choroba von Willebranda
Wskazanie

Choroba von Willebranda (vWD) to najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna, spowodowana niedoborem lub dysfunkcją czynnika von Willebranda (vWF) – białka osoczowego niezbędnego do prawidłowej adhezji płytek krwi i stabilizacji czynnika VIII. Występuje z częstością 1:100-1:1000 osób, przy czym objawy kliniczne obserwuje się u około 1:10000 osób. Choroba dzieli się na trzy główne typy w zależności od rodzaju defektu: typ 1 (częściowy niedobór vWF), typ 2 (defekt jakościowy, z podtypami 2A, 2B, 2M, 2N) oraz typ 3 (całkowity brak vWF).

Objawy choroby von Willebranda obejmują skłonność do krwawień śluzówkowych (krwawienia z nosa, dziąseł), nadmierne krwawienia miesiączkowe u kobiet, przedłużone krwawienia po zabiegach stomatologicznych czy chirurgicznych oraz łatwe siniaczenie. Ciężkość objawów zależy od typu choroby, przy czym typ 3 charakteryzuje się najcięższym przebiegiem, z możliwością samoistnych krwawień do stawów i mięśni.

W leczeniu choroby von Willebranda stosuje się kilka podejść terapeutycznych. W Polsce dostępne są: desmopresyna (Minirin) – syntetyczny analog wazopresyny, która zwiększa uwalnianie vWF z komórek śródbłonka i jest skuteczna głównie w typie 1; koncentraty zawierające czynnik von Willebranda (Wilnativ, Wilate, Haemoctin SDH) stosowane w cięższych postaciach choroby; koncentraty rekombinowanego vWF (Vonvendi) oraz leki wspomagające – antyfibrynolityki (Exacyl, Hemoblock), które hamują proces fibrynolizy i są pomocne przy mniejszych krwawieniach.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z chorobą von Willebranda związane są z właściwą diagnostyką (choroba często pozostaje nierozpoznana lub jest diagnozowana z opóźnieniem), doborem odpowiedniej terapii dostosowanej do typu choroby i indywidualnej odpowiedzi pacjenta, a także zapewnieniem optymalnej opieki podczas zabiegów chirurgicznych czy porodów. Wyzwaniem pozostaje również przewidywanie ryzyka krwawień u poszczególnych pacjentów, gdyż korelacja między poziomem vWF a objawami klinicznymi nie zawsze jest oczywista. U kobiet dodatkową trudność stanowi właściwe leczenie obfitych miesiączek, które znacząco obniżają jakość życia.

Pacjenci z chorobą von Willebranda wymagają kompleksowej opieki w ośrodkach leczenia skaz krwotocznych, gdzie dostępne są specjalistyczne badania diagnostyczne oraz możliwość indywidualizacji terapii. Istotnym elementem postępowania jest również edukacja pacjentów odnośnie rozpoznawania objawów krwawienia oraz postępowania w sytuacjach nagłych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl