lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji

Lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji to substancja blokująca receptory histaminowe H1, używana w leczeniu alergii, reakcji uczuleniowych oraz innych stanów, w których histamina odgrywa istotną rolę patofizjologiczną. W przeciwieństwie do nowszych generacji, leki te łatwo przenikają barierę krew-mózg, wywołując znaczący efekt sedatywny.

Przedstawicielami tej grupy są m.in. klemastyna, difenhydramina, hydroksyzyna i prometazyna. Charakteryzują się one szerokim spektrum działania, obejmującym nie tylko blokadę receptorów histaminowych, ale również działanie antycholinergiczne, przeciwwymiotne i przeciwserotoninowe. Efekt przeciwhistaminowy pojawia się zazwyczaj w ciągu 15-30 minut od podania.

Leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji mają istotne działania niepożądane, które ograniczają ich stosowanie: senność, zaburzenia koncentracji, suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu oraz zaparcia. Ze względu na te efekty, często wykorzystuje się je w leczeniu bezsenności, świądu skóry oraz jako składniki preparatów przeciwkaszlowych.

W praktyce klinicznej leki te ustępują miejsca nowszym generacjom przeciwhistaminików, szczególnie w przewlekłym leczeniu alergii. Jednak ze względu na silne działanie, niski koszt i dostępność, nadal znajdują zastosowanie w określonych sytuacjach klinicznych, zwłaszcza w stanach ostrych wymagających szybkiej interwencji, jak reakcje anafilaktyczne czy ostre pokrzywki.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl