Leksykon wskazań
na literę „C”
Wskazania na „C”, strona 10 z 10
częstoskurcz śródwęzłowy
Częstoskurcz śródwęzłowy (ang. junctional tachycardia) to rodzaj arytmii nadkomorowej, w której ognisko ektopowe zlokalizowane jest w węźle przedsionkowo-komorowym lub w jego bezpośrednim sąsiedztwie. Charakteryzuje się regularnym rytmem o częstości zwykle między 70-130 uderzeń na minutę, choć może być szybszy, zwłaszcza w formie napadowej. W EKG typowo obserwuje się wąskie zespoły QRS oraz brak widocznych załamków P lub występowanie załamków P ujemnych w odprowadzeniach II, III i aVF, które mogą poprzedzać, nakładać się lub następować po zespole QRS.
choroba skóry związana z nadwrażliwością na światło słoneczne
Choroba skóry związana z nadwrażliwością na światło słoneczne, czyli fotodermatoza, to grupa schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się nieprawidłową reakcją skóry na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Najczęstsze postacie to wielopostaciowe osutki świetlne, pokrzywka słoneczna, fototoksyczne i fotoalergiczne zapalenie skóry oraz porfirie skórne. Objawy mogą obejmować wysypkę, zaczerwienienie, świąd, pieczenie, pęcherze lub obrzęk, pojawiające się w miejscach eksponowanych na światło słoneczne.
ciężka układowa kandydoza
Ciężka układowa kandydoza (kandydemia) to zakażenie grzybicze wywołane przez drożdżaki z rodzaju Candida, które rozprzestrzeniło się w organizmie, obejmując narządy wewnętrzne. Jest to stan zagrażający życiu, występujący najczęściej u pacjentów z obniżoną odpornością, po długotrwałej antybiotykoterapii, u osób z cewnikami naczyniowymi, żywionych pozajelitowo, a także u pacjentów po transplantacjach narządów.
ciężka niewydolność wątroby
Ciężka niewydolność wątroby to stan kliniczny charakteryzujący się znacznym upośledzeniem funkcji tego narządu, prowadzący do zaburzeń metabolicznych, hematologicznych oraz neurologicznych. Występuje, gdy dochodzi do masywnego uszkodzenia miąższu wątroby, co może być skutkiem ostrej niewydolności wątroby (np. zatrucie paracetamolem, ostre wirusowe zapalenie wątroby) lub zaostrzenia przewlekłej choroby wątroby (np. marskość alkoholowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby).
ciężkie objawy androgenizacji
Ciężkie objawy androgenizacji to stan kliniczny, w którym u pacjentki (najczęściej kobiety) występuje nasilone działanie androgenów (męskich hormonów płciowych), prowadzące do pojawienia się wyraźnych męskich cech płciowych. Objawy te mogą obejmować: nasilony hirsutyzm (nadmierne owłosienie typu męskiego), łysienie androgenowe, ciężki trądzik, pogłębienie głosu, zwiększenie masy mięśniowej i redukcję tkanki tłuszczowej, zaburzenia miesiączkowania czy niepłodność.
częstoskurcz zatokowy
Częstoskurcz zatokowy to zaburzenie rytmu serca, w którym dochodzi do przyspieszenia czynności węzła zatokowego powyżej 100 uderzeń na minutę w spoczynku. Jest to fizjologiczna odpowiedź organizmu na różne bodźce, takie jak wysiłek fizyczny, stres, gorączka, niedokrwistość, odwodnienie, nadczynność tarczycy czy działanie niektórych leków (np. sympatykomimetyków). Może też występować w przebiegu niewydolności serca, choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego czy wstrząsu.
cykl miesiączkowy bezowulacyjny
Cykl miesiączkowy bezowulacyjny to zaburzenie, w którym mimo regularnych lub nieregularnych krwawień miesiączkowych, nie dochodzi do uwolnienia komórki jajowej z jajnika. Brak owulacji powoduje, że pacjentka jest niepłodna w danym cyklu. Najczęściej występuje u nastolatek w pierwszych latach po menarche, u kobiet w okresie okołomenopauzalnym oraz u kobiet z zespołem policystycznych jajników (PCOS).
cholesterolowy kamień żółciowy
Cholesterolowy kamień żółciowy to najczęstszy typ kamieni żółciowych, stanowiący około 80% wszystkich przypadków kamicy żółciowej. Powstaje on w wyniku nadmiernego stężenia cholesterolu w żółci, który krystalizuje i tworzy konkrementy. Warunkiem powstawania tego typu kamieni jest zaburzenie równowagi między cholesterolem, fosfolipidami i kwasami żółciowymi, co prowadzi do przesycenia żółci cholesterolem.
ciężkie układowe zakażenie grzybicze
Ciężkie układowe zakażenia grzybicze są poważnymi infekcjami obejmującymi wiele narządów, wywołanymi przez grzyby takie jak Candida spp., Aspergillus spp., Cryptococcus neoformans, Mucorales czy Pneumocystis jiroveci. Zakażenia te występują głównie u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób po przeszczepach narządów, chorych na AIDS, pacjentów z neutropenią po chemioterapii oraz chorych leczonych immunosupresyjnie.