Dawkowanie i sposób podawania
Terlipresyna

Dawkowanie i sposób podawania terlipresyny

Terlipresyna jest substancją stosowaną głównie w leczeniu krwawienia z żylaków przełyku oraz zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. Dawkowanie tej substancji wymaga precyzyjnego dostosowania w zależności od wskazania, masy ciała pacjenta oraz odpowiedzi klinicznej.¹

Dawkowanie w leczeniu krwawienia z żylaków przełyku

W leczeniu krwawienia z żylaków przełyku terlipresyna jest podawana jako leczenie ratunkowe do czasu dostępności terapii endoskopowej, a następnie jako leczenie uzupełniające do hemostazy endoskopowej.²

Dawka początkowa wynosi od 1 do 2 mg terlipresyny octanu podawane w powolnym wstrzyknięciu dożylnym i może być dostosowana do masy ciała pacjenta:³

Dawka podtrzymująca: po podaniu początkowego wstrzyknięcia, dawka terlipresyny octanu może być zmniejszona do 1 mg co 4-6 godzin.⁴ W przypadku produktu Glypressin, zaleca się wstrzyknięcie dożylne 2 mg produktu co 4 godziny. U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 50 kg lub w razie wystąpienia objawów niepożądanych, po podaniu dawki początkowej kolejne dawki mogą być zmniejszone do 1 mg dożylnie co 4 godziny.⁵

Maksymalna dawka dobowa terlipresyny octanu wynosi około 120 mikrogramów na kilogram masy ciała.⁶⁷

Czas trwania leczenia należy ograniczyć do 2-3 dni, odpowiednio do przebiegu choroby.⁸ W przypadku produktu Glypressin, leczenie należy prowadzić do czasu opanowania krwawienia przez 24 godziny, ale nie dłużej niż przez 48 godzin.⁹

Dawkowanie w zespole wątrobowo-nerkowym typu 1

W leczeniu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1 stosuje się następujący schemat dawkowania:¹⁰

• Zalecana dawka początkowa: 1 mg terlipresyny octanu we wstrzyknięciu dożylnym co 6 godzin, przez co najmniej 3 dni.¹¹
• Jeśli po 3 dniach leczenia obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy jest mniejsze niż 30% w stosunku do wartości wyjściowej, należy rozważyć zwiększenie dawki do 2 mg co 6 godzin.¹²

Zasady przerwania leczenia w zespole wątrobowo-nerkowym:¹³

• Brak odpowiedzi na leczenie: obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi w dniu 7. mniejsze niż 30% w stosunku do wartości wyjściowej
• Pełna odpowiedź: stężenie kreatyniny w surowicy krwi mniejsze niż 1,5 mg/dl przez co najmniej dwa kolejne dni
• Niepełna odpowiedź: obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi co najmniej o 30% w stosunku do wartości wyjściowej, ale bez uzyskania wartości poniżej 1,5 mg/dl w dniu 7. – w takim przypadku leczenie terlipresyną można kontynuować maksymalnie przez 14 dni¹⁴

Warto zaznaczyć, że w większości badań klinicznych uzasadniających stosowanie terlipresyny w leczeniu zespołu wątrobowo-nerkowego, podawano jednocześnie ludzką albuminę w dawce 1 g/kg masy ciała w pierwszym dniu, a następnie w dawce 20-40 g/dobę.¹⁵

Zwykle czas trwania leczenia zespołu wątrobowo-nerkowego wynosi 7 dni, maksymalny zalecany czas trwania leczenia wynosi 14 dni.¹⁶

Alternatywna metoda podania w zespole wątrobowo-nerkowym

Jako alternatywę do podawania w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie), terlipresynę można stosować w ciągłej infuzji dożylnej, rozpoczynając od dawki wynoszącej 2 mg octanu terlipresyny podawanej przez 24 godziny i zwiększając ją do dawki maksymalnej 12 mg octanu terlipresyny podawanej przez 24 godziny.¹⁷ Podawanie terlipresyny w postaci ciągłej infuzji dożylnej może wiązać się z mniejszą częstością występowania ciężkich działań niepożądanych niż po podaniu w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie).¹⁸

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Terlipresynę należy stosować ostrożnie u osób w wieku powyżej 70 lat, szczególnie tych z chorobami sercowo-naczyniowymi obecnymi bądź przebytymi.¹⁹

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania terlipresyny u dzieci i młodzieży ze względu na brak wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.²⁰

Niewydolność nerek: Terlipresynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek.²¹ W leczeniu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1 należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z zaawansowanym zaburzeniem czynności nerek, tj. z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy krwi ≥ 442 μmol/L (5,0 mg/dL), chyba że przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.²²

Niewydolność wątroby: Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.²³ Jednak w leczeniu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1 należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z ciężką chorobą wątroby, zdefiniowaną jako stan ostry, nałożony na przewlekłą niewydolność wątroby (ACLF) stopnia 3 i/lub z liczbą punktów w skali MELD ≥ 39, chyba że przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.²⁴

Sposób podawania

Terlipresynę podaje się wyłącznie dożylnie.²⁵ Wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać w ciągu jednej minuty.²⁶ W przypadku zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1 możliwe jest podanie terlipresyny zarówno w postaci wstrzyknięcia dożylnego, jak i wlewu dożylnego.²⁷

Przed podaniem roztwór należy obejrzeć. Nie należy stosować produktu w przypadku obecności jakichkolwiek cząstek lub zabarwienia. Wymaganą do podania objętość należy pobrać z fiolki za pomocą strzykawki.²⁸

Tabela dawkowania terlipresyny

Przelicznik dawek terlipresyny

Warto pamiętać, że 1 mg octanu terlipresyny odpowiada 0,85 mg terlipresyny.²⁹³⁰ Dostępne są różne stężenia preparatów terlipresyny, co przekłada się na różne objętości roztworu do podania przy tej samej dawce substancji czynnej: