Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erlis 10 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Erlis

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego dla tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, została przeprowadzona za pomocą szeregu konwencjonalnych badań obejmujących aspekty farmakologiczne, toksykologiczne i reprodukcyjne. Zebrane dane niekliniczne nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka podczas stosowania terapeutycznego¹.

Toksyczność ogólna

Kompleksowe badania przedkliniczne tadalafilu objęły standardowe testy oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność przy wielokrotnym podawaniu, a także potencjalne działanie genotoksyczne i rakotwórcze. W żadnym z tych badań nie stwierdzono niepokojących wyników, które mogłyby sugerować szczególne ryzyko dla pacjentów stosujących lek².

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Przeprowadzone badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjalnego ryzyka teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego tadalafilu. Nawet przy zastosowaniu bardzo wysokich dawek sięgających 1000 mg/kg/dobę u szczurów i myszy, nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na rozwój płodów³.

W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów, dawka 30 mg/kg/dobę stanowiła poziom, przy którym nie obserwowano żadnych istotnych klinicznie efektów. Należy zauważyć, że przy takiej dawce u ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) dla niezwiązanego leku była około 18-krotnie wyższa niż wartość AUC uzyskiwana u ludzi po zastosowaniu dawki terapeutycznej 20 mg⁴.

Wpływ na płodność

Badania toksykologiczne nie wykazały zaburzeń płodności zarówno u samców jak i samic szczurów otrzymujących tadalafil⁵. Jednak w długoterminowych badaniach u psów, którym podawano tadalafil codziennie przez okres 6-12 miesięcy w dawkach 25 mg/kg/dobę i wyższych, zaobserwowano zmiany w nabłonku kanalików nasiennych.

Tego typu zmiany skutkowały zanikiem nabłonka kanalików nasiennych, co u niektórych zwierząt prowadziło do zmniejszenia spermatogenezy. Należy podkreślić, że ekspozycja na tadalafil u psów przy dawce 25 mg/kg/dobę była co najmniej 3-krotnie większa (zakres 3,7-18,6) niż ekspozycja występująca u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg⁶.

Stosunek ekspozycji zwierzęta-człowiek

Analiza danych farmakokinetycznych wskazuje na znacząco wyższe ekspozycje na tadalafil w badaniach przedklinicznych w porównaniu do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Przykładowo, w badaniach toksyczności reprodukcyjnej u ciężarnych samic szczurów ekspozycja na niezwiązany lek była około 18 razy większa niż obserwowana u ludzi po dawce 20 mg⁷. Podobnie, w badaniach na psach, ekspozycja była co najmniej 3,7-18,6 razy większa niż u ludzi przy dawkowaniu terapeutycznym⁸.

Podsumowując, kompleksowe badania przedkliniczne nad tadalafilem nie wykazały potencjalnego zagrożenia dla człowieka w zakresie ogólnej toksyczności, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję przy stosowaniu dawek terapeutycznych⁹. Jedyne istotne znalezisko dotyczyło zmian w nabłonku kanalików nasiennych u psów po długotrwałej ekspozycji na dawki wielokrotnie przewyższające terapeutyczne ekspozycje u ludzi¹⁰.