ciężka niewydolność nerek
Ciężka niewydolność nerek (severe renal failure) to zaawansowane stadium choroby, w którym nerki nie są w stanie prawidłowo wypełniać swoich funkcji filtracyjnych, wydalniczych, endokrynnych i metabolicznych. Stan ten charakteryzuje się znaczącym obniżeniem współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m², co odpowiada 5. stadium przewlekłej choroby nerek (PChN).
Klinicznie ciężka niewydolność nerek manifestuje się zespołem mocznicowym obejmującym: zaburzenia wodno-elektrolitowe, kwasicę metaboliczną, niedokrwistość, zaburzenia mineralizacji kości, nadciśnienie tętnicze oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Chorzy często wymagają rozpoczęcia leczenia nerkozastępczego (dializa otrzewnowa, hemodializa) lub kwalifikacji do przeszczepienia nerki.
Główne przyczyny ciężkiej niewydolności nerek to: nefropatia cukrzycowa, kłębuszkowe zapalenia nerek, nefropatia nadciśnieniowa, wielotorbielowatość nerek oraz przyczyny obstrukcyjne. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych (kreatynina, mocznik, GFR, elektrolity), badaniu ogólnym moczu, USG jamy brzusznej oraz w wybranych przypadkach biopsji nerki.
Leczenie ciężkiej niewydolności nerek obejmuje terapię przyczynową (jeśli jest możliwa), kontrolę ciśnienia tętniczego, leczenie zaburzeń wodno-elektrolitowych, suplementację erytropoetyny, leczenie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej oraz odpowiednie postępowanie dietetyczne z ograniczeniem białka, potasu, fosforu i sodu. W zaawansowanych przypadkach konieczne jest wdrożenie leczenia nerkozastępczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tamivil
Produkt leczniczy Tamivil, zawierający oseltamiwir w postaci fosforanu, wykazuje specyficzne działanie przeciwwirusowe wobec wirusów grypy i jest wskazany wyłącznie w leczeniu oraz profilaktyce zakażeń grypowych. Skuteczność leku nie została potwierdzona w infekcjach wywołanych przez inne patogeny, co podkreśla konieczność precyzyjnego rozpoznania etiologii zakażenia przed wdrożeniem terapii. Tamivil nie zastępuje szczepienia przeciwgrypowego, a jego działanie ochronne utrzymuje się jedynie podczas aktywnego stosowania. Decyzja o zastosowaniu oseltamiwiru powinna opierać się na aktualnych danych epidemiologicznych dotyczących cyrkulacji wirusa grypy oraz wrażliwości krążących szczepów na lek, gdyż spektrum wrażliwości może ulegać znacznym wahaniom.
ciężka niewydolność nerek, działanie przeciwwirusowe, fosforan oseltamiwiru, oseltamiwir, populacja pediatryczna, profilaktyka grypy, schorzenia układu oddechowego, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, szczepienie przeciwgrypowe, szczepy wirusa, wirus grypy, zaburzenia układu immunologicznego, zakażenie wirusem grypy, zdarzenia neuropsychiatryczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 10 mg + 10 mg
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva jest wskazany dla dorosłych pacjentów z kontrolowaną hipercholesterolemią, u których dawki rozuwastatyny i ezetymibu zostały wcześniej ustalone w terapii preparatami oddzielnymi. Produkt nie jest przeznaczony do inicjacji leczenia. Zalecana dawka to jedna tabletka raz dziennie, dostępna w trzech mocach: 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg (rozuwastatyna + ezetymib). U pacjentów powyżej 70. roku życia, z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), pochodzenia azjatyckiego, z polimorfizmami genetycznymi lub czynnikami ryzyka miopatii, dawka początkowa rozuwastatyny powinna wynosić 5 mg, a dalsze dawkowanie ustala się po terapii preparatami oddzielnymi. Produkt należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po lekach wiążących kwasy żółciowe. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u pacjentów poniżej 18 lat.
aktywna choroba wątroby, BCRP, białko transportowe, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cyklosporyna, czynniki ryzyka miopatii, dieta obniżająca stężenie lipidów, ekspozycja układowa, ezetymib, hipercholesterolemia, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, łagodna niewydolność wątroby, lek wiążący kwasy żółciowe, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, skala Childa-Pugha, umiarkowana niewydolność wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Drosfemine 0,02 mg + 3 mg
Produkt leczniczy Drosfemine zawiera 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu i jest przeznaczony do doustnej antykoncepcji hormonalnej. Schemat dawkowania obejmuje codzienne przyjmowanie jednej tabletki przez 28 dni bez przerwy między opakowaniami, co zapewnia ciągłą ochronę antykoncepcyjną. Tabletki aktywne (różowe) przyjmowane są przez 24 dni, a następnie 4 dni stosuje się tabletki placebo (białe), podczas których zwykle występuje krwawienie z odstawienia. Rozpoczęcie terapii zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji oraz stanu pacjentki, np. po porodzie lub poronieniu, z uwzględnieniem odpowiednich terminów rozpoczęcia przyjmowania leku.
antykoncepcja hormonalna, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, cykl miesiączkowy, drospirenon, działanie niepożądane, etynyloestradiol, krwawienie z odstawienia, laktoza jednowodna, ochrona antykoncepcyjna, ostra niewydolność nerek, poronienie w drugim trymestrze, poronienie w pierwszym trymestrze, progestagen, tabletka placebo, tabletka powlekana, wchłanianie substancji czynnych, zaburzenia wchłaniania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aparxon PR 2 mg
Preparat Aparxon PR (ropinirol) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosuje się raz na dobę, z dawką początkową 2 mg, zwiększaną do 4 mg po pierwszym tygodniu. Dalsze zwiększanie dawki odbywa się stopniowo o 2 mg co tydzień lub dłużej, aż do maksymalnej dawki 24 mg/dobę, w zależności od skuteczności i tolerancji. W przypadku nietolerancji dawki początkowej możliwe jest przejście na ropinirol w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu, podawanych w trzech dawkach dziennie. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, z uwzględnieniem możliwości zmniejszenia dawki lewodopy o około 30% w skojarzeniu z ropinirolem, co może także łagodzić dyskinezy w zaawansowanej chorobie Parkinsona. Zmiana z formy natychmiastowego uwalniania na Aparxon PR może nastąpić z dnia na dzień, z odpowiednim przeliczeniem dawki.
agonista dopaminy, Aparxon PR, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, dyskineza, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, krańcowa niewydolność nerek, leczenie skojarzone, lewodopa, niewydolność nerek, podanie doustne, ropinirol, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etuxor 60 mg
Etorykoksyb w dawce 60 mg (Etuxor) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1,6 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka oraz inne reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby (albumina < 25 g/l, wynik ≥ 10 pkt w skali Child-Pugh) oraz ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie teratogenne, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, miażdżyca naczyń obwodowych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przemijające niedokrwienie mózgu, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, udar mózgu, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego