trimebutyna maleinian
Trimebutyna maleinian to lek o działaniu spazmolitycznym stosowany w zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego. Działa jako agonista receptorów opioidowych (μ, κ i δ) w przewodzie pokarmowym, regulując perystaltykę jelitową zarówno w przypadku jej nadmiernej, jak i zbyt słabej aktywności.
Mechanizm działania trimebutyny polega na modulacji wydzielania różnych neurotransmiterów i peptydów jelitowych oraz wpływie na czynność mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego. Dzięki temu lek wykazuje zdolność normalizacji zaburzeń motoryki, niezależnie od ich charakteru – zwalnia przyspieszoną lub przyspiesza zwolnioną perystaltykę.
Wskazania do stosowania trimebutyny obejmują zespół jelita drażliwego, czynnościową dyspepsję, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego w przebiegu różnych chorób oraz zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego u dzieci. Lek jest relatywnie bezpieczny, a działania niepożądane występują rzadko i obejmują głównie łagodne dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ircolon Forte 200 mg
IRCOLON FORTE to lek w postaci tabletek zawierających 200 mg trimebutyny maleinianu jako substancji czynnej, stosowany w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Każda tabletka zawiera również 233 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają podłużny kształt, wymiary 15,5 mm x 6,3 mm, są obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. hypromelozę, kroskarmelozę sodową, kwas cytrynowy jednowodny, magnezu stearynian oraz krzemionkę koloidalną, które pełnią funkcje wiążące, rozsadzające, regulatora kwasowości oraz poprawiające właściwości przepływowe.
hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy jednowodny, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, regulator kwasowości, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tribux forte 200 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Tribux Forte (200 mg/tabletka), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000). Dominują objawy ze strony układu nerwowego (senność, ospałość, zawroty głowy, bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (suchość w ustach, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia). Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), a także reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, bardzo rzadko obserwuje się zatrzymanie moczu oraz zaburzenia endokrynologiczne, w tym ginekomastię u mężczyzn i bolesne powiększenie piersi u kobiet.
AlAT, AspAT, ból nadbrzusza, choroba wątroby, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakovigilance, ginekomastia, niedosłuch, parametr wątrobowy, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, schorzenie przewodu pokarmowego, terminologia MedDRA, Tribux Forte, trimebutyna maleinian, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie menstruacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trikolon 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna preparatu Trikolon, jest syntetycznym lekiem muskulotropowym o działaniu przeciwskurczowym, należącym do grupy leków stosowanych w czynnościowych zaburzeniach jelit (kod ATC: A03AA05). Mechanizm działania opiera się na agonizmie obwodowych receptorów opioidowych μ, δ oraz κ, co pozwala na regulację motoryki przewodu pokarmowego poprzez bezpośrednie oddziaływanie na mięśnie gładkie jelit. Charakterystyczna dla trimebutyny jest jej nieselektywność wobec trzech typów receptorów opioidowych, co umożliwia dwukierunkowe działanie – zarówno pobudzające, jak i hamujące perystaltykę, prowadząc do normalizacji czynności motorycznej niezależnie od rodzaju zaburzenia.
agonista receptorów opioidowych, amina trzeciorzędowa, czynność motoryczna, czynność motoryczna przewodu pokarmowego, czynnościowe zaburzenia jelit, kodeina, laktoza jednowodna, lek muskulotropowy, lek przeciwcholinergiczny, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, morfina, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, receptor opioidowy, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Skład i postać leku – Debretin 100 mg
Debretin to produkt leczniczy dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 100 mg trimebutyny maleinianu jako substancji czynnej. Tabletki mają białą, sferyczną formę z kreską dzielącą, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze podzielone na dwie grupy: składniki rdzenia (celuloza mikrokrystaliczna jako wypełniacz, krospowidon jako środek rozsadzający oraz magnezu stearynian jako substancja poślizgowa) oraz składniki otoczki (hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, kwas stearynowy i tytanu dwutlenek (E171) jako barwnik). Kompozycja ta zapewnia odpowiednią biodostępność trimebutyny oraz stabilność i trwałość produktu.
aktywność farmakologiczna, biodostępność, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, kwas stearynowy, niezgodność farmaceutyczna, skuteczność terapeutyczna, stabilność fizykochemiczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debridat 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Debridat w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i charakterze, sklasyfikowane według układów i narządów oraz kategorii CIOMS III. Najczęściej obserwuje się reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, świąd, pokrzywka oraz wysypka o umiarkowanym nasileniu (częstość nieznana lub niezbyt często, tj. ≥0,1% do <1%). Szczególnie istotne klinicznie są ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Ponadto, stany przedomdleniowe i omdlenia obserwowano głównie po dożylnym podaniu leku, a nie po doustnej formie.
ciężka reakcja skórna, kontaktowe zapalenie skóry, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Trikolon Forte 200 mg
Trimebutyna maleinian w dawce 200 mg, zawarta w preparacie Trikolon Forte, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, takie jak funkcje poznawcze, czas reakcji czy koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek ten nie ogranicza zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdzają dostępne dane kliniczne i farmakokinetyczne. Tabletki Trikolon Forte mają postać białych, owalnych tabletek powlekanych o wymiarach 14×8 mm, zawierających 200 mg trimebutyny maleinianu, 135,6 mg laktozy jednowodnej oraz do 0,672 mg sodu, co nie wpływa na ocenę bezpieczeństwa w kontekście prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Trikolon Forte 200 mg
Trikolon Forte to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu jako substancji czynnej. Tabletki mają wymiary 14×8 mm, są białe, owalne i obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie (możliwość podziału na dawki po 100 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (135,6 mg/tabletkę) oraz sód (do 0,672 mg/tabletkę), a także karboksymetyloskrobię sodową, skrobię kukurydzianą, hypromelozę, kwas winowy, krzemionkę koloidalną i magnezu stearynian w rdzeniu oraz składniki otoczki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i makrogol 4000. Substancje te pełnią funkcje wypełniaczy, środków rozsadzających, spoiw i stabilizatorów, zapewniając odpowiednią farmaceutyczną jakość i ułatwiając podawanie leku.
dwutlenek tytanu, działanie terapeutyczne, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, linia dzieląca, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tribux Bio 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej trimebutyny maleinianu (Tribux Bio) przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych wykazały, że dawki wielokrotnie przekraczające maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi mogą indukować zmiany patologiczne, takie jak uszkodzenia błony śluzowej żołądka u szczurów oraz zaburzenia funkcji nerek u psów. W dawkach terapeutycznych lek wykazuje dobrą tolerancję, co potwierdza bezpieczeństwo jego stosowania w warunkach klinicznych. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych przez substancję czynną.
badanie toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, bezpieczeństwo stosowania leku, błona śluzowa żołądka, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, toksyczność przewlekła, Tribux Bio, trimebutyna maleinian, wpływ na rozrodczość, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Debridat
Produkt leczniczy Debridat w postaci tabletek powlekanych zawierających 100 mg trimebutyny maleinianu zawiera 69,73 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi istotne przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić dokładny wywiad w kierunku nietolerancji laktozy, aby uniknąć objawów nietolerancji. Ponadto, Debridat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co kwalifikuje go jako lek „wolny od sodu” i czyni bezpiecznym dla pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu, takich jak osoby z nadciśnieniem tętniczym czy niewydolnością serca.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Debridat 100 mg
Debridat w postaci tabletek powlekanych zawiera 100 mg trimebutyny maleinianu jako substancję czynną, odpowiedzialną za działanie terapeutyczne leku. Każda tabletka zawiera również 69,73 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują żelowaną skrobię kukurydzianą, hypromelozę o różnych lepkościach, skrobi glikolan sodowy, kwas winowy, krzemu dwutlenek oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących, rozsadzających, regulatorów kwasowości i przeciwzbrylających. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, laktozę jednowodną, makrogol 4000 oraz tytanu dwutlenek jako barwnik.
hypromeloza, krzemu dwutlenek, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, regulator kwasowości, skrobi glikolan sodowy, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian, tytanu dwutlenek, żelowana skrobia kukurydziana - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debridat 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania trimebutyny maleinianu, substancji czynnej leku Debridat (100 mg, tabletki powlekane), nie wykazały działania teratogennego na modelach zwierzęcych. Eksperymenty te potwierdziły brak zaburzeń rozwojowych u płodów, co jest kluczową informacją w kontekście potencjalnego stosowania leku u kobiet w ciąży. Wyniki te zostały uwzględnione w zaleceniach klinicznych zawartych w punkcie 4.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego, podkreślając bezpieczeństwo trimebutyny w okresie ciąży.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tribux Bio 100 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Tribux Bio (100 mg), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Kluczowe jest szybkie zgłoszenie się do personelu medycznego celem wdrożenia odpowiedniego postępowania ratunkowego, które obejmuje przede wszystkim płukanie żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego. Leczenie objawowe powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz manifestacji objawów zatrucia, które mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, zaparcia), neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, senność, pobudzenie) oraz sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego). Dawki potencjalnie toksyczne nie zostały jednoznacznie określone.
biegunka, ból głowy, dolegliwości gastryczne, leczenie objawowe, motoryka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, senność, trimebutyna maleinian, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tribux Bio 100 mg
Tribux Bio, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w jednej tabletce, jest wskazany do krótkotrwałego leczenia zaburzeń funkcjonowania przewodu pokarmowego, takich jak uczucie pełności, wzdęcia, nudności oraz bóle brzucha. Lek znajduje zastosowanie również w terapii zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego wywołanych stresem, manifestujących się biegunką, zaparciami oraz bólami brzucha. Preparat działa objawowo, poprawiając komfort pacjenta poprzez regulację motoryki przewodu pokarmowego, jednak nie zastępuje diagnostyki i leczenia przyczynowego poważniejszych schorzeń.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tribux forte 200 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Tribux Forte (200 mg na tabletkę), wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku podejrzenia przekroczenia zalecanej dawki konieczne jest szybkie skontaktowanie się z lekarzem i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, w tym płukania żołądka w celu eliminacji niewchłoniętej substancji. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nasilone dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego), neurologiczne (zaburzenia świadomości, senność, pobudzenie psychoruchowe) oraz sercowo-naczyniowe (zaburzenia rytmu serca, zmiany ciśnienia tętniczego), wynikające z nadmiernego działania na receptory opioidowe, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ autonomiczny.
ciśnienie tętnicze, intensywny nadzór medyczny, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja laktozy, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przewód pokarmowy, receptor opioidowy, Tribux Forte, trimebutyna maleinian, układ autonomiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Debridat 100 mg
Debridat, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek powlekanych, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdza punkt 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Pomimo obecności 69,73 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej, preparat nie wpływa negatywnie na funkcje psychomotoryczne pacjentów. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci stosujący Debridat mogą bezpiecznie wykonywać czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej, co jest szczególnie istotne dla osób prowadzących aktywny tryb życia, w tym kierowców zawodowych i operatorów maszyn. W przeciwieństwie do innych leków stosowanych w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego, Debridat nie powoduje senności, zawrotów głowy ani zaburzeń widzenia.
bezpieczeństwo farmakoterapii, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, profil bezpieczeństwa, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Debretin 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Debretin, jest syntetycznym przeciwcholinergicznym związkiem z grupy estrów trzeciorzędowych amin, klasyfikowanym pod kodem ATC A03AA05. Działa jako agonista obwodowych receptorów enkefalinergicznych μ, δ oraz κ, zlokalizowanych w układzie nerwowym przewodu pokarmowego. Jej farmakodynamika jest zależna od stanu czynnościowego przewodu pokarmowego, co umożliwia modulację motoryki jelit w sposób adaptacyjny. Trimebutyna wykazuje dualistyczne działanie: prokinetyczne poprzez stymulację receptorów μ i δ, co jest korzystne w hipomotoryce i atonii jelit, oraz hamujące poprzez aktywację receptorów κ, co prowadzi do efektu spazmolitycznego i redukcji napięcia mięśniówki jelit w stanach nadpobudliwości.
atonia jelit, działanie hamujące, działanie prokinetyczne, działanie spazmolityczne, hipomotoryka przewodu pokarmowego, motoryka przewodu pokarmowego, napięcie ścian jelita, osłabiona perystaltyka, receptor enkefalinergiczny, receptor opioidowy, trimebutyna maleinian, zaburzenie motoryki jelit, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tribux forte 200 mg
Tribux Forte zawiera 200 mg trimebutyny maleinianu, syntetycznego agonisty obwodowych receptorów opioidowych μ, κ oraz δ, stosowanego w leczeniu czynnościowych zaburzeń jelit. Lek wykazuje unikalne, dwukierunkowe działanie na motorykę przewodu pokarmowego, zarówno pobudzające, jak i hamujące perystaltykę, w zależności od wyjściowego stanu czynnościowego jelit. Trimebutyna działa bez wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co odróżnia ją od klasycznych opioidów takich jak morfina czy kodeina. Tabletki Tribux Forte mają postać białych lub prawie białych, podłużnych tabletek z rowkiem umożliwiającym precyzyjne dzielenie dawki.
agonista receptorów opioidowych, czynność motoryczna, czynnościowe zaburzenia jelit, laktoza jednowodna, lek przeciwcholinergiczny, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka, receptor opioidowy, trimebutyna, trimebutyna maleinian, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tribux Bio 100 mg
Tribux Bio zawiera 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek przeznaczonych do podawania doustnego. Dawkowanie u dorosłych wynosi 100 mg (1 tabletka) 2-3 razy na dobę, podawane przed posiłkiem, z maksymalną dawką dobową 300 mg. U dzieci i młodzieży powyżej 12 lat dawka jest obliczana indywidualnie na podstawie masy ciała, nie przekraczając 6 mg/kg masy ciała na dobę, podzielona na kilka dawek, również podawana przed posiłkiem. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody, bez rozgryzania lub dzielenia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ircolon 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Ircolon w dawce 100 mg, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządów. W obrębie układu immunologicznego obserwowano reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. W zakresie układu nerwowego odnotowano stany przedomdleniowe i omdlenia z częstością niezbyt często (pomiędzy 1/1000 a 1/100), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko urazów wtórnych. Działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej obejmują wysypkę (częstość niezbyt często) oraz poważne reakcje skórne o nieznanej częstości, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne, złuszczające zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, rumień, świąd i pokrzywka.
dermatoza, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, leukocytoza, nadwrażliwość, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry