Właściwości farmakodynamiczne leku Losmina

Losmina zawiera enoksaparynę sodową, która należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwzakrzepowych z grupy heparyn (kod ATC: B01AB05). Jest to produkt leczniczy biopodobny, co oznacza, że wykazuje wysokie podobieństwo do leku referencyjnego pod względem jakości, bezpieczeństwa i skuteczności.¹

Charakterystyka enoksaparyny sodowej

Enoksaparyna sodowa jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej wynoszącej około 4500 daltonów. Jej podstawową cechą jest rozdzielenie aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej standardowej heparyny.² Jest to substancja biologiczna otrzymywana w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.³

Mechanizm działania

Oczyszczona enoksaparyna sodowa charakteryzuje się w warunkach in vitro wysoką aktywnością przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (anty-Xa), wynoszącą około 100 j.m./mg, przy jednoczesnej niskiej aktywności przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa) lub działaniu przeciwtrombinowym, które wynosi około 28 j.m./mg. Stosunek tych dwóch aktywności jest stały i wynosi 3,6.⁴ Aktywność przeciwzakrzepowa enoksaparyny zachodzi przy udziale antytrombiny III (ATIII), co prowadzi do działania przeciwzakrzepowego u ludzi.⁵

Dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne

Poza podstawowym działaniem anty-Xa i anty-IIa, enoksaparyna wykazuje dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach z udziałem zdrowych ochotników i pacjentów, jak również w modelach nieklinicznych. Te dodatkowe właściwości obejmują:⁶

• Zahamowanie innych czynników krzepnięcia, takich jak czynnik VIIa, zależne od ATIII⁷
• Indukcję uwalniania endogennego inhibitora zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia (TFPI – Tissue Factor Pathway Inhibitor)⁸
• Zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda (vWF) ze śródbłonka naczyniowego do krwioobiegu⁹

Wymienione czynniki mają istotny wkład w ogólne działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny sodowej.¹⁰

Wpływ na parametry krzepnięcia

Enoksaparyna sodowa stosowana w dawkach profilaktycznych nie wpływa w istotny sposób na wartość czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Natomiast przy stosowaniu dawek terapeutycznych wartość aPTT może ulec wydłużeniu o 1,5–2,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego przy maksymalnej aktywności leku.¹¹

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Rozszerzona profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacji ortopedycznej została oceniona w badaniu z podwójnie ślepą próbą. W badaniu uczestniczyło 179 pacjentów po operacji alloplastyki stawu biodrowego, u których nie wystąpiła żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Pacjenci ci byli początkowo leczeni enoksaparyną sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) podawanej podskórnie w czasie hospitalizacji.¹²

Po wypisaniu ze szpitala pacjentów zrandomizowano do dwóch grup:

• Grupa otrzymująca enoksaparynę sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie (n=90)¹³
• Grupa otrzymująca placebo (n=89)¹⁴

Leczenie kontynuowano przez 3 tygodnie. Wyniki badania wykazały istotnie niższą częstość występowania zakrzepicy żył głębokich w grupie otrzymującej enoksaparynę sodową w porównaniu z grupą placebo. W trakcie badania nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej. Co istotne, nie zaobserwowano również epizodów poważnego krwawienia, co świadczy o korzystnym profilu bezpieczeństwa leku.¹⁵