chloropromazyna

Chloropromazyna to jeden z najstarszych leków przeciwpsychotycznych (neuroleptycznych) z grupy fenotiazyn, wprowadzony do lecznictwa w latach 50. XX wieku. Jest antagonistą receptorów dopaminowych D2, wykazującym również działanie na receptory histaminowe, cholinergiczne i adrenergiczne.

Mechanizm działania chloropromazyny polega głównie na blokowaniu receptorów dopaminowych w układzie limbicznym i korze mózgowej, co prowadzi do redukcji objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia i zaburzenia myślenia. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii, manii, psychoz, stanów pobudzenia psychoruchowego oraz w krótkotrwałym kontrolowaniu agresywnych zachowań.

Ze względu na szeroki profil działania receptorowego, chloropromazyna wykazuje liczne działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe (parkinsonizm polekowy, dystonie, akatyzję), wydłużenie odstępu QT, sedację, hipotensję ortostatyczną, efekty antycholinergiczne oraz zaburzenia endokrynologiczne. Obecnie, mimo skuteczności, jest rzadziej stosowana jako lek pierwszego wyboru na rzecz nowszych neuroleptyków atypowych o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chloropromazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Chloropromazyna, będąca substancją czynną w preparatach takich jak Fenactil, dostępna jest w formie kropli doustnych (40 mg/g) oraz roztworów do wstrzykiwań o stężeniach 5 mg/ml i 25 mg/ml. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania chloropromazyny są ograniczone i nie zostały rozszerzone poza informacje zawarte w innych sekcjach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). W ocenie bezpieczeństwa należy uwzględnić zarówno ilościowy, jak i jakościowy skład preparatów, w tym obecność substancji pomocniczych, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, chloropromazyna, chloropromazyny chlorowodorek, dane kliniczne, dane przedkliniczne, etanol, Fenactil, krople doustne, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, roztwór do wstrzykiwań, sacharoza, sodu wodorsiarczyn, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu
Leksykon leków
Interakcje leku – Propranolol Accord 10 mg

Propranolol Accord, jako niekardioselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Skojarzenie z antagonistami wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) może prowadzić do nasilenia bradykardii i ciężkiego niedociśnienia, szczególnie u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca. Podobnie, jednoczesne stosowanie z amiodaronem lub lekami przeciwarytmicznymi klasy I (dyzopiramid, chinidyna) zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu i hemodynamicznych powikłań. Fingolimod w połączeniu z propranololem może wywołać zagrażającą życiu bradykardię, dlatego rozpoczynanie terapii fingolimodem u pacjentów przyjmujących propranolol jest przeciwwskazane. Beta-adrenolityk osłabia także działanie beta-agonistów rozszerzających oskrzela, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania propranololu u chorych z astmą. Ponadto, inhibitory enzymów wątrobowych (np. fluwoksamina, cymetydyna) zwiększają stężenie propranololu w osoczu, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych, w tym bradykardii.
adrenalina, alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk niekardiowybiorczy, beta-agonista, bradykardia, chloropromazyna, cymetydyna, diklofenak, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwzakrzepowe, ergotamina, fingolimod, fluwoksamina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indometacyna, induktor enzymu wątrobowego, inhibitor COX-2, inhibitor MAO, insulina, klirens metaboliczny, kołatanie serca, lek przeciwmigrenowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, metabolizm oksydacyjny, metabolizm pierwszego przejścia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, oznaczanie bilirubiny, oznaczanie katecholamin, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, przewodzenie zatokowo-przedsionkowe, reakcja hipoglikemiczna, ryfampicyna, ryzatryptan, skurcz naczyń, skurcz naczyń krwionośnych, środek znieczulający, tachykardia, teofilina, warfaryna, węzeł zatokowy, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Atracurium Kalceks 10 mg/ml

Atrakuriowy bezylan, jako niedepolaryzujący środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mogą nasilać, przedłużać lub modyfikować jego blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Szczególnie istotne są interakcje z wziewnymi lekami znieczulającymi (halotan, izofluran, enfluran), antybiotykami aminoglikozydowymi (gentamycyna, neomycyna, streptomycyna), polimyksynami, lekami przeciwarytmicznymi (lidokaina, prokainamid, chinidyna) oraz siarczanem magnezu, które mogą znacząco nasilać blokadę. Dodatkowo, leki moczopędne (furosemid, mannitol, tiazydy, acetazolamid) wpływają na równowagę elektrolitową, co pośrednio modyfikuje działanie atrakuriowego bezylanu. Warto zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko synergistycznego działania z innymi lekami niedepolaryzującymi (rokuronium, wekuronium) oraz przeciwwskazanie do stosowania leków depolaryzujących (suksametonium) ze względu na ryzyko przedłużającej się i trudnej do odwrócenia blokady.
acetazolamid, aminoglikozyd, antagonista kanału wapniowego, atrakuriowy bezylan, beta-adrenolityk, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, chloropromazyna, choroba Alzheimera, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, donepezyl, farmakokinetyka atrakurium, fenytoina, furosemid, hipokaliemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor cholinoesterazy, karbamazepina, ketamina, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący zwoje nerwowe, lek moczopędny, lek niedepolaryzujący, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwreumatyczny, lek zwiotczający, lidokaina, linkosamid, mannitol, metabolizm wątrobowy, miastenia, miopatia steroidowa, niedepolaryzujący lek zwiotczający, płytka motoryczna, płytka nerwowo-mięśniowa, polimyksyna, propranolol, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, receptor nikotynowy, siarczan magnezu, sole litu, spektynomycyna, suksametonium, synapsa nerwowo-mięśniowa, tetracyklina, tiazydowy lek moczopędny, wziewny lek znieczulający, zespół miasteniczny, złącze nerwowo-mięśniowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Solvertyl 25 mg/ml

Produkt leczniczy Solvertyl to roztwór do wstrzykiwań zawierający ranitydynę chlorowodorek w stężeniu 25 mg/ml. Preparat jest dostępny w ampułkach po 2 ml, pakowanych po 5 sztuk, i charakteryzuje się bezbarwną do jasnożółtej, przezroczystą postacią. Substancje pomocnicze obejmują disodu fosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny, chlorek sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które stabilizują pH i zapewniają izotoniczność roztworu. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed światłem, a po rozcieńczeniu zachowuje stabilność przez 24 godziny. Roztwór można rozcieńczać w 0,9% NaCl, 5% glukozie, 0,18% NaCl z 4% glukozą oraz 4,2% wodorowęglanie sodu z roztworem Hartmanna.
alkaloid opium, amfoterycyna B, ampułka ze szkła, antybiotyk i chemioterapeutyk, cefalotyna, cefazolin, cefuroksym, chloropromazyna, diazepam, fenobarbital, hydroksyzyna, infuzja dożylna, interakcja farmaceutyczna, izotoniczność roztworu, klindamycyna, lek przeciwbólowy, lek psychotropowy, lewopromazyna, lorazepam, metaraminol, metotreksat, midazolam, niezgodność farmaceutyczna, ranitydyna, ranitydyna chlorowodorek, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór infuzyjny, roztwór wodorowęglanu sodu, skuteczność terapeutyczna, stabilność roztworu, substancja buforująca, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ buforowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaldo 1,5 mg

Rywastygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie rywastygminy z lekami zwiotczającymi mięśnie podobnymi do sukcynylocholiny, co może prowadzić do nasilenia zwiotczenia mięśni podczas znieczulenia ogólnego, wymagając dostosowania dawki lub czasowego przerwania terapii. Równoczesne podawanie z innymi substancjami cholinomimetycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko potencjalizacji działania cholinergicznego. Rywastygmina osłabia również działanie leków antycholinergicznych (np. oksybutynina, tolterodyna). Interakcje z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza beta-adrenolitykami (w tym atenololem), mogą prowadzić do addycyjnej bradykardii i omdleń, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania czynności serca. Ponadto, ryzyko wystąpienia torsade de pointes wzrasta przy łączeniu rywastygminy z lekami antypsychotycznymi (fenotiazyny, benzamidy, pimozyd, haloperydol), antyarytmicznymi klasy III, antagonistami kanału wapniowego, glikozydami naparstnicy czy pilokarpiną, co wymaga monitorowania EKG.
amisulpryd, antagonista kanału wapniowego, atenolol, benzamid, bradykardia, butyrylocholinoesteraza, chloropromazyna, cysapryd, cytalopram, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, droperydol, erytromycyna, fenotiazyna, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, halofantryna, haloperydol, inhibitor cholinoesterazy, interakcja farmakokinetyczna, lek antyarytmiczny, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, lewomepromazyna, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, oksybutynina, pentamidyna, pilokarpina, pimozyd, rywastygmina, substancja cholinomimetyczna, sukcynylocholina, sulpiryd, tiapryd, tolterodyna, torsade de pointes, warfaryna, zwiotczenie mięśni

chloropromazyna

Powiązane wpisy

Chloropromazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Interakcje leku – Propranolol Accord 10 mg

Interakcje leku – Atracurium Kalceks 10 mg/ml

Skład i postać leku – Solvertyl 25 mg/ml

Interakcje leku – Rivaldo 1,5 mg