Przedawkowanie
Velaxin ER 75 mg 75 mg

Przedawkowanie leku Velaxin ER 75 mg

Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Velaxin ER 75 mg (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu odnotowano przypadki przedawkowania wenlafaksyny, w tym ze skutkiem śmiertelnym, szczególnie gdy lek był przyjmowany w skojarzeniu z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie wenlafaksyny charakteryzuje się złożonym obrazem klinicznym, obejmującym objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, neurologicznego oraz innych układów. Najczęściej obserwowane objawy to tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki i wymioty.²

W zapisie elektrokardiograficznym (EKG) mogą pojawić się istotne nieprawidłowości, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa czy poszerzenie zespołu QRS. Inne poważne powikłania kardiologiczne obejmują tachykardię komorową oraz bradykardię. U pacjentów może również wystąpić niedociśnienie, hipoglikemia, zawroty głowy, a w skrajnych przypadkach może dojść do zgonu.³

Dawki toksyczne

Objawy ciężkiego zatrucia mogą wystąpić u osób dorosłych po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny.⁴ Stanowi to wielokrotność standardowej dawki leczniczej, która w preparacie Velaxin ER 75 mg wynosi 75 mg wenlafaksyny (co odpowiada 84,84 mg chlorowodorku wenlafaksyny) w jednej kapsułce.⁵

Ryzyko zgonu przy przedawkowaniu

Badania retrospektywne wskazują na zwiększone ryzyko zgonu w przypadku przedawkowania wenlafaksyny w porównaniu do ryzyka obserwowanego dla leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny). Jednocześnie ryzyko to jest mniejsze niż w przypadku przedawkowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.⁶

Należy jednak zauważyć, że badania epidemiologiczne wykazały, iż pacjenci leczeni wenlafaksyną są bardziej obciążeni czynnikami ryzyka samobójstwa niż pacjenci leczeni lekami z grupy SSRI. Nie jest jednoznacznie ustalone, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu wynika z toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim stopniu z innych cech pacjentów leczonych tym lekiem.⁷

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne jest wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego i szczegółowego monitorowania parametrów życiowych. W razie podejrzenia przedawkowania zaleca się niezwłoczny kontakt z właściwym regionalnym ośrodkiem toksykologicznym lub specjalistą ds. leczenia zatruć.⁸

Zalecenia terapeutyczne obejmują:

• Ogólne leczenie wspomagające i objawowe
• Monitorowanie rytmu serca i innych ważnych parametrów życiowych
• Płukanie żołądka – wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi (nie zaleca się wywoływania wymiotów ze względu na ryzyko zachłyśnięcia)
• Zastosowanie węgla aktywnego – może zmniejszyć wchłanianie substancji czynnej⁹

Metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w usuwaniu wenlafaksyny z organizmu. Istotnym ograniczeniem terapeutycznym jest brak swoistego antidotum dla wenlafaksyny.¹⁰

Tabela objawów przedawkowania

Wnioski kliniczne

Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy ciężkiego zatrucia mogą wystąpić przy dawkach około 3 gramów, jednak należy pamiętać, że ryzyko znacząco wzrasta przy jednoczesnym przyjmowaniu alkoholu lub innych leków. Ze względu na brak swoistego antidotum, leczenie ma charakter objawowy i wspomagający, z naciskiem na monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego i neurologicznego.¹¹