Specjalne ostrzeżenia
Kefrenex

Kefrenex (kwetiapina) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazań, dawki oraz grupy wiekowej pacjentów. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie zaleca się stosowania ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe, drażliwość oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. W trakcie leczenia obserwuje się ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u pacjentów poniżej 25 roku życia, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki. Monitorowanie parametrów metabolicznych, takich jak masa ciała, glikemia i profil lipidowy, jest niezbędne ze względu na ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego. Kwetiapina może wywoływać objawy pozapiramidowe, w tym akatyzję, oraz senność i niedociśnienie ortostatyczne, co wymaga ostrożności zwłaszcza u osób starszych i z chorobami układu krążenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Kefrenex (kwetiapina) posiada szereg wskazań, dlatego profil bezpieczeństwa należy określić w oparciu o indywidualne rozpoznanie oraz dawkę stosowaną u pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa oraz środków ostrożności w trakcie leczenia tym produktem.1

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Stosowanie kwetiapiny nie jest wskazane u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa określonego u dorosłych, u dzieci i młodzieży częściej występowały określone działania niepożądane:2

Ponadto objawy pozapiramidowe i drażliwość mogą mieć u nich inne następstwa niż u dorosłych, a także zaobserwowano działanie niepożądane nieznane wcześniej z badań u dorosłych – zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. U dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany czynności gruczołu tarczowego.3

Należy podkreślić, że nie prowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego (powyżej 26 tygodni) stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży, w tym wpływu na ich wzrost i dojrzewanie. Nieznany jest również długoterminowy wpływ leku na rozwój poznawczy i behawioralny w tej grupie wiekowej.4

Badania kliniczne kontrolowane placebo prowadzone z udziałem dzieci i młodzieży ze schizofrenią, manią i depresją w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej wykazały, że stosowanie kwetiapiny wiązało się z częstszym występowaniem objawów pozapiramidowych w porównaniu z grupą placebo.5

Ryzyko samobójstwa

Depresja w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do momentu osiągnięcia istotnej klinicznie remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić przez kilka pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją lekarską do czasu wystąpienia poprawy.6

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw może być zwiększone we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta. Dodatkowo lekarz powinien rozważyć ryzyko zachowań samobójczych po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny, ze względu na znane czynniki ryzyka związane z leczoną chorobą.7

Należy zauważyć, że inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina, również mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z epizodami ciężkiej depresji. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji.8

Szczególnie monitorowani powinni być pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub wykazujący znacznego stopnia skłonności samobójcze przed rozpoczęciem leczenia. Ta grupa pacjentów znajduje się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i wymaga dokładnej obserwacji w trakcie leczenia.9

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad produktami przeciwdepresyjnymi stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów poniżej 25 roku życia stosujących leki przeciwdepresyjne w porównaniu z placebo.10

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, należy dokładnie obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów oraz ich opiekunów należy poinformować o konieczności zwrócenia uwagi na wszelkie objawy klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.11

W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką depresją w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej zaobserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych dorosłych pacjentów poniżej 25 lat, którzy byli leczeni kwetiapiną w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (3% vs. 0%).12

Populacyjne badanie retrospektywne, oceniające stosowanie kwetiapiny w leczeniu pacjentów z ciężką depresją, wykazało zwiększone ryzyko samookaleczenia i prób samobójczych u pacjentów w wieku od 25 do 64 lat, u których w wywiadzie nie występowały zdarzenia związane z samookaleczeniami podczas stosowania kwetiapiny z innymi lekami przeciwdepresyjnymi.13

Ryzyko zmian metabolicznych

Ze względu na ryzyko pogorszenia profilu metabolicznego, które obejmuje zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi i stężenia lipidów, parametry te należy ocenić w momencie rozpoczęcia leczenia oraz regularnie kontrolować podczas terapii. W przypadku pogorszenia tych parametrów należy wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne adekwatne do stanu pacjenta.14

Objawy pozapiramidowe

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów leczonych kwetiapiną z powodu depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej zaobserwowano zwiększoną częstość objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu z placebo.15

Stosowaniu kwetiapiny może towarzyszyć rozwój akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub przykrym niepokojem i potrzebą ruchu, często związanymi z brakiem możliwości siedzenia lub stania w miejscu. Objawy te są bardziej prawdopodobne w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których rozwiną się te objawy, zwiększenie dawki może być szkodliwe.16

Dyskinezy późne

W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki produktu lub przerwanie leczenia kwetiapiną. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub nawet pojawić dopiero po zakończeniu leczenia.17

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną często wiąże się z występowaniem senności i powiązanych objawów, takich jak uspokojenie. W badaniach klinicznych dotyczących pacjentów z epizodami depresji w chorobie afektywnej dwubiegunowej, objawy te pojawiały się zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały nasilenie przede wszystkim łagodne do umiarkowanego.18

Pacjenci, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez pierwsze 2 tygodnie od wystąpienia senności lub do czasu poprawy; można też rozważyć przerwanie leczenia.19

Niedociśnienie ortostatyczne

Leczeniu kwetiapiną może towarzyszyć niedociśnienie ortostatyczne i związane z nim zawroty głowy, które podobnie jak senność, występują zwykle w początkowej fazie zwiększania dawki. Może to zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego należy zalecać pacjentom zachowanie ostrożności do czasu, aż poznają potencjalny wpływ produktu na ich organizm.20

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego i innymi stanami mogącymi predysponować do hipotonii. W przypadku wystąpienia hipotonii ortostatycznej należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe jej zwiększanie, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego.21

Zespół bezdechu sennego

Zespół bezdechu sennego odnotowano u pacjentów leczonych kwetiapiną. Kwetiapinę należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego, pacjentów z bezdechem sennym w wywiadzie lub narażonych na jego wystąpienie, takich jak pacjenci z nadwagą lub otyłością oraz pacjenci płci męskiej.22

Napady drgawkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości napadów drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych na temat częstości występowania napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z padaczką w wywiadzie.23

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem produktami przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną. Objawy kliniczne tego zespołu obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie kwetiapiną i zastosować odpowiednie leczenie.24

Zespół serotoninowy

Jednoczesne podawanie produktu Kefrenex i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne może powodować zespół serotoninowy, stan mogący zagrażać życiu.25

Jeśli leczenie w skojarzeniu z innymi lekami serotoninergicznymi jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważne obserwowanie pacjenta, szczególnie na początku leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe.26

W przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu leczniczego, w zależności od nasilenia objawów.27

Ciężka neutropenia i agranulocytoza

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny niezbyt często obserwowano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów <0,5 x 10⁹/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii pojawiała się w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie stwierdzono ścisłego związku z dawką leku.<sup data-drug="Kefrenex" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Niezbyt często w badaniach klinicznych obserwowano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów 28

Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano kilka przypadków zakończonych zgonem. Do potencjalnych czynników ryzyka neutropenii zalicza się wcześniej istniejącą małą liczbę białych krwinek (WBC) oraz neutropenię polekową w wywiadzie. Należy jednak podkreślić, że neutropenia występowała również u pacjentów bez tych czynników ryzyka.29

Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów spadnie poniżej 1,0 x 10⁹/l. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów infekcji, a liczba neutrofilów powinna być kontrolowana aż do momentu, gdy przekroczy 1,5 x 10⁹/l.<sup data-drug="Kefrenex" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Należy przerwać leczenie kwetiapiną, jeśli liczba neutrofilów wynosi 30

U pacjentów z objawami infekcji lub gorączką, zwłaszcza przy braku oczywistych czynników predysponujących, należy rozważyć możliwość wystąpienia neutropenii i wdrożyć odpowiednie postępowanie kliniczne.31

Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów wskazujących na agranulocytozę lub infekcję (gorączka, osłabienie, senność, ból gardła) w dowolnym momencie leczenia kwetiapiną. U tych pacjentów należy niezwłocznie oznaczyć liczbę białych krwinek (WBC) oraz bezwzględną liczbę neutrofili (ANC), szczególnie przy braku predysponujących czynników.32

Działanie przeciwcholinergiczne (muskarynowe)

Norkwetiapina, aktywny metabolit kwetiapiny, wykazuje umiarkowane do silnego powinowactwo do różnych podtypów receptorów muskarynowych. Może to przyczyniać się do występowania działań niepożądanych wynikających z działania przeciwcholinergicznego podczas stosowania kwetiapiny w zalecanych dawkach, zwłaszcza gdy jest ona stosowana jednocześnie z innymi lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także w przypadku przedawkowania.33

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki o działaniu przeciwcholinergicznym (muskarynowym) oraz u pacjentów z:34

  • zdiagnozowanym zatrzymaniem moczu lub zatrzymaniem moczu w wywiadzie
  • klinicznie istotnym przerostem gruczołu krokowego
  • niedrożnością jelit lub podobnymi zaburzeniami
  • zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym
  • jaskrą z wąskim kątem przesączania

Interakcje

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z silnymi induktorami enzymów wątrobowych, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia. U pacjentów przyjmujących leki indukujące enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko wtedy, gdy lekarz prowadzący uzna, że korzyści wynikające z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z odstawieniem leku indukującego enzymy wątrobowe.35

Ważne jest, aby wszelkie zmiany w stosowaniu leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywać stopniowo, a jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem niewpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinianem sodu).36

Masa ciała

U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano przyrost masy ciała. Parametr ten należy monitorować i odpowiednio postępować w przypadku jego wzrostu, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych.37

Hiperglikemia

Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasami towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych. W niektórych przypadkach odnotowano wcześniejszy przyrost masy ciała, co mogło być czynnikiem predysponującym.38

Zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjentów zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia powinni być regularnie monitorowani pod kątem pogorszenia kontroli glikemii.39

Należy także regularnie kontrolować masę ciała pacjentów.40

Lipidy

W przeprowadzonych badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia frakcji HDL. W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z obowiązującą praktyką kliniczną.41

Wydłużenie odstępu QT

W badaniach klinicznych oraz podczas stosowania zgodnego z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie potwierdzono związku kwetiapiny z przetrwałym wydłużeniem odstępu QT. W badaniach porejestracyjnych zgłaszano pojedyncze przypadki wydłużenia odstępu QT po zastosowaniu kwetiapiny w dawkach terapeutycznych oraz po przedawkowaniu.42

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom z:43

  • chorobami układu sercowo-naczyniowego
  • wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym

Należy również zachować ostrożność, gdy kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub z lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów:44

  • w podeszłym wieku
  • z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT
  • z zastoinową niewydolnością serca
  • z przerostem mięśnia sercowego
  • z hipokaliemią
  • z hipomagnezemią

Zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia

W trakcie badań klinicznych oraz po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia mięśnia sercowego i kardiomiopatii. U pacjentów z podejrzeniem tych schorzeń należy rozważyć przerwanie leczenia kwetiapiną.45

Ciężkie skórne działania niepożądane

Bardzo rzadko podczas leczenia kwetiapiną zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS). Ciężkie skórne działania niepożądane często objawiają się jako kombinacja następujących symptomów:46

  • rozległa wysypka skórna lub złuszczające zapalenie skóry
  • gorączka
  • powiększenie węzłów chłonnych
  • możliwa eozynofilia

W przypadku wystąpienia objawów ciężkich skórnych reakcji niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie kwetiapiny i rozważyć alternatywne leczenie.47

Objawy odstawienia

Po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną obserwowano następujące objawy odstawienia:48

  • bezsenność
  • nudności
  • bóle głowy
  • biegunka
  • wymioty
  • zawroty głowy
  • drażliwość

Z tego powodu zaleca się stopniowe odstawianie kwetiapiny przez okres co najmniej 1-2 tygodni.49

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych.50

W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem niektórych atypowych leków przeciwpsychotycznych u pacjentów z otępieniem obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka występowania działań niepożądanych ze strony układu naczyniowego mózgu. Mechanizm takiego działania nie jest znany. Nie można wykluczyć ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.51

Metaanaliza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych ryzyko zgonu jest większe w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. W dwóch 10-tygodniowych badaniach kwetiapiny kontrolowanych placebo w tej grupie pacjentów (n=710, średnia wieku 83 lata, grupa wiekowa 56-99 lat) śmiertelność w grupie leczonej kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu do 3,2% w grupie otrzymującej placebo. Przyczyny śmierci pacjentów były różne, ale odpowiadały one przewidywaniom dla tej populacji.52

Pacjenci w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona/parkinsonizm

W populacyjnym badaniu retrospektywnym oceniającym stosowanie kwetiapiny w leczeniu pacjentów z epizodami ciężkiej depresji (MDD) wykazano zwiększone ryzyko zgonu u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Tej zależności nie obserwowano po wykluczeniu z analizy pacjentów z chorobą Parkinsona. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kwetiapiny pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona. 65 lat. Zależność ta nie była obserwowana po wykluczeniu z analizy pacjentów z chorobą Parkinsona (PD). Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kwetiapiny pacjentom w podeszłym wieku z chorobą Parkinsona.”>53

Dysfagia

Po zastosowaniu kwetiapiny zgłaszano przypadki zaburzeń połykania (dysfagii). Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwetiapiny u pacjentów zagrożonych zachłystowym zapaleniem płuc.54

Zaparcia i niedrożność jelit

Zaparcia są czynnikiem ryzyka niedrożności jelit. Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano zaparcia i niedrożność jelit. Zgłaszano również przypadki zgonów pacjentów, którzy należeli do grupy podwyższonego ryzyka niedrożności jelit, w tym tych, którzy:55

  • otrzymywali jednocześnie wiele leków zmniejszających perystaltykę jelit
  • nie zgłaszali objawów zaparcia

Pacjenci z zaparciami i (lub) niedrożnością jelit wymagają starannego monitorowania i odpowiedniego leczenia.56

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Ponieważ pacjenci leczeni lekami przeciwpsychotycznymi często mają już nabyte czynniki ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed i w trakcie leczenia kwetiapiną należy zidentyfikować wszystkie potencjalne czynniki ryzyka VTE i zastosować odpowiednie środki zapobiegawcze.57

Zapalenie trzustki

W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki. W zgłoszeniach po wprowadzeniu produktu do obrotu, u wielu pacjentów występowały czynniki ryzyka związane z zapaleniem trzustki, takie jak:58

  • zwiększone stężenie triglicerydów
  • kamienie żółciowe
  • nadużywanie alkoholu

Należy jednak podkreślić, że nie we wszystkich przypadkach zapalenia trzustki stwierdzono wymienione czynniki ryzyka.59

Niewłaściwe stosowanie i nadużywanie

Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania i nadużywania kwetiapiny. Zaleca się ostrożność podczas przepisywania leku pacjentom z uzależnieniem od alkoholu lub leków w wywiadzie.60

Informacje dodatkowe

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny jednocześnie z kwasem walproinowym lub litem w epizodach manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego są ograniczone, jednak takie terapie skojarzone były dobrze tolerowane. Z danych wynika, że w 3. tygodniu leczenia obserwuje się działanie addycyjne.61

Substancje pomocnicze

Laktoza jednowodna: Tabletki produktu leczniczego Kefrenex zawierają laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.62

Żółcień pomarańczowa (E 110): Tabletki produktu leczniczego Kefrenex 25 mg zawierają żółcień pomarańczową (E 110), która może powodować reakcje alergiczne.63

Zawartość sodu: Tabletki produktu leczniczego Kefrenex zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę 25 mg, 100 mg, 200 mg, 300 mg, co oznacza, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.64

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl