Specjalne ostrzeżenia
Amlomyl
Amlodypina (Amlomyl 5 mg) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), gdzie obserwowano zwiększoną częstość obrzęku płuc, mimo braku nasilenia objawów niewydolności. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co skutkuje wydłużeniem okresu półtrwania i wzrostem AUC o 40-60%, dlatego zaleca się rozpoczynanie terapii od najmniejszej dawki i stopniowe jej zwiększanie. U osób starszych klirens jest obniżony, co również powoduje wzrost AUC i wydłużenie okresu półtrwania, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, gdyż stężenia leku nie korelują ze stopniem uszkodzenia nerek, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Maksymalne stężenie w surowicy osiąga się po 6-12 godzinach, a okres półtrwania wynosi 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Amlomylu
- Pacjenci z niewydolnością serca
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Osoby w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Charakterystyka farmakologiczna mająca wpływ na bezpieczeństwo
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Wpływ na płodność i rozrodczość
- Potencjał rakotwórczy i mutagenny
- Skład leku – istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa
- Warunki przechowywania mające wpływ na bezpieczeństwo
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Amlomylu
Produkt leczniczy Amlomyl (amlodypina 5 mg) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności w określonych grupach pacjentów. Należy pamiętać, że nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym, co stanowi istotne ograniczenie w sytuacjach nagłych związanych z nadciśnieniem.1
Pacjenci z niewydolnością serca
Stosowanie amlodypiny u pacjentów z niewydolnością serca wymaga szczególnej ostrożności. Długoterminowe badania kliniczne z kontrolą placebo wykazały, że u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (stopień III i IV według klasyfikacji NYHA) leczonych amlodypiną występowała zwiększona częstość obrzęku płuc w porównaniu z grupą placebo, choć nie zaobserwowano nasilenia objawów niewydolności serca.2
Należy podkreślić, że wszystkie leki z grupy antagonistów kanałów wapniowych, włączając amlodypinę, powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca ze względu na możliwość zwiększenia ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz śmierci w tej grupie pacjentów.3
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka amlodypiny ulega istotnym zmianom. Okres półtrwania leku jest wydłużony, a wartości pola pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) są zwiększone. Brak precyzyjnych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie pacjentów, dlatego terapię należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, zachowując szczególną ostrożność zarówno przy rozpoczynaniu leczenia, jak i podczas zwiększania dawki.4
Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wymagają stopniowego zwiększania dawki oraz zapewnienia odpowiedniej kontroli klinicznej. Dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny w tej grupie pacjentów są bardzo ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co powoduje wydłużenie okresu półtrwania oraz wzrost AUC o około 40-60%.5
Osoby w podeszłym wieku
Terapia pacjentów w podeszłym wieku wymaga zachowania ostrożności podczas zwiększania dawki amlodypiny.6 Wynika to z faktu, że u osób starszych klirens amlodypiny jest zwykle obniżony, co prowadzi do zwiększenia wartości AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji leku. Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w surowicy krwi pozostaje jednak podobny zarówno u pacjentów starszych, jak i młodszych.7
U pacjentów w podeszłym wieku z zastoinową niewydolnością serca obserwuje się wzrost wartości AUC i okresu biologicznego półtrwania w fazie eliminacji, co jest zgodne z przewidywaniami dla tej grupy wiekowej.8
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek w zwykłych dawkach, ponieważ zmiany stężenia leku w osoczu nie korelują ze stopniem uszkodzenia nerek. Istotną informacją jest fakt, że amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy.9
Charakterystyka farmakologiczna mająca wpływ na bezpieczeństwo
Amlodypina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy występującym po 6-12 godzinach po przyjęciu dawki. Całkowita biodostępność wynosi 64-80% i nie zmienia się pod wpływem pokarmu.10
Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg, a lek w około 97,5% wiąże się z białkami surowicy, co wykazano w badaniach in vitro.11
Amlodypina w znacznym stopniu podlega metabolizmowi wątrobowemu do nieczynnych metabolitów. Około 10% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, tą samą drogą ulega wydaleniu około 60% metabolitów.12
Okres półtrwania eliminacji amlodypiny w fazie końcowej wynosi 35-50 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę.13
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Przeprowadzono populacyjne badanie farmakokinetyczne w grupie 74 dzieci w wieku od 12 miesięcy do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym (w tym 34 pacjentów w wieku 6-12 lat i 28 pacjentów w wieku 13-17 lat) otrzymujących amlodypinę w dawkach od 1,25 do 20 mg raz lub dwa razy na dobę. Wykazano, że u dzieci w wieku 6-12 lat i młodzieży w wieku 13-17 lat średni klirens całkowity (CL/F) wynosił odpowiednio 22,5 i 27,4 l/h u chłopców oraz 16,4 i 21,3 l/h u dziewcząt. Zaobserwowano dużą zmienność w ekspozycji między osobnikami. Należy zauważyć, że dane dotyczące dzieci poniżej 6 roku życia są ograniczone.14
Wpływ na płodność i rozrodczość
Badania przedkliniczne wykazały potencjalny toksyczny wpływ amlodypiny na rozród. U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa po zastosowaniu dawek około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała).15
Nie stwierdzono wpływu amlodypiny podawanej w dawkach do 10 mg/kg/dobę (ośmiokrotnie większych od maksymalnej zalecanej dawki 10 mg dla ludzi, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) na płodność u szczurów (samców i samic). Jednak w innym badaniu, w którym samcom szczurów podawano amlodypinę w postaci bezylanu w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg) przez 30 dni, zaobserwowano zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, a także zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.16
Potencjał rakotwórczy i mutagenny
W dwuletnich badaniach na szczurach i myszach otrzymujących amlodypinę w karmie w dawkach dobowych 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania rakotwórczego. Największa badana dawka (która u myszy była zbliżona, a u szczurów dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki 10 mg dla ludzi, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, ale nie dla szczurów.17
W badaniach mutagenności nie stwierdzono działań związanych z podawanym lekiem na poziomie genów ani chromosomów.18
Skład leku – istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa
Produkt leczniczy Amlomyl zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.19
Amlomyl zawiera substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz magnezu stearynian.20
Warunki przechowywania mające wpływ na bezpieczeństwo
Dla zachowania odpowiedniej jakości i skuteczności leku należy przechowywać go w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Okres ważności produktu wynosi 2 lata od daty produkcji.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania