Leksykon wskazań
na literę „C”

Wskazania na „C”, strona 2 z 10

• COVID-19

  COVID-19 to choroba zakaźna wywoływana przez wirusa SARS-CoV-2, którego pandemia rozpoczęła się pod koniec 2019 roku w Wuhan, w Chinach. Zakażenie manifestuje się spektrum objawów od bezobjawowych, przez łagodne (gorączka, kaszel, zmęczenie, utrata smaku i węchu) po ciężkie (zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej – ARDS). Wskazania do podjęcia leczenia COVID-19 pojawiają się przede wszystkim u pacjentów z objawami infekcji oraz pozytywnym wynikiem testu diagnostycznego.

• chromoblastomikoza

  Chromoblastomikoza (chromoblastomycosis) to przewlekła, ziarniniakowa infekcja grzybicza skóry i tkanki podskórnej, wywołana przez różne gatunki grzybów dematiowych (pigmentowanych), głównie z rodzajów Fonsecaea, Phialophora, Cladophialophora, Rhinocladiella oraz Exophiala. Choroba występuje najczęściej w strefach tropikalnych i subtropikalnych, szczególnie w Ameryce Południowej, Afryce, Azji Południowo-Wschodniej.

• ciężki przewlekły ból

  Ciężki przewlekły ból to stan utrzymujący się ponad 3 miesiące, znacząco obniżający jakość życia pacjenta. Występuje w przebiegu wielu schorzeń, m.in. chorób nowotworowych, zmian zwyrodnieniowych, neuropatii czy zespołów bólowych. Według klasyfikacji WHO opiera się na drabinie analgetycznej, gdzie intensywność leczenia dostosowywana jest do nasilenia bólu.

• choroba wieńcowa serca

  Choroba wieńcowa serca (ChWS) to zespół objawów klinicznych spowodowanych niedokrwieniem mięśnia sercowego w wyniku zwężenia lub zamknięcia tętnic wieńcowych. Główną przyczyną jest miażdżyca, powodująca odkładanie się blaszek miażdżycowych w ścianach naczyń krwionośnych. Choroba może manifestować się jako stabilna dławica piersiowa, niestabilna dławica piersiowa, zawał serca lub nagła śmierć sercowa.

• częstoskurcz węzłowy

  Częstoskurcz węzłowy, inaczej nawrotny częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVNRT), to jedna z najczęstszych form częstoskurczu nadkomorowego. Charakteryzuje się nagłym początkiem i nagłym zakończeniem, z częstością rytmu serca zwykle między 140 a 250 uderzeń na minutę. Występuje na skutek obecności dodatkowej drogi przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym, tworząc pętlę nawrotną.

• czyraczność

  Czyraczność to nawracająca lub wielomiejscowa infekcja skóry wywołana przez bakterie Staphylococcus aureus. Charakteryzuje się tworzeniem mnogich czyraki, które są bolesnymi, ropnymi stanem zapalnym mieszka włosowego i otaczających tkanek. Choroba pojawia się najczęściej u osób z obniżoną odpornością, cukrzycą, otyłością, a także u pacjentów stosujących długotrwale glikokortykosteroidy lub antybiotyki.

• choroba lokomocyjna

  Choroba lokomocyjna (kinetoza) to zespół objawów pojawiających się w trakcie podróżowania różnymi środkami transportu, spowodowany konfliktem informacji docierających do mózgu z narządu równowagi i zmysłu wzroku. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, zawroty głowy, zimne poty, bladość skóry i ogólne złe samopoczucie. Choroba pojawia się szczególnie podczas jazdy samochodem, podróży statkiem, samolotem lub pociągiem i dotyka częściej dzieci niż dorosłych.

• choroba związana ze stresem oksydacyjnym

  Choroba związana ze stresem oksydacyjnym to zaburzenie, w którym dochodzi do zachwiania równowagi między powstawaniem reaktywnych form tlenu (ROS) a zdolnością organizmu do ich neutralizacji. Stres oksydacyjny jest czynnikiem patogenetycznym wielu schorzeń, w tym chorób neurodegeneracyjnych (choroba Alzheimera, Parkinsona), chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy, nowotworów czy chorób zapalnych.

• choroby ziarniniakowe

  Choroby ziarniniakowe to grupa schorzeń charakteryzujących się powstawaniem ziarniniaków, czyli skupisk komórek zapalnych, głównie makrofagów, które tworzą charakterystyczne struktury w odpowiedzi na różne czynniki. Do najczęstszych chorób ziarniniakowych należą sarkoidoza, gruźlica, trąd, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej ziarniniakowatość Wegenera) oraz choroba Leśniowskiego-Crohna.

• choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori

  Choroba wrzodowa dwunastnicy wywołana przez Helicobacter pylori to schorzenie, w którym bakteria H. pylori kolonizuje błonę śluzową dwunastnicy, prowadząc do powstania owrzodzeń. Bakteria ta wytwarza enzymy i toksyny, które uszkadzają barierę śluzówkową, zwiększają wydzielanie kwasu żołądkowego i wywołują przewlekły stan zapalny. Zakażenie H. pylori jest główną przyczyną choroby wrzodowej dwunastnicy, odpowiadając za około 90% przypadków.

• ciężka postać trądziku

  Ciężka postać trądziku, znana również jako trądzik skupiony (acne conglobata) lub trądzik piorunujący (acne fulminans), charakteryzuje się obecnością licznych głębokich zmian zapalnych, torbieli, guzków oraz zlewających się nacieków zapalnych. Występuje najczęściej u młodych mężczyzn i może prowadzić do powstawania rozległych blizn i zniekształceń skóry. Pacjenci z ciężką postacią trądziku często doświadczają również objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka, bóle stawów czy ogólne osłabienie.

• czerniak złośliwy

  Czerniak złośliwy (melanoma malignum) to nowotwór złośliwy wywodzący się z melanocytów – komórek wytwarzających melaninę. Najczęściej rozwija się na skórze, ale może również występować w obrębie błon śluzowych, gałki ocznej oraz opon mózgowo-rdzeniowych. Jest to jeden z najbardziej agresywnych nowotworów skóry, charakteryzujący się szybkim wzrostem i wczesnym tworzeniem przerzutów.

• chrypka

  Chrypka, czyli dysfonia, to zaburzenie głosu objawiające się zmianą jego barwy, wysokości lub natężenia. Najczęstszymi przyczynami chrypki są infekcje górnych dróg oddechowych, nadmierne obciążenie strun głosowych, refluks żołądkowo-przełykowy, alergie oraz zmiany organiczne krtani, takie jak polipy czy guzki głosowe. W rzadszych przypadkach może być objawem nowotworów krtani, co wymaga szczególnej czujności diagnostycznej.

• ciężkie postacie kataru siennego

  Ciężkie postacie kataru siennego, znanego również jako alergiczny nieżyt nosa, to przewlekła choroba alergiczna charakteryzująca się nasilonymi objawami zapalenia błony śluzowej nosa w odpowiedzi na alergeny wziewne, głównie pyłki roślin. W ciężkich przypadkach objawy takie jak wodnisty wyciek z nosa, kichanie, blokada nosa i świąd nosa/oczu znacząco zaburzają codzienne funkcjonowanie, sen i jakość życia pacjenta. Często towarzyszą im również objawy ze strony oczu (alergiczne zapalenie spojówek), a nawet astma alergiczna.

• cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa

  Cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa to poważne powikłanie cukrzycy, charakteryzujące się postępującym uszkodzeniem nerek, szczególnie kłębuszków nerkowych. Rozwija się zazwyczaj po 10-15 latach trwania cukrzycy, zwłaszcza przy niewłaściwej kontroli glikemii. Pierwsze objawy to mikroalbuminuria (30-300 mg/dobę albumin w moczu), która z czasem przechodzi w jawny białkomocz, obniżenie filtracji kłębuszkowej (GFR) i ostatecznie może prowadzić do niewydolności nerek.

• chłoniak nieziarniczy o powolnym przebiegu

  Chłoniak nieziarniczy o powolnym przebiegu (indolentny) to grupa nowotworów układu limfatycznego charakteryzujących się powolną progresją i długim naturalnym przebiegiem choroby. Do tej grupy należą m.in. chłoniak grudkowy (follicular lymphoma), chłoniak strefy brzeżnej (marginal zone lymphoma), chłoniak limfoplazmocytowy (lymphoplasmacytic lymphoma) czy przewlekła białaczka limfocytowa/chłoniak z małych limfocytów (CLL/SLL). Choroba najczęściej rozwija się u osób po 60. roku życia, choć może wystąpić również u młodszych pacjentów.

• ciężki epizod depresyjny

  Ciężki epizod depresyjny to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się głębokim obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań, brakiem odczuwania przyjemności (anhedonią) oraz znacznym spadkiem energii. Pacjenci doświadczają uporczywych myśli samobójczych, znacznego pogorszenia funkcjonowania społecznego i zawodowego, a także wyraźnych objawów somatycznych, takich jak zaburzenia snu, łaknienia i koncentracji. Diagnoza ciężkiego epizodu depresyjnego jest stawiana, gdy objawy utrzymują się przez co najmniej dwa tygodnie i powodują istotne cierpienie lub upośledzenie funkcjonowania.

• ciężka choroba zakaźna

  Ciężka choroba zakaźna to stan kliniczny wywołany patogenem (wirusem, bakterią, grzybem lub pasożytem), który charakteryzuje się szybkim przebiegiem, wysoką zakaźnością i znacznym ryzykiem powikłań lub śmierci. Do tej kategorii zaliczamy m.in. posocznicę (sepsę), zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ciężkie zapalenie płuc, malarie tropikalną, gorączki krwotoczne (np. Ebola), tężec czy wąglik.

• częstoskurcz nadkomorowy

  Częstoskurcz nadkomorowy (SVT – Supraventricular Tachycardia) to zaburzenie rytmu serca, w którym dochodzi do nagłego przyspieszenia akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę, a impuls elektryczny pochodzi z obszaru powyżej komór serca. Najczęściej występuje jako nawracający częstoskurcz węzłowy nawrotny (AVNRT) lub częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVRT). Objawami SVT są nagłe kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, a w cięższych przypadkach omdlenia.

• ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej

  Ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej to poważna infekcja jamy ustnej, która wykracza poza obszar zęba i prowadzi do rozprzestrzeniania się zakażenia na okoliczne tkanki miękkie. Stan ten najczęściej rozwija się jako powikłanie nieleczonego zakażenia zęba, próchnicy, choroby przyzębia lub urazu zęba. Charakteryzuje się szybkim narastaniem obrzęku, silnym bólem, zaczerwienieniem, gorączką, a w zaawansowanych przypadkach również zaburzeniami połykania czy oddychania.

• choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy

  Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem ubytków w błonie śluzowej tych narządów. Najczęstszymi przyczynami są zakażenie bakterią Helicobacter pylori oraz długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Choroba objawia się bólem w nadbrzuszu, często występującym na czczo lub po posiłkach, zgagą, wzdęciami, nudnościami i wymiotami.

• choroba spichrzeniowa glikogenu

  Choroba spichrzeniowa glikogenu (glikogenoza) to grupa rzadkich zaburzeń metabolicznych charakteryzujących się nieprawidłowym magazynowaniem i uwalnianiem glikogenu. Wyróżnia się kilkanaście typów choroby, z których każdy wynika z defektu enzymatycznego w szlaku metabolizmu glikogenu. Najczęstsze typy to choroba von Gierkego (typ I), choroba Pompego (typ II), choroba Coriego (typ III) oraz choroba Andersena (typ IV).

• choroba von Willebranda

  Choroba von Willebranda (vWD) to najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna, spowodowana niedoborem lub dysfunkcją czynnika von Willebranda (vWF) – białka osoczowego niezbędnego do prawidłowej adhezji płytek krwi i stabilizacji czynnika VIII. Występuje z częstością 1:100-1:1000 osób, przy czym objawy kliniczne obserwuje się u około 1:10000 osób. Choroba dzieli się na trzy główne typy w zależności od rodzaju defektu: typ 1 (częściowy niedobór vWF), typ 2 (defekt jakościowy, z podtypami 2A, 2B, 2M, 2N) oraz typ 3 (całkowity brak vWF).

• choroby autoimmunologiczne

  Choroby autoimmunologiczne to grupa schorzeń, w których układ odpornościowy organizmu nieprawidłowo rozpoznaje własne tkanki jako obce i atakuje je. Proces ten prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego i uszkodzenia narządów. Do najczęstszych chorób autoimmunologicznych należą: reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), toczeń rumieniowaty układowy (SLE), łuszczyca, nieswoiste zapalenia jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), stwardnienie rozsiane (SM), cukrzyca typu 1 oraz autoimmunologiczne zapalenia tarczycy.

• choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa

  Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa (spondyloartroza) to degeneracyjne schorzenie dotyczące struktur kręgosłupa, które rozwija się wraz z wiekiem. Zmiany zwyrodnieniowe obejmują dyski międzykręgowe, stawy międzykręgowe, więzadła oraz otaczające tkanki miękkie. Proces ten rozpoczyna się od odwodnienia i utraty sprężystości krążków międzykręgowych, co prowadzi do zmniejszenia przestrzeni międzykręgowej i zwiększonego nacisku na stawy międzykręgowe.

• choroba autoimmunologiczna

  Choroba autoimmunologiczna to zaburzenie, w którym układ odpornościowy organizmu błędnie atakuje własne tkanki i narządy. W normalnych warunkach układ immunologiczny rozpoznaje i zwalcza patogeny takie jak bakterie i wirusy, natomiast w chorobach autoimmunologicznych dochodzi do produkcji autoprzeciwciał skierowanych przeciwko własnym antygenom. Przyczyny tych schorzeń nie są w pełni poznane, ale wpływ mają czynniki genetyczne, środowiskowe, infekcje oraz zaburzenia hormonalne.

• ciężka reakcja alergiczna

  Ciężka reakcja alergiczna, znana również jako anafilaksja, to nagła, potencjalnie zagrażająca życiu odpowiedź immunologiczna organizmu na alergen. Charakteryzuje się gwałtownym początkiem, szybkim postępem objawów oraz możliwością zajęcia wielu układów organizmu jednocześnie. Objawy mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy (szczególnie niebezpieczny w obrębie dróg oddechowych), spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, zawroty głowy, mdłości, wymioty oraz utratę przytomności.

• ciężkie zaburzenia gospodarki elektrolitowej

  Ciężkie zaburzenia gospodarki elektrolitowej to stan kliniczny, w którym dochodzi do znaczącego odchylenia stężenia elektrolitów (sodu, potasu, magnezu, wapnia, chlorków, fosforanów) od wartości prawidłowych. Zaburzenia te mogą wystąpić w przebiegu chorób nerek, niewydolności serca, choroby wieńcowej, zaburzeń endokrynologicznych, po zabiegach chirurgicznych, w wyniku przedawkowania leków moczopędnych, a także w przebiegu wymiotów, biegunki lub odwodnienia.

• choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego

  Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego to postępujące neurodegeneracyjne schorzenie ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzujące się znaczącym pogorszeniem funkcji poznawczych, które istotnie wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. W tych stadiach choroby pacjenci wykazują wyraźne zaburzenia pamięci, trudności z rozpoznawaniem bliskich, dezorientację czasowo-przestrzenną oraz problemy z komunikacją werbalną. Często towarzyszą im zaburzenia zachowania, takie jak agresja, pobudzenie czy wędrowanie.

• choroba sercowo-naczyniowa

  Choroba sercowo-naczyniowa (CVD, cardiovascular disease) to szeroka grupa schorzeń dotyczących serca i naczyń krwionośnych, w tym chorobę niedokrwienną serca, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, chorobę naczyń obwodowych oraz chorobę naczyń mózgowych. Główne czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, cukrzycę, otyłość, palenie tytoniu, brak aktywności fizycznej oraz predyspozycje genetyczne.

• ciężka postać nadciśnienia tętniczego

  Ciężka postać nadciśnienia tętniczego to stan kliniczny, w którym wartości ciśnienia tętniczego znacznie przekraczają normy i utrzymują się pomimo stosowania standardowej terapii. Definiuje się ją zazwyczaj jako ciśnienie skurczowe ≥180 mmHg i/lub rozkurczowe ≥110 mmHg. Stan ten wymaga pilnej interwencji medycznej ze względu na wysokie ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak udar mózgu, zawał serca, niewydolność serca czy uszkodzenie nerek.

• częstoskurcz komorowy

  Częstoskurcz komorowy (VT – ventricular tachycardia) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się szybką akcją serca (powyżej 100 uderzeń na minutę), której źródło zlokalizowane jest w komorach serca. Częstoskurcz komorowy może wystąpić jako konsekwencja choroby niedokrwiennej serca, zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii, zaburzeń elektrolitowych, przedawkowania leków, a także wad wrodzonych serca.

• choroba zwyrodnieniowa rdzenia kręgowego

  Choroba zwyrodnieniowa rdzenia kręgowego (ang. degenerative myelopathy) to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, które prowadzi do stopniowej utraty funkcji motorycznych. Charakteryzuje się demielinizacją i zwyrodnieniem włókien nerwowych w rdzeniu kręgowym, szczególnie w odcinku piersiowo-lędźwiowym. Początkowo objawy obejmują osłabienie kończyn dolnych, zaburzenia chodu i koordynacji, które z czasem mogą prowadzić do całkowitego paraliżu.

• choroba wywołana przez koronawirusa 2019

  Choroba wywołana przez koronawirusa 2019 (COVID-19) to ostra choroba zakaźna układu oddechowego wywoływana przez wirus SARS-CoV-2. Objawy mogą obejmować gorączkę, kaszel, duszność, zmęczenie, utratę smaku i węchu, bóle mięśni oraz głowy. W ciężkich przypadkach może prowadzić do zapalenia płuc, zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), niewydolności wielonarządowej, a nawet zgonu.

• choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego

  Choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego (osteoartroza barku) to przewlekły proces degeneracyjny dotyczący stawu ramiennego, charakteryzujący się postępującym uszkodzeniem chrząstki stawowej, zmianami w strukturze kości podchrzęstnej oraz tworzeniem się osteofitów. W przeciwieństwie do innych dużych stawów, pierwotna choroba zwyrodnieniowa barku występuje stosunkowo rzadko – częściej mamy do czynienia z wtórną artrozą, będącą następstwem urazów, niestabilności barku, zmian w stożku rotatorów czy przebytych zabiegów operacyjnych.

• choroba zwyrodnieniowa stawu kręgosłupa

  Choroba zwyrodnieniowa stawu kręgosłupa (spondyloartroza) to degeneracyjne schorzenie dotyczące stawów międzykręgowych, występujące najczęściej w odcinku szyjnym i lędźwiowym kręgosłupa. Proces zwyrodnieniowy obejmuje zarówno stawy międzykręgowe, jak i krążki międzykręgowe, prowadząc do zmian strukturalnych, takich jak zwężenie przestrzeni międzykręgowej, tworzenie osteofitów oraz zwyrodnienie chrząstki stawowej.

• celiakia

  Celiakia to przewlekła choroba autoimmunologiczna, w której spożywanie glutenu prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego. Gluten to białko występujące w zbożach takich jak pszenica, jęczmień i żyto. U osób z celiakią, nawet niewielka ilość glutenu powoduje reakcję immunologiczną, która z czasem uszkadza kosmki jelitowe, upośledzając wchłanianie składników odżywczych.

• ciężki epizod depresji

  Ciężki epizod depresji to stan charakteryzujący się nasilonymi objawami depresyjnymi, które znacząco upośledzają codzienne funkcjonowanie pacjenta. Objawy obejmują głęboki smutek, utratę zainteresowań i przyjemności (anhedonia), zaburzenia snu, zmiany apetytu, utratę energii, trudności z koncentracją, uczucie bezwartościowości oraz myśli samobójcze. Diagnoza ciężkiego epizodu depresji wymaga występowania co najmniej 5 objawów depresyjnych, w tym obowiązkowo obniżonego nastroju lub anhedonii, przez okres minimum 2 tygodni.

• chłoniak złośliwy

  Chłoniak złośliwy to grupa nowotworów układu limfatycznego wywodzących się z limfocytów B, T lub komórek NK. Dzieli się na dwie główne kategorie: chłoniaki Hodgkina (ziarnica złośliwa) oraz chłoniaki nie-Hodgkinowskie (NHL). Choroba może występować w każdym wieku, jednak częstość zachorowań wzrasta wraz z wiekiem, ze szczytem występowania po 60. roku życia.

• choroba Alzheimera

  Choroba Alzheimera to postępujące schorzenie neurodegeneracyjne, które stanowi najczęstszą przyczynę demencji. Charakteryzuje się stopniowym pogorszeniem funkcji poznawczych, początkowo objawiającym się problemami z pamięcią, a następnie zaburzeniami mowy, orientacji, zdolności rozpoznawania oraz wykonywania złożonych czynności. W obrazie neuropatologicznym obserwuje się odkładanie się β-amyloidu w postaci blaszek starczych oraz hiperfosforylację białka tau tworzącego splątki neurofibrylarne.

• ciężkie zakażenie grzybicze wywołane przez Fusarium spp.

  Ciężkie zakażenia grzybicze wywołane przez Fusarium spp. stanowią poważne zagrożenie, szczególnie dla pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak osoby po przeszczepach narządów, chorzy na nowotwory hematologiczne czy pacjenci z neutropenią. Fusarium jest szeroko rozpowszechnionym grzybem, który może powodować zakażenia skóry, płuc, zatok, a w przypadkach najcięższych – zakażenia uogólnione (fuzariozę rozsianą) z wysoką śmiertelnością sięgającą 50-80%.

• ciężkie zakażenie grzybicze wywołane przez Scedosporium spp.

  Ciężkie zakażenia grzybicze wywoływane przez Scedosporium spp. stanowią poważne wyzwanie kliniczne. Te oportunistyczne patogeny, obejmujące głównie gatunki Scedosporium apiospermum i Scedosporium prolificans (obecnie klasyfikowany jako Lomentospora prolificans), występują najczęściej u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym po przeszczepach narządów, z neutropenią, przyjmujących długotrwałą terapię kortykosteroidami czy chorujących na AIDS. Zakażenia te mogą manifestować się jako zapalenie płuc, zakażenia skórne, zapalenie kości i szpiku, a w najcięższych przypadkach – infekcje rozsiane z zajęciem ośrodkowego układu nerwowego.

• ciężkie zakażenie inwazyjne Candida

  Ciężkie zakażenie inwazyjne Candida (inwazyjna kandydoza) to poważna infekcja grzybicza powodowana przez drożdżaki z rodzaju Candida, która rozprzestrzenia się do krwiobiegu, tkanek i narządów wewnętrznych. Występuje najczęściej u pacjentów z obniżoną odpornością, długotrwale hospitalizowanych, po rozległych zabiegach chirurgicznych, z cewnikami naczyniowymi, żywionych pozajelitowo oraz otrzymujących antybiotykoterapię szerokospektrową.

• czyrak

  Czyrak (furunculus) to bolesne, głębokie zapalenie mieszka włosowego i otaczających tkanek miękkich, spowodowane najczęściej przez zakażenie bakterią Staphylococcus aureus. Rozpoczyna się jako zaczerwieniony, bolesny guzek, który stopniowo powiększa się, tworząc czop ropny i ostatecznie samoistnie pęka, uwalniając ropę oraz martwiczą tkankę.

• choroba cytomegalowirusowa

  Choroba cytomegalowirusowa (CMV) to infekcja wywołana przez wirus cytomegalii, należący do rodziny herpeswirusów. U osób z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym infekcja CMV jest zazwyczaj bezobjawowa lub przebiega łagodnie, przypominając mononukleozę zakaźną. Natomiast u osób z obniżoną odpornością, zwłaszcza pacjentów po przeszczepach narządów, zakażonych HIV czy noworodków, choroba może mieć ciężki przebieg, prowadząc do zapalenia płuc, wątroby, siatkówki, mózgu czy przewodu pokarmowego.

• choroba alergiczna

  Choroba alergiczna to nieprawidłowa odpowiedź układu immunologicznego na substancje zazwyczaj nieszkodliwe dla organizmu, zwane alergenami. Występuje u osób z predyspozycją genetyczną i może mieć różnorodne manifestacje kliniczne. Najczęstsze formy to alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, alergie pokarmowe oraz reakcje anafilaktyczne.

• choroba zapalna jelit

  Choroba zapalna jelit (IBD – Inflammatory Bowel Disease) to grupa przewlekłych schorzeń autoimmunologicznych, obejmujących głównie chorobę Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Charakteryzują się nawracającym zapaleniem przewodu pokarmowego, prowadzącym do uszkodzenia śluzówki i głębszych warstw ściany jelita. Objawy obejmują biegunkę (często krwawą), ból brzucha, zmęczenie, utratę masy ciała oraz objawy pozajelitowe dotyczące stawów, skóry czy oczu.

• choroba hemoroidalna

  Choroba hemoroidalna (guzki krwawnicze, hemoroidy) to schorzenie polegające na patologicznym powiększeniu i zapaleniu splotów naczyniowych odbytu. Występuje u około 50% populacji powyżej 50. roku życia. Rozwija się na skutek przewlekłych zaparć, siedzącego trybu życia, ciąży, długotrwałego parcia podczas defekacji czy nadmiernego napięcia mięśni dna miednicy.

• choroba wrzodowa dwunastnicy współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori

  Choroba wrzodowa dwunastnicy współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori to stan chorobowy charakteryzujący się obecnością owrzodzeń błony śluzowej dwunastnicy, które są związane z infekcją bakterią H. pylori. Zakażenie tą bakterią uznawane jest za główny czynnik etiologiczny choroby wrzodowej, występujący u około 90-95% pacjentów z wrzodami dwunastnicy.

• choroba wrzodowa związana z zakażeniem Helicobacter pylori

  Choroba wrzodowa związana z zakażeniem Helicobacter pylori to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem owrzodzeń w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy, gdzie głównym czynnikiem etiologicznym jest infekcja bakterią Helicobacter pylori. Bakteria ta kolonizuje błonę śluzową żołądka, wywołując przewlekłe zapalenie, które może prowadzić do uszkodzenia tkanki i powstania wrzodów. Zakażenie H. pylori jest odpowiedzialne za około 80% przypadków wrzodów dwunastnicy i 60% wrzodów żołądka.