Właściwości farmakokinetyczne
Zinnat 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Zinnat (cefuroksym)

Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych cefuroksymu aksetylu zawartego w produkcie leczniczym Zinnat. Informacje te są istotne dla zrozumienia procesów zachodzących w organizmie po podaniu leku oraz właściwego planowania terapii u różnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Cefuroksym aksetyl po podaniu doustnym wchłania się z przewodu pokarmowego, gdzie następnie zostaje szybko hydrolizowany w błonie śluzowej jelita oraz we krwi. Proces ten prowadzi do uwolnienia do układu krążenia aktywnej formy leku – wolnego cefuroksymu. Należy podkreślić, że optymalne wchłanianie zachodzi przy podaniu leku wkrótce po posiłku.²

Po podaniu cefuroksymu aksetylu w postaci tabletek maksymalne stężenia w surowicy występują po około 2-3 godzinach po przyjęciu leku z pokarmem i wynoszą odpowiednio:

• 2,1 µg/ml po dawce 125 mg
• 4,1 µg/ml po dawce 250 mg
• 7,0 µg/ml po dawce 500 mg
• 13,6 µg/ml po dawce 1000 mg

³

Warto zaznaczyć, że szybkość wchłaniania cefuroksymu z zawiesiny jest zmniejszona w porównaniu z tabletkami, co skutkuje późniejszym i mniejszym stężeniem maksymalnym w surowicy oraz zmniejszoną biodostępnością (o 4 do 17%). Istotna jest informacja, że cefuroksym aksetyl w postaci zawiesiny doustnej nie wykazuje biorównoważności z tabletkami, co uniemożliwia bezpośrednie przeliczanie dawek między tymi postaciami leku (miligramy na miligramy).⁴

Farmakokinetyka cefuroksymu wykazuje właściwości liniowe w całym zakresie dawkowania doustnego od 125 mg do 1000 mg. Co istotne, nie zaobserwowano kumulacji leku po powtarzanych dawkach doustnych w zakresie 250-500 mg.⁵

Dystrybucja

Wiązanie cefuroksymu z białkami osocza waha się między 33% a 50%, w zależności od zastosowanej metodologii pomiaru. Po podaniu pojedynczej dawki cefuroksymu aksetylu 500 mg w postaci tabletek u 12 zdrowych ochotników, pozorna objętość dystrybucji została określona na 50 l (CV%=28%).⁶

Cefuroksym dobrze penetruje do różnych tkanek i płynów ustrojowych. Stężenia leku przewyższające minimalne stężenia hamujące dla powszechnie występujących bakterii można osiągnąć w następujących strukturach:

• migdałki
• tkanka zatok przynosowych
• błona śluzowa oskrzeli
• kości
• płyn opłucnowy
• płyn stawowy
• maź stawowa
• płyn otrzewnowy
• żółć
• plwocina
• ciało szkliste

⁷

Lek przenika przez barierę krew-mózg, jednak tylko w przypadku występowania stanu zapalnego opon mózgowo-rdzeniowych.⁸

Metabolizm

Cefuroksym nie podlega procesom metabolicznym w organizmie.⁹

Eliminacja

Okres półtrwania cefuroksymu w surowicy wynosi od 1 do 1,5 godziny. Lek jest wydalany głównie przez nerki w procesie przesączania kłębuszkowego oraz wydzielania cewkowego. Klirens nerkowy mieści się w przedziale 125-148 ml/min/1,73 m².¹⁰

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Różnice płciowe

Nie zaobserwowano istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych cefuroksymu między mężczyznami i kobietami.¹¹

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczne zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania dawek do 1 g na dobę. Należy jednak pamiętać, że osoby starsze często mają zmniejszoną wydolność nerek, co może wymagać dostosowania dawki cefuroksymu odpowiednio do stopnia funkcjonowania nerek.¹²

Dzieci

U starszych niemowląt (powyżej 3 miesięcy) oraz u dzieci, farmakokinetyka cefuroksymu jest zbliżona do obserwowanej u dorosłych. Brak jest dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania cefuroksymu aksetylu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.^{3 miesięcy) oraz u dzieci, farmakokinetyka cefuroksymu jest podobna do obserwowanej u dorosłych. Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych, dotyczących stosowania cefuroksymu aksetylu u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy.”>13}

Zaburzenia czynności nerek

Nie określono dokładnie bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności cefuroksymu aksetylu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na fakt, że cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek (tj. CrCl <30 ml/min) zalecane jest zmniejszenie dawki leku. Działanie to ma na celu zrównoważenie wolniejszego wydalania leku.<sup data-drug="Zinnat" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności cefuroksymu aksetylu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego, tak samo jak w przypadku podobnych antybiotyków, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek (tj. CrCl 14

Warto zaznaczyć, że cefuroksym jest skutecznie usuwany z organizmu podczas dializy.¹⁵

Zaburzenia czynności wątroby

Brak jest dostępnych danych dotyczących farmakokinetyki cefuroksymu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ lek jest eliminowany głównie przez nerki, uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne cefuroksymu.¹⁶

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Dla cefalosporyn, w tym cefuroksymu, wykazano, że najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym powiązanym ze skutecznością in vivo jest wyrażona procentowo część odstępu między dawkami (%T), w której stężenie niezwiązanego leku utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla docelowego gatunku bakterii (parametr %T>MIC).^MIC).”>17

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania

Na podstawie konwencjonalnych badań przedklinicznych obejmujących ocenę farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla ludzi podczas stosowania cefuroksymu.¹⁸

Nie przeprowadzono badań karcinogenności dla cefuroksymu, jednakże nie istnieją dowody sugerujące potencjał rakotwórczy tej substancji.¹⁹

Różne cefalosporyny mogą hamować działanie gamma-glutamylotranspeptydazy w moczu szczurów, jednak w przypadku cefuroksymu efekt hamujący jest słabszy. Może to mieć znaczenie w kontekście potencjalnego wpływu na wyniki klinicznych testów laboratoryjnych u ludzi.²⁰