Leksykon wskazań
na literę „P”

Wskazania na „P”, strona 3 z 20

• powikłane zakażenie skóry i tkanki podskórnej

  Powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej (complicated skin and skin structure infections, cSSSI) to poważne infekcje obejmujące głębsze warstwy skóry oraz tkanki podskórne, które mogą prowadzić do znacznej chorobowości i śmiertelności. W przeciwieństwie do niepowikłanych zakażeń, charakteryzują się one obecnością czynników komplikujących, takich jak: rozległy obszar zakażenia, obecność martwicy, szybkie rozprzestrzenianie się, zajęcie tkanek głębokich (powięzi, mięśni), towarzysząca cukrzyca, zaburzenia odporności czy niewydolność naczyniowa.

• piorunująca gruźlica płuc

  Piorunująca gruźlica płuc to bardzo ciężka, szybko postępująca postać gruźlicy charakteryzująca się intensywnym rozwojem zmian zapalnych i destrukcyjnych w płucach. Choroba wywoływana jest przez prątki Mycobacterium tuberculosis i cechuje się gwałtownym przebiegiem klinicznym, wysoką gorączką, znacznym osłabieniem, utratą masy ciała oraz masywnym zajęciem miąższu płucnego. Pacjenci często prezentują objawy niewydolności oddechowej, silny kaszel z krwiopluciem oraz objawy ogólnoustrojowe.

• przewlekłe zaparcie

  Przewlekłe zaparcie to utrzymujące się zaburzenie czynności jelit charakteryzujące się trudnościami w oddawaniu stolca, zmniejszoną częstotliwością wypróżnień (mniej niż 3 razy tygodniowo) lub uczuciem niepełnego wypróżnienia. Występuje ono przez co najmniej 3 miesiące i może znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Zaparcia przewlekłe mogą być wynikiem nieprawidłowości w funkcjonowaniu mięśni i nerwów odbytnicy i odbytu, zaburzeń motoryki okrężnicy, nieprawidłowej diety, stosowania niektórych leków, chorób metabolicznych i neurologicznych, a także mogą mieć charakter czynnościowy.

• przewlekłe zapalenie trzustki

  Przewlekłe zapalenie trzustki to postępujący proces zapalny, który prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia miąższu trzustki, włóknienia oraz zaburzeń funkcji zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczej tego narządu. Najczęstszą przyczyną jest nadużywanie alkoholu (60-70% przypadków), innymi czynnikami etiologicznymi są zaburzenia genetyczne, autoimmunologiczne, wrodzone wady anatomiczne oraz idiopatyczne.

• przewlekła białaczka szpikowa

  Przewlekła białaczka szpikowa (PBS, CML) to nowotwór mieloproliferacyjny charakteryzujący się niekontrolowanym rozrostem komórek szpiku kostnego, głównie linii granulocytarnej. Choroba rozwija się w wyniku translokacji chromosomowej t(9;22), prowadzącej do powstania chromosomu Philadelphia i genu fuzyjnego BCR-ABL, który koduje nieprawidłową kinazę tyrozynową stymulującą proliferację komórek nowotworowych.

• powikłane zakażenia dróg moczowych

  Powikłane zakażenia dróg moczowych (pZUM) to infekcje występujące u pacjentów z anatomicznymi lub czynnościowymi nieprawidłowościami układu moczowego, lub współistniejącymi schorzeniami, które zwiększają ryzyko rozwoju infekcji lub niepowodzenia terapii. Do czynników ryzyka zalicza się: obecność cewników urologicznych, kamicy nerkowej, obstrukcji dróg moczowych, wad anatomicznych, zaburzeń neurologicznych wpływających na funkcję pęcherza, cukrzycy, immunosupresji oraz ciąży.

• pourazowy stan zapalny mięśnia

  Pourazowy stan zapalny mięśnia to patologiczna reakcja tkanki mięśniowej na uraz mechaniczny, która objawia się bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości oraz miejscowym wzrostem temperatury. Najczęściej występuje w następstwie nadmiernego wysiłku fizycznego, urazu bezpośredniego (stłuczenie, zmiażdżenie) lub pośredniego (naderwanie, rozerwanie włókien mięśniowych). Stan zapalny rozwija się jako naturalny proces naprawczy organizmu, podczas którego dochodzi do zwiększonego przepływu krwi w uszkodzonym obszarze oraz migracji komórek zapalnych.

• pourazowy stan zapalny ścięgna

  Pourazowy stan zapalny ścięgna to patologia występująca w wyniku urazu mechanicznego, przeciążenia lub mikrourazów, prowadząca do lokalnego stanu zapalnego i bólu ścięgna. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn bólu narządu ruchu, dotykająca zarówno osoby aktywne fizycznie, jak i prowadzące siedzący tryb życia. Najczęściej dotyczy ścięgien Achillesa, rzepki, nadgarstka, łokcia (tzw. łokieć tenisisty lub golfisty) oraz ścięgien rotatorów barku.

• profilaktyka migreny

  Profilaktyka migreny to zespół działań mających na celu zmniejszenie częstotliwości, intensywności oraz czasu trwania napadów migrenowych. Wskazaniem do wdrożenia leczenia profilaktycznego jest występowanie co najmniej 4 dni migrenowych w miesiącu, znaczne upośledzenie codziennego funkcjonowania pomimo leczenia doraźnego lub przeciwwskazania do stosowania leków doraźnych.

• pierwotny hiperaldosteronizm

  Pierwotny hiperaldosteronizm (zespół Conna) to endokrynologiczne zaburzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu przez nadnercza, niezależnie od układu renina-angiotensyna. Jest jedną z najczęstszych przyczyn wtórnego nadciśnienia tętniczego, odpowiadając za około 5-10% wszystkich przypadków nadciśnienia. Kluczowymi objawami są oporne nadciśnienie tętnicze, hipokaliemia (niski poziom potasu), zasadowica metaboliczna oraz osłabienie mięśniowe.

• pourazowy stan zapalny więzadła

  Pourazowy stan zapalny więzadła to częste schorzenie występujące po urazach mechanicznych, takich jak skręcenia stawów, nadmierne rozciągnięcie lub bezpośredni uraz. Najczęściej dotyczy więzadeł stawu skokowego, kolanowego, nadgarstkowego oraz łokciowego. Stan zapalny objawia się bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości stawu, zaczerwienieniem i uciepleniem okolicznych tkanek oraz zaburzeniem funkcji stawu.

• pierwotna marskość żółciowa wątroby

  Pierwotna marskość żółciowa wątroby (PBC, dawniej nazywana pierwotną żółciową marskością wątroby) to przewlekła choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się postępującym uszkodzeniem drobnych wewnątrzwątrobowych przewodów żółciowych. Prowadzi to do retencji żółci (cholestazy), zapalenia i ostatecznie włóknienia wątroby. Choroba dotyka głównie kobiety w wieku 30-60 lat, z wyraźną predylekcją płciową (około 90% przypadków).

• profilaktyka przeciwzakrzepowa u chorych unieruchomionych z przyczyn medycznych

  Profilaktyka przeciwzakrzepowa u chorych unieruchomionych z przyczyn medycznych to kompleksowe działania mające na celu zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), obejmującej zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną. Wskazanie to dotyczy pacjentów, którzy są unieruchomieni z powodu ostrej choroby, zaostrzenia choroby przewlekłej lub innych stanów medycznych, uniemożliwiających im poruszanie się przez okres przekraczający 3 dni.

• profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi

  Profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi to zespół działań mających na celu zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym, które mogą wystąpić u pacjentów poddawanych procedurom operacyjnym. Ryzyko zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) jest szczególnie wysokie u pacjentów unieruchomionych podczas i po zabiegu, a także u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak otyłość, zaawansowany wiek, nowotwory czy przebyte wcześniej epizody zakrzepowe.

• prewencja udaru

  Prewencja udaru mózgu obejmuje szereg działań mających na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia incydentu naczyniowo-mózgowego. Udar mózgu jest trzecią najczęstszą przyczyną zgonów w Polsce i główną przyczyną niepełnosprawności u osób dorosłych, co sprawia, że działania prewencyjne mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej.

• przesięk

  Przesięk, znany także jako wysięk przesiękowy, to nagromadzenie się płynu bogato-białkowego w jamach ciała lub tkankach, spowodowane zwiększoną przepuszczalnością naczyń włosowatych. Występuje najczęściej w przypadku stanów zapalnych, infekcji, urazów lub jako wynik choroby nowotworowej. W przeciwieństwie do wysięku, przesięk charakteryzuje się niższą zawartością białka i komórek zapalnych.

• prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez Staphylococcus aureus

  Prawostronne infekcyjne zapalenie wsierdzia wywołane przez Staphylococcus aureus to poważna infekcja wsierdzia prawej strony serca, najczęściej dotycząca zastawki trójdzielnej. Występuje głównie u osób przyjmujących narkotyki drogą dożylną, pacjentów z cewnikami centralnymi oraz z wrodzonymi wadami serca. Zakażenie gronkowcem złocistym (S. aureus) stanowi około 30-40% wszystkich przypadków infekcyjnego zapalenia wsierdzia, przy czym prawostronna lokalizacja ma często ostrzejszy przebieg.

• profilaktyka niedoboru witaminy D

  Profilaktyka niedoboru witaminy D obejmuje działania zapobiegające powstawaniu niedoborów tej ważnej witaminy, niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Niedobór witaminy D jest powszechnym problemem zdrowotnym, występującym szczególnie w krajach o ograniczonej ekspozycji na słońce, u osób starszych, z ciemną karnacją skóry, stosujących filtry przeciwsłoneczne, a także u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania, otyłością lub przyjmujących niektóre leki (np. przeciwpadaczkowe).

• przewlekłe zapalenie stawów

  Przewlekłe zapalenie stawów to długotrwały proces chorobowy charakteryzujący się utrzymującym się stanem zapalnym w obrębie struktur stawowych, prowadzący do postępującego uszkodzenia stawów, bólu i ograniczenia ruchomości. Może mieć różne podłoże: autoimmunologiczne (np. reumatoidalne zapalenie stawów), zwyrodnieniowe, infekcyjne, metaboliczne (np. dna moczanowa) lub pourazowe. Choroba zwykle manifestuje się bólem, obrzękiem, ociepleniem stawów, sztywnością poranną oraz stopniowym ograniczeniem funkcji ruchowej.

• padaczka idiopatyczna uogólniona

  Padaczka idiopatyczna uogólniona to zespół napadów padaczkowych o podłożu genetycznym, charakteryzujący się występowaniem uogólnionych napadów toniczno-klonicznych, mioklonicznych lub napadów nieświadomości. Zwykle ujawnia się w dzieciństwie lub okresie dojrzewania, a jej rozpoznanie opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym oraz typowych zmianach w zapisie EEG (wyładowania iglica-fala lub wieloiglica-fala o częstotliwości 3-6 Hz).

• poliomyelitis

  Poliomyelitis, znane również jako choroba Heinego-Medina lub po prostu polio, to wysoce zakaźna choroba wirusowa wywoływana przez wirusa polio. Wirus atakuje układ nerwowy, prowadząc w najcięższych przypadkach do paraliżu, niewydolności oddechowej, a nawet śmierci. Poliomyelitis przede wszystkim dotyka dzieci poniżej 5. roku życia, choć może wystąpić w każdym wieku u osób niezaszczepionych.

• pierwotne izolowane moczenie nocne

  Pierwotne izolowane moczenie nocne (enuresis nocturna) to mimowolne oddawanie moczu podczas snu u dzieci powyżej 5. roku życia, które nie opanowały jeszcze kontroli pęcherza moczowego w nocy, przy czym nie występują u nich zaburzenia w oddawaniu moczu w ciągu dnia. Występuje ono u około 15-20% dzieci w wieku 5 lat, a częstość stopniowo maleje wraz z wiekiem, do około 1-2% młodych dorosłych.

• premedykacja przed indukcją znieczulenia

  Premedykacja przed indukcją znieczulenia to procedura podawania leków przed właściwym znieczuleniem ogólnym. Jej głównym celem jest zmniejszenie lęku pacjenta, złagodzenie bólu, zapobieganie nudnościom i wymiotom oraz ułatwienie wprowadzenia do znieczulenia ogólnego. Stosuje się ją również, aby zminimalizować ryzyko powikłań związanych z znieczuleniem, takich jak aspiracja treści żołądkowej czy nadmierna reakcja na bodźce podczas intubacji.

• poronienie zagrażające

  Poronienie zagrażające to stan kliniczny występujący w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży, charakteryzujący się krwawieniem z dróg rodnych i/lub bólami podbrzusza, przy zachowanym zamkniętym ujściu szyjki macicy i żywej ciąży. Jest to sytuacja kliniczna, która wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji, aby zapobiec utracie ciąży.

• pielęgnacja kikuta pępowinowego

  Pielęgnacja kikuta pępowinowego to kluczowy element opieki nad noworodkiem w pierwszych dniach jego życia. Po odcięciu pępowiny podczas porodu, pozostaje kikut, który wymaga odpowiedniej pielęgnacji aż do jego samoistnego odpadnięcia, co zwykle następuje między 5. a 15. dniem po porodzie. Prawidłowa pielęgnacja ma na celu zapobieganie infekcjom i przyspieszenie procesu gojenia.

• podrażnienie błony śluzowej gardła

  Podrażnienie błony śluzowej gardła jest częstym problemem, który może wynikać z różnych przyczyn, takich jak infekcje wirusowe (np. przeziębienie, grypa), bakteryjne (np. angina paciorkowcowa), alergie, zanieczyszczenie powietrza, palenie tytoniu, nadmierne używanie głosu czy refluks żołądkowo-przełykowy. Objawy obejmują ból gardła, uczucie drapania, pieczenia, suchości, trudności w przełykaniu oraz czasem kaszel.

• podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej

  Podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, znane również jako zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis), to stan zapalny charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem i bolesnością tkanek wyścielających jamę ustną. Może występować jako reakcja na czynniki miejscowe (urazy mechaniczne, termiczne, chemiczne), infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), alergię, niedobory witaminowe lub jako efekt uboczny stosowanych leków i radioterapii.

• pobudzenie psychoruchowe

  Pobudzenie psychoruchowe to stan zwiększonej aktywności fizycznej i psychicznej, często towarzyszący różnym zaburzeniom psychicznym, takim jak mania w chorobie afektywnej dwubiegunowej, niektóre formy schizofrenii, zaburzenia lękowe czy stany delirium. Pacjent wykazuje wzmożoną, często chaotyczną aktywność ruchową, przyspieszone myślenie i mowę, drażliwość oraz niepokój.

• przewlekła niewydolność krążenia mózgowego

  Przewlekła niewydolność krążenia mózgowego (encefalopatia naczyniopochodna) to stan stopniowego pogarszania się funkcji mózgowych spowodowany zaburzeniami przepływu krwi w naczyniach mózgowych. Może być konsekwencją miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, chorób serca czy zaburzeń rytmu serca. Najczęściej występuje u osób starszych, a częstość jej występowania wzrasta z wiekiem.

• porażenie mózgowe

  Porażenie mózgowe (mózgowe porażenie dziecięce, MPD) to grupa trwałych zaburzeń rozwoju ruchu i postawy, powodujących ograniczenie aktywności, które przypisuje się niepostępującym zakłóceniom, pojawiającym się w rozwijającym się mózgu płodu lub niemowlęcia. Najczęstszymi przyczynami są: niedotlenienie okołoporodowe, infekcje wewnątrzmaciczne, urazy, wady rozwojowe OUN oraz czynniki genetyczne.

• przejściowe niedokrwienie mózgu

  Przejściowe niedokrwienie mózgu (TIA – Transient Ischemic Attack) to nagły, krótkotrwały epizod neurologiczny spowodowany tymczasowym zatrzymaniem dopływu krwi do części mózgu. Charakteryzuje się objawami podobnymi do udaru, takimi jak zaburzenia mowy, osłabienie kończyn, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które jednak ustępują całkowicie w ciągu 24 godzin (najczęściej w ciągu kilku minut do godziny), nie pozostawiając trwałego uszkodzenia tkanki mózgowej.

• przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia w fazie przełomu blastycznego

  Przewlekła białaczka szpikowa (CML) z chromosomem Philadelphia w fazie przełomu blastycznego stanowi zaawansowane stadium choroby, charakteryzujące się obecnością ponad 20% blastów we krwi obwodowej lub szpiku kostnym. Faza ta jest najcięższą postacią CML, pojawiającą się zwykle po fazie przewlekłej i akceleracji. Chromosom Philadelphia (translokacja t(9;22)) prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL1, kodującego białko o aktywności kinazy tyrozynowej, odpowiedzialne za niekontrolowaną proliferację komórek białaczkowych.

• przewlekła białaczka szpikowa z chromosomem Philadelphia w fazie akceleracji

  Przewlekła białaczka szpikowa (CML) z chromosomem Philadelphia w fazie akceleracji stanowi przejściowy etap choroby pomiędzy fazą przewlekłą a fazą blastyczną. Charakteryzuje się narastającą opornością na leczenie i szybszym postępem choroby. Obecność chromosomu Philadelphia, czyli translokacji t(9;22), prowadzi do powstania genu fuzyjnego BCR-ABL, który koduje białko o zwiększonej aktywności kinazy tyrozynowej, odpowiedzialne za niekontrolowaną proliferację komórek białaczkowych.

• prewencja nawrotu zatorowości płucnej

  Prewencja nawrotu zatorowości płucnej to ważny element długoterminowego postępowania u pacjentów, którzy przebyli epizod zatorowości płucnej (ZP). ZP to poważny stan, w którym dochodzi do zamknięcia lub zwężenia tętnicy płucnej lub jej gałęzi przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę pochodzącą z żył głębokich kończyn dolnych. Nawroty ZP wiążą się z wysoką śmiertelnością, dlatego odpowiednia profilaktyka jest kluczowa dla poprawy rokowania pacjentów.

• prewencja nawrotu zakrzepicy żył głębokich

  Prewencja nawrotu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) to kluczowy element postępowania u pacjentów, którzy przebyli już epizod zakrzepowy. Nawrót ZŻG występuje u około 30% pacjentów w ciągu 10 lat od pierwszego epizodu, przy czym największe ryzyko istnieje w pierwszych 6-12 miesiącach. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów z idiopatyczną ZŻG, trombofiliami wrodzonymi lub nabytymi oraz aktywną chorobą nowotworową.

• prewencja pierwotna żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

  Prewencja pierwotna żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) to zespół działań mających na celu zapobieganie powstawaniu zakrzepów w układzie żylnym u pacjentów, którzy nie mieli wcześniej epizodów zakrzepowych. Jest to szczególnie istotne u osób z grupy podwyższonego ryzyka, takich jak pacjenci hospitalizowani z powodu ostrych chorób internistycznych, pacjenci po zabiegach chirurgicznych, osoby unieruchomione, a także kobiety w ciąży z czynnikami ryzyka.

• pierwotna małopłytkowość immunologiczna

  Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP, dawniej nazywana idiopatyczną plamicą małopłytkową) to nabyta choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się izolowaną małopłytkowością (liczba płytek krwi poniżej 100 × 10^9/l) przy braku innych przyczyn lub chorób, które mogłyby być przyczyną trombocytopenii. Wynika ona z niszczenia płytek krwi przez przeciwciała oraz upośledzenia ich wytwarzania w szpiku kostnym.

• powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne

  Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne (cIAI – complicated intra-abdominal infections) to zakażenia, które przekraczają narząd będący pierwotnym źródłem infekcji i rozprzestrzeniają się do jamy otrzewnej, powodując zapalenie otrzewnej lub tworząc ropnie wewnątrzbrzuszne. Najczęstszymi przyczynami są perforacja przewodu pokarmowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie uchyłków, zapalenie pęcherzyka żółciowego oraz urazy jamy brzusznej. W większości przypadków zakażenia te mają charakter polimikrobowy z udziałem bakterii tlenowych i beztlenowych.

• profilaktyka wtórna incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych

  Profilaktyka wtórna incydentów niedokrwiennych mózgowo-naczyniowych to postępowanie medyczne mające na celu zapobieganie ponownym epizodom niedokrwienia mózgu u pacjentów, którzy już przebyli udar niedokrwienny mózgu lub przemijający atak niedokrwienny (TIA). Ryzyko nawrotu udaru jest największe w pierwszych dniach i tygodniach po incydencie, gdzie sięga nawet 10-20% w pierwszym roku, a następnie utrzymuje się na poziomie około 5% rocznie.

• profilaktyka wtórna przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu

  Profilaktyka wtórna przemijającego napadu niedokrwiennego mózgu (TIA) to zestaw działań medycznych mających na celu zapobieganie kolejnym epizodom niedokrwienia mózgu oraz udarowi mózgu u pacjentów, którzy doświadczyli już TIA. Przemijający napad niedokrwienny charakteryzuje się krótkotrwałymi (zwykle poniżej 24 godzin, najczęściej do 1 godziny) zaburzeniami neurologicznymi spowodowanymi chwilowym niedokrwieniem określonego obszaru mózgu.

• profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego

  Profilaktyka wtórna zawału mięśnia sercowego obejmuje kompleksowe działania medyczne mające na celu zapobieganie ponownemu zawałowi u pacjentów, którzy już go przebyli. Jest to kluczowy element postępowania, ponieważ ryzyko kolejnego epizodu sercowego w tej grupie jest wielokrotnie wyższe niż w populacji ogólnej, szczególnie w pierwszym roku po przebytym zawale.

• przewlekła jaskra otwartego kąta

  Przewlekła jaskra otwartego kąta (POAG – Primary Open-Angle Glaucoma) to najczęstsza postać jaskry, charakteryzująca się powolnym, podstępnym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego, które prowadzi do stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego i postępującej utraty pola widzenia. Schorzenie to rozwija się bezobjawowo, a pacjenci często zgłaszają się do lekarza dopiero, gdy doszło już do znacznego uszkodzenia wzroku.

• program zapłodnienia in vitro

  Program zapłodnienia in vitro (IVF) to procedura medyczna stosowana w leczeniu niepłodności, gdy inne metody okazały się nieskuteczne. Wskazania do IVF obejmują niepłodność spowodowaną niedrożnością jajowodów, endometriozę, niepłodność męską, niepłodność idiopatyczną lub genetyczne przyczyny niepłodności. Program ten polega na pobraniu komórek jajowych od pacjentki, zapłodnieniu ich nasieniem partnera lub dawcy w warunkach laboratoryjnych, a następnie przeniesieniu zarodka do macicy.

• profilaktyka inwazyjnych zakażeń grzybiczych

  Profilaktyka inwazyjnych zakażeń grzybiczych to kompleksowe działania prewencyjne stosowane u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka rozwoju ciężkich zakażeń grzybiczych. Wskazania do profilaktyki przeciwgrzybiczej obejmują przede wszystkim pacjentów z głęboką neutropenią (poniżej 500 komórek/mm³) utrzymującą się powyżej 7-10 dni, chorych po allogenicznym przeszczepieniu szpiku kostnego, pacjentów z ostrą białaczką szpikową podczas intensywnej chemioterapii oraz osoby z ciężkimi niedoborami odporności.

• poronienie nawykowe

  Poronienie nawykowe (habitualne) definiowane jest jako utrata trzech lub więcej kolejnych ciąż przed ukończeniem 22. tygodnia ciąży. Jest to poważny problem medyczny, dotykający około 1-2% par starających się o dziecko. Przyczyny mogą być różnorodne i obejmują czynniki genetyczne, anatomiczne (np. nieprawidłowości macicy), immunologiczne, hormonalne, metaboliczne (np. nieleczona cukrzyca), infekcyjne oraz trombofilie.

• powikłane zakażenie skóry

  Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI – complicated skin and soft tissue infections) to infekcje charakteryzujące się głębokim zajęciem tkanek, szybkim rozprzestrzenianiem się i obecnością czynników komplikujących proces leczenia. Zaliczają się do nich: martwicze zapalenie powięzi, ropnie, zakażone rany pourazowe i pooperacyjne, oraz zakażenia u pacjentów z obniżoną odpornością lub chorobami współistniejącymi.

• pobudzenie

  Pobudzenie to stan zwiększonej aktywności psychicznej i/lub fizycznej, który może wystąpić jako objaw wielu zaburzeń psychicznych, w tym zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, schizofrenii, zaburzeń lękowych, czy też jako skutek uboczny stosowania niektórych substancji psychoaktywnych. Charakteryzuje się wzmożoną aktywnością, niepokojem ruchowym, przyspieszonym tokiem myślenia i mowy, często z trudnościami w koncentracji uwagi.

• przełom nadciśnieniowy

  Przełom nadciśnieniowy to stan nagłego, znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego (zwykle powyżej 180/120 mmHg), który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Może on prowadzić do uszkodzenia narządów docelowych, w tym mózgu, serca, nerek i naczyń krwionośnych. Przełom nadciśnieniowy dzieli się na nagłe przypadki (emergency) – gdy występują objawy uszkodzenia narządów, oraz stany pilne (urgency) – gdy ciśnienie jest znacznie podwyższone, ale bez bezpośredniego zagrożenia życia.

• przewlekła zanikowa kandydoza jamy ustnej

  Przewlekła zanikowa kandydoza jamy ustnej (inaczej zwana atroficznym zapaleniem jamy ustnej związanym z Candida) to przewlekła postać infekcji grzybiczej, charakteryzująca się zanikiem brodawek językowych i zaczerwienieniem śluzówki jamy ustnej. Występuje najczęściej u osób starszych, użytkowników protez zębowych, pacjentów z zaburzeniami odporności, cukrzycą oraz podczas długotrwałej antybiotykoterapii lub kortykosteroidoterapii.

• przełom tarczycowy

  Przełom tarczycowy (tyreotoksyczny) to zagrażający życiu stan nagłego nasilenia objawów nadczynności tarczycy. Charakteryzuje się wysoką gorączką (często powyżej 38,5°C), tachykardią ponad 140 uderzeń na minutę, zaburzeniami świadomości (od pobudzenia i niepokoju po śpiączkę), objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz niewydolnością sercowo-naczyniową.