Właściwości farmakokinetyczne
Dicloberl 50 50 mg

Diklofenak sodowy, substancja czynna leku Dicloberl 50, wykazuje całkowite wchłanianie po podaniu doustnym w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego, z Tmax wynoszącym średnio 2-3 godziny (zakres 1-16 godzin), zależnie od szybkości opróżniania żołądka. Po podaniu domięśniowym Tmax wynosi 10-20 minut, a po podaniu doodbytniczym około 30 minut, co wskazuje na szybsze osiągnięcie maksymalnego stężenia przy tych drogach podania. Efekt pierwszego przejścia jest istotny – tylko 35-70% wchłoniętej substancji dociera do krążenia ogólnego w formie niezmienionej. Diklofenak wiąże się z białkami osocza w około 99%, co wpływa na jego dystrybucję i biodostępność w tkankach.

Właściwości farmakokinetyczne diklofenaku sodowego

Diklofenak sodowy, składnik aktywny produktu leczniczego Dicloberl 50, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych parametrów farmakokinetycznych substancji czynnej.1

Wchłanianie

Proces wchłaniania diklofenaku zależy od drogi podania leku. W przypadku standardowych postaci doustnych opornych na działanie soku żołądkowego, substancja czynna ulega całkowitemu wchłonięciu w dalszych odcinkach przewodu pokarmowego.2

Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) dla różnych dróg podania przedstawia się następująco:

  • podanie doustne: 1-16 godzin (średnio 2-3 godziny) – zależnie od szybkości opróżniania żołądka3
  • podanie domięśniowe: 10-20 minut4
  • podanie doodbytnicze (czopki): około 30 minut5

Istotną właściwością farmakokinetyczną diklofenaku jest podatność na efekt pierwszego przejścia. Po podaniu doustnym, jedynie 35-70% wchłoniętej substancji czynnej przedostaje się do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej, co świadczy o znaczącym metabolizmie pierwszego przejścia.6

Dystrybucja

Diklofenak sodowy charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym około 99%. Ta właściwość wpływa na objętość dystrybucji substancji oraz jej biodostępność w tkankach.7

Metabolizm

Diklofenak podlega intensywnym procesom metabolicznym w wątrobie. Główne procesy biotransformacji obejmują:

  • hydroksylację – polegającą na przyłączeniu grupy hydroksylowej do cząsteczki diklofenaku8
  • sprzęganie – tworzenie połączeń z endogennymi substancjami, ułatwiające eliminację leku9

Powstałe metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej, co oznacza, że tylko forma niezmieniona diklofenaku odpowiada za działanie terapeutyczne.10

Eliminacja

Diklofenak i jego metabolity są wydalane z organizmu dwiema drogami:

  • przez nerki – około 70% dawki w postaci nieaktywnych metabolitów11
  • z kałem – około 30% substancji czynnej w postaci metabolitów12

Okres półtrwania w fazie eliminacji diklofenaku wynosi około 2 godziny i jest w znacznym stopniu niezależny od czynności wątroby i nerek.13 Ta względna niezależność od funkcji narządów eliminacji może stanowić korzystną cechę w kontekście stosowania leku u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności tych narządów.

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych diklofenaku

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka Uwagi
Wchłanianie po podaniu doustnym Całkowite W dalszej części przewodu pokarmowego
Tmax podanie doustne 1-16 godzin (średnio 2-3 godziny) Zależne od szybkości opróżniania żołądka
Tmax podanie domięśniowe 10-20 minut Szybsze osiągnięcie stężenia maksymalnego
Tmax podanie doodbytnicze około 30 minut Czopki Dicloberl 50
Efekt pierwszego przejścia 30-65% eliminacji Tylko 35-70% substancji dociera do krążenia ogólnego w formie niezmienionej
Wiązanie z białkami osocza około 99% Wysoki stopień wiązania
Procesy metaboliczne Hydroksylacja i sprzęganie Brak aktywności farmakologicznej metabolitów
Eliminacja przez nerki około 70% dawki W postaci nieaktywnych metabolitów
Eliminacja z kałem około 30% dawki W postaci metabolitów
Okres półtrwania około 2 godziny Niezależny od funkcji wątroby i nerek

Powyższe parametry farmakokinetyczne diklofenaku sodowego wskazują na jego korzystny profil w kontekście stosowania w postaci czopków Dicloberl 50. Doodbytnicza droga podania pozwala na relatywnie szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego, z pominięciem efektu pierwszego przejścia, co może przekładać się na większą biodostępność substancji czynnej w porównaniu do podania doustnego.14

  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl