Właściwości farmakodynamiczne
Faxigen XL 75 mg 75 mg

Faxigen XL, zawierający wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, należy do grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX16). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz, w mniejszym stopniu, dopaminy, co potwierdzają badania przedkliniczne. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują podobne właściwości farmakodynamiczne, w tym zmniejszenie odpowiedzi β-adrenergicznej, bez istotnego wpływu na receptory muskarynowe, H1-histaminowe, α1-adrenergiczne, opioidowe i benzodiazepinowe. Lek nie hamuje monoaminooksydazy (MAO), co ogranicza ryzyko interakcji farmakologicznych charakterystycznych dla inhibitorów MAO.

Właściwości farmakodynamiczne leku Faxigen XL

Faxigen XL należy do grupy farmakoterapeutycznej klasyfikowanej jako inne leki przeciwdepresyjne, kod ATC: N06AX16. Produkt ten zawiera wenlafaksynę jako substancję czynną, dostępną w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.1

Mechanizm działania

Przeciwdepresyjne działanie wenlafaksyny u ludzi opiera się na wzmocnieniu aktywności neuroprzekaźników w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Badania przedkliniczne wykazały, że zarówno wenlafaksyna, jak i jej główny aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) funkcjonują jako inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny. Dodatkowo, wenlafaksyna wykazuje słabsze właściwości hamujące wychwyt zwrotny dopaminy.2

Działanie farmakodynamiczne

Zarówno wenlafaksyna, jak i jej aktywny metabolit ODV, zmniejszają odpowiedź β-adrenergiczną – efekt ten obserwuje się zarówno po podaniu jednorazowym (pojedyncza dawka), jak i po długotrwałym podawaniu leku. Oba związki wykazują bardzo podobne działanie w zakresie ich całkowitego wpływu na wychwyt zwrotny neuroprzekaźników oraz wiązanie z receptorami.3

W badaniach in vitro wykazano, że wenlafaksyna praktycznie nie wykazuje powinowactwa do receptorów:

  • Muskarynowych cholinergicznych – brak działania przeciwcholinergicznego
  • H1-histaminowych – minimalne działanie uspokajające
  • α1-adrenergicznych w mózgu szczura – ograniczony wpływ na układ sercowo-naczyniowy
  • Opioidowych – brak interakcji z układem opioidowym
  • Benzodiazepinowych – brak efektów anksjolitycznych typowych dla benzodiazepin

4

Co istotne, wenlafaksyna nie wykazuje zdolności hamowania monoaminooksydazy (MAO), co odróżnia ją od niektórych innych leków przeciwdepresyjnych i ogranicza ryzyko wystąpienia interakcji związanych z tym mechanizmem.5

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo w leczeniu epizodów dużej depresji

Skuteczność wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych:

  • Pięć randomizowanych, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo badań trwających 4-6 tygodni z wenlafaksyną o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach do 375 mg na dobę
  • Dwa kontrolowane placebo, krótkoterminowe (8-12 tygodni) badania z wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 75 do 225 mg na dobę

6

Długoterminowe badania kliniczne również wykazały skuteczność wenlafaksyny:

  • W badaniu z udziałem dorosłych pacjentów ambulatoryjnych, którzy odpowiedzieli na leczenie wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu (75, 150 lub 225 mg) w fazie otwartej trwającej 8 tygodni, po randomizacji do kontynuacji leczenia tą samą dawką lub do grupy placebo przez okres do 26 tygodni, obserwowano znacznie mniej nawrotów w grupie stosującej wenlafaksynę
  • W 12-miesięcznym badaniu kontrolowanym placebo z podwójnie ślepą próbą, u pacjentów z nawracającymi zaburzeniami depresyjnymi, którzy podczas ostatniego epizodu odpowiedzieli na leczenie wenlafaksyną (100-200 mg dwa razy dziennie), potwierdzono skuteczność leku w zapobieganiu nawrotom

7

Skuteczność kliniczna w zaburzeniach lękowych

Zaburzenia lękowe uogólnione (GAD): Skuteczność wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w leczeniu tego schorzenia potwierdzono w następujących badaniach:

  • Dwa 8-tygodniowe badania kontrolowane placebo ze stałymi dawkami (75-225 mg na dobę)
  • Jedno 6-miesięczne badanie kontrolowane placebo ze stałymi dawkami (75-225 mg na dobę)
  • Jedno 6-miesięczne badanie kontrolowane placebo ze zmiennymi dawkami (37,5 mg, 75 mg i 150 mg na dobę)

Należy jednak zaznaczyć, że dawka 37,5 mg na dobę, mimo potwierdzenia przewagi nad placebo, nie zawsze była tak skuteczna jak dawki wyższe.8

Fobia społeczna: Skuteczność wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu została potwierdzona w:

  • Czterech 12-tygodniowych, wieloośrodkowych, kontrolowanych placebo badaniach z podwójnie ślepą próbą, ze zmiennymi dawkami
  • Jednym 6-miesięcznym, kontrolowanym placebo badaniu z podwójnie ślepą próbą ze stałymi/zmiennymi dawkami

Pacjenci w tych badaniach otrzymywali dawki w zakresie od 75 do 225 mg na dobę. Co istotne, 6-miesięczne badanie nie wykazało większej skuteczności w grupie stosującej wyższe dawki (150-225 mg/dobę) w porównaniu do pacjentów otrzymujących 75 mg na dobę.9

Lęk napadowy: W przypadku leczenia lęku napadowego, skuteczność wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu potwierdzono w:

  • Dwóch 12-tygodniowych, wieloośrodkowych, kontrolowanych placebo badaniach z podwójnie ślepą próbą u dorosłych pacjentów ambulatoryjnych z lękiem napadowym z agorafobią lub bez agorafobii

Schemat dawkowania w tych badaniach obejmował dawkę początkową 37,5 mg/dobę przez 7 dni, a następnie stałe dawki:

  • 75 mg lub 150 mg na dobę w jednym badaniu
  • 75 mg lub 225 mg na dobę w drugim badaniu

Skuteczność długoterminowa i bezpieczeństwo stosowania oraz zapobieganie nawrotom zostały także potwierdzone w długoterminowym badaniu z podwójnie ślepą próbą u pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie w warunkach otwartej próby. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie tej samej dawki wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu (75 mg, 150 mg lub 225 mg).10

Elektrofizjologia serca

W specjalistycznym badaniu analizującym wpływ wenlafaksyny na odstęp QTc u zdrowych osób, podawanie leku w dawce supraterapeutycznej 450 mg na dobę (po 225 mg dwa razy dziennie) nie powodowało klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QT. Należy jednak podkreślić, że w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano przypadki:

  • Wydłużenia odstępu QTc
  • Arytmii komorowej typu torsade de pointes
  • Komorowych zaburzeń rytmu

Zjawiska te występowały szczególnie po przedawkowaniu oraz u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia QTc/arytmii typu torsade de pointes.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl