wtórny brak miesiączki
Wskazanie

Wtórny brak miesiączki (amenorrhoea secundaria) to stan, w którym u kobiety, która wcześniej miesiączkowała regularnie, dochodzi do zatrzymania miesiączki na okres dłuższy niż 3 miesiące. W przeciwieństwie do pierwotnego braku miesiączki, który diagnozuje się gdy u pacjentki w wieku 16 lat nie wystąpiła pierwsza miesiączka, wtórny brak miesiączki może pojawić się w każdym wieku rozrodczym.

Przyczyny wtórnego braku miesiączki są liczne i obejmują: ciążę (najczęstsza przyczyna), zaburzenia hormonalne (hiperprolaktynemia, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, zespół policystycznych jajników), skrajnie niską masę ciała (anoreksja, intensywny wysiłek fizyczny), przedwczesne wygaśnięcie czynności jajników, zaburzenia podwzgórzowo-przysadkowe, choroby przewlekłe, a także stosowanie niektórych leków (np. antydepresantów, neuroleptyków, antykoncepcji hormonalnej).

Leczenie wtórnego braku miesiączki zależy od jego przyczyny. W przypadku hiperprolaktynemii stosuje się agoniści dopaminy jak bromokryptyna (Bromergon, Parlodel) czy kabergolina (Dostinex). Przy zaburzeniach tarczycy stosuje się odpowiednio lewotyroksynę (Euthyrox, Letrox) przy niedoczynności lub tiamazol (Thyrozol) przy nadczynności. W zespole policystycznych jajników często stosuje się metforminę (Metformax, Glucophage), klomifen (Clostilbegyt) lub doustne tabletki antykoncepcyjne (Diane 35, Yasmin, Belara).

W leczeniu wtórnego braku miesiączki spowodowanego zaburzeniami hormonalnymi często stosuje się cykliczną suplementację hormonalną estrogenowo-progestagenową (Cyclo-Progynova, Femoston), aby zapobiec zanikom błony śluzowej macicy i osteoporozie. W przypadkach związanych z zaburzeniami odżywiania niezbędna jest normalizacja masy ciała i współpraca z psychologiem lub psychiatrą.

Największe trudności w leczeniu wtórnego braku miesiączki obejmują identyfikację przyczyny, szczególnie gdy jest ona wieloczynnikowa. Dodatkowym wyzwaniem jest postępowanie w przypadkach przedwczesnego wygaśnięcia czynności jajników, gdzie celem terapii jest nie tylko przywrócenie miesiączkowania, ale także zachowanie płodności. Trudna może być także współpraca z pacjentkami z zaburzeniami odżywiania, które mogą negować problem lub nie przestrzegać zaleceń dotyczących przybierania na wadze, co jest niezbędne do przywrócenia prawidłowego cyklu menstruacyjnego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl