Działania niepożądane leku Lacosamide Eignapharma

Lakozamid, substancja czynna produktu Lacosamide Eignapharma, stosowana w leczeniu padaczki, może wywoływać szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Dokładna znajomość potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów i podejmowania właściwych decyzji terapeutycznych.¹

Ogólny profil bezpieczeństwa

Według zbiorczej analizy danych z kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego u 1308 pacjentów z napadami częściowymi, działania niepożądane wystąpiły u 61,9% pacjentów otrzymujących lakozamid w porównaniu do 35,2% pacjentów przyjmujących placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥10%) podczas terapii lakozamidem były: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Większość działań niepożądanych miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, a niektóre z nich były zależne od dawki i mogły być złagodzone poprzez jej zmniejszenie.²

Istotną obserwacją jest fakt, że częstość występowania i stopień ciężkości działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i przewodu pokarmowego zazwyczaj zmniejszały się z upływem czasu. Wskaźnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% u pacjentów otrzymujących lakozamid wobec 1,6% u pacjentów otrzymujących placebo, przy czym najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerwania leczenia lakozamidem były zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.³

W badaniach porównujących monoterapię lakozamidem z karbamazepiną o kontrolowanym uwalnianiu (CR), najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥10%) lakozamidu były ból głowy oraz zawroty głowy. Częstość przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniosła 10,6% u pacjentów otrzymujących lakozamid oraz 15,6% u pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.⁴

Szczegółowe działania niepożądane według układów

Poniżej przedstawiono dokładną charakterystykę działań niepożądanych z podziałem na układy narządów, których dotyczą. Warto zwrócić szczególną uwagę na działania, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.⁵

Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego

Stosowanie lakozamidu wiąże się z zależnym od dawki wydłużeniem odstępu PR, co może prowadzić do poważnych zaburzeń przewodzenia. Mogą wystąpić działania niepożądane związane z wydłużeniem odstępu PR, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, omdlenia czy bradykardia. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z padaczką blok P-K pierwszego stopnia występował niezbyt często (lakozamid 200 mg: 0,7%, 400 mg: 0%, 600 mg: 0,5%, placebo: 0%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki bloku P-K drugiego i trzeciego stopnia.⁶

W zbiorczych danych z badań klinicznych dotyczących leczenia wspomagającego omdlenia występowały niezbyt często, a ich częstość była podobna u pacjentów leczonych lakozamidem (0,1%) i otrzymujących placebo (0,3%). W badaniach porównujących monoterapię lakozamidem z karbamazepiną CR, omdlenia wystąpiły u 1,6% pacjentów leczonych lakozamidem i 0,2% pacjentów otrzymujących karbamazepinę CR.⁷

Choć w krótkookresowych badaniach klinicznych nie zgłaszano przypadków migotania ani trzepotania przedsionków, obydwa działania niepożądane opisywano w otwartych badaniach dotyczących padaczki oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu.⁸

Wielonarządowe reakcje nadwrażliwości

U pacjentów leczonych niektórymi przeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi, w tym lakozamidem, zgłaszano wielonarządowe reakcje nadwrażliwości (wysypka polekowa z eozynofilią i objawami narządowymi, zespół DRESS). Reakcje te różnią się zakresem objawów, jednak zazwyczaj występują gorączka oraz wysypka i mogą dotyczyć różnych układów narządowych. W przypadku podejrzenia wielonarządowej reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie lakozamidem.⁹

Zaburzenia wątroby

W kontrolowanych badaniach lakozamidu u dorosłych pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi przyjmujących 1 do 3 przeciwpadaczkowych produktów leczniczych jednocześnie, stwierdzano nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Zwiększenie aktywności AlAT do ≥3x ULN wystąpiło u 0,7% (7/935) pacjentów przyjmujących Lacosamide Eignapharma i u 0% (0/356) pacjentów przyjmujących placebo.¹⁰

Populacje szczególne

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w badaniach otwartych w terapii wspomagającej u dzieci w wieku od 4 lat do poniżej 16 lat był zgodny z profilem bezpieczeństwa ustalonym u dorosłych pacjentów. U dzieci do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należały: wymioty (17,1%), zawroty głowy (16,7%), senność (12,1%), ból głowy (11,7%) i drgawki (10,1%). Dodatkowe działania niepożądane charakterystyczne dla populacji pediatrycznej to: zmniejszony apetyt (6,6%), letarg (4,3%) i zaburzenia zachowania (1,9%).¹¹

Pacjenci w podeszłym wieku

W badaniu porównującym monoterapię lakozamidem z karbamazepiną CR u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat), rodzaje działań niepożądanych związanych z leczeniem lakozamidem były podobne do obserwowanych u młodszych pacjentów. Jednak u osób starszych, w porównaniu z młodszymi osobami dorosłymi, częściej (różnica ≥5%) występowały upadki, biegunka i drżenia.¹²

Najczęstszym działaniem niepożądanym dotyczącym układu sercowo-naczyniowego u osób w podeszłym wieku był blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, który wystąpił u 4,8% (3/62) pacjentów w podeszłym wieku i u 1,6% (6/382) młodszych osób dorosłych leczonych lakozamidem. Częstość przerwania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych wyniosła 21,0% (13/62) u pacjentów starszych i 9,2% (35/382) u młodszych osób w grupie leczonej lakozamidem.¹³

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zestawienie działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu, z uwzględnieniem częstości występowania i klasyfikacji układów narządowych.¹⁴

Szczególne zagrożenia kliniczne związane z działaniami niepożądanymi

Ciężkie reakcje skórne

Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, ale szczególnie niebezpiecznych, należy wymienić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Są to stany zagrażające życiu, wymagające natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.¹⁵

Zaburzenia psychiczne i ryzyko samobójcze

Należy zwrócić szczególną uwagę na zgłaszane działania niepożądane ze strony sfery psychicznej, takie jak depresja (często), a także próby samobójcze i myśli samobójcze (częstość nieznana). U pacjentów leczonych lakozamidem wskazane jest monitorowanie stanu psychicznego oraz ocena ryzyka samobójczego, szczególnie na początku terapii i przy modyfikacji dawkowania.¹⁶

Zaburzenia hematologiczne

Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki agranulocytozy – poważnego zaburzenia hematologicznego, polegającego na znacznym zmniejszeniu liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi. Stan ten zagraża życiu i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.¹⁷

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych, co umożliwia nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Działań Niepożądanych Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, faks: + 48 22 49-21-309, e-mail: [email protected]. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.¹⁸