infekcja pochwy
Infekcja pochwy (zapalenie pochwy, kolpitis, vaginitis) to stan chorobowy charakteryzujący się stanem zapalnym błony śluzowej pochwy. Najczęstszymi przyczynami są zakażenia bakteryjne (bakteryjna waginoza), grzybicze (kandydoza) oraz rzęsistkowe. Do innych czynników etiologicznych należą atrofia nabłonka związana z niedoborem estrogenów, reakcje alergiczne, urazy czy ciała obce.
Objawy kliniczne infekcji pochwy obejmują upławy o różnym charakterze (zależnym od etiologii), świąd i pieczenie sromu, dyskomfort podczas stosunku płciowego (dyspareunia), a niekiedy nieprzyjemny zapach wydzieliny pochwowej. Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym oraz badaniach dodatkowych – ocenie mikroskopowej wydzieliny, pomiarze pH pochwy oraz testach diagnostycznych na obecność konkretnych patogenów.
Leczenie infekcji pochwy jest ukierunkowane na czynnik etiologiczny i obejmuje stosowanie leków przeciwbakteryjnych (metronidazol, klindamycyna), przeciwgrzybiczych (pochodne azolowe) lub przeciwpierwotniakowych, w zależności od rodzaju zakażenia. W przypadku nawracających infekcji istotne jest ustalenie czynników predysponujących, takich jak zaburzenia flory fizjologicznej, nieprawidłowa higiena, choroby ogólnoustrojowe czy stosowane leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clindavag
Przed rozpoczęciem terapii klindamycyną dopochwową (Clindavag) konieczne jest wykluczenie współistniejących infekcji wywołanych przez Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Chlamydia trachomatis oraz Neisseria gonorrhoeae, które mogą współwystępować z bakteryjnym zakażeniem pochwy. Stosowanie globulek dopochwowych z klindamycyną może prowadzić do przerostu drożdżaków, co sprzyja wtórnym infekcjom grzybiczym. Istotnym powikłaniem terapii jest ryzyko rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, które może wystąpić zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu leczenia. W przypadku wystąpienia biegunki podczas lub po terapii, należy rozważyć to rozpoznanie i w umiarkowanych przypadkach zaprzestać podawania leku. Leczenie klindamycyną należy przerwać, jeśli biegunka jest spowodowana rzekomobłoniastym zapaleniem jelita grubego, a stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane.
antybiotykoterapia, bakteryjne zakażenie pochwy, błona dopochwowa, Candida albicans, Chlamydia trachomatis, choroba Leśniewskiego-Crohna, drobnoustroje niewrażliwe, gonokok, infekcja grzybicza, infekcja pochwy, irygator dopochwowy, klindamycyna, leki hamujące perystaltykę jelit, niedobór odporności, prezerwatywa lateksowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Trichomonas vaginalis, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie bakteryjne - Leksykon chorób i schorzeń
Przetoka pochwy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przetoka pochwy to patologiczne połączenie między pochwą a innym narządem miednicy, najczęściej pęcherzem moczowym (VVF), odbytnicą, moczowodem lub cewką moczową, prowadzące do mimowolnego wycieku moczu, stolca lub gazów. Objawy obejmują nietrzymanie moczu lub stolca, nieprzyjemną wydzielinę, nawracające infekcje oraz ból. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach obrazowych (wlew barytowy, TK z kontrastem) oraz endoskopowych (kolonoskopia). Kluczowa jest ocena stanu tkanki i wykluczenie aktywnego zakażenia przed planowaniem leczenia. W opiece pielęgniarskiej istotne jest utrzymanie higieny, zapobieganie maceracji skóry, monitorowanie bilansu płynów oraz edukacja pacjentki w zakresie samoopieki i rozpoznawania objawów infekcji.
atroficzne zapalenie pochwy, badanie miednicy, biopsja, cewnik moczowy, dostęp pochwowy, infekcja pochwy, kolonoskopia, narząd miednicy, niestabilność wypieracza, nietrzymanie moczu, nietrzymanie stolca, oddawanie moczu, osocze bogatopłytkowe, przetoka cewkowo-pochwowa, przetoka moczowodowo-pochwowa, przetoka odbytniczo-pochwowa, przetoka pęcherzowo-pochwowa, przetoka pochwowa, przetoka pochwy, samocewnikowanie, stent moczowodowy, tomografia komputerowa, wyciek moczu, zakażenie nerek, zakażenie układu moczowego, zespół interdyscyplinarny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Canesten
Produkt leczniczy Canesten w postaci tabletek dopochwowych 500 mg wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania, zwłaszcza w przypadku pierwszorazowego zakażenia grzybiczego, zakażenia w pierwszym trymestrze ciąży, nawracających infekcji (≥2 przypadki w ciągu 6 miesięcy), gorączki ≥38°C, bólu w dolnej części brzucha lub pleców, cuchnących upławów, nudności oraz krwawienia z pochwy i/lub bólu w ramionach. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w trakcie miesiączki oraz zaleca się zakończenie terapii przed jej rozpoczęciem. Należy unikać jednoczesnego stosowania tamponów, płukanek pochwy, środków plemnikobójczych oraz innych produktów dopochwowych, które mogą zmniejszać skuteczność klotrymazolu lub powodować interakcje chemiczne. Droga podania jest wyłącznie dopochwowa, a doustne przyjmowanie tabletek jest zabronione.
błona śluzowa, cuchnące upławy, czynnik etiologiczny, działanie niepożądane, grzybica pochwy, infekcja pochwy, klotrymazol, krążek dopochwowy, krwawienie miesiączkowe, nawracające zakażenie, pierwszy trymestr ciąży, środek plemnikobójczy, stan zapalny skóry, substancja czynna, tabletka dopochwowa, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze pochwy, zakażenie mieszane - Leksykon chorób i schorzeń
Waginizm – Objawy
Waginizm to zaburzenie seksualne charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśni dna miednicy otaczających wejście do pochwy, które uniemożliwiają lub utrudniają penetrację, często powodując ból (dyspareunia). Schorzenie klasyfikowane jest w DSM-5 jako zaburzenie bólu genito-miednicznego/penetracji (GPPPD). Występuje w formie pierwotnej (nigdy nieosiągnięta bezbolesna penetracja) lub wtórnej (po okresie prawidłowego funkcjonowania seksualnego), a także może mieć charakter sytuacyjny lub całkowity. Skurcze mięśni mogą obejmować nie tylko mięśnie pochwy, ale także mięśnie bioder, pleców, brzucha i kończyn, co prowadzi do rozległych bólów mięśniowych. Objawy obejmują ból podczas penetracji, uczucie blokady, pieczenie, trudności z używaniem tamponów oraz lęk przed penetracją, co wpływa na jakość życia, relacje intymne i może utrudniać zajście w ciążę. Waginizm nie wpływa na zdolność do pobudzenia seksualnego czy orgazmu przy stymulacji łechtaczki.
badanie ginekologiczne, ból mięśniowy, DSM-5, dysfunkcja seksualna, dyskomfort pochwy, dyspareunia, fizjoterapia dna miednicy, infekcja pochwy, mialgia, skurcz mięśni dna miednicy, skurcz mięśni pochwy, toksyna botulinowa, trauma seksualna, uraz okołoporodowy, waginizm pierwotny, waginizm wtórny, zmniejszone libido - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluomizin 10 mg
Fluomizin, zawierający 10 mg dekwaliniowego chlorku w jednej tabletce dopochwowej, jest stosowany w leczeniu infekcji pochwy według schematu 1 tabletka raz na dobę przez 6 dni, najlepiej wieczorem przed snem. Tabletki należy aplikować głęboko do pochwy w pozycji leżącej z lekko ugiętymi nogami. W trakcie miesiączki podawanie leku należy przerwać i kontynuować po jej zakończeniu, co nie wpływa negatywnie na skuteczność terapii. W przypadku suchości pochwy zaleca się zwilżenie tabletki kroplą wody przed aplikacją, aby zapewnić jej pełne rozpuszczenie i działanie. Pacjentki powinny być poinformowane o możliwości pozostawania resztek tabletki na bieliźnie, co nie zmniejsza skuteczności leku, oraz o konieczności stosowania podpasek lub wkładek higienicznych podczas terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbactin 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci globulek dopochwowych zostało ocenione w badaniach klinicznych u kobiet niebędących w ciąży. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie miejscowe reakcje i zaburzenia mikroflory pochwy, z częstością występowania 1-10%. Do najczęstszych działań należą zakażenia grzybicze (Candida), infekcje pochwy, ból głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty), świąd i wysypka, zapalenie nerek, kandydoza sromu i pochwy, zmiany w wydzielinie pochwowej oraz zaburzenia miesiączkowania. Miejscowe reakcje w miejscu aplikacji, takie jak ból, świąd i obrzęk, również występują często (1-10%).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból sromu, Candida, Clostridioides difficile, dysuria, farmakoterapia, gorączka, infekcja pochwy, kandydoza pochwy, klindamycyna dopochwowa, lek przeciwbakteryjny, mikroflora pochwy, nadkażenie grzybicze, nudności, obrzęk miejscowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia sromu, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zapalenie miedniczek nerkowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zrost błon śluzowych (labial fusion) to stan najczęściej występujący u dziewczynek w wieku 3 miesięcy do 6 lat, charakteryzujący się częściowym lub całkowitym sklejeniem warg sromowych mniejszych, co może prowadzić do zakrycia ujścia pochwy i/lub cewki moczowej. Etiologia wiąże się głównie z hipoestrogenizmem, typowym dla wieku przedpokwitaniowego oraz okresu pomenopauzalnego, co powoduje atrofizację i zwiększoną podatność tkanek na podrażnienia. Czynniki ryzyka obejmują przewlekłe zapalenia, infekcje, urazy oraz ekspozycję na drażniące substancje. Objawy, gdy występują, to m.in. trudności w mikcji, nawracające infekcje dróg moczowych i pochwy, dyspareunia oraz bolesne miesiączkowanie. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, a w razie podejrzenia infekcji – na badaniu ogólnym i posiewie moczu. U kobiet po menopauzie zrosty są rzadsze, ale częściej objawowe i wymagają często interwencji chirurgicznej.
adhezja warg sromowych, bakteriuria, częstomocz, dysmenorrhea, dyspareunia, dysuria, emolient, hematocolpos, hipoestrogenizm, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, krem estrogenowy, krem steroidowy, krwawienie z odstawienia, labia minora, liszaj twardzinowy, menopauza, mikcja, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, retencja moczu, ujście cewki moczowej, wargi sromowe, wykapywanie moczu, zabieg chirurgiczny, zaburzenie obrazu ciała, zanik błony śluzowej, zespół genitalno-moczowy menopauzy, zrost błon śluzowych, zrost warg sromowych - Leksykon substancji czynnych
Chlorek dekwaliniowy – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek dekwaliniowy w dawce 10 mg, stosowany w postaci tabletek dopochwowych (Fluomizin), wymaga podawania jednej tabletki raz na dobę przez 6 dni, najlepiej wieczorem przed snem, w celu zapewnienia optymalnej skuteczności terapeutycznej. Tabletka powinna być aplikowana głęboko do pochwy w pozycji leżącej z lekko ugiętymi nogami. W trakcie miesiączki leczenie należy przerwać i kontynuować po jej zakończeniu, zachowując pełny 6-dniowy cykl. Objawy kliniczne infekcji ustępują zwykle po 24-72 godzinach, jednak terapia nie powinna być skracana, aby uniknąć nawrotów. W przypadku suchości pochwy zaleca się zwilżenie tabletki kroplą wody przed aplikacją, co zapobiega wydaleniu nienaruszonej tabletki i nieoptymalnemu efektowi terapeutycznemu.
chlorek dekwaliniowy, droga dopochwowa, Fluomizin, infekcja pochwy, krwawienie miesiączkowe, nawrót infekcji, nieprzyjemny zapach, schemat dawkowania, stężenie substancji aktywnej, substancja pomocnicza, suchość pochwy, swędzenie, tabletka dopochwowa, terapia, upławy, wkładka higieniczna, wywiad medyczny, zapalenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ovestin 0,5 mg
Ovestin w postaci globulek dopochwowych zawiera 0,5 mg estriolu i jest wskazany do leczenia objawów atrofii pochwy u kobiet w okresie pomenopauzalnym, wynikających z niedoboru estrogenów. Terapia miejscowa estriolem skutecznie łagodzi subiektywne dolegliwości takie jak suchość, świąd, pieczenie, dyspareunia oraz zwiększoną podatność na infekcje pochwy i dróg moczowych, poprzez poprawę stanu nabłonka pochwy, elastyczności i ukrwienia tkanek. Lek znajduje zastosowanie również w przygotowaniu przed- i pooperacyjnym do zabiegów pochwowych, wspomagając gojenie i optymalizując warunki anatomiczne do interwencji chirurgicznej.
diagnostyka onkologiczna, drogi moczowe, dyspareunia, estriol, globulka, infekcja pochwy, leczenie pooperacyjne, menopauza, nabłonek szyjki macicy, niedobór estrogenów, okres pomenopauzalny, podanie dopochwowe, świąd pochwy, szyjka macicy, terapia hormonalna, ukrwienie tkanki, wymaz cytologiczny, zabieg pochwowy, zanik pochwy, zanikowe zmiany pochwy - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Dawkowanie i sposób podawania
Powidon jodowany, dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych (roztwory, maści, globulki, krople do oczu) i stężeniach (od 50 mg/ml do 200 mg/g), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego i jest stosowany do dezynfekcji skóry, ran, błon śluzowych oraz w higienie rąk. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od postaci leku, obszaru zastosowania oraz wieku pacjenta. Przykładowo, Braunol 7,5% (75 mg/ml) stosuje się nierozcieńczony do dezynfekcji skóry przez co najmniej 15 sekund (obszary z małą liczbą gruczołów łojowych) lub 10 minut (obszary z dużą liczbą gruczołów), a do chirurgicznej dezynfekcji rąk zaleca się wcieranie 2 x 5 ml przez 5 minut. Maść Betadine (100 mg/g) u dorosłych aplikuje się w dawkach 8-9 ziaren grochu raz na dobę lub 4,5 ziarna grochu dwa razy na dobę, natomiast u dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku, z przeciwwskazaniem do stosowania u niemowląt poniżej 1 roku życia. Globulki dopochwowe Betadine VAG (200 mg) stosuje się u kobiet po pokwitaniu, 1 globulkę raz dziennie przez 7 dni.
antyseptyczne moczenie ciała, antyseptyczne moczenie kończyny, antyseptyka okołogałkowa, antyseptyka oparzeń, antyseptyka ran, antyseptyka rogówki, antyseptyka spojówki, aplikacja roztworu, Betadine, Braunol, Braunovidon, chirurgiczna dezynfekcja rąk, dezynfekcja skóry, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, gangrena, globulki dopochwowe, gruczoł łojowy, higieniczna dezynfekcja rąk, infekcja pochwy, krople do oczu, odleżyny, owrzodzenie goleni, płukanie jamy ustnej, powidon jodowany, przemywanie ran, PV Jod, roztwór fizjologiczny, sklepienie spojówki, substancja antyseptyczna - Leksykon substancji czynnych
Estriol – Wskazania do stosowania
Estriol, estrogen o słabym działaniu, jest głównie stosowany miejscowo w leczeniu objawów atrofii pochwy u kobiet w okresie pomenopauzalnym, spowodowanej niedoborem estrogenów. Preparaty takie jak Blissel (żel dopochwowy 50 μg/g), Oekolp (krem dopochwowy 1 mg/g) oraz Ovestin (globulki 0,5 mg, krem 1 mg/g, tabletki 2 mg) są wskazane do terapii zmian zanikowych nabłonka pochwy, poprawy elastyczności i nawilżenia tkanek przed i po zabiegach ginekologicznych oraz jako wsparcie diagnostyczne w przypadku wątpliwego obrazu cytologicznego. Preparat Gynoflor (tabletki dopochwowe zawierające 30 μg estriolu i 50 mg Lactobacillus acidophilus) dodatkowo wspomaga odbudowę fizjologicznej flory bakteryjnej pochwy po leczeniu przeciwinfekcyjnym lub chemioterapeutycznym oraz jest stosowany w leczeniu upławów i łagodnych infekcji pochwy.
antybiotykoterapia, atrofia pochwy, atrofia urogenitalna, bakterie kwasu mlekowego, bakteryjne zapalenie pochwy, diagnostyka cytologiczna, dyspareunia, estriol, fizjologiczna flora bakteryjna, globulki dopochwowe, hormonalna terapia zastępcza, infekcja pochwy, kandydoza pochwy, krem dopochwowy, mikroflora pochwy, nawracająca infekcja grzybicza, niedobór estrogenów, nietrzymanie moczu, okres pomenopauzalny, suchość pochwy, świąd pochwy, tabletki dopochwowe, tabletki doustne, terapia przeciwinfekcyjna, upławy, wymaz z szyjki macicy, zaburzenie flory bakteryjnej, zanikowe zapalenie pochwy, żel dopochwowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sidretella 30 3 mg + 0,03 mg
Sidretella 30 to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, przeciwwskazany w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych przy stosowaniu COC przed ciążą ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu we wczesnym okresie ciąży, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa Sidretella 30 w ciąży. Po porodzie decyzja o ponownym zastosowaniu leku powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz indywidualny profil ryzyka pacjentki zgodnie z zaleceniami Charakterystyki Produktu Leczniczego.
antidotum, ból piersi, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, infekcja pochwy, kandydoza pochwy i sromu, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, popęd płciowy, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, tkliwość piersi, upławy, wada wrodzona, wydzielina z piersi, zaburzenie miesiączkowania, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa