Właściwości farmakokinetyczne leku Piramil (ramipryl)

Piramil jest lekiem zawierającym jako substancję czynną ramipryl (Ramiprilum), który należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Lek występuje w postaci tabletek o mocy 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg. Poniżej opisano szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie

Ramipryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w czasie jednej godziny od podania. Biodostępność aktywnego metabolitu (ramiprylatu) po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg i 5 mg wynosi 45%. Stopień wchłaniania leku, określony na podstawie wykrywania w moczu, wynosi co najmniej 56% i nie jest modyfikowany przez obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym.²

Ramiprylat, będący aktywnym metabolitem ramiprylu, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2-4 godzinach od podania leku. Stan stacjonarny w osoczu podczas stosowania standardowych dawek ramiprylu podawanych raz na dobę jest osiągany po około czterech dniach leczenia.³

Dystrybucja

Ramipryl wiąże się z białkami surowicy w około 73%, natomiast ramiprylat w około 56%. Ta różnica w stopniu wiązania ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie.⁴

Metabolizm

Ramipryl podlega prawie całkowitemu metabolizmowi w organizmie. Głównym metabolitem jest ramiprylat, ale tworzone są również inne metabolity, takie jak ester diketopiperazynowy, kwas diketopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu.⁵

Wydalanie

Metabolity ramiprylu są wydalane głównie przez nerki. Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ta charakterystyka wynika z silnego, wysycalnego wiązania z enzymem konwertazy angiotensyny (ACE) oraz powolnej dysocjacji powstałego kompleksu.⁶

Efektywny okres półtrwania ramiprylatu po wielokrotnych dawkach ramiprylu podawanych raz na dobę wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg. Interesującą właściwością jest to, że dla mniejszych dawek (1,25-2,5 mg) okres półtrwania jest dłuższy. Różnica ta wynika z wysycalnego wiązania ramiprylatu z enzymem konwertazy angiotensyny.⁷

Karmienie piersią

Po podaniu pojedynczej doustnej dawki ramiprylu, zarówno sam ramipryl, jak i jego metabolit nie są wykrywane w mleku kobiecym. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest danych dotyczących wpływu wielokrotnego podawania leku na jego przenikanie do mleka.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszone wydzielanie nerkowe ramiprylatu. Klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. W wyniku tego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększone stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się wolniej w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek.⁹

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się opóźniony metabolizm ramiprylu do ramiprylatu, co wynika ze zmniejszonej aktywności esteraz wątrobowych. W wyniku tego stężenie ramiprylu w osoczu tych pacjentów jest zwiększone w porównaniu do osób z prawidłową funkcją wątroby. Interesujące jest jednak, że stężenia maksymalne ramiprylatu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie różnią się od stężeń obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby.¹⁰

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono badania farmakokinetyczne ramiprylu u 30 pediatrycznych pacjentów w wieku od 2 do 16 lat i o masie ciała >10 kg, z nadciśnieniem tętniczym. Po podaniu dawek ramiprylu w zakresie od 0,05 do 0,2 mg/kg masy ciała zaobserwowano szybki i znaczący metabolizm ramiprylu do ramiprylatu.^{10 kg, z nadciśnieniem tętniczym. Po podaniu dawek od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. ramipryl był szybko i w dużym stopniu metabolizowany do ramiprylatu.”>11}

Największe stężenia ramiprylatu w osoczu u dzieci uzyskiwano w ciągu 2-3 godzin od podania leku. Klirens ramiprylatu wykazywał silną korelację z logarytmem masy ciała (p<0,01) oraz z dawką leku (p<0,001). W każdej z badanych grup wiekowych wartość klirensu i objętość dystrybucji zwiększały się wraz z wiekiem dziecka.<sup data-drug="Piramil 5 mg" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Największe stężenia ramiprylatu w osoczu uzyskiwano w ciągu 2-3 godzin. Klirens ramiprylatu w dużym stopniu korelował z logarytmem masy ciała (p <0,01), a także z dawką (p 12

Badania wykazały, że po podaniu ramiprylu w dawce 0,05 mg/kg masy ciała ekspozycja u dzieci była porównywalna z ekspozycją u dorosłych po podaniu dawki 5 mg. Natomiast dawka 0,2 mg/kg masy ciała u dzieci powodowała ekspozycję większą niż uzyskana u dorosłych po zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej 10 mg.¹³