Desmopressin Aristo
Tabletki podjęzykowe, 240 mcg
Produkt leczniczy zawiera desmopresynę w postaci octanu desmopresyny oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Dostępny jest w formie tabletek podjęzykowych o różnych dawkach: 60, 120 i 240 mikrogramów. Stosowany jest w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej, pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci powyżej 5 lat oraz objawowego leczenia nokturii u dorosłych poniżej 65 roku życia z nadmiernym oddawaniem moczu w nocy. Lek pomaga regulować produkcję moczu i poprawia komfort pacjentów cierpiących na wymienione schorzenia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 oraz 240 µg, działa poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wody w nerkach, co skutkuje zatrzymaniem płynów w organizmie. Terapia wymaga rozpoczęcia od najmniejszej dawki i stopniowego jej zwiększania, z jednoczesnym ścisłym ograniczeniem podaży płynów, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Wskazane jest monitorowanie stężenia sodu w osoczu, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianach dawkowania, aby zapobiec hiponatremii i zatrzymaniu wody, które manifestują się bólami głowy, nudnościami, wymiotami, przyrostem masy ciała, a w ciężkich przypadkach drgawkami i śpiączką. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia tych objawów do czasu pełnej rekonwalescencji, a następnie wznowić z zachowaniem restrykcji płynów. Dawkowanie dobowe dla moczówki prostej ośrodkowej u dorosłych i dzieci zwykle mieści się w zakresie 120–720 µg podzielonych na trzy dawki, natomiast w pierwotnym izolowanym moczeniu nocnym u dzieci ≥5 lat stosuje się 120–240 µg raz na dobę przed snem, z maksymalnym czasem terapii do 3 miesięcy i koniecznością oceny potrzeby kontynuacji po przerwie co najmniej tygodniowej.
W leczeniu nokturii u dorosłych poniżej 65 roku życia zalecana dawka początkowa wynosi 60 µg podjęzykowo przed snem, z możliwością stopniowego zwiększania do 240 µg, przy jednoczesnym monitorowaniu sodu i restrykcji płynów. Desmopressin Aristo jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek oraz niezalecany u osób powyżej 65 lat ze względu na ryzyko działań niepożądanych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki. Podawanie leku odbywa się podjęzykowo, bez popijania, a w przypadku moczenia nocnego ograniczenie płynów powinno obowiązywać na 1 godzinę przed i co najmniej 8 godzin po podaniu dawki nocnej. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowywane, z zachowaniem tygodniowych odstępów między zmianami, a brak efektu klinicznego po 4 tygodniach zwiększania dawki jest wskazaniem do przerwania terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Desmopressin Aristo 240 mcg
czynnościowa pojemność pęcherza moczowego, desmopresyna, hiponatremia, moczenie nocne, moczówka prosta ośrodkowa, niewydolność nerek, nocny wielomocz, nokturia, pierwotne izolowane moczenie nocne, podanie podjęzykowe, stężenie sodu, stężenie sodu w osoczu, wchłanianie zwrotne wody, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 µg, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z hiponatremią jako najpoważniejszym powikłaniem, szczególnie u pacjentów ≥65 lat oraz osób z niskim wyjściowym stężeniem sodu w surowicy. W populacji dorosłych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy (12%), hiponatremia (6%), zawroty głowy (3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności (4%) i ból brzucha (3%). U dzieci częstość bólu głowy wynosi 1%, a zaburzenia psychiczne, w tym chwiejność emocjonalna i agresywność, występują rzadziej (<0,1%). Hiponatremia manifestuje się objawami neurologicznymi i żołądkowo-jelitowymi, a jej wystąpienie jest najczęstsze w pierwszych dniach terapii lub przy zwiększaniu dawki. Monitorowanie elektrolitów i przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania płynów są kluczowe dla minimalizacji ryzyka.
W trakcie leczenia desmopresyną, zwłaszcza w terapii nokturii, około 35% pacjentów doświadcza działań niepożądanych w fazie nasycania, a 24% podczas długotrwałego stosowania. Reakcje anafilaktyczne nie były obserwowane w badaniach klinicznych, jednak zgłaszano je w monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu. Inne działania niepożądane obejmują nadciśnienie tętnicze (2%), zaburzenia snu (bezsenność 0,96%, senność 0,4%), a także objawy skórne i mięśniowo-szkieletowe. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru, co pozwala na ciągłe ocenianie stosunku korzyści do ryzyka terapii desmopresyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Desmopressin Aristo 240 mcg
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, chwiejność emocjonalna, drgawki, duszność, hiponatremia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nokturia, nudności, obrzęk obwodowy, octan desmopresyny, osłabienie, parestezja, pierwotne izolowane moczenie nocne, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni, śpiączka, stan dezorientacji, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zmęczenie -
Profil bezpieczeństwa leku
Desmopresyna wymaga szczególnej ostrożności u kobiet karmiących oraz seniorów, zwłaszcza ze względu na ryzyko hiponatremii i brak danych dotyczących kumulacji leku przy podawaniu wielokrotnym. U pacjentów powyżej 65 roku życia nie zaleca się rozpoczynania leczenia nokturii. Lek jest przeciwwskazany u osób z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min, natomiast dopuszczalne jest stosowanie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. W przypadku zaburzeń czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawki ani szczególnych przeciwwskazań.
Desmopresyna nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na jej stosowanie w tych sytuacjach bez ograniczeń. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji leku z alkoholem, co wymaga zachowania ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. W sumie, stosowanie desmopresyny powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka hiponatremii i funkcji nerek, a także szczególnych grup pacjentów, takich jak kobiety karmiące i osoby starsze.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Desmopressin Aristo 240 mcg
-
Przeciwwskazania
Desmopressin Aristo w formie tabletek podjęzykowych (60, 120 lub 240 µg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na desmopresynę lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (62 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nawykowa lub psychogenna polidypsja z diurezą przekraczającą 40 mg/kg mc./dobę, zespół SIADH, hiponatremia w wywiadzie, niewydolność serca oraz umiarkowana do ciężkiej niewydolność nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). W leczeniu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego lek nie jest zalecany u dzieci <5 lat oraz osób >65 lat ze względu na ryzyko hiponatremii. Kluczowe jest także przestrzeganie ograniczenia płynów podczas terapii, co wyklucza pacjentów niezdolnych do stosowania się do tych zaleceń.
Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności lub odradzanie stosowania Desmopressin Aristo u pacjentów z łagodną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 50-80 ml/min), skłonnością do obrzęków, zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków indukujących SIADH (np. TLPD, SSRI, chlorpromazyna, karbamazepina) lub NLPZ. Dodatkowo, lek powinien być stosowany ostrożnie podczas stanów zwiększonego pragnienia, wzmożonej potliwości, u pacjentów z zaburzeniami funkcji poznawczych oraz przed zabiegami diagnostycznymi wymagającymi zwiększonego spożycia płynów. W razie wątpliwości co do bezpieczeństwa terapii zaleca się konsultację ze specjalistą endokrynologii lub nefrologii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Desmopressin Aristo 240 mcg
desmopresyna, działanie niepożądane, endokrynologia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiponatremia, homeostaza wodna, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, moczenie nocne, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrologia, niewydolność nerek, niewydolność serca, NLPZ, polidypsja, retencja wody, SIADH, SSRI, tabletka podjęzykowa, zatrucie wodne -
Przedawkowanie
Desmopressin Aristo, dostępny w tabletkach podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 mikrogramów, zawiera octan desmopresyny i w przypadku przedawkowania stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka zatrucia wodnego i hiponatremii. Przedawkowanie prowadzi do wydłużenia działania leku, co skutkuje zatrzymaniem wody i obniżeniem stężenia sodu w surowicy poniżej 135 mmol/l, z możliwym rozwojem objawów takich jak ból głowy, nudności, oliguria, depresja OUN, drgawki oraz obrzęk płuc. W literaturze opisano, że dawki 0,3 mikrograma/kg i 2,4 mikrograma/kg podane odpowiednio dożylnie i donosowo, w połączeniu z nadmiernym spożyciem płynów, mogą wywołać ciężką hiponatremię i drgawki u dzieci i dorosłych. Różnice w podatności na toksyczność obserwuje się u niemowląt i noworodków, gdzie nawet 4 mikrogramy podane parenteralnie mogą powodować oligurię i przyrost masy ciała.
Leczenie przedawkowania desmopresyny wymaga natychmiastowego zaprzestania podawania leku oraz ograniczenia podaży płynów, aby zapobiec dalszemu pogłębianiu hiponatremii. W przypadku objawów klinicznych wskazane jest podanie izotonicznych lub hipertonicznych roztworów chlorku sodu dożylnie, a w ciężkich przypadkach z drgawkami i utratą przytomności – zastosowanie furosemidu w celu zwiększenia diurezy i eliminacji nadmiaru wody. Pacjenci z poważnym przedawkowaniem powinni być leczeni w warunkach oddziału intensywnej terapii, gdzie możliwe jest monitorowanie stężenia sodu, osmolarności osocza, bilansu płynów oraz stanu neurologicznego. Korekta hiponatremii musi być prowadzona ostrożnie, aby uniknąć zespołu demielinizacji osmotycznej, a monitorowanie parametrów biochemicznych i klinicznych powinno być systematyczne przez cały okres terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Desmopressin Aristo 240 mcg
depresja OUN, desmopresyna, diuretyk pętlowy, droga dożylna, furosemid, hipertoniczny roztwór chlorku sodu, hiponatremia, hipoosmolarność, mielinoliza środkowa mostu, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, octan desmopresyny, oliguria, osmolarność osocza, podanie donosowe, podanie parenteralne, zatrucie wodne, zatrzymanie wody, zespół demielinizacji osmotycznej -
Skład i postać leku
Desmopressin Aristo to lek dostępny w formie tabletek podjęzykowych o trzech dawkach: 60 µg, 120 µg oraz 240 µg desmopresyny (w postaci octanu desmopresyny). Każda tabletka zawiera 62 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, kwas cytrynowy, kroskarmelozę sodową oraz stearynian magnezu. Tabletki różnią się kształtem, wytłoczeniem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację i zwiększa bezpieczeństwo stosowania. Preparat jest pakowany w blistry standardowe lub jednodawkowe, po 10 tabletek, dostępne w opakowaniach zawierających 30, 90 lub 100 tabletek.
Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią, bez specjalnych wymagań temperaturowych. Okres ważności wynosi 30 miesięcy od daty produkcji. Nie stwierdzono szczególnych zaleceń dotyczących przygotowania i usuwania leku. Ze względu na obecność laktozy, należy zachować ostrożność u pacjentów z jej nietolerancją. Specyficzne cechy farmaceutyczne i opakowanie zapewniają odpowiednią stabilność i łatwość stosowania w terapii wymagającej desmopresyny podjęzykowo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Desmopressin Aristo 240 mcg
dawka jednostkowa, desmopresyna, kroskarmeloza sodowa, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, octan desmopresyny, okres ważności, regulator kwasowości, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka podjęzykowa -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii Desmopressiną Aristo konieczne jest wykluczenie organicznych anomalii zwieracza pęcherza, zwłaszcza u dzieci z pierwotnym izolowanym moczeniem nocnym oraz dorosłych z nokturą. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami równowagi elektrolitowej, a także u osób z astmą, mukowiscydozą, padaczką czy migreną. W tych grupach może być konieczne zmniejszenie dawki desmopresyny, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych, takich jak niewielki wzrost ciśnienia tętniczego. U pacjentów z niedoczynnością przysadki lub tarczycy należy najpierw wyrównać te stany. Monitorowanie leczenia obejmuje prowadzenie dzienniczka mikcji, szczególnie u pacjentów z nokturą, oraz dokładne rejestrowanie częstości oddawania moczu i spożycia płynów u dzieci przez 48 godzin przed terapią i liczenie epizodów moczenia przez 7 dni.
Najpoważniejszym ryzykiem terapii desmopresyną jest hiponatremia i zatrucie wodne, dlatego kluczowe jest ograniczenie przyjmowania płynów od 1 godziny przed do co najmniej 8 godzin po podaniu dawki wieczornej. Należy monitorować masę ciała, zwracając uwagę na nagły przyrost, który może wskazywać na retencję płynów. Objawy hiponatremii to ból głowy, nudności, szybki przyrost masy ciała, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci starsi, z niskim wyjściowym stężeniem sodu oraz z dużą diurezą (>2,8-3 l/dobę). Współistniejące infekcje, gorączka czy zapalenie żołądka i jelit wymagają przerwania leczenia. Desmopresyna nie powinna być stosowana u pacjentów z nietolerancją laktozy (62 mg laktozy jednowodnej/tabletka) oraz w połączeniu z lekami zwiększającymi ryzyko hiponatremii, takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, SSRI, chlorpromazyna, karbamazepina i NLPZ.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Desmopressin Aristo
astma, ciśnienie tętnicze, cukrzyca maladaptacyjna, drgawki, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kamica żółciowa, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, migrena, moczenie nocne, moczówka prosta ośrodkowa, mukowiscydoza, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedobór laktazy, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, nietrzymanie moczu, NLPZ, nokturia, padaczka, pierwotne izolowane moczenie nocne, polidypsja, poliuria nocna, przerost gruczołu krokowego, retencja płynów, SIADH, SSRI, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zakażenie dróg moczowych, zapalenie żołądka i jelit -
Właściwości farmakodynamiczne
Desmopresyna, będąca analogiem wazopresyny (kod ATC: H01BA02), wykazuje selektywną aktywność na receptorach V2 w kanaliku zbiorczym nerki, co skutkuje przedłużonym działaniem antydiuretycznym bez istotnego efektu naczynioskurczowego. Podanie doustne dawki 0,1-0,2 mg (60-120 µg liofilizatu) powoduje efekt utrzymujący się około 8 godzin, choć odpowiedź farmakodynamiczna jest zmienna między pacjentami. Modyfikacje strukturalne cząsteczki, takie jak usunięcie grupy aminowej w cysteinie i zastąpienie L-argininy D-argininą, odpowiadają za wydłużenie działania i ograniczenie działań presyjnych.
W badaniach klinicznych desmopresyna wykazała istotną skuteczność w leczeniu nokturii, redukując średnią liczbę mikcji nocnych o 44% w porównaniu do 15% w grupie placebo (p<0,0001) oraz zwiększając odsetek pacjentów z redukcją mikcji nocnych ≥50% do 39% vs. 5% (p<0,0001). Ponadto, mediana czasu pierwszego nieprzerwanego snu wydłużyła się o 64% (2 godziny) w grupie leczonej, w porównaniu do 20% (31 minut) w grupie placebo (p<0,0001). Tolerancja leku była dobra, z 8% przerwaniem terapii w fazie dostosowania dawki i niskim odsetkiem przerwań w fazie podwójnie ślepej próby (0,63% vs. 1,45% placebo).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Desmopressin Aristo 240 mcg
desmopresyna, dostosowanie dawki, działanie antydiuretyczne, działanie niepożądane, działanie presyjne, działanie przeciwdiuretyczne, efekt antydiuretyczny, efekt naczynioskurczowy, hormon antydiuretyczny, kanalik zbiorczy nerki, mikcja nocna, nieprzerwany okres snu, nokturia, podwójnie ślepa próba, receptor wazopresynowy V2, wazopresyna -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Desmopressin Aristo, dostępny w postaci tabletek podjęzykowych o dawkach 60, 120 oraz 240 mikrogramów, zawierający octan desmopresyny, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Lek nie powoduje zaburzeń świadomości, senności ani deficytów koordynacji ruchowej, co potwierdza jego bezpieczeństwo w kontekście wykonywania czynności wymagających sprawności psychomotorycznej. W skład preparatu wchodzi 62 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy, jednak nie wpływa na zdolności psychomotoryczne.
Podczas konsultacji lekarskiej należy poinformować pacjenta o braku negatywnego wpływu Desmopressin Aristo na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn oraz zwrócić uwagę na konieczność konsultacji w przypadku wystąpienia nietypowych reakcji po zażyciu leku. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak stan zdrowia pacjenta czy interakcje farmakologiczne. Zaleca się również dokumentowanie przekazania tych informacji w dokumentacji medycznej, co stanowi element dobrej praktyki klinicznej i ochrony prawnej lekarza. Tabletki podjęzykowe są dostępne w trzech dawkach, które można rozpoznać po specyficznym kształcie i wytłoczeniach, co ułatwia prawidłowe stosowanie preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Desmopressin Aristo 240 mcg
charakterystyka produktu leczniczego, czynność psychomotoryczna, desmopresyna, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, octan desmopresyny, reakcja niepożądana, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, tabletka podjęzykowa, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Desmopressin Aristo, dostępny w formie tabletek podjęzykowych o dawkach 60, 120 i 240 mikrogramów, jest syntetycznym analogiem wazopresyny stosowanym przede wszystkim w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej (diabetes insipidus centralis), pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u dzieci powyżej 5 lat z prawidłową zdolnością zagęszczania moczu oraz objawowym leczeniu nokturii u dorosłych poniżej 65 roku życia z nocnym wielomoczem. Wskazania do terapii wymagają potwierdzenia odpowiednich kryteriów diagnostycznych, takich jak test z desmopresyną i wykluczenie innych przyczyn poliurii, moczenia nocnego czy nokturii. Dawkowanie i dobór mocy tabletek powinny być indywidualizowane, uwzględniając wiek, masę ciała oraz odpowiedź na leczenie, a także obecność nietolerancji laktozy, gdyż każda tabletka zawiera 62 mg laktozy jednowodnej.
Przed rozpoczęciem terapii Desmopressiną Aristo konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta, w tym potwierdzenie diagnozy moczówki prostej ośrodkowej za pomocą próby odwodnienia i testu desmopresynowego, wykluczenie innych przyczyn moczenia nocnego (np. wady anatomiczne, infekcje dróg moczowych) oraz dokumentacja nokturii i nocnego wielomoczu u dorosłych za pomocą dzienniczka mikcji. Ze względu na ryzyko hiponatremii, leczenie nokturii jest ograniczone do pacjentów poniżej 65 lat. Tabletki podjęzykowe zapewniają szybkie wchłanianie substancji czynnej, co jest kluczowe dla skuteczności terapii. W praktyce klinicznej należy monitorować skuteczność i bezpieczeństwo leczenia, zwracając uwagę na ewentualne przeciwwskazania i interakcje.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Desmopressin Aristo 240 mcg
desmopresyna, dzienniczek mikcji, hiperglikemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, infekcja dróg moczowych, moczówka prosta ośrodkowa, niedobór wazopresyny, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, nocny wielomocz, nokturia, octan desmopresyny, pierwotne izolowane moczenie nocne, pojemność pęcherza moczowego, polidypsja, poliuria, przerost prostaty, schorzenie nerek, wazopresyna, zaburzenia neurologiczne, zagęszczanie moczu, zespół niespokojnych nóg