Dawkowanie i sposób podawania
Faxigen XL 75 mg 75 mg
Faxigen XL, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. W terapii epizodów dużej depresji dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 375 mg/dobę, przy czym zwiększanie dawki powinno odbywać się co najmniej co 2 tygodnie (w ciężkich przypadkach nie krócej niż co 4 dni). W zaburzeniach lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz lęku napadowym dawki maksymalne wynoszą 225 mg/dobę, z podobnym schematem stopniowego zwiększania dawki. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną, a po remisji epizodów depresyjnych zaleca się kontynuację terapii przez co najmniej 6 miesięcy. Kapsułki należy przyjmować podczas posiłku, nie dzielić ani nie żuć, a w przypadku przejścia z tabletek o natychmiastowym uwalnianiu dawkę należy odpowiednio dostosować do równoważnej dawki kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Faxigen XL
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Epizody dużej depresji
- Zaburzenia lękowe uogólnione
- Fobia społeczna
- Lęk napadowy
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Zakończenie leczenia i objawy odstawienia
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Faxigen XL
Dawkowanie i sposób podawania leku Faxigen XL
Lek Faxigen XL jest dostępny w postaci twardych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie i sposób podawania leku zależą od wskazania klinicznego oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych jednostkach chorobowych oraz szczególnych grupach pacjentów.1
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Epizody dużej depresji
W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się następujący schemat dawkowania:2
- Dawka początkowa: 75 mg raz na dobę
- Dawka maksymalna: 375 mg na dobę
- Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach 2-tygodniowych lub dłuższych
- W przypadkach klinicznie uzasadnionych, wynikających z ciężkości objawów, dawkę można zwiększać w krótszych odstępach, jednak nie krótszych niż 4 dni
Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną. W leczeniu długoterminowym, mającym na celu zapobieganie nawrotom depresji, zaleca się stosowanie tej samej dawki, co w leczeniu aktywnego epizodu. Po osiągnięciu remisji, zaleca się kontynuację leczenia przez co najmniej 6 miesięcy.3
Zaburzenia lękowe uogólnione
W leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych zaleca się:4
- Dawka początkowa: 75 mg raz na dobę
- Dawka maksymalna: 225 mg na dobę
- Zwiększanie dawki powinno następować stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych
Podobnie jak w przypadku epizodów dużej depresji, leczenie powinno trwać odpowiednio długo (zwykle kilka miesięcy lub dłużej), z regularną oceną kliniczną.5
Fobia społeczna
W leczeniu fobii społecznej zaleca się:6
- Dawka standardowa: 75 mg raz na dobę
- Dawka maksymalna: 225 mg na dobę (rozważyć zwiększenie u pacjentów niereagujących na dawkę 75 mg)
- Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych
Należy pamiętać, że nie ma dowodów na to, aby większe dawki przynosiły dodatkowe korzyści terapeutyczne w fobii społecznej. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną.7
Lęk napadowy
W leczeniu lęku napadowego stosuje się następujący schemat dawkowania:8
- Dawka początkowa: 37,5 mg na dobę przez 7 dni
- Następnie zwiększenie do 75 mg na dobę
- Dawka maksymalna: 225 mg na dobę (u pacjentów niereagujących na dawkę 75 mg)
- Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych
Leczenie powinno trwać odpowiednio długo (kilka miesięcy lub dłużej), z regularną oceną kliniczną.9
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku z uwagi na:10
- Możliwe zaburzenia czynności nerek
- Zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem
Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być uważnie monitorowani w przypadku konieczności zwiększenia dawki.11
Dzieci i młodzież
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku, co nie uzasadnia jego stosowania w tej grupie pacjentów. Ponadto, nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga modyfikacji:13
- Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby: należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby: zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%
Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania. Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Podczas leczenia tej grupy pacjentów należy rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka.14
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:15
- GFR 30-70 ml/min: zmiana dawkowania nie jest konieczna, ale zaleca się zachowanie ostrożności
- GFR <30 ml/min (ciężkie zaburzenia czynności nerek) lub pacjenci wymagający hemodializy: dawkę należy zmniejszyć o 50%
Ze względu na występującą u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.<sup data-drug="Faxigen XL 75 mg" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 16
Zakończenie leczenia i objawy odstawienia
Należy unikać nagłego przerywania leczenia. Kończąc leczenie wenlafaksyną, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. Okres wymagany do zmniejszenia dawki oraz stopień zmniejszenia dawki mogą być uzależnione od:17
- Dawki stosowanej przez pacjenta
- Czasu trwania leczenia
- Indywidualnych cech pacjenta
U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo powolne odstawianie produktu leczniczego – przez kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku wystąpienia objawów odstawienia, których pacjent nie toleruje, można rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w wolniejszym tempie.18
Sposób podawania
Faxigen XL stosuje się doustnie. Zaleca się przestrzeganie następujących zasad:19
- Kapsułki należy przyjmować codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze
- Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem
- Nie wolno dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać kapsułek
Pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, po dobraniu równoważnej dawki dobowej. Na przykład, pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę, mogą zostać przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Konieczne może być jednak indywidualne dobranie dawki.20
Należy pamiętać, że produkt Faxigen XL kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zawiera granulki, z których substancja czynna powoli uwalnia się do przewodu pokarmowego. Część nierozpuszczalna tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.21
Tabela dawkowania leku Faxigen XL
| Wskazanie | Dawka początkowa | Sposób zwiększania dawki | Dawka maksymalna | Czas trwania leczenia |
|---|---|---|---|---|
| Epizody dużej depresji | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, w odstępach 2-tygodniowych lub dłuższych (w ciężkich przypadkach nie krótszych niż 4 dni) | 375 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej; po remisji co najmniej 6 miesięcy |
| Zaburzenia lękowe uogólnione | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
| Fobia społeczna | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
| Lęk napadowy | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg na dobę | Stopniowo, w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
Tabela modyfikacji dawkowania w specjalnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Zalecana modyfikacja dawki | Uwagi |
|---|---|---|
| Pacjenci w podeszłym wieku | Nie ma konieczności modyfikacji dawki wyłącznie ze względu na wiek | Zachować szczególną ostrożność; stosować najmniejszą skuteczną dawkę; uważnie monitorować w przypadku zwiększania dawki |
| Dzieci i młodzież (<18 lat) | Nie zaleca się stosowania | Brak dowodów na skuteczność w leczeniu depresji; brak danych dla innych wskazań |
| Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50% | Konieczne indywidualne dostosowanie dawki ze względu na zmienność osobniczą klirensu |
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki o więcej niż 50% | Rozważyć stosunek korzyści do ryzyka; ograniczone dane kliniczne |
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (GFR 30-70 ml/min) | Zmiana dawkowania nie jest konieczna | Zaleca się zachowanie ostrożności |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min) lub hemodializy | Zmniejszenie dawki o 50% | Konieczne indywidualne dostosowanie dawki ze względu na zmienność osobniczą klirensu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania