Interakcje leku
Zahron Combi 10 mg + 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Zahron Combi, ze względu na zawartość dwóch substancji czynnych – rozuwastatyny i amlodypiny, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji farmakologicznych, które należy uwzględnić podczas stosowania preparatu.¹

Interakcje związane z rozuwastatyną

Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportowych, w tym transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1 oraz transportera BCRP. Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami tych białek transportowych może prowadzić do zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko wystąpienia miopatii.²

Leki wpływające na farmakokinetykę rozuwastatyny

Cyklosporyna: Podczas jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i cyklosporyny, wartość AUC dla rozuwastatyny zwiększa się około siedmiokrotnie. Stosowanie rozuwastatyny u pacjentów otrzymujących cyklosporynę jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie nie wpływa na stężenie cyklosporyny w osoczu.³

Inhibitory proteaz: Jednoczesne stosowanie z inhibitorem proteazy może znacząco zwiększyć ekspozycję na rozuwastatynę. Na przykład, jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i leku złożonego zawierającego 300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru powoduje około trzykrotne zwiększenie wartości AUC i siedmiokrotne zwiększenie wartości Cmax rozuwastatyny w stanie stacjonarnym.⁴

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powoduje dwukrotne zwiększenie maksymalnego stężenia i AUC rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu, fenofibratu, innych fibratów i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (≥1 g na dobę) zwiększa ryzyko miopatii.⁵

Ezetymib: U pacjentów z hipercholesterolemią jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu powoduje 1,2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny. Nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej (w postaci działań niepożądanych) między produktem Zahron Combi i ezetymibem.⁶

Leki zobojętniające kwas solny: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesiny zobojętniającej kwas solny zawierającej wodorotlenek glinu i magnezu, zmniejsza stężenie rozuwastatyny w osoczu o około 50%. Efekt ten jest mniejszy, gdy lek zobojętniający podawany jest 2 godziny po podaniu produktu leczniczego Zahron Combi.⁷

Erytromycyna: Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powoduje zmniejszenie o 20% wartości AUC i o 30% wartości Cmax rozuwastatyny. Przyczyną tej interakcji może być zwiększenie motoryki jelita przez erytromycynę.⁸

Enzymy cytochromu P450: Badania in vivo i in vitro wykazały, że rozuwastatyna nie hamuje ani nie pobudza izoenzymów układu cytochromu P450. Rozuwastatyna jest słabym substratem dla tych izoenzymów, dlatego nie są spodziewane interakcje wynikające z metabolizmu zależnego od układu enzymatycznego cytochromu P450. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji między rozuwastatyną a flukonazolem (inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) i ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).⁹

Dostosowanie dawki rozuwastatyny

Przy jednoczesnym stosowaniu rozuwastatyny i leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, dawkę rozuwastatyny należy zmodyfikować. Maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny należy dostosować tak, aby przewidywana ekspozycja nie przekraczała ekspozycji uzyskiwanej po podaniu 40 mg rozuwastatyny bez leków wchodzących w interakcje. Na przykład: 20 mg rozuwastatyny z gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie ekspozycji) lub 10 mg rozuwastatyny z połączeniem atazanawiru i rytonawiru (3,1-krotne zwiększenie ekspozycji).¹⁰

Tabela interakcji lekowych z rozuwastatyną

OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę. ↑ – zwiększenie, ↓ – zmniejszenie.¹¹

Wpływ rozuwastatyny na inne leki

Antagoniści witaminy K: Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia lub zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np. warfaryną lub innym kumarynowym lekiem przeciwzakrzepowym) może powodować zwiększenie wartości INR. Odstawienie lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może powodować zmniejszenie wartości INR. W takich sytuacjach należy odpowiednio kontrolować wartość tego wskaźnika.¹²

Doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje zwiększenie wartości AUC dla etynyloestradiolu o 26%, a dla norgestrelu o 34%. Te zwiększone stężenia w osoczu należy uwzględnić przy wyborze dawki środka antykoncepcyjnego. Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i leków stosowanych jako HTZ, jednak takie skojarzone leczenie stosowano powszechnie u kobiet w badaniach klinicznych i było ono dobrze tolerowane.¹³

Digoksyna: W oparciu o dane z badań dotyczących swoistych interakcji, nie oczekuje się występowania istotnych klinicznie interakcji z digoksyną.¹⁴

Kwas fusydowy: Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego przyjmowania kwasu fusydowego podawanego ogólnoustrojowo i statyn. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie rozuwastatyną należy przerwać na czas przyjmowania kwasu fusydowego.¹⁵

Interakcje związane z amlodypiną

Wpływ innych leków na amlodypinę

Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe takie jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę, co skutkuje zwiększonym ryzykiem hipotensji. Znaczenie kliniczne tych zmian może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna odpowiednia kontrola kliniczna oraz modyfikacja dawki.¹⁶

Induktory CYP3A4: Brak dostępnych danych dotyczących wpływu induktorów CYP3A4 na amlodypinę. Jednoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może powodować zmniejszenie stężenia amlodypiny w osoczu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4.¹⁷

Grejpfrut i sok grejpfrutowy: Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym nie jest wskazane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności u niektórych pacjentów, co może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.¹⁸

Dantrolen: U zwierząt obserwowano śmiertelne przypadki migotania komór i zapaści krążeniowej powiązane z hiperkaliemią po zastosowaniu werapamilu i dantrolenu podanego dożylnie. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.¹⁹

Wpływ amlodypiny na inne leki

Działanie obniżające ciśnienie krwi wywierane przez amlodypinę nasila działanie innych produktów leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.²⁰

Takrolimus: W przypadku równoczesnego podawania amlodypiny istnieje ryzyko podwyższonego stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, podawanie amlodypiny pacjentom leczonym takrolimusem wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i, w razie konieczności, dostosowania dawki takrolimusu.²¹

Inhibitory kinazy mTOR: Inhibitory kinazy mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów kinazy mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na te inhibitory.²²

Cyklosporyna: Nie przeprowadzono badań interakcji pomiędzy cyklosporyną i amlodypiną u zdrowych ochotników lub jakiejkolwiek innej populacji, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny (przedział 0% – 40%). U pacjentów po przeszczepieniu nerki, stosujących amlodypinę, należy monitorować stężenie cyklosporyny, a w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.²³

Symwastatyna: Jednoczesne, wielokrotne podawanie dawek 10 mg amlodypiny i 80 mg symwastatyny prowadziło do zwiększenia o 77% ekspozycji na symwastatynę w porównaniu do monoterapii symwastatyną. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.²⁴

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.²⁵

Interakcje preparatu Zahron Combi z alkoholem

Interakcje leków zawartych w preparacie Zahron Combi z alkoholem mogą mieć istotne znaczenie kliniczne:

Rozuwastatyna a alkohol

Mimo braku bezpośrednich danych dotyczących interakcji rozuwastatyny z alkoholem, należy uwzględnić, że:

• Alkohol może nasilać hepatotoksyczne działanie statyn, w tym rozuwastatyny, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, szczególnie przy długotrwałym lub intensywnym spożyciu alkoholu.
• Alkohol i rozuwastatyna są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do konkurencji o enzymy wątrobowe i wpływać na metabolizm obu substancji.
• Pacjenci z chorobami wątroby wywołanymi alkoholem mogą mieć zwiększone ryzyko działań niepożądanych rozuwastatyny.

Amlodypina a alkohol

Interakcje między amlodypiną a alkoholem mogą powodować następujące skutki:

• Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne amlodypiny, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zawrotów głowy, omdleń i zwiększonego ryzyka upadków.
• Alkohol może zmniejszać skuteczność leczenia nadciśnienia tętniczego amlodypiną poprzez swoje działanie presyjne.
• Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie amlodypiny może powodować nasilenie objawów niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak senność, zawroty głowy i zaburzenia koordynacji.

Zalecenia kliniczne: Pacjenci przyjmujący Zahron Combi powinni być poinformowani o potencjalnych zagrożeniach związanych ze spożywaniem alkoholu. Zaleca się unikanie lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii tym lekiem, szczególnie przy początkowym dostosowywaniu dawki oraz u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami wątroby lub innymi schorzeniami zwiększającymi ryzyko działań niepożądanych.

Tabelaryczne zestawienie najważniejszych interakcji lekowych