Właściwości farmakokinetyczne produktu Ryaltris

Ryaltris to złożony produkt leczniczy zawierający mometazonu furoinian jednowodny (25 mikrogramów/dawkę) oraz olopatadyny chlorowodorek (600 mikrogramów/dawkę) w postaci aerozolu do nosa, zawiesiny. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dotyczące obu substancji czynnych wchodzących w skład produktu.¹

Wchłanianie

Po wielokrotnym donosowym podawaniu produktu Ryaltris (2 rozpylenia do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę, co odpowiada 2400 mikrogramom olopatadyny i 100 mikrogramom mometazonu furoinianu w dawce całkowitej) pacjentom z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa, obserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:

• Dla olopatadyny: średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło 19,80 ± 7,01 ng/ml, a średnie pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu w zależności od odstępu między dawkami (AUCtau) wynosiło 88,77 ± 23,87 ng*hr/ml.
• Dla mometazonu furoinianu: średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosiło 9,92 ± 3,74 pg/ml, a średnie AUCtau wynosiło 58,40 ± 27,00 pg*h/ml.

Mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu po podaniu pojedynczej dawki wynosiła 1 godzinę zarówno dla olopatadyny, jak i mometazonu furoinianu.²

Istotną obserwacją jest brak dowodów na występowanie interakcji farmakokinetycznych między mometazonu furoinianem a olopatadyny chlorowodorkiem.³

Dystrybucja

Olopatadyna charakteryzuje się umiarkowanym wiązaniem z białkami surowicy ludzkiej na poziomie około 55%. Wiązanie to pozostaje niezależne od stężenia leku w zakresie od 0,1 do 1000 ng/ml. Głównym białkiem wiążącym olopatadynę jest albumina surowicy ludzkiej.⁴

Mometazonu furoinian wykazuje znacznie wyższy stopień wiązania z białkami, wynoszący 98% do 99% in vitro, w zakresie stężeń od 5 do 500 ng/ml.⁵

Metabolizm

Mometazonu furoinian, który może zostać połknięty i wchłonięty, podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia przez wątrobę.⁶

Olopatadyna nie jest intensywnie metabolizowana. W moczu wykryto dwa metabolity olopatadyny: mono-demetyl i N-tlenek, jednak występują one w małych stężeniach. Badania in vitro wykazały, że olopatadyna nie hamuje reakcji metabolicznych z udziałem głównych izoenzymów cytochromu P-450 (1A2, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4). W związku z tym prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji metabolicznych między olopatadyną a innymi jednocześnie podawanymi substancjami czynnymi jest niewielkie.⁷

Eliminacja

Mometazonu furoinian po wchłonięciu jest intensywnie metabolizowany, a powstałe metabolity są wydalane w moczu i z żółcią. Po podaniu donosowym okres półtrwania mometazonu furoinianu w osoczu u zdrowych ochotników jest względnie długi i wynosi około 18 do 20 godzin.⁸

Olopatadyna charakteryzuje się okresem półtrwania w osoczu wynoszącym około 8 do 12 godzin po podaniu doustnym. Wydalana jest głównie przez nerki, przy czym około 60-70% dawki jest eliminowane z moczem w postaci niezmienionej substancji czynnej. Po podaniu donosowym okres półtrwania olopatadyny w osoczu u zdrowych ochotników jest krótszy i wynosi około sześciu do siedmiu godzin.⁹

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

Olopatadyna: Nie przewiduje się klinicznie istotnego wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę olopatadyny, ponieważ jest ona wydalana głównie w postaci niezmienionej w moczu.¹⁰

Mometazonu furoinian: W badaniu obejmującym dorosłych pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, którym podawano mometazonu furoinian w postaci wziewnej, zaobserwowano tendencję do zwiększania się maksymalnego stężenia mometazonu furoinianu w osoczu wraz z nasileniem ciężkości zaburzeń czynności wątroby. Należy jednak zaznaczyć, że liczba przypadków, w których stężenie było wykrywalne, była niewielka.¹¹

Zaburzenia czynności nerek

Olopatadyna: Zaburzenia czynności nerek mają istotny wpływ na farmakokinetykę olopatadyny. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (średni klirens kreatyniny 13,0 ml/min) AUC0-∞ w osoczu jest 8-krotnie większe w porównaniu do zdrowych osób dorosłych. Po doustnym podaniu dawki 10 mg pacjentom poddawanym hemodializie, stężenia olopatadyny w osoczu były znacząco niższe w dniu hemodializy niż w dniu bez hemodializy, co wskazuje, że olopatadyna może być usuwana podczas hemodializy.¹²

Mometazonu furoinian: Ze względu na bardzo mały udział dróg moczowych w całkowitej eliminacji mometazonu furoinianu z organizmu, wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę mometazonu furoinianu nie był przedmiotem badań.¹³

Osoby w podeszłym wieku

Dla olopatadyny przeprowadzono badania porównujące farmakokinetykę u osób młodych (średni wiek 21 lat) i osób w podeszłym wieku (średni wiek 74 lata) po doustnym podaniu 10 mg. Nie wykazano istotnych różnic w stężeniu w osoczu (AUC), wiązaniu z białkami ani wydalaniu w moczu niezmienionego leku macierzystego i jego metabolitów między tymi grupami wiekowymi.¹⁴