objawy wywołane niedoborem estrogenów
Wskazanie

Objawy wywołane niedoborem estrogenów (estrogenów) to zespół manifestacji klinicznych wynikających ze zmniejszonego stężenia żeńskich hormonów płciowych w organizmie. Niedobór ten może wystąpić naturalnie w okresie menopauzy, ale również przedwcześnie z powodu operacji usunięcia jajników, chemioterapii, radioterapii czy chorób autoimmunologicznych.

Do najczęstszych objawów niedoboru estrogenów zaliczamy: uderzenia gorąca, nocne poty, zaburzenia snu, wahania nastroju, suchość pochwy, dyspareunia (ból podczas stosunku), nawracające infekcje dróg moczowych, zmniejszenie gęstości kości prowadzące do osteopenii i osteoporozy, a także zmiany skórne (suchość, zmniejszenie elastyczności). W dłuższej perspektywie niedobór estrogenów zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

W leczeniu objawów niedoboru estrogenów stosuje się hormonalną terapię zastępczą (HTZ). Wśród dostępnych w Polsce preparatów można wymienić: Estrofem, Climara, Oesclim, Estradot (zawierające estradiol), Femoston, Angeliq, Klimonorm (preparaty złożone estrogenowo-progesteronowe), a także preparaty dopochwowe jak Vagifem, Ovestin czy Oekolp. W przypadku nasilonych objawów wypadowych skuteczne są również leki z grupy SNRI, jak Velaxin (wenlafaksyna).

Największym wyzwaniem w leczeniu niedoboru estrogenów jest indywidualizacja terapii oraz bilans korzyści i ryzyka. HTZ, mimo skuteczności w łagodzeniu objawów, wiąże się z potencjalnymi zagrożeniami (zwiększone ryzyko zakrzepicy, udaru, niektórych nowotworów). Kluczowe jest dokładne określenie wskazań, dobranie optymalnej dawki i drogi podania oraz regularne monitorowanie pacjentki. U kobiet z przeciwwskazaniami do HTZ trudności sprawia znalezienie równie skutecznych alternatyw terapeutycznych, zwłaszcza w przypadku nasilonych objawów wypadowych.