Lorafen
Tabletki drażowane, 2,5 mg
Produkt zawiera lorazepam w dawkach 1 mg lub 2,5 mg oraz substancje pomocnicze takie jak laktoza i sacharoza. Jest dostępny w formie drażowanych tabletek. Stosuje się go doraźnie i krótkotrwale w leczeniu zaburzeń lękowych różnego pochodzenia oraz w zaburzeniach snu związanych ze stanami wzmożonego lęku. Lek może być wykorzystany także przy chorobach układu krążenia i przewodu pokarmowego towarzyszących lękowi.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie lorazepamu (Lorafen) powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając nasilenie objawów, odpowiedź na leczenie oraz specyfikę kliniczną. W zaburzeniach lękowych dawka początkowa wynosi zwykle 2-3 mg/dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. W zaburzeniach snu związanych z lękiem zaleca się jednorazową dawkę 2-4 mg przed snem. U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych dawka początkowa powinna być zmniejszona o około 50% (1-1,5 mg/dobę w zaburzeniach lękowych, 1-2 mg przed snem), z dalszym indywidualnym dostosowaniem. U pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby dawkowanie wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego doboru dawki. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Lek Lorafen dostępny jest w postaci tabletek drażowanych o dawkach 1 mg (białe) i 2,5 mg (różowe), zawierających laktozę jednowodną i sacharozę, a tabletki 2,5 mg dodatkowo czerwień koszenilową, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancjami. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą, stosując najniższe skuteczne dawki. Zwiększanie dawki powinno być stopniowe, a odstawianie leku wymaga powolnej redukcji, aby zapobiec objawom odstawienia, takim jak nasilenie lęku, niepokój, drażliwość, zaburzenia snu, bóle głowy czy zaburzenia percepcji. Monitorowanie kliniczne jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzoną czynnością nerek i wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lorafen 2,5 mg
czerwień koszenilowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, dawkowanie indywidualne, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, Lorafen, lorazepam, nasilenie lęku, nietolerancja, objawy lęku, objawy odstawienia, pacjent w podeszłym wieku, sacharoza, tabletka drażowana, zaburzenie lękowe, zaburzenie percepcji, zaburzona czynność nerek, zaburzona czynność wątroby -
Działania niepożądane
Lorafen (lorazepam) w dawkach 1 mg i 2,5 mg wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla benzodiazepin, z działaniami niepożądanymi najczęściej pojawiającymi się na początku terapii i ustępującymi po jej kontynuacji lub zmniejszeniu dawki. Do najczęstszych działań należą senność dzienna (≥1/10), zawroty głowy, osłabienie mięśni oraz ataksja (≥1/100 do <1/10), które mogą znacząco zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Rzadziej obserwuje się zaburzenia pamięci, koncentracji, zmiany apetytu (≥1/1 000 do <1/100), reakcje paradoksalne, skórne i żołądkowo-jelitowe (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko zaburzenia hematologiczne (<1/10 000). Ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zespołu odstawienia jest istotne przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki pod nadzorem lekarskim.
U pacjentów geriatrycznych działania niepożądane takie jak senność, zawroty głowy, osłabienie mięśni i ataksja mają szczególnie poważne konsekwencje kliniczne, zwiększając ryzyko poważnych urazów. Lorazepam istotnie upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wymaga odpowiedniego poinformowania pacjentów. Reakcje paradoksalne, choć rzadkie, mogą nasilać objawy pobudzenia i agresji, zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Należy również uwzględnić potencjalne interakcje z innymi lekami depresyjnymi na OUN oraz alkoholem, które mogą nasilać działania niepożądane i prowadzić do depresji oddechowej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się dostosowanie dawki, zmianę pory podawania lub stopniowe odstawienie leku, z monitorowaniem pacjenta, szczególnie w grupach podwyższonego ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lorafen 2,5 mg
amnezja następcza, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, lorazepam, morfologia krwi, osłabienie mięśniowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność dzienna, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne i psychiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia pamięci, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół odstawienia -
Profil bezpieczeństwa leku
Lorazepam jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko encefalopatii. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ostrożność i indywidualne dostosowanie dawki, aby zminimalizować ryzyko sedacji, osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego oraz innych powikłań. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek stosowanie lorazepamu jest przeciwwskazane, natomiast w łagodniejszych zaburzeniach należy zachować ostrożność. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy.
Podczas leczenia lorazepamem pacjenci powinni być poinformowani o możliwym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, wynikającym z występowania senności, zaburzeń czujności, niepamięci oraz obniżonej koncentracji. Szczególną uwagę należy zwrócić na edukację pacjentów w zakresie unikania alkoholu oraz monitorowania działań niepożądanych u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek. W przypadku konieczności stosowania lorazepamu u kobiet karmiących, zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lorafen 2,5 mg
-
Przeciwwskazania
Lorazepam (Lorafen) w formie tabletek drażowanych (1 mg i 2,5 mg) jest pochodną 1,4-benzodiazepiny, której stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (68,4 mg w tabletce 1 mg, 66,5 mg w 2,5 mg), sacharoza (22,5 mg) oraz czerwień koszenilowa (w tabletkach 2,5 mg). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową i zespołem bezdechu sennego ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej i hipoksemii. Ponadto, ciężka niewydolność wątroby i nerek stanowią przeciwwskazania z powodu ryzyka encefalopatii wątrobowej, zaburzonego metabolizmu oraz kumulacji toksycznych metabolitów lorazepamu.
Inne istotne przeciwwskazania obejmują jaskrę z wąskim kątem przesączania, gdzie lorazepam może wywołać mydriazę i ostry atak jaskry, oraz miastenię, ze względu na hamowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i ryzyko niewydolności oddechowej. Ostra porfiria jest przeciwwskazaniem z uwagi na możliwość indukcji enzymów wątrobowych i zaostrzenia choroby. Stosowanie lorazepamu jest również zabronione w stanach zatrucia alkoholem lub innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, śpiączki lub zgonu. Przed włączeniem terapii lorazepamem konieczna jest dokładna ocena stanu klinicznego pacjenta oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia w przypadku obecności przeciwwskazań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lorafen 2,5 mg
bezdech senny, biosynteza hemu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwień koszenilowa, depresja oddechowa, encefalopatia wątrobowa, hipoksemia, jaskra wąskiego kąta, laktoza jednowodna, lorazepam, miastenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, ostry atak jaskry, pochodna benzodiazepiny, porfiria, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sacharoza, tabletka drażowana, tabletka lorazepamu, zatrucie alkoholowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lorazepamu są istotnie ograniczone, co znajduje odzwierciedlenie w charakterystyce produktu leczniczego Lorafen (tabletki drażowane 1 mg i 2,5 mg). Brak jest informacji dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, mutagennego, a także wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Ponadto, nie przeprowadzono lub nie uwzględniono w dokumentacji badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, farmakologiczne aspekty bezpieczeństwa oraz potencjalne interakcje w badaniach przedklinicznych. Taka luka w danych utrudnia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem lorazepamu na poziomie przedklinicznym.
Brak danych przedklinicznych dotyczących rakotwórczości nie implikuje automatycznie istnienia ryzyka nowotworowego, jednak podkreśla konieczność opierania decyzji terapeutycznych na wieloletnich doświadczeniach klinicznych oraz szczegółowej analizie wskazań, przeciwwskazań i działań niepożądanych zawartych w charakterystyce produktu. W praktyce klinicznej należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka dla każdego pacjenta, mając na uwadze ograniczenia danych przedklinicznych i bazując na aktualnych wytycznych oraz obserwacjach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorafen 2,5 mg
-
Skład i postać leku
Lorafen to lek zawierający substancję czynną lorazepam w dawkach 1 mg oraz 2,5 mg, dostępny w formie tabletek drażowanych. Tabletki 1 mg są białe, natomiast 2,5 mg różowe, obie o kształcie okrągłym, obustronnie wypukłe i gładkie. Skład pomocniczy różni się nieznacznie w zależności od dawki – tabletki 1 mg zawierają 68,4 mg laktozy jednowodnej i 22,5 mg sacharozy, natomiast tabletki 2,5 mg zawierają 66,5 mg laktozy jednowodnej, 22,5 mg sacharozy oraz barwnik czerwień koszenilową (E-124). Pozostałe substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię ziemniaczaną, karboksymetyloskrobię sodową, żelatynę, talk i magnezu stearynian, a także składniki otoczki takie jak alkohol poliwinylowy, maltodekstryna i tytanu dwutlenek.
Lorafen powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze poniżej 25°C, z dala od światła i wilgoci, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Produkt jest pakowany w blistry z folii Aluminium/PCW, po 25 tabletek w opakowaniu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego leku. Niewykorzystane resztki leku należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami. Ze względu na obecność laktozy i sacharozy, a także barwnika czerwień koszenilową w dawce 2,5 mg, należy zachować ostrożność u pacjentów z nietolerancją tych substancji lub alergiami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lorafen 2,5 mg
5 mg, alkohol poliwinylowy, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, lak czerwieni koszenilowej, laktoza jednowodna, lorazepam, lorazepam 1 mg, lorazepam 2, maltodekstryna, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, sacharoza, skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, żelatyna -
Specjalne ostrzeżenia
Stosowanie lorazepamu (Lorafen) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w połączeniu z opioidami, ze względu na ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz ograniczenie czasu terapii do niezbędnego minimum, z dokładnym monitorowaniem pacjenta. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia fizycznego oraz psychicznego, szczególnie u pacjentów z historią uzależnień lub zaburzeń osobowości. Nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii (>4 tygodnie) lub przy dużych dawkach wymaga stopniowego zmniejszania dawki pod kontrolą lekarza, aby uniknąć zespołu odstawienia, który może obejmować objawy od bólów głowy i niepokoju do halucynacji i drgawek padaczkowych. Należy również uwzględnić ryzyko amnezji anterogradowej, zwłaszcza przy wyższych dawkach, oraz reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy objawy psychotyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz z przewlekłą niewydolnością oddechową zaleca się stosowanie zredukowanych dawek lorazepamu ze względu na zwiększone ryzyko sedacji, osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego i depresji oddechowej. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością wątroby z powodu ryzyka encefalopatii oraz niezalecany w monoterapii depresji i zaburzeń psychotycznych. W trakcie długotrwałego leczenia wskazane jest monitorowanie morfologii krwi i analizy moczu. Produkt zawiera laktozę (68,4 mg w dawce 1 mg i 66,5 mg w dawce 2,5 mg), sacharozę (22,5 mg) oraz czerwień koszenilową (E 124 w dawce 2,5 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancjami metabolicznymi lub alergiami. Zawartość sodu jest poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co klasyfikuje lek jako „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lorafen
amnezja anterogradowa, benzodiazepina, bezsenność, brak laktazy, ciężka niewydolność wątroby, depresja oddechowa, drgawka padaczkowa, encefalopatia, halucynacja, jaskra z otwartym kątem przesączania, lek opioidowy, lorazepam, morfologia krwi z rozmazem, niedobór sacharazy-izomaltazy, niepamięć następcza, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, objaw psychotyczny, parestezja, porfiria, przewlekła niewydolność oddechowa, reakcja alergiczna, reakcja paradoksalna, sedacja, tolerancja, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie osobowości, zespół odstawienia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zjawisko z odbicia -
Właściwości farmakodynamiczne
Lorazepam, substancja czynna leku Lorafen, jest pochodną 1,4-benzodiazepiny o kodzie ATC N05BA06, wykazującą działanie anksjolityczne i nasenne. Mechanizm działania opiera się na modulacji receptorów GABA-A poprzez zwiększenie ich powinowactwa do endogennego neuroprzekaźnika GABA, co prowadzi do hiperpolaryzacji neuronów i zahamowania ich aktywności. Lorazepam działa głównie na układ limbiczny i podwzgórze, co przekłada się na zmniejszenie napięcia psychicznego i łagodzenie stanów lękowych bez nadmiernej sedacji. Ponadto lek wykazuje słabe działanie miorelaksacyjne oraz przeciwdrgawkowe, choć te efekty są mniej wyraźne i nie stanowią głównego wskazania do stosowania.
Lorafen dostępny jest w postaci tabletek drażowanych o dawkach 1 mg (białe, okrągłe, obustronnie wypukłe) oraz 2,5 mg (różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe), co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Dawkowanie i forma farmaceutyczna umożliwiają precyzyjne zarządzanie objawami lękowymi oraz zaburzeniami snu, poprawiając jakość snu i ułatwiając zasypianie. W praktyce klinicznej lorazepam jest ceniony za skuteczność w redukcji objawów lękowych przy minimalnym ryzyku nadmiernej sedacji, co czyni go wartościowym narzędziem terapeutycznym w leczeniu zaburzeń lękowych i bezsenności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lorafen 2,5 mg
4-benzodiazepiny, działanie anksjolityczne, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, hiperpolaryzacja błony komórkowej, hipokamp, kanał chlorkowy, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, kora mózgowa, kwas gamma-aminomasłowy, lek psycholeptyczny, lorazepam, miejsce wiązania benzodiazepiny, móżdżek, napad drgawkowy, neuron GABA-ergiczny, neuroprzekaźnik hamujący, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna 1, podwzgórze, receptor benzodiazepinowy, receptor GABA-A, tabletka drażowana, układ limbiczny, wzgórze -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lorazepam, substancja czynna preparatu Lorafen, wykazuje działanie teratogenne, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym i trzecim trymestrze. Ekspozycja na lorazepam w okresie okołoporodowym może prowadzić do poważnych zaburzeń u noworodka, takich jak hipotermia, hipotonia, arytmie, zaburzenia oddychania oraz osłabienie odruchu ssania. Ponadto, przewlekłe stosowanie benzodiazepin w późnym okresie ciąży zwiększa ryzyko uzależnienia fizycznego u dziecka i wystąpienia zespołu odstawiennego, objawiającego się drżeniem, pobudliwością, zaburzeniami snu i trudnościami w karmieniu, co wymaga specjalistycznej opieki neonatologicznej. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności konsultacji lekarskiej w przypadku planowania lub podejrzenia ciąży, aby ocenić stosunek korzyści do ryzyka i rozważyć alternatywne metody leczenia.
Stosowanie lorazepamu u matek karmiących piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przenikania substancji do mleka i potencjalne działania niepożądane u niemowląt. W sytuacjach, gdy podanie lorazepamu jest niezbędne, zaleca się przerwanie karmienia piersią na czas terapii. Preparat Lorafen dostępny jest w dawkach 1 mg i 2,5 mg w postaci tabletek drażowanych, zawierających laktozę jednowodną (około 66,5–68,4 mg) oraz sacharozę (22,5 mg), a w dawce 2,5 mg dodatkowo czerwień koszenilową, co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją lub alergią na te składniki pomocnicze. Informacje te są kluczowe dla bezpiecznego prowadzenia farmakoterapii u kobiet w ciąży i okresie laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorafen 2,5 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lorazepam (Lorafen) w dawkach 1 mg i 2,5 mg wykazuje istotne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, co prowadzi do upośledzenia sprawności psychomotorycznej pacjenta. W trakcie terapii mogą wystąpić objawy takie jak senność, niepamięć, zaburzenia czujności oraz obniżona koncentracja, które znacząco zwiększają ryzyko wypadków podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie niebezpieczne jest kumulowanie się tych efektów przy niewystarczającej ilości snu oraz utrzymywanie się działania leku po przebudzeniu. Nawet najmniejsza dawka 1 mg może powodować zaburzenia psychomotoryczne, a dawka 2,5 mg znacząco potęguje to ryzyko.
W praktyce klinicznej lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnych ograniczeniach związanych z prowadzeniem pojazdów i obsługą urządzeń mechanicznych podczas terapii lorazepamem. Należy wyraźnie ostrzec przed wykonywaniem tych czynności zwłaszcza na początku leczenia oraz w przypadku zawodowych kierowców i operatorów maszyn rozważyć alternatywne metody leczenia. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przeprowadzonego instruktażu, co ma znaczenie zarówno kliniczne, jak i prawne. Kompleksowa edukacja pacjenta oraz indywidualna ocena ryzyka stanowią klucz do minimalizacji zagrożeń związanych z farmakoterapią lorazepamem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lorafen 2,5 mg
benzodiazepiny, czas reakcji, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie sedatywne, edukacja pacjenta, Lorafen, lorazepam, niepamięć, objawy niepożądane, obniżona koncentracja, podzielność uwagi, senność, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia czujności, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia świadomości -
Wskazania do stosowania
Lorafen (lorazepam) jest dostępny w postaci tabletek drażowanych o dawkach 1 mg i 2,5 mg, przeznaczonych do krótkotrwałej, doraźnej terapii stanów lękowych o różnej etiologii, zwłaszcza tych współistniejących z chorobami układu krążenia i przewodu pokarmowego. Lek jest wskazany również w leczeniu zaburzeń snu powiązanych ze wzmożonym lękiem, jednak nie powinien być stosowany jako podstawowy środek nasenny w bezsenności niezwiązanej z lękiem. Wybór dawki powinien uwzględniać nasilenie objawów, wiek pacjenta oraz indywidualną wrażliwość na benzodiazepiny.
Stosowanie Lorafenu powinno być ograniczone czasowo ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia. Lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (68,4 mg w dawce 1 mg i 66,5 mg w dawce 2,5 mg) oraz sacharoza (22,5 mg w obu dawkach), a w dawce 2,5 mg dodatkowo czerwień koszenilową, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy, cukrzycą lub nadwrażliwością na barwniki. Lorafen nie jest przeznaczony do długotrwałego leczenia przewlekłych zaburzeń lękowych ani bezsenności niepowiązanej z lękiem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lorafen 2,5 mg
benzodiazepina, bezsenność, choroba przewodu pokarmowego, choroba układu krążenia, cukrzyca, lorazepam, nietolerancja laktozy, objaw lękowy, schorzenie gastroenterologiczne, schorzenie kardiologiczne, schorzenie somatyczne, środek nasenny, stan lękowy, tabletka drażowana, tolerancja na lek, uzależnienie, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu