Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Gedeon Richter

Leczenie produktem Lenalidomide Gedeon Richter musi być prowadzone pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Prawidłowe dawkowanie i modyfikacje dawki są kluczowe dla skutecznego i bezpiecznego leczenia, a dostosowania zależą od parametrów laboratoryjnych i obserwacji klinicznych pacjenta.¹

Zasady ogólne dawkowania

Dawkowanie lenalidomidu modyfikuje się na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Dostosowania dawki zalecane są przede wszystkim w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, a także innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem.²

W przypadku neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu jako element postępowania terapeutycznego. Ważne jest również właściwe postępowanie w przypadku pominiętej dawki:³

• Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę
• Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia⁴

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim (NDMM)

Leczenie lenalidomidem można rozpocząć tylko przy odpowiednich parametrach morfologii krwi. Niedopuszczalne jest rozpoczęcie terapii, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l.⁵

Dawkowanie u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu

U pacjentów z NDMM, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, zalecana dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Terapię kontynuuje się do progresji choroby lub nietolerancji leczenia.⁶

Lenalidomid podaje się w skojarzeniu z deksametazonem w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli.⁷

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

W terapii NDMM, lenalidomid można stosować w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Leczenie początkowe stosuje się przez maksymalnie osiem 21-dniowych cykli (24 tygodnie), a następnie kontynuuje się leczenie podtrzymujące lenalidomidem z deksametazonem do progresji choroby.⁸

Schemat dawkowania:

• Lenalidomid: 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-14 każdego 21-dniowego cyklu
• Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała we wstrzyknięciu podskórnym dwa razy w tygodniu w dniach 1, 4, 8 i 11 każdego 21-dniowego cyklu⁹

Leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT)

Leczenie podtrzymujące lenalidomidem można rozpocząć po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT, gdy pacjent nie wykazuje progresji choroby. Terapii nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l.¹⁰

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym wynosi 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach 1-28 powtarzanych 28-dniowych cykli). Po 3 cyklach dawkę można zwiększyć do 15 mg, jeśli jest dobrze tolerowana.¹¹

Dawkowanie w szpiczaku mnogim po co najmniej jednym schemacie leczenia

U pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia, leczenie lenalidomidem można rozpocząć tylko przy odpowiednich parametrach morfologii krwi. Terapii nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <75 × 10⁹/l lub <30 × 10⁹/l (zależnie od nacieczenia szpiku).¹²

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem w dawce 40 mg doustnie raz na dobę w określonych dniach cyklu.¹³

Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych (MDS)

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <0,5 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <25 × 10⁹/l.¹⁴

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁵

Dawkowanie w chłoniaku z komórek płaszcza (MCL)

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli.¹⁶

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)

Leczenia lenalidomidem nie wolno rozpoczynać, jeśli ANC wynosi <1 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi <50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.¹⁷

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem podawanym dożylnie w dawce 375 mg/m².¹⁸

Modyfikacje dawkowania w przypadku toksyczności

Właściwe dostosowanie dawki lenalidomidu jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności hematologicznej.¹⁹

Etapy zmniejszania dawki lenalidomidu w różnych wskazaniach

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

Modyfikacja dawkowania lenalidomidu w przypadku trombocytopenii zależy od wskazania i nasilenia spadku liczby płytek krwi.²⁰

W nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim przy zastosowaniu lenalidomidu z deksametazonem:

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <25 × 10⁹/l: Należy przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu
• Gdy liczba płytek powróci do ≥50 × 10⁹/l: Wznowić leczenie w dawce o jeden poziom mniejszej przy następnym cyklu²¹

W szpiczaku mnogim z wcześniejszym leczeniem:

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <30 × 10⁹/l: Należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy liczba płytek powróci do ≥30 × 10⁹/l: Wznowić leczenie w dawce na poziomie -1²²

W zespołach mielodysplastycznych:

• Jeśli liczba płytek krwi zmniejszy się do <25 × 10⁹/l: Należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy liczba płytek powróci do ≥25 × 10⁹/l – <50 × 10⁹/l (przynajmniej dwa razy w ciągu ≥7 dni) lub gdy liczba płytek w dowolnym momencie ponownie wzrośnie do ≥50 × 10⁹/l: Wznowić leczenie w dawce na następnym niższym poziomie²³

Postępowanie w przypadku neutropenii

Neutropenia wymaga szczególnej uwagi podczas leczenia lenalidomidem. Poniżej przedstawiono wytyczne modyfikacji dawkowania w zależności od wskazania i stopnia nasilenia neutropenii.²⁴

W nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim przy zastosowaniu lenalidomidu z deksametazonem:

• Jeśli ANC zmniejszy się do <0,5 × 10⁹/l: Należy przerwać leczenie lenalidomidem
• Gdy ANC powróci do ≥1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością: Wznowić leczenie w dawce początkowej raz na dobę
• Gdy ANC powróci do ≥0,5 × 10⁹/l i występują inne toksyczności hematologiczne: Wznowić leczenie w dawce na poziomie -1 raz na dobę²⁵

Jeśli neutropenia ponownie spadnie poniżej 0,5 × 10⁹/l, należy przerwać leczenie i po poprawie parametrów wznowić je w dawce na następnym niższym poziomie.²⁶

Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym, można dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu.²⁷

Zasady szczególne dotyczące dawkowania

W chłoniaku z komórek płaszcza i chłoniaku grudkowym, w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii, oprócz przerwania leczenia lenalidomidem, zaleca się wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu.²⁸

W przypadku zespołów mielodysplastycznych, należy przerwać stosowanie lenalidomidu u pacjentów, którzy nie osiągnęli przynajmniej minimalnej odpowiedzi ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiającej się przez co najmniej 50% spadek konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększone o 1 g/dl stężenie hemoglobiny.²⁹

Sposób podawania leku

Lenalidomide Gedeon Richter podaje się doustnie zgodnie z ustalonymi schematami dawkowania dla poszczególnych wskazań. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Nie należy otwierać, łamać ani rozgryzać kapsułek. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.³⁰

Szczególnie ważne jest przestrzeganie ustalonego schematu dawkowania, zwłaszcza w przypadku terapii skojarzonych, gdzie zachowanie odpowiednich sekwencji podawania różnych leków ma kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.³¹

Szczególne grupy pacjentów

U pacjentów z chłoniakiem grudkowym leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z rytuksymabem, ogólny profil bezpieczeństwa i skuteczności jest podobny wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych oraz pacjentów poniżej 65 lat. Nie zaobserwowano istotnych różnic w skuteczności między tymi grupami wiekowymi, co pozwala na stosowanie standardowych schematów dawkowania również u pacjentów starszych.³²