Interakcje leku
Erlis 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badania interakcji tadalafilu, substancji czynnej produktu Erlis, zostały przeprowadzone przy zastosowaniu dawek 10 mg i/lub 20 mg. Ważne jest, aby zauważyć, że w niektórych badaniach stosowano wyłącznie dawkę 10 mg, co nie wyklucza możliwości występowania istotnych klinicznie interakcji przy stosowaniu większych dawek¹.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol (200 mg/dobę) zwiększa ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie oraz Cmax o 15%. Przy większej dawce ketokonazolu (400 mg/dobę) obserwowano czterokrotne zwiększenie ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) oraz wzrost Cmax o 22%².

Rytonawir, inhibitor proteazy (dawka 200 mg dwa razy na dobę), który hamuje aktywność CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększa dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax³.

Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inhibitory CYP3A4, takie jak erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol oraz sok grejpfrutowy, należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem, ponieważ mogą zwiększać stężenie tadalafilu w osoczu. W rezultacie może wzrosnąć częstość występowania działań niepożądanych⁴.

Białka nośnikowe

Nie w pełni poznane jest znaczenie białek nośnikowych (np. p-glikoproteiny) w procesie dystrybucji tadalafilu. Istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania aktywności nośników⁵.

Induktory cytochromu P450

Ryfampicyna, induktor CYP3A4, zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z AUC tadalafilu podanego w monoterapii (10 mg). To obniżenie ekspozycji może spowodować zmniejszenie skuteczności tadalafilu, chociaż stopień redukcji skuteczności nie został określony⁶.

Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, również mogą obniżać stężenie tadalafilu w osoczu⁷.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (5 mg, 10 mg i 20 mg) nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie tadalafilu jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci⁸.

W badaniach, w których 150 osób przyjmowało tadalafil (20 mg) przez 7 dni oraz triazotan glicerolu (0,4 mg) podjęzykowo w różnych punktach czasowych, wykazano, że interakcje te utrzymują się ponad 24 godziny i nie są wykrywalne po 48 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki tadalafilu⁹.

W sytuacjach zagrażających życiu, gdy zastosowanie azotanów jest medycznie konieczne, powinny one zostać podane najwcześniej po 48 godzinach od przyjęcia tadalafilu w jakiejkolwiek dawce (2,5-20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim z monitorowaniem czynności układu krążenia¹⁰.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze (w tym leki blokujące kanały wapniowe)

Jednoczesne stosowanie doksazosyny (4 mg lub 8 mg na dobę) z tadalafilem (5 mg na dobę lub 20 mg jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się co najmniej 12 godzin i może wywołać objawy, w tym omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków¹¹.

W badaniach z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie obserwowano takich efektów po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Należy jednak zachować ostrożność stosując tadalafil u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją dostosowywać¹².

W badaniach farmakologicznych oceniano potencjalne nasilanie przez tadalafil hipotensyjnego działania przeciwnadciśnieniowych produktów leczniczych. Analizowano główne grupy tych leków, w tym leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina), inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapryl), leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol), tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd) i leki blokujące receptory angiotensyny II¹³.

Tadalafil (10 mg, z wyjątkiem badań z lekami blokującymi receptory angiotensyny II i amlodypiną, gdzie stosowano 20 mg) nie wykazywał istotnych klinicznie interakcji z wymienionymi grupami leków¹⁴.

W innym badaniu klinicznym oceniano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) z 4 grupami leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących wiele leków przeciwnadciśnieniowych, zmiany ciśnienia tętniczego były zależne od skuteczności kontroli ciśnienia przez te leki. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem spadki ciśnienia były minimalne i podobne do obserwowanych u zdrowych osób. U pacjentów, u których ciśnienie nie było dobrze kontrolowane, obniżenie ciśnienia było większe, jednak u większości z nich nie występowały objawy hipotensji¹⁵.

U pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może spowodować obniżenie ciśnienia tętniczego, które zazwyczaj (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) jest niewielkie i prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego¹⁶.

Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Pacjenci powinni jednak zostać poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia tętniczego podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych¹⁷.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, przy braku korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane¹⁸.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu (5 mg) z finasterydem (5 mg) oraz placebo z finasterydem (5 mg) w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Jednakże, ponieważ nie przeprowadzono formalnego badania interakcji lekowych oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych substancji¹⁹.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu farmakologicznym, w którym podawano tadalafil (10 mg) jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym działaniem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Chociaż efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w badaniu, należy o nim pamiętać przy jednoczesnym stosowaniu tych leków²⁰.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można spodziewać się po doustnym podaniu terbutaliny, jednak kliniczne następstwa tego efektu nie zostały określone²¹.

Interakcje tadalafilu z alkoholem

Jednoczesne stosowanie tadalafilu (10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi, osiągające średnio maksymalny poziom 0,08%. Nie obserwowano również zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem²².

W badaniach interakcji alkohol był spożywany na czczo, a badani nie przyjmowali pokarmu przez 2 kolejne godziny, aby zapewnić maksymalne wchłanianie alkoholu. Tadalafil (20 mg) nie nasilał średniego spadku ciśnienia tętniczego powodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg lub około 180 ml 40% alkoholu dla mężczyzny o masie ciała 80 kg), jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne²³.

Przy niższych dawkach alkoholu (0,6 g/kg) nie obserwowano niedociśnienia, a zawroty głowy występowały z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu. Tadalafil (10 mg) nie nasilał wpływu alkoholu na funkcje poznawcze²⁴.

Inne interakcje

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie należy oczekiwać, aby tadalafil w sposób klinicznie istotny wpływał na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19²⁵.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie wykazuje klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9) oraz nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego powodowane przez warfarynę²⁶.

Kwas acetylosalicylowy

Tadalafil (10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy²⁷.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań oceniających interakcje tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi²⁸.

Tabela interakcji