Grupy leków

Grupy leków, strona 31 z 33

• antybiotyk o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym

  Antybiotyki o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym to grupa leków przeciwbakteryjnych, które działają głównie w świetle przewodu pokarmowego i nie wchłaniają się (lub wchłaniają się w minimalnym stopniu) do krwioobiegu. Są stosowane w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego, takich jak biegunki bakteryjne, zakażenia wywołane przez Clostridium difficile, a także w przygotowaniu do zabiegów chirurgicznych jelit.

• leki zawierające paracetamol

  Paracetamol (acetaminofen) to popularny nieopioidowy lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, działający głównie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym. W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wykazuje słabe działanie przeciwzapalne i nie wpływa znacząco na funkcję płytek krwi.

• leki azotanowe

  Leki azotanowe, znane również jako nitraty, to grupa związków farmakologicznych działających poprzez uwalnianie tlenku azotu (NO), który jest silnym wazodylatatorem. Ich głównym mechanizmem działania jest rozszerzanie naczyń krwionośnych, szczególnie żylnych, co prowadzi do zmniejszenia obciążenia wstępnego serca, a w większych dawkach również do rozszerzenia tętnic, zmniejszając obciążenie następcze. W efekcie zmniejszają zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawiają przepływ krwi w naczyniach wieńcowych.

• roztwory do rozcieńczania leków

  Roztwory do rozcieńczania leków to specjalistyczne preparaty stosowane w celu prawidłowego przygotowania leków parenteralnych (podawanych pozajelitowo) do bezpiecznego podania pacjentowi. Używane są głównie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych do rozcieńczania koncentratów leków, proszków lub liofilizatów przed podaniem dożylnym, domięśniowym lub podskórnym.

• leki przeciwhipoglikemiczne

  Leki przeciwhipoglikemiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu glukozy we krwi). Działają one poprzez szybkie podniesienie stężenia glukozy we krwi, zapobiegając niebezpiecznym konsekwencjom niedocukrzenia, takim jak zaburzenia świadomości, drgawki czy śpiączka hipoglikemiczna.

• leki wspomagające leczenie przeziębienia

  Leki wspomagające leczenie przeziębienia to preparaty stosowane w celu łagodzenia objawów przeziębienia, infekcji górnych dróg oddechowych wywołanych najczęściej przez wirusy. Działają one głównie objawowo, zmniejszając dolegliwości takie jak katar, ból gardła, kaszel, gorączka czy ogólne osłabienie. Nie leczą one bezpośrednio samej infekcji wirusowej, ale znacząco poprawiają komfort pacjenta w czasie choroby.

• preparaty do diagnostyki izotopowej

  Preparaty do diagnostyki izotopowej to specjalistyczne związki radioaktywne stosowane w medycynie nuklearnej do obrazowania narządów i układów ciała oraz oceny ich funkcji. Zawierają one izotopy promieniotwórcze połączone z nośnikami, które mają powinowactwo do określonych tkanek lub procesów metabolicznych. Po podaniu pacjentowi, preparat gromadzi się w docelowych organach, a emitowane promieniowanie jest rejestrowane przez specjalne detektory, umożliwiając uzyskanie obrazów diagnostycznych.

• preparaty wspomagające leczenie chorób skóry

  Preparaty wspomagające leczenie chorób skóry obejmują szeroką gamę produktów leczniczych i kosmetycznych, których celem jest łagodzenie objawów, wspieranie procesu gojenia oraz poprawianie kondycji skóry w różnych schorzeniach dermatologicznych. Działają one poprzez nawilżanie, regenerację, redukcję stanów zapalnych oraz wspieranie naturalnej bariery ochronnej skóry.

• maści rozgrzewające

  Maści rozgrzewające to grupa preparatów zewnętrznych, działających miejscowo poprzez zwiększenie ukrwienia i podwyższenie temperatury skóry w miejscu aplikacji. Wywołują one miejscowe przekrwienie, co prowadzi do uczucia ciepła, zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz łagodzenia bólu. Mechanizm działania tych preparatów polega na podrażnieniu zakończeń nerwowych w skórze, co zwiększa przepływ krwi i przyspiesza procesy metaboliczne w tkankach.

• leki na wszawicę

  Leki na wszawicę to środki farmakologiczne stosowane w leczeniu infestacji pasożytniczej wywołanej przez wesz głowową (Pediculus humanus capitis), wesz łonową (Pediculus pubis) lub wesz odzieżową (Pediculus humanus corporis). Działają poprzez eliminację dorosłych osobników i larw pasożyta, najczęściej na drodze neurotoksyczności – zaburzają funkcjonowanie układu nerwowego owadów, prowadząc do ich paraliżu i śmierci.

• leki stosowane w anestezji

  Leki stosowane w anestezji to grupa preparatów farmakologicznych wykorzystywanych podczas zabiegów chirurgicznych i procedur medycznych wymagających znieczulenia. Ich celem jest wywołanie braku odczuwania bólu (analgezja), utrata świadomości (sen farmakologiczny), zwiotczenie mięśni szkieletowych oraz blokowanie odruchów autonomicznych podczas zabiegu. Współczesna anestezja opiera się na koncepcji zbalansowanej anestezji, w której łączy się różne grupy leków dla osiągnięcia optymalnych warunków operacyjnych.

• leki na zaparcia

  Leki na zaparcia to grupa preparatów farmaceutycznych stosowanych w leczeniu zaburzeń wypróżniania charakteryzujących się rzadkimi, twardymi stolcami i trudnościami w ich wydalaniu. Działają one na różne sposoby, w zależności od mechanizmu – zwiększając objętość mas kałowych, zmiękczając stolec, pobudzając perystaltykę jelit lub łącząc te działania.

• leki stosowane w terapii menopauzy

  Leki stosowane w terapii menopauzy to grupa preparatów medycznych używanych do łagodzenia objawów związanych z menopauzą, takich jak uderzenia gorąca, nocne poty, suchość pochwy, zaburzenia nastroju oraz zapobiegania długoterminowym konsekwencjom niedoboru estrogenów, jak osteoporoza czy choroby sercowo-naczyniowe.

• leki stosowane w zapobieganiu osteoporozie

  Leki stosowane w zapobieganiu osteoporozie to substancje, które mają na celu zahamowanie utraty masy kostnej oraz zmniejszenie ryzyka złamań osteoporotycznych. Działają one głównie poprzez hamowanie resorpcji kości (leki antyresorpcyjne) lub stymulowanie tworzenia nowej tkanki kostnej (leki anaboliczne).

• leki poprawiające ukrwienie mózgu

  Leki poprawiające ukrwienie mózgu to zróżnicowana grupa preparatów, których działanie ukierunkowane jest na zwiększenie przepływu krwi przez naczynia mózgowe, poprawę metabolizmu komórek nerwowych oraz zwiększenie dostarczania tlenu i glukozy do mózgu. Stosowane są głównie w zaburzeniach poznawczych, zawrotach głowy pochodzenia naczyniowego, stanach po udarze mózgu oraz w leczeniu objawowym otępienia naczyniowego.

• leki psychoaktywne

  Leki psychoaktywne to substancje oddziałujące na ośrodkowy układ nerwowy, które powodują zmiany w funkcjonowaniu psychicznym człowieka, wpływając na nastrój, procesy poznawcze, zachowanie i świadomość. Działają głównie poprzez modyfikowanie działania neuroprzekaźników w mózgu, takich jak serotonina, dopamina, noradrenalina czy GABA.

• leki stosowane w chorobach reumatycznych i zwyrodnieniowych stawów

  Leki stosowane w chorobach reumatycznych i zwyrodnieniowych stawów to szeroka grupa preparatów farmaceutycznych przeznaczonych do leczenia zapalnych i niezapalnych chorób układu ruchu. Ich głównym celem jest łagodzenie bólu, zmniejszanie stanu zapalnego, spowolnienie progresji choroby i poprawa funkcji stawów. Mechanizmy działania tych leków są różnorodne i zależą od konkretnej podgrupy farmakologicznej.

• sartany

  Sartany, znane również jako antagoniści receptora angiotensyny II lub blokery receptora angiotensyny II (ARB), to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działają one poprzez blokowanie receptorów angiotensyny II typu 1 (AT1), zapobiegając wiązaniu się z nimi angiotensyny II, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i w konsekwencji obniżenia ciśnienia tętniczego.

• osoczopochodne

  Osoczopochodne to preparaty medyczne otrzymywane z ludzkiego osocza poprzez procesy frakcjonowania, w trakcie których izolowane są poszczególne białka osocza o znaczeniu terapeutycznym. Proces produkcji obejmuje etapy oczyszczania i inaktywacji wirusów, co zapewnia bezpieczeństwo stosowania tych produktów. Osoczopochodne są stosowane w leczeniu wielu schorzeń, w tym zaburzeń krzepnięcia, niedoborów immunologicznych oraz stanów wymagających zwiększenia objętości krwi krążącej.

• produkt krwiopochodny

  Produkty krwiopochodne to preparaty otrzymywane z krwi lub jej składników, stosowane w terapiach zastępczych, gdy organizm pacjenta nie wytwarza samodzielnie określonych komponentów krwi lub wykazuje ich niedobory. Ich działanie opiera się na uzupełnianiu brakujących elementów krwi, wspomaganiu procesów krzepnięcia, leczeniu zaburzeń odporności lub korygowaniu niedokrwistości.

• leki stosowane w fotoferezie

  Fotofereza (fotochemioterapia pozaustrojowa, ECP) to metoda leczenia łącząca leukaferezę z naświetlaniem komórek krwi promieniowaniem UVA w obecności fotouczulacza. Leki stosowane w fotoferezie mają za zadanie zwiększyć wrażliwość komórek na promieniowanie, prowadząc do ich apoptozy i modulacji odpowiedzi immunologicznej.

• leki stosowane w chorobie refluksowej

  Leki stosowane w chorobie refluksowej mają na celu łagodzenie objawów związanych z cofaniem się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku oraz redukcję stanu zapalnego błony śluzowej przełyku. Głównym celem farmakoterapii jest zmniejszenie kwasowości soku żołądkowego, co prowadzi do zmniejszenia objawów zgagi, pieczenia za mostkiem czy cofania się treści pokarmowej.

• leki stosowane w fototerapii

  Leki stosowane w fototerapii to substancje wykorzystywane w skojarzeniu z naświetlaniem promieniowaniem UV (UVA lub UVB) w leczeniu chorób skóry, takich jak łuszczyca, bielactwo, atopowe zapalenie skóry czy niektóre chłoniaki skóry. Leki te zwiększają wrażliwość skóry na promieniowanie, co prowadzi do szybszego efektu terapeutycznego poprzez hamowanie nadmiernej proliferacji keratynocytów, modulację reakcji immunologicznych oraz działanie przeciwzapalne.

• szczepionki polisacharydowe

  Szczepionki polisacharydowe to preparaty immunologiczne, w których antygenami są polisacharydy otoczkowe bakterii. Ich działanie opiera się na stymulacji odpowiedzi immunologicznej przeciwko specyficznym strukturom węglowodanowym znajdującym się na powierzchni bakterii. Szczepionki te indukują wytwarzanie przeciwciał bez aktywacji limfocytów T, co sprawia, że są mniej immunogenne niż szczepionki białkowe.

• szczepionki przeciw pneumokokom

  Szczepionki przeciw pneumokokom są ważnym narzędziem profilaktyki zakażeń wywoływanych przez bakterie Streptococcus pneumoniae (pneumokoki). Pneumokoki mogą powodować szereg poważnych chorób, w tym zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicę oraz zapalenie ucha środkowego. Szczepionki przeciwko pneumokokom działają poprzez stymulację układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał przeciwko polisacharydom otoczkowym bakterii, co zapewnia ochronę przed inwazyjną chorobą pneumokokową.

• środki hemostatyczne

  Środki hemostatyczne to leki stosowane w celu zatrzymania lub zmniejszenia krwawienia poprzez przyspieszenie procesu tworzenia skrzepu. Działają one na różnych etapach kaskady krzepnięcia krwi, wspomagając naturalne mechanizmy hemostazy organizmu. Leki te są wykorzystywane zarówno w leczeniu nagłych masywnych krwawień, jak i w profilaktyce krwawień podczas zabiegów chirurgicznych, a także w terapii zaburzeń krzepnięcia.

• leki wspomagające leczenie układu nerwowego

  Leki wspomagające leczenie układu nerwowego obejmują szeroką gamę preparatów stosowanych jako uzupełnienie terapii głównej w schorzeniach neurologicznych i psychiatrycznych. Działają one na różne aspekty funkcjonowania układu nerwowego, w tym na neuroprzekaźniki, metabolizm komórkowy, mikrokrążenie mózgowe oraz procesy regeneracyjne w tkance nerwowej.

• roztwory do hemofiltracji i hemodializy z fosforanami

  Roztwory do hemofiltracji i hemodializy z fosforanami są specjalistycznymi płynami stosowanymi podczas zabiegów pozaustrojowego oczyszczania krwi u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Zawierają fosforany jako system buforujący, który pomaga w utrzymaniu prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej organizmu podczas zabiegu. Roztwory te służą do usuwania z krwi produktów przemiany materii, nadmiaru płynów oraz toksyn, jednocześnie uzupełniając niezbędne elektrolity.

• leki stosowane w zaburzeniach krążenia żylnego

  Leki stosowane w zaburzeniach krążenia żylnego to grupa preparatów farmakologicznych, których działanie ukierunkowane jest na poprawę przepływu krwi w układzie żylnym oraz zmniejszenie objawów związanych z niewydolnością żylną. Działają one głównie poprzez zwiększenie napięcia ścian naczyń żylnych (działanie wenotoniczne), zmniejszenie przepuszczalności naczyń włosowatych i redukcję stanu zapalnego.

• roztwory do hemofiltracji i hemodiafiltracji

  Roztwory do hemofiltracji i hemodiafiltracji to specjalistyczne płyny stosowane w terapii nerkozastępczej u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek. Służą do oczyszczania krwi z toksyn i metabolitów, równoważenia elektrolitów oraz utrzymania prawidłowej gospodarki kwasowo-zasadowej organizmu. W przeciwieństwie do klasycznej hemodializy, hemofiltracja i hemodiafiltracja wykorzystują zjawisko konwekcji (oraz dyfuzji w przypadku hemodiafiltracji), co umożliwia usuwanie cząsteczek o większej masie cząsteczkowej.

• szczepionki przeciw Haemophilus influenzae typu b

  Szczepionki przeciw Haemophilus influenzae typu b (Hib) są preparatami immunologicznymi skierowanymi przeciwko bakterii Haemophilus influenzae typu b, która może powodować poważne, zagrażające życiu zakażenia, szczególnie u dzieci poniżej 5. roku życia. Hib jest przyczyną zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia nagłośni, sepsy, zapalenia stawów i zapalenia płuc.

• szczepionka

  Szczepionki to preparaty biologiczne stosowane w celu stymulacji układu odpornościowego do wytwarzania ochrony przeciwko określonej chorobie zakaźnej. Działają one poprzez wprowadzenie do organizmu osłabionych lub inaktywowanych patogenów, ich fragmentów lub toksyn, co prowadzi do wytworzenia pamięci immunologicznej bez wywoływania choroby. Dzięki temu organizm jest przygotowany do szybkiej i skutecznej odpowiedzi w przypadku kontaktu z rzeczywistym patogenem.

• szczepionka polisacharydowa

  Szczepionki polisacharydowe to preparaty immunologiczne, których działanie opiera się na wykorzystaniu oczyszczonych polisacharydów otoczkowych bakterii jako antygenów. Mechanizm ich działania polega na stymulacji produkcji przeciwciał skierowanych przeciwko tym strukturom bakteryjnym, co zapewnia ochronę przed zakażeniami wywoływanymi przez drobnoustroje wyposażone w otoczkę polisacharydową.

• szczepionka przeciw durowi brzusznemu

  Szczepionka przeciw durowi brzusznemu to preparat immunologiczny stosowany w celu zapobiegania zachorowaniom na dur brzuszny, chorobę zakaźną wywoływaną przez bakterię Salmonella typhi. Głównym mechanizmem działania szczepionki jest stymulacja układu immunologicznego do wytworzenia przeciwciał przeciwko antygenom bakterii, co zapewnia ochronę przed infekcją lub znacznie łagodzi przebieg choroby w przypadku kontaktu z patogenem.

• mieszanka tłuszczowa

  Mieszanka tłuszczowa to produkt spożywczy składający się z połączenia różnych rodzajów tłuszczów, najczęściej tłuszczów roślinnych i zwierzęcych. W medycynie i dietetyce mieszanki tłuszczowe mają zastosowanie w żywieniu klinicznym, szczególnie w żywieniu pozajelitowym (parenteralnym) pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą doustną.

• mieszanka glukozy

  Mieszanka glukozy to roztwór zawierający glukozę, będący podstawowym preparatem używanym w lecznictwie do uzupełniania niedoborów węglowodanów oraz płynów. Działa jako źródło energii dla organizmu, dostarczając łatwo przyswajalnych węglowodanów, co jest szczególnie istotne w stanach niedoboru energetycznego, odwodnienia czy zaburzeń metabolicznych.

• leki złożone (paracetamol + opioid)

  Leki złożone, zawierające połączenie paracetamolu (acetaminofenu) z opioidem, stanowią istotną grupę preparatów przeciwbólowych o działaniu synergistycznym. Mechanizm działania polega na jednoczesnej aktywacji różnych szlaków analgezji – paracetamol hamuje syntezę prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wpływa na układ kanabinoidowy i serotoninergiczny, natomiast opioidy oddziałują na receptory opioidowe, głównie μ (mi). Takie połączenie pozwala na zwiększenie efektu przeciwbólowego przy zastosowaniu mniejszych dawek poszczególnych składników.

• preparaty z fluorem

  Preparaty z fluorem (fluorki) to substancje stosowane głównie w profilaktyce i leczeniu próchnicy zębów. Fluor działa poprzez wbudowywanie się w strukturę szkliwa, tworząc fluoroapatyty, które są bardziej odporne na działanie kwasów niż hydroksyapatyty naturalnie występujące w szkliwie. Dodatkowo fluor hamuje metabolizm bakterii odpowiedzialnych za próchnicę i wspomaga remineralizację początkowych zmian próchniczych.

• produkty do higieny jamy ustnej

  Produkty do higieny jamy ustnej obejmują szeroki zakres preparatów stosowanych do utrzymania zdrowia zębów i dziąseł oraz zapobiegania chorobom jamy ustnej. Ich regularne stosowanie pomaga w profilaktyce próchnicy, chorób przyzębia oraz halitozy (nieprzyjemnego zapachu z ust). Produkty te działają poprzez mechaniczne usuwanie płytki nazębnej, redukcję bakterii, remineralizację szkliwa oraz poprawę ogólnego stanu tkanek jamy ustnej.

• leki na kaszel i przeziębienie

  Leki na kaszel i przeziębienie to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu objawowym infekcji górnych dróg oddechowych. Działają one wielokierunkowo, zwalczając objawy takie jak kaszel (zarówno suchy, jak i mokry), katar, ból gardła oraz ogólne dolegliwości związane z przeziębieniem.

• leki na chorobę refluksową przełyku

  Leki na chorobę refluksową przełyku (GERD) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w celu łagodzenia objawów i leczenia stanu zapalnego przełyku spowodowanego zarzucaniem kwaśnej treści żołądkowej. Ich działanie skupia się na zmniejszeniu wydzielania kwasu solnego w żołądku, neutralizacji już wytworzonego kwasu lub poprawie motoryki górnego odcinka przewodu pokarmowego.

• leki stosowane w leczeniu hipowolemii

  Leki stosowane w leczeniu hipowolemii to preparaty służące do uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej i zapobiegania lub leczenia wstrząsu hipowolemicznego. Hipowolemię definiuje się jako stan zmniejszonej objętości krwi krążącej, co prowadzi do niewystarczającego wypełnienia łożyska naczyniowego i zaburzonej perfuzji tkanek. Leki te działają poprzez zwiększenie objętości wewnątrznaczyniowej, poprawę przepływu krwi przez narządy i tkanki oraz stabilizację hemodynamiczną pacjenta.

• leki do uzupełniania płynów i elektrolitów

  Leki do uzupełniania płynów i elektrolitów są preparatami przeznaczonymi do przywracania i utrzymywania prawidłowej gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu. Stosowane są w stanach odwodnienia, zaburzeniach równowagi elektrolitowej, wstrząsie hipowolemicznym oraz przy konieczności uzupełnienia objętości krwi krążącej.

• leki stosowane w leczeniu otępienia

  Leki stosowane w leczeniu otępienia to grupa preparatów farmakologicznych dedykowanych poprawie funkcji poznawczych u pacjentów z zaburzeniami otępiennymi, przede wszystkim w chorobie Alzheimera. Ich mechanizm działania skupia się głównie na zwiększeniu stężenia neuroprzekaźników w mózgu, które odgrywają kluczową rolę w procesach pamięciowych i poznawczych.

• leki przeciwpląsawiczne

  Leki przeciwpadaczkowe (przeciwdrgawkowe, przeciwdrgawkowe, przeciwpląsawiczne) to grupa leków stosowana w leczeniu padaczki i innych zaburzeń, w których występują napady drgawkowe. Ich głównym mechanizmem działania jest stabilizacja błon komórkowych neuronów poprzez wpływ na kanały jonowe (sodowe, wapniowe, potasowe) lub układy neuroprzekaźników (np. GABA, glutaminian), co prowadzi do zmniejszenia pobudliwości neuronów i hamowania rozprzestrzeniania się wyładowań padaczkowych.

• leki stosowane w chorobie Huntingtona

  Leki stosowane w chorobie Huntingtona koncentrują się głównie na łagodzeniu objawów, ponieważ obecnie nie istnieje terapia modyfikująca przebieg tej choroby neurodegeneracyjnej. Podstawowym celem farmakoterapii jest kontrola ruchów mimowolnych (pląsawiczych), zaburzeń psychiatrycznych oraz problemów poznawczych.

• leki przeciwrefluksowe

  Leki przeciwrefluksowe są stosowane w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD) oraz innych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Działają one poprzez zmniejszenie produkcji kwasu solnego w żołądku, neutralizację już wyprodukowanego kwasu lub wzmocnienie bariery między żołądkiem a przełykiem, zapobiegając cofaniu się treści żołądkowej.

• leki chelatujące metale ciężkie

  Leki chelatujące metale ciężkie (chelatory) to związki chemiczne tworzące kompleksowe połączenia z jonami metali ciężkich w organizmie, ułatwiając ich wydalanie i zmniejszając toksyczne działanie. Działają poprzez wiązanie się z jonami metali, tworząc rozpuszczalne w wodzie kompleksy, które są następnie wydalane przez nerki z moczem lub przez wątrobę z żółcią.

• leki stosowane w reumatologii

  Leki stosowane w reumatologii to szeroka grupa preparatów farmakologicznych wykorzystywanych w leczeniu chorób reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), toczeń rumieniowaty układowy, spondyloartropatie czy osteoporoza. Ich głównym zadaniem jest hamowanie procesów zapalnych, modulowanie odpowiedzi immunologicznej, łagodzenie bólu oraz zapobieganie destrukcji stawów i tkanek.

• leki stosowane w chorobach metabolicznych

  Leki stosowane w chorobach metabolicznych to szeroka grupa preparatów wykorzystywanych w terapii zaburzeń przemiany materii. Obejmują one substancje wpływające na procesy metaboliczne zachodzące w organizmie, których nieprawidłowości prowadzą do rozwoju takich chorób jak cukrzyca, dyslipidemia, otyłość, dna moczanowa czy osteoporoza.