Przedawkowanie
Losmina 120 mg/0,8 ml (12 000 j.m.)

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej (Losmina) stanowi poważne zagrożenie kliniczne ze względu na nasilone działanie przeciwzakrzepowe, prowadzące do ryzyka powikłań krwotocznych. Drogi podania mają istotne znaczenie dla ryzyka: dożylne, pozaustrojowe i podskórne wiążą się z wysokim ryzykiem krwawień, natomiast doustne, ze względu na słabe wchłanianie, zwykle nie powodują poważnych następstw nawet przy dużych dawkach. Objawy przedawkowania obejmują krwawienia z miejsc wkłucia, błon śluzowych (np. nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego), samoistne krwiaki oraz krwotoki wewnętrzne, które są najpoważniejszym powikłaniem i mogą dotyczyć jam ciała, przestrzeni zaotrzewnowej czy ośrodkowego układu nerwowego. Ryzyko powikłań rośnie proporcjonalnie do wielkości przedawkowanej dawki.

Pobierz ChPL PDF Losmina – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 120 mg/0,8 ml (12 000 j.m.)
  1. Przedawkowanie leku Losmina
    1. Drogi przedawkowania i ich konsekwencje
    2. Objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. niestabilna dławica piersiowa
  2. świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
  3. tworzenie się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy
  4. zakrzepica żył głębokich
  5. zatorowość płucna
  6. zawał serca bez uniesienia odcinka ST
  7. żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Substancja czynna
  1. enoksaparyna sodowa
Kategoria leku
  1. heparyny drobnocząsteczkowe
  2. leki przeciwzakrzepowe

Przedawkowanie leku Losmina

Przedawkowanie produktu leczniczego Losmina (enoksaparyna sodowa) stanowi istotne zagrożenie kliniczne ze względu na właściwości przeciwzakrzepowe substancji czynnej. Należy dokładnie monitorować pacjentów z podejrzeniem przedawkowania tego leku, ponieważ może ono prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, głównie związanych z powikłaniami krwotocznymi.1

Drogi przedawkowania i ich konsekwencje

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej może nastąpić różnymi drogami, jednak nie wszystkie wiążą się z takim samym ryzykiem:

  • Podanie dożylne – stanowi drogę wysokiego ryzyka wystąpienia powikłań krwotocznych2
  • Podanie pozaustrojowe – może prowadzić do znaczących powikłań krwotocznych3
  • Podanie podskórne – również może skutkować powikłaniami krwotocznymi przy przedawkowaniu4
  • Podanie doustne – enoksaparyna sodowa przyjęta doustnie charakteryzuje się słabym wchłanianiem, dlatego nawet przyjęcie dużych dawek tą drogą zwykle nie prowadzi do poważnych następstw5

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej manifestuje się głównie poprzez objawy podmiotowe i przedmiotowe związane z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym.6 Kluczowym następstwem przedawkowania są powikłania krwotoczne o różnym nasileniu i lokalizacji.

Objaw przedawkowania Opis Związek z dawką
Powikłania krwotoczne Główny objaw przedawkowania enoksaparyny sodowej, mogący wystąpić po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym Ryzyko wzrasta proporcjonalnie do wielkości przedawkowanej dawki
Krwawienie z miejsc wkłucia Nasilone krwawienie z miejsc podania leku lub miejsc nakłucia naczyń Występuje częściej przy znacznym przedawkowaniu
Krwawienie z błon śluzowych Może obejmować krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego Obserwowane przy istotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej
Krwiaki Samoistne formowanie się krwiaków podskórnych i głębszych Zwiększone ryzyko przy wyższych dawkach
Krwotok wewnętrzny Najpoważniejsze powikłanie, mogące obejmować krwawienie do jam ciała, przestrzeni zaotrzewnowej, ośrodkowego układu nerwowego Ryzyko znacząco rośnie przy dużym przedawkowaniu
Objawy przy podaniu doustnym Zazwyczaj niewielkie konsekwencje kliniczne ze względu na słabe wchłanianie leku tą drogą Nawet duże dawki zwykle nie powodują poważnych następstw

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku stwierdzenia przedawkowania enoksaparyny sodowej (Losmina), należy wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne mające na celu minimalizację ryzyka powikłań krwotocznych. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, u których lek podano drogą dożylną, pozaustrojową lub podskórną.7

W przypadku przedawkowania doustnego, zazwyczaj nie są konieczne szczególne interwencje ze względu na słabe wchłanianie enoksaparyny podanej tą drogą.8 Jednak nawet w takiej sytuacji zalecana jest obserwacja pacjenta pod kątem potencjalnych objawów krwawienia.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Po stwierdzeniu przedawkowania leku Losmina zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia oraz obserwację pacjenta pod kątem objawów krwawienia. Należy regularnie oceniać stan pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc potencjalnych krwawień oraz parametrów życiowych, które mogłyby wskazywać na ukryte krwawienie wewnętrzne.9

Warto podkreślić, że enoksaparyna sodowa zawarta w produkcie Losmina to substancja biologiczna otrzymywana w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń,10 co może mieć znaczenie w kontekście postępowania terapeutycznego po przedawkowaniu.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl