Przedawkowanie
Lorafen 2,5 mg

Przedawkowanie lorazepamu, substancji czynnej preparatu Lorafen, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych i oddechowo-krążeniowych, w tym sennością, ataksją, dyzartrią, oczopląsem, osłabieniem odruchów, bezdechem, obniżeniem ciśnienia tętniczego, depresją układu krążenia i oddechowego oraz śpiączką. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego, u których depresja oddechowa może być znacznie nasilona. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe monitorowanie parametrów życiowych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego, dostosowanego do stanu klinicznego pacjenta.

Przedawkowanie lorazepamu

Przedawkowanie lorazepamu, substancji czynnej preparatu Lorafen, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Chociaż przedawkowanie tego leku rzadko zagraża życiu, gdy został przyjęty jako jedyny środek, może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów i powikłań, które wymagają pilnego leczenia i monitorowania 1.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie lorazepamu, podobnie jak innych benzodiazepin, charakteryzuje się spectrum objawów neurologicznych i oddechowo-krążeniowych. Po przyjęciu zbyt dużej dawki leku Lorafen mogą wystąpić następujące objawy: senność, niezborność ruchów (ataksja), upośledzenie wymowy (dyzartria) oraz oczopląs 2. W cięższych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do osłabienia odruchów, bezdechu, obniżenia ciśnienia tętniczego, depresji układu krążenia i oddechowego, a nawet śpiączki 3.

Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z istniejącymi chorobami układu oddechowego, ponieważ działanie depresyjne lorazepamu na układ oddechowy jest u nich znacznie bardziej nasilone 4.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania lorazepamu niezbędne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego. Podstawowym elementem terapii jest monitorowanie parametrów życiowych pacjenta oraz wprowadzenie odpowiednich środków wspomagających, dostosowanych do stanu klinicznego pacjenta 5.

Postępowanie w przedawkowaniu lorazepamu obejmuje następujące działania:

Stosując flumazenil należy pamiętać, że ma on krótki okres półtrwania (około 1 godziny), dlatego pacjenci wymagają monitorowania również po zakończeniu jego działania 9. Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu flumazenilu pacjentom przyjmującym leki obniżające próg drgawkowy, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne 10. Przed zastosowaniem flumazenilu należy zapoznać się z pełną charakterystyką tego produktu leczniczego 11.

W przypadku wystąpienia drgawek nie należy podawać barbituranów 12.

Istotnym aspektem postępowania w przedawkowaniu jest również uwzględnienie możliwości, że pacjent mógł przyjąć wiele różnych leków jednocześnie, co może znacząco modyfikować obraz kliniczny i wymagać dostosowania terapii 13.

Tabela objawów przedawkowania lorazepamu

Objaw przedawkowania Opis Nasilenie objawu
Senność Zwiększona potrzeba snu, trudności z utrzymaniem stanu czuwania, spowolnienie reakcji Od lekkiej senności do głębokiego snu, trudnego do przerwania
Niezborność ruchów (ataksja) Zaburzenie koordynacji ruchowej, chwianie się podczas chodzenia, niemożność wykonania precyzyjnych ruchów Od lekkiego zaburzenia koordynacji po całkowitą niezdolność do kontrolowania ruchów
Upośledzenie wymowy (dyzartria) Niewyraźna mowa, trudności z artykulacją słów Od lekkiego spowolnienia mowy po całkowitą niezdolność do artykułowania zrozumiałych słów
Oczopląs Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych Od delikatnych drgań po intensywne ruchy gałek ocznych
Osłabienie odruchów Zmniejszenie lub brak typowych odruchów neurologicznych Od częściowego osłabienia po całkowity zanik odruchów
Bezdech Czasowe zatrzymanie oddychania Od krótkotrwałych epizodów bezdechu po dłuższe przerwy w oddychaniu wymagające natychmiastowej interwencji
Obniżenie ciśnienia tętniczego Spadek ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Od łagodnej hipotensji po znaczący spadek ciśnienia prowadzący do wstrząsu
Depresja układu krążenia Osłabienie pracy serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca Od łagodnej bradykardii po poważne zaburzenia rytmu serca
Depresja oddechowa Spłycenie i zwolnienie oddechu, zmniejszenie objętości oddechowej Od łagodnego zwolnienia częstości oddechów po ciężką hipowentylację wymagającą wspomagania oddychania
Śpiączka Głęboka utrata przytomności, brak reakcji na bodźce zewnętrzne Od płytkiej śpiączki z zachowanymi niektórymi odruchami po głęboką śpiączkę bez reakcji na bodźce bólowe

Należy podkreślić, że u pacjentów z istniejącymi schorzeniami układu oddechowego objawy depresji oddechowej mogą być szczególnie nasilone, co znacząco zwiększa ryzyko poważnych powikłań 14.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl