Właściwości farmakodynamiczne
Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol, substancja czynna preparatu Bisoprolol VP, jest silnym, kardioselektywnym β1-adrenolitykiem, który działa selektywnie na receptory β1-adrenergiczne w mięśniu sercowym, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA) oraz bez działania błonowego. Mechanizm hipotensyjny bisoprololu wiąże się ze znacznym obniżeniem aktywności reniny w osoczu, co wpływa na układ renina-angiotensyna i przyczynia się do redukcji ciśnienia tętniczego. W chorobie wieńcowej bisoprolol wywołuje ujemny efekt chronotropowy, zmniejszając częstość akcji serca, objętość wyrzutową oraz zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co jest kluczowe w terapii niedokrwienia mięśnia sercowego. Dzięki wysokiej kardioselektywności bisoprolol minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z blokadą receptorów β2, takich jak skurcz oskrzeli czy wazokonstrykcja naczyń obwodowych.

Właściwości farmakodynamiczne bisoprololu

Bisoprolol, substancja czynna w preparacie Bisoprolol VP, należy do grupy farmakoterapeutycznej selektywnych β-adrenolityków (kod ATC: C 07 AB 07). Jest to silny, kardioselektywny β-adrenolityk, działający wybiórczo na receptory β1-adrenergiczne, bez wykazywania wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej oraz działania błonowego.1

Mechanizm działania bisoprololu

Dokładny mechanizm działania hipotensyjnego bisoprololu, podobnie jak innych leków z grupy β-adrenolityków, nie został w pełni wyjaśniony. Badania kliniczne wykazały jednak, że bisoprolol znacząco obniża aktywność reniny w osoczu, co może częściowo tłumaczyć jego działanie obniżające ciśnienie tętnicze.2

Działanie w chorobie wieńcowej

U pacjentów z chorobą wieńcową bisoprolol, poprzez selektywną blokadę receptorów β1-adrenergicznych w mięśniu sercowym, wywołuje efekt chronotropowy ujemny, prowadząc do zwolnienia czynności serca. Ten mechanizm działania skutkuje zmniejszeniem objętości wyrzutowej serca oraz redukcją zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co ma istotne znaczenie terapeutyczne w leczeniu niedokrwienia mięśnia sercowego.3

Kardioselektywność bisoprololu

Bisoprolol, jako lek o wysokiej kardioselektywności, działa preferencyjnie na receptory β1-adrenergiczne zlokalizowane głównie w mięśniu sercowym. Dzięki temu wykazuje znacznie mniejszy wpływ na receptory β2-adrenergiczne znajdujące się w mięśniach gładkich oskrzeli i naczyń obwodowych, co zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w układzie oddechowym (skurcz oskrzeli) oraz obwodowym (wazokonstrykacja naczyń obwodowych).4

Dawka i skład preparatu

Bisoprolol VP w dawce 10 mg jest dostępny w postaci tabletek. Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu (Bisoprololi fumaras) jako substancji czynnej. Tabletki mają formę beżowych, nakrapianych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek z wytłoczonym oznaczeniem „BI”, rowkiem dzielącym i cyfrą „10” po jednej stronie. Druga strona tabletki jest gładka. Konstrukcja tabletki umożliwia jej podział na równe dawki, co ułatwia precyzyjne dawkowanie leku.5

Brak aktywności wewnętrznej i działania błonowego

Istotną cechą farmakodynamiczną bisoprololu jest brak wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej (ISA – Intrinsic Sympathomimetic Activity), co oznacza, że lek ten nie wykazuje częściowej aktywacji receptorów β-adrenergicznych. Ponadto bisoprolol nie wywiera działania stabilizującego błony komórkowe (tzw. działania błonowego). Te właściwości odróżniają bisoprolol od niektórych innych β-adrenolityków i mają znaczenie kliniczne, wpływając na profil działania leku w różnych wskazaniach terapeutycznych.6

Właściwość farmakodynamiczna Charakterystyka dla bisoprololu Znaczenie kliniczne
Selektywność receptorowa Wysoka selektywność wobec receptorów β1-adrenergicznych Mniejsze ryzyko działań niepożądanych związanych z blokadą receptorów β2
Siła działania Silny β-adrenolityk Skuteczne działanie terapeutyczne przy stosowaniu niskich dawek
Aktywność wewnętrzna (ISA) Brak Pełna blokada receptorów β1, bez ich częściowej aktywacji
Działanie błonowe Brak Brak działania antyarytmicznego klasy I
Wpływ na czynność serca Ujemne działanie chronotropowe, inotropowe i dromotropowe Zwolnienie czynności serca, zmniejszenie siły skurczu i przewodnictwa
Wpływ na aktywność reniny Wyraźne zmniejszenie aktywności reniny w osoczu Efekt hipotensyjny częściowo zależny od układu renina-angiotensyna
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl