Dawkowanie i sposób podawania
Fragmin 10 000 j.m. a.Xa/0,4 ml
Dalteparyna sodowa (Fragmin) jest stosowana w różnych wskazaniach klinicznych z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała pacjenta oraz indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego. Standardowa dawka profilaktyczna wynosi 5 000 j.m. podskórnie raz dziennie, natomiast dawka terapeutyczna to 200 j.m./kg masy ciała podskórnie raz na dobę lub 100 j.m./kg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką do 18 000 j.m./dobę. Monitorowanie aktywności anty-Xa zwykle nie jest konieczne, z wyjątkiem pacjentów z czynnikami ryzyka, gdzie zalecane stężenie leku w osoczu wynosi 0,5-1,0 j.m. anty-Xa/ml, pobierane 3-4 godziny po iniekcji. W przypadku niewydolności nerek dawkę należy dostosować tak, aby utrzymać terapeutyczne stężenie anty-Xa (0,5-1,5 j.m./ml). U dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała, z koniecznością stosowania postaci bez alkoholu benzylowego u najmłodszych.
- Dawkowanie leku Fragmin
- Leczenie ostrej zakrzepicy żył głębokich
- Zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym
- Profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi
- Profilaktyka ostrej zakrzepicy żył głębokich u chorych unieruchomionych
- Niestabilna choroba wieńcowa
- Przewlekłe leczenie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z chorobami nowotworowymi
- Dawkowanie u dzieci i młodzieży
- Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania i sposobu podawania
- choroba nowotworowa
- niestabilna choroba wieńcowa
- objawowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
- ostra choroba reumatyczna
- ostra choroba zapalna jelit
- ostra niewydolność nerek
- ostra niewydolność oddechowa
- ostra zakrzepica żył głębokich
- ostre zakażenie
- profilaktyka przeciwzakrzepowa u chorych unieruchomionych z przyczyn medycznych
- profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi
- przewlekła niewydolność nerek
- przewlekła objawowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
- zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym
- zastoinowa niewydolność serca
- zatorowość płucna
Dawkowanie leku Fragmin
Dawkowanie dalteparyny sodowej (Fragmin) zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz indywidualnych czynników ryzyka. Dawki wyrażone są w międzynarodowych jednostkach anty-Xa (j.m.), zgodnie z pierwszym Międzynarodowym Standardem dla Heparyn Drobnocząsteczkowych 1.
Leczenie ostrej zakrzepicy żył głębokich
Lek Fragmin może być podawany podskórnie w jednej lub dwóch dawkach na dobę. W trakcie terapii można rozpocząć równoczesne podawanie antagonistów witaminy K. Leczenie Fragminem kontynuuje się do momentu uzyskania terapeutycznego stężenia czynników kompleksu protrombiny (czynniki: II, VII, IX, X), co zwykle następuje po około 5 dniach skojarzonego leczenia 2.
Możliwe jest prowadzenie leczenia ambulatoryjnego z zastosowaniem takich samych dawek, jak stosowane w szpitalu 3.
Dawkowanie raz na dobę
Stosuje się dawkę 200 j.m./kg masy ciała podskórnie jeden raz na dobę. Monitorowanie działania przeciwzakrzepowego nie jest konieczne. Maksymalna pojedyncza dawka dobowa nie powinna przekraczać 18 000 j.m. 4.
| Masa ciała (kg) | Dawka |
|---|---|
| 46-56 | 10 000 j.m. |
| 57-68 | 12 500 j.m. |
| 69-82 | 15 000 j.m. |
| 83 i więcej | 18 000 j.m. |
Dawkowanie dwa razy na dobę
Alternatywnie można zastosować dawkę 100 j.m./kg masy ciała podskórnie dwa razy na dobę. Monitorowanie działania przeciwzakrzepowego na ogół nie jest konieczne, jednak należy je rozważyć u pacjentów ze szczególnymi czynnikami ryzyka. Krew do badania należy pobierać w momencie maksymalnego stężenia leku w osoczu (3-4 godziny po wykonaniu zastrzyku podskórnego). Zalecane stężenie leku w osoczu powinno mieścić się w zakresie od 0,5 do 1,0 j.m. anty-Xa/ml 5.
Zapobieganie krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym
Fragmin należy podawać do linii tętniczej urządzenia dializującego lub dożylnie, w zależności od stanu klinicznego pacjenta 6. Schemat dawkowania należy dostosować w zależności od tego, czy pacjent ma:
- przewlekłą niewydolność nerek bez zwiększonego ryzyka krwawienia, przy dializie trwającej nie dłużej niż 4 godziny
- przewlekłą niewydolność nerek bez zwiększonego ryzyka krwawienia, przy dializie trwającej ponad 4 godziny
- ostrą niewydolność nerek lub zwiększone ryzyko krwawienia
7.
Profilaktyka przeciwzakrzepowa związana z zabiegami chirurgicznymi
Fragmin podaje się podskórnie. Monitorowanie działania przeciwzakrzepowego na ogół nie jest wymagane. W przypadku monitorowania, krew należy pobierać w momencie osiągnięcia maksymalnego stężenia leku w osoczu (3-4 godziny po wykonaniu zastrzyku podskórnego). Zalecane dawki zwykle powodują uzyskanie maksymalnej aktywności w osoczu w zakresie 0,1-0,4 j.m. anty-Xa/ml 8.
Ogólne zabiegi chirurgiczne
Dawkowanie zależy od indywidualnego ryzyka pacjenta:
Pacjenci narażeni na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych: 2 500 j.m. podskórnie na 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym oraz 2 500 j.m. podskórnie każdego ranka po zabiegu do momentu uruchomienia pacjenta (zwykle przez 5-7 dni lub dłużej) 9.
Pacjenci z dodatkowymi czynnikami ryzyka (np. z chorobą nowotworową) 10:
- Początek podawania w dniu poprzedzającym zabieg: 5 000 j.m. podskórnie wieczorem przed zabiegiem, następnie 5 000 j.m. podskórnie co wieczór po zabiegu do czasu uruchomienia pacjenta (zwykle przez 5-7 dni lub dłużej) 11.
- Początek podawania w dniu zabiegu: 2 500 j.m. podskórnie 2 godziny przed zabiegiem oraz 2 500 j.m. podskórnie 8-12 godzin później (nie wcześniej niż 4 godziny po zakończeniu zabiegu). Od następnego dnia 5 000 j.m. podskórnie raz dziennie rano 12.
Zabiegi ortopedyczne
Przy zabiegach ortopedycznych (np. wymiana stawu biodrowego) Fragmin należy podawać przez okres do 5 tygodni po zabiegu, wybierając jeden z poniższych schematów 13:
- Początek podawania wieczorem przed zabiegiem: 5 000 j.m. podskórnie wieczorem przed zabiegiem, następnie 5 000 j.m. podskórnie co wieczór po zabiegu 14.
- Początek podawania w dniu zabiegu: 2 500 j.m. podskórnie 2 godziny przed zabiegiem oraz 2 500 j.m. podskórnie 8-12 godzin później (nie wcześniej niż 4 godziny po zakończeniu zabiegu). Od następnego dnia 5 000 j.m. podskórnie raz dziennie 15.
- Początek podawania po zabiegu: 2 500 j.m. podskórnie 4-8 godzin po zabiegu (nie wcześniej niż 4 godziny od jego zakończenia). Od następnego dnia 5 000 j.m. podskórnie raz dziennie 16.
Profilaktyka ostrej zakrzepicy żył głębokich u chorych unieruchomionych
Zalecana dawka dalteparyny sodowej wynosi 5 000 j.m. raz dziennie podskórnie. Leczenie prowadzi się do końca okresu unieruchomienia, zwykle do 14 dni lub dłużej. Monitorowanie działania przeciwzakrzepowego na ogół nie jest konieczne 17.
U pacjentów ze znacząco zwiększonym ryzykiem zakrzepowo-zatorowym, unieruchomionych z powodu ciężkiej choroby (niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenie), profilaktykę należy prowadzić do momentu całkowitego uruchomienia pacjenta. Okres stosowania zależy od stanu pacjenta i zwykle wynosi 14 dni 18.
Niestabilna choroba wieńcowa
U pacjentów z niestabilną dławicą piersiową i zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q, monitorowanie działania przeciwzakrzepowego na ogół nie jest konieczne, jednak należy je rozważyć u pacjentów ze szczególnymi czynnikami ryzyka. Krew należy pobierać 3-4 godziny po wstrzyknięciu, zalecane maksymalne stężenie w osoczu wynosi 0,5-1,0 j.m. anty-Xa/ml 19.
Zaleca się równoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 75-325 mg/dobę 20.
Fragmin podaje się w dawce 120 j.m./kg masy ciała podskórnie co 12 godzin, do maksymalnej dawki 10 000 j.m./12 godzin. Leczenie kontynuuje się do stabilizacji klinicznej stanu pacjenta (zwykle co najmniej 6 dni) lub dłużej, jeśli lekarz uzna to za korzystne. Następnie zaleca się leczenie stałą dawką do zabiegu rewaskularyzacji. Całkowity czas leczenia nie powinien przekraczać 45 dni 21.
Dawkę Fragminu wyznacza się zależnie od płci i masy ciała pacjenta:
- Kobiety <80 kg i mężczyźni <70 kg: 5 000 j.m. podskórnie co 12 godzin
- Kobiety ≥80 kg i mężczyźni ≥70 kg: 7 500 j.m. podskórnie co 12 godzin
22.
Przewlekłe leczenie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z chorobami nowotworowymi
Miesiąc 1
Przez pierwsze 30 dni leczenia dalteparynę podaje się raz na dobę podskórnie w dawce 200 j.m./kg masy ciała. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 18 000 j.m. 23.
Miesiące 2-6
Dalteparynę podaje się raz na dobę podskórnie w dawce około 150 j.m./kg masy ciała, zgodnie z poniższą tabelą 24:
| Masa ciała (kg) | Dawka dalteparyny sodowej (j.m.) |
|---|---|
| ≤56 | 7 500 |
| 57-68 | 10 000 |
| 69-82 | 12 500 |
| 83-98 | 15 000 |
| ≥99 | 18 000 |
Zmniejszenie dawki w przypadku małopłytkowości w przebiegu chemioterapii
W badaniach klinicznych stosowano następujące zasady dostosowania dawkowania 25:
- Liczba płytek krwi <50 000/mm³: wstrzymać podawanie dalteparyny do czasu, gdy liczba płytek krwi powróci do poziomu powyżej 50 000/mm³
- Liczba płytek krwi 50 000-100 000/mm³: zmniejszyć dawkę dalteparyny o 17% do 33% dawki początkowej (w zależności od masy ciała pacjenta)
- Liczba płytek krwi ≥100 000/mm³: powrócić do pełnej dawki dalteparyny
<sup data-drug="Fragmin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="W przypadku małopłytkowości indukowanej chemioterapią z liczbą płytek krwi 26.
| Masa ciała (kg) | Planowa dawka dalteparyny sodowej (j.m.) | Zredukowana dawka dalteparyny sodowej (j.m.) | Średnia redukcja dawki (%) |
|---|---|---|---|
| ≤56 | 7 500 | 5 000 | 33 |
| 57-68 | 10 000 | 7 500 | 25 |
| 69-82 | 12 500 | 10 000 | 20 |
| 83-98 | 15 000 | 12 500 | 17 |
| ≥99 | 18 000 | 15 000 | 17 |
Niewydolność nerek
W przypadku znacznej niewydolności nerek (stężenie kreatyniny >3 razy górna granica normy), dawkę dalteparyny należy dostosować tak, aby utrzymać stężenie terapeutyczne anty-Xa na poziomie 1 j.m./ml (zakres 0,5-1,5 j.m./ml), mierzone 4-6 godzin po wstrzyknięciu. Jeśli stężenie anty-Xa jest poza zakresem terapeutycznym, dawkę należy odpowiednio zmodyfikować. Oznaczenie anty-Xa należy powtórzyć po 3-4 iniekcjach w nowej dawce i kontynuować dostosowania, aż do osiągnięcia stężenia terapeutycznego 27.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Leczenie objawowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dzieci
W celu zapewnienia dokładnego dawkowania w najmłodszej grupie wiekowej zalecane jest stężenie 2 500 j.m./ml. Jeśli konieczne jest rozcieńczenie produktu, powinien je wykonać personel medyczny. U dzieci poniżej 3 lat należy stosować postacie produktu niezawierające alkoholu benzylowego 28.
Dawka początkowa
| Grupa wiekowa | Dawka początkowa |
|---|---|
| od 1. miesiąca do mniej niż 2 lat | 150 j.m./kg mc. dwa razy na dobę |
| od 2 lat do mniej niż 8 lat | 125 j.m./kg mc. dwa razy na dobę |
| od 8 lat do mniej niż 18 lat | 100 j.m./kg mc. dwa razy na dobę |
Tabela rozcieńczeń
| Wiek | Zalecane stężenie produktu do podawania | Stężenie produktu w postaci dostarczonej przez wytwórcę |
|---|---|---|
| od 1. miesiąca do 2 lat | 2 500 j.m./ml | V (substancja czynna) + 3V (rozcieńczalnik) |
| od 2 do 8 lat | 10 000 j.m./ml | Nie ma konieczności rozcieńczania |
| od 8 do 17 lat | 10 000 j.m./ml | Nie ma konieczności rozcieńczania |
Ostateczna objętość do wstrzyknięcia powinna zawierać się w zakresie od 0,15 ml do 1,0 ml; jeśli jest poza tym zakresem, należy przygotować odpowiednio mniej lub bardziej stężony roztwór 29.
Fragmin należy rozcieńczać w roztworach chlorku sodu (9 mg/ml) lub glukozy (50 mg/ml) do infuzji, dostępnych w szklanych butelkach i plastikowych pojemnikach 30.
Monitorowanie stężenia anty-Xa u dzieci
Po rozpoczęciu leczenia Fragminem należy dokonać wstępnego pomiaru stężenia anty-Xa po pierwszej, drugiej lub trzeciej dawce. Próbki należy pobierać 4 godziny po podaniu leku 31.
Dawkę należy dostosowywać stopniowo, zwiększając ją o 25 j.m./kg masy ciała przy każdej modyfikacji, aby uzyskać docelowe stężenie anty-Xa w zakresie 0,5-1 j.m./ml. Po każdym dostosowaniu dawki należy oznaczać stężenie anty-Xa 32.
Dawka podtrzymująca powinna być ustalana indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie dawki pozwalającej osiągnąć docelowe stężenie anty-Xa mierzone 4 godziny po podaniu leku 33.
U najmłodszych dzieci zaleca się rozpoczęcie monitorowania stężenia anty-Xa po podaniu pierwszej dawki. W późniejszym okresie może być konieczne częstsze monitorowanie w celu dostosowania dawki 34.
W przypadku niskiej i zmiennej fizjologicznej czynności nerek (np. u noworodków) wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia anty-Xa 35.
Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania i sposobu podawania
Sposób podawania
Fragmin podaje się we wstrzyknięciu podskórnym we wszystkich wskazaniach, z wyjątkiem zapobiegania krzepnięciu krwi w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy i hemofiltracji, gdzie podaje się go dożylnie lub do linii tętniczej dializatora 36.
Produktu nie należy podawać domięśniowo.
Kroplę na końcu igły należy usunąć przed wstrzyknięciem, aby zapobiec powstaniu krwiaka powierzchniowego lub miejscowego podrażnienia 37.
Do wstrzyknięcia podskórnego należy wybrać miejsce na przedniej lub bocznej ścianie brzucha lub bocznej stronie uda. Igłę wprowadza się prostopadle w fałd skóry przytrzymywany dwoma palcami przez cały czas wstrzyknięcia 38.
Podawanie u dzieci
U dzieci Fragmin podaje się podskórnie pod kątem 45°-90°, najlepiej do tkanki podskórnej przednio-bocznej lub tylno-bocznej ściany brzucha lub bocznej części uda 39.
Ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa
Podczas stosowania Fragminu istnieje ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów po niedawnych zabiegach operacyjnych. Pacjenci powinni być uważnie monitorowani pod kątem krwawień poprzez regularne badania fizykalne, obserwację drenu chirurgicznego oraz okresowe oznaczanie hemoglobiny i anty-Xa 40.
Uwagi ogólne
Należy pamiętać, że różne heparyny drobnocząsteczkowe nie muszą być równoważne i mogą różnić się sposobem wytwarzania, ciężarem cząsteczkowym oraz działaniem farmakologicznym. Z tego powodu nie należy zastępować jednej heparyny drobnocząsteczkowej inną bez konsultacji z lekarzem 41.
Fragmin można łączyć z izotoniczną solą fizjologiczną (9 mg/ml) lub izotoniczną glukozą (50 mg/ml) w roztworze do wlewów, w szklanych butelkach i pojemnikach plastikowych 42.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania