynosi od 14 do 24 godzin (średnio 18 godzin). Wielokrotne podawanie leku nie prowadzi do jego kumulacji w organizmie. Eliminacja indapamidu zachodzi głównie przez nerki – około 70% dawki jest wydalane z moczem, oraz przez przewód pokarmowy – 22% dawki jest wydalane z kałem. Zarówno w moczu, jak i w kale lek występuje w postaci nieaktywnych metabolitów.¹³

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek parametry farmakokinetyczne indapamidu nie ulegają istotnym zmianom.¹⁴

Farmakokinetyka amlodypiny

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 6-12 godzinach od podania leku. Bezwzględna biodostępność amlodypiny szacowana jest na 64-80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Biodostępność nie zmienia się pod wpływem posiłków. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza.¹⁵

Metabolizm i eliminacja

Okres półtrwania amlodypiny w końcowej fazie eliminacji wynosi około 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Około 60% podanej dawki jest wydalane z moczem, z czego 10% w postaci niezmienionej.¹⁶

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

U osób w podeszłym wieku czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny jak u osób młodszych. Jednakże klirens leku u osób starszych wykazuje tendencję do zmniejszania się, co powoduje zwiększenie AUC (pola pod krzywą stężenia leku w czasie) oraz wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. Schemat dawkowania u osób w podeszłym wieku jest taki sam jak u osób młodszych, jednak zaleca się szczególną ostrożność przy zwiększaniu dawki.¹⁷

U pacjentów z niewydolnością nerek farmakokinetyka indapamidu nie ulega istotnym zmianom.¹⁸

U pacjentów z niewydolnością wątroby kinetyka peryndoprylu ulega modyfikacji – klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej jest zmniejszony o połowę. Jednakże ilość utworzonego peryndoprylatu nie jest obniżona, dlatego nie wymaga to modyfikacji dawki. W przypadku amlodypiny, u pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania leku ulega znacznemu wydłużeniu.¹⁹

Dzieci i młodzież

W badaniu farmakokinetycznym przeprowadzonym na populacji 74 dzieci w wieku od 12 miesięcy do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym (34 pacjentów w wieku 6-12 lat i 28 pacjentów w wieku 13-17 lat), które otrzymywały amlodypinę w dawkach od 1,25 do 20 mg raz lub dwa razy na dobę, stwierdzono, że:

• U dzieci w wieku 6-12 lat typowy klirens po podaniu doustnym (CL/F) wynosił:
  • dla chłopców: 22,5 l/godz.
  • dla dziewcząt: 16,4 l/godz.
• U młodzieży w wieku 13-17 lat typowy klirens po podaniu doustnym (CL/F) wynosił:
  • dla chłopców: 27,4 l/godz.
  • dla dziewcząt: 21,3 l/godz.

Warto podkreślić, że w badaniu zaobserwowano dużą zmienność w ekspozycji między poszczególnymi osobami. Dane dotyczące dzieci poniżej 6 roku życia są ograniczone.²⁰

Porównanie parametrów farmakokinetycznych składników preparatu Co-Amlessa