Właściwości farmakokinetyczne
NO-SPA Max 80 mg
Drotaweryna, substancja czynna leku NO-SPA Max 80 mg tabletki powlekane, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem zarówno po podaniu doustnym, jak i pozajelitowym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 45-60 minut. Substancja wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (95-98%), głównie albumin oraz globulin beta i gamma, co wpływa na jej dystrybucję i potencjalne interakcje farmakokinetyczne. Biodostępność po metabolizmie pierwszego przejścia w wątrobie wynosi około 65%, co wskazuje na umiarkowaną dostępność leku w postaci niezmienionej w krążeniu ogólnym.
- bolesne miesiączkowanie
- bolesne parcie na mocz
- choroba wrzodowa dwunastnicy
- choroba wrzodowa żołądka
- kamica dróg żółciowych
- kamica moczowodowa
- kamica nerkowa
- stan skurczowy mięśnia gładkiego dróg moczowych
- stan skurczowy mięśnia gładkiego przewodu pokarmowego
- stan skurczowy mięśnia gładkiego związany z chorobą dróg żółciowych
- stan skurczowy odźwiernika żołądka
- stan skurczowy wpustu żołądka
- wzdęcie jelita
- zapalenie brodawki Vatera
- zapalenie jelita
- zapalenie miedniczki nerkowej
- zapalenie okołopęcherzykowe
- zapalenie okrężnicy
- zapalenie pęcherza moczowego
- zapalenie pęcherzyka żółciowego
- zapalenie przewodu żółciowego
- zapalenie trzustki
- zapalenie żołądka
- zaparcie na tle spastycznym
- zespół jelita drażliwego
Właściwości farmakokinetyczne leku
Właściwości farmakokinetyczne określają los substancji leczniczej w organizmie pacjenta. W przypadku drotaweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku NO-SPA Max 80 mg tabletki powlekane, profil farmakokinetyczny charakteryzuje się specyficznymi parametrami wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania, które warunkują efekt terapeutyczny.1
Wchłanianie
Drotaweryna wykazuje bardzo korzystny profil wchłaniania po podaniu doustnym. Substancja czynna jest szybko i całkowicie absorbowana z przewodu pokarmowego. Podobnie efektywne wchłanianie obserwuje się również przy podaniu pozajelitowym, co zapewnia uniwersalność stosowania leku w różnych postaciach.2
Maksymalne stężenie drotaweryny w osoczu krwi (Cmax) jest osiągane stosunkowo szybko – w ciągu 45-60 minut od momentu przyjęcia doustnego. Ten parametr ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż wskazuje na szybki początek działania terapeutycznego.3
Dystrybucja
Po wchłonięciu do krwiobiegu drotaweryna charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. Badania wykazały, że substancja wiąże się w 95-98% z białkami osocza ludzkiego. Szczególne powinowactwo wykazuje do albumin oraz globulin beta i gamma.4
Wysoki stopień wiązania z białkami osocza wpływa na objętość dystrybucji leku i może mieć znaczenie przy stosowaniu drotaweryny jednocześnie z innymi lekami o wysokim powinowactwie do białek osocza.5
Metabolizm
Drotaweryna podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Proces ten powoduje, że około 65% podanej dawki przechodzi do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej, co jest wartością wskazującą na umiarkowaną biodostępność leku.6
Głównym miejscem biotransformacji drotaweryny jest wątroba, gdzie substancja podlega procesom metabolicznym prowadzącym do powstania metabolitów, które następnie ulegają wydaleniu.7
Eliminacja
Okres półtrwania drotaweryny wynosi 8-10 godzin, co pozwala na utrzymanie stężenia terapeutycznego przez dłuższy czas po podaniu pojedynczej dawki leku.8
Całkowita eliminacja drotaweryny z organizmu następuje praktycznie w ciągu 72 godzin od podania. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki, z czym związane jest wydalanie ponad 50% podanej dawki z moczem. Znacząca część (około 30%) jest również eliminowana z kałem, co wskazuje na istotny udział wydalania wątrobowo-żółciowego.9
Drotaweryna jest wydalana głównie w postaci metabolitów, natomiast w moczu nie stwierdza się obecności substancji czynnej w postaci niezmienionej. Wskazuje to na kompletny metabolizm leku w organizmie.10
Parametry farmakokinetyczne drotaweryny
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i całkowite, zarówno po podaniu doustnym jak i pozajelitowym |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 45-60 minut (podanie doustne) |
| Wiązanie z białkami osocza | 95-98% (głównie z albuminami, gamma i beta globulinami) |
| Biodostępność po metabolizmie pierwszego przejścia | Około 65% dawki w postaci niezmienionej |
| Miejsce metabolizmu | Wątroba |
| Okres półtrwania (t½) | 8-10 godzin |
| Czas całkowitej eliminacji | 72 godziny |
| Wydalanie z moczem | Ponad 50% (w postaci metabolitów) |
| Wydalanie z kałem | Około 30% |
| Postać wydalana | Głównie metabolity, brak niezmienionej substancji w moczu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania – NO
- Działania niepożądane – NO
- Interakcje leku – NO
- Profil bezpieczeństwa leku – NO
- Przeciwwskazania – NO
- Przedawkowanie – NO
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NO
- Skład i postać leku – NO
- Specjalne ostrzeżenia – NO
- Właściwości farmakodynamiczne – NO
- Właściwości farmakokinetyczne – NO
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację – NO
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – NO
- Wskazania do stosowania – NO