Dawkowanie i sposób podawania
Desmopressin Aristo 240 mcg

Dawkowanie i sposób podawania leku Desmopressin Aristo

Desmopressin Aristo jest dostępny w postaci tabletek podjęzykowych w trzech dawkach: 60 mikrogramów, 120 mikrogramów oraz 240 mikrogramów. Desmopresyna powoduje wchłanianie zwrotne wody w nerkach, co prowadzi do zatrzymania płynów w organizmie. Z tego powodu podczas terapii tym lekiem należy przestrzegać kilku istotnych zasad¹:

• rozpoczynanie terapii od najmniejszej zalecanej dawki
• stopniowe i ostrożne zwiększanie dawki, bez przekraczania maksymalnych zalecanych wartości
• ścisłe przestrzeganie ograniczenia przyjmowania płynów
• w przypadku pacjentów pediatrycznych – zapewnienie, że lek będzie przyjmowany pod nadzorem osoby dorosłej

Ogólne zasady dawkowania

W przypadku wystąpienia objawów zatrzymania wody i/lub hiponatremii (takich jak: ból głowy, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, a w cięższych przypadkach drgawki i śpiączka), należy natychmiast przerwać leczenie do czasu całkowitego powrotu pacjenta do zdrowia².

Po wznowieniu leczenia pacjent powinien bezwzględnie przestrzegać ograniczeń w przyjmowaniu płynów. Konieczne jest monitorowanie stężenia sodu we krwi. Dawkę często trzeba dostosować indywidualnie, zawsze stopniowo, z zachowaniem odpowiedniego odstępu między kolejnymi zmianami dawkowania³.

Jeżeli przy cotygodniowym zwiększaniu dawki, w ciągu 4 tygodni nie zostanie osiągnięty odpowiedni efekt kliniczny, należy przerwać leczenie⁴.

Dawkowanie w moczówce prostej ośrodkowej

U dorosłych i dzieci zalecana dawka początkowa wynosi 60 mikrogramów podjęzykowo 3 razy na dobę. Następnie dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta. Doświadczenia kliniczne wskazują, że dawka dobowa najczęściej waha się od 120 mikrogramów do 720 mikrogramów podjęzykowo. Dla większości pacjentów dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 60-120 mikrogramów podjęzykowo 3 razy na dobę⁵.

Dawkowanie w pierwotnym izolowanym moczeniu nocnym

Odpowiednia dawka początkowa wynosi 120 mikrogramów podjęzykowo na noc. Jeśli ta dawka nie zapewnia wystarczającej skuteczności, można ją zwiększyć do 240 mikrogramów podjęzykowo. Kluczowe jest przestrzeganie ograniczenia ilości przyjmowanych płynów⁶.

Leczenie powinno trwać maksymalnie do 3 miesięcy. Po tym okresie konieczna jest weryfikacja potrzeby kontynuacji terapii, co należy ocenić po przerwaniu podawania leku na co najmniej jeden tydzień⁷.

Lek nie powinien być stosowany w terapii pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u pacjentów poniżej 5 roku życia⁸.

Dawkowanie w nokturii u pacjentów dorosłych

Przed rozpoczęciem leczenia nokturii (oddawanie moczu w nocy) należy prowadzić przez co najmniej dwie doby kartę częstości i objętości wydalanego moczu. Nocny wielomocz rozpoznaje się, gdy ilość moczu produkowanego w nocy przekracza czynnościową pojemność pęcherza moczowego lub 1/3 dobowej produkcji moczu⁹.

Zalecana dawka początkowa wynosi 60 mikrogramów desmopresyny przed snem. Jeśli po tygodniu stosowania efekt nie jest zadowalający, dawkę można zwiększyć do 120 mikrogramów, a następnie do 240 mikrogramów, zawsze z zachowaniem tygodniowych odstępów pomiędzy zwiększaniem dawki. Bezwzględnie należy przestrzegać ograniczenia ilości przyjmowanych płynów¹⁰.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz po 3 dniach od jego rozpoczęcia należy oznaczyć stężenie sodu w osoczu. Te same zasady dotyczą przypadków zwiększania dawki oraz innych sytuacji w trakcie leczenia, gdy lekarz prowadzący uzna to za konieczne¹¹.

W przypadku wystąpienia oznak lub objawów zatrzymania wody i/lub hiponatremii leczenie należy przerwać do czasu pełnego powrotu pacjenta do zdrowia. Po wznowieniu terapii konieczne jest ścisłe ograniczenie ilości przyjmowanych płynów¹².

Jeśli przy cotygodniowym zwiększaniu dawki, w ciągu 4 tygodni nie zostanie osiągnięty odpowiedni skutek kliniczny, należy przerwać leczenie¹³.

Stosowanie u szczególnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie należy rozpoczynać leczenia nokturii u pacjentów w wieku powyżej 65 lat ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych^{65 lat (patrz punkt 4.3).”>14}.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: W przypadku pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki. Desmopressin Aristo jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek¹⁵.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma konieczności zmniejszenia dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby¹⁶.

Dzieci i młodzież: Desmopressin Aristo jest wskazany u dzieci w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej oraz pierwotnego izolowanego moczenia nocnego. W leczeniu moczówki prostej zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży są identyczne jak u dorosłych¹⁷.

Sposób podawania

Desmopressin Aristo podaje się podjęzykowo. Tabletkę należy umieścić pod językiem, gdzie ulega rozpuszczeniu bez konieczności popijania wodą¹⁸.

W leczeniu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego i moczenia nocnego przyjmowanie płynów należy ograniczyć do minimum na 1 godzinę przed podaniem dawki nocnej i na co najmniej 8 godzin po jej podaniu¹⁹.

Tabela dawkowania leku Desmopressin Aristo

Powyższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie leku Desmopressin Aristo w zależności od wskazania. Należy pamiętać, że dostosowanie dawki zawsze powinno być dokonywane stopniowo i z uwzględnieniem indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie²⁰.