Wskazania do stosowania leku Empelic

Lek Empelic (empagliflozyna) dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 10 mg i 25 mg, jest stosowany u pacjentów dorosłych w dwóch głównych wskazaniach: w terapii cukrzycy typu 2 oraz w leczeniu niewydolności serca. Wskazania te wynikają z potwierdzonych w badaniach klinicznych właściwości empagliflozyny, należącej do grupy inhibitorów SGLT-2 (kotransportera sodowo-glukozowego typu 2) ¹.

Leczenie cukrzycy typu 2

Empelic znajduje zastosowanie w terapii dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania odpowiedniej diety i aktywności fizycznej. Te niefarmakologiczne metody stanowią podstawę postępowania w cukrzycy typu 2 i powinny być kontynuowane również podczas farmakoterapii empagliflozyną ².

W zakresie leczenia cukrzycy typu 2, Empelic może być stosowany w następujących schematach:

• Monoterapia – gdy zastosowanie metforminy (leku pierwszego wyboru w cukrzycy typu 2) jest niemożliwe z powodu nietolerancji tego preparatu przez pacjenta ³. Nietolerancja metforminy może objawiać się dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak biegunki, nudności, bóle brzucha, lub innymi niepożądanymi działaniami uniemożliwiającymi stosowanie tego leku.
• Terapia skojarzona – Empelic może być łączony z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, co zwiększa skuteczność kontroli glikemii u pacjentów, u których monoterapia jest niewystarczająca ⁴. Możliwe jest łączenie empagliflozyny z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, insuliną oraz innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, w zależności od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.

Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu empagliflozyny należy uwzględnić wyniki badań klinicznych dotyczące skuteczności tego leku w kontroli glikemii, jego wpływu na zdarzenia sercowo-naczyniowe oraz charakterystykę leczonej populacji ⁵.

Leczenie niewydolności serca

Drugim wskazaniem do stosowania leku Empelic jest terapia objawowej przewlekłej niewydolności serca u pacjentów dorosłych ⁶. Niewydolność serca stanowi zespół objawów klinicznych związanych z upośledzeniem funkcji serca jako pompy, co prowadzi do niedostatecznego przepływu krwi w stosunku do zapotrzebowania metabolicznego tkanek.

Stosowanie empagliflozyny w niewydolności serca jest możliwe niezależnie od współistnienia cukrzycy typu 2, co wynika z plejotropowego działania tej substancji, wykraczającego poza efekt przeciwcukrzycowy. Obejmuje ono m.in. zmniejszenie obciążenia wstępnego i następczego serca, redukcję objętości osocza, poprawę funkcji śródbłonka naczyniowego oraz korzystny wpływ na metabolizm mięśnia sercowego.

Warunki stosowania leku Empelic

Podczas kwalifikacji pacjentów do terapii lekiem Empelic oraz w trakcie jej prowadzenia, lekarz powinien uwzględnić szereg czynników warunkujących bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Dobór dawki

Empelic dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach: 10 mg i 25 mg ⁷. Tabletki 10 mg są okrągłe, obustronnie wypukłe, żółte, z wytłoczoną liczbą „10” po jednej stronie, o średnicy 5,8-6,3 mm. Tabletki 25 mg mają kształt podłużny, są obustronnie wypukłe, jasnożółte, z wytłoczoną liczbą „25” po jednej stronie, o wymiarach: długość 12,4-12,9 mm i szerokość 5,9-6,5 mm ⁸.

Współpraca z pacjentem

Zalecając Empelic, należy zwrócić uwagę na konieczność kontynuowania zaleceń dotyczących diety i aktywności fizycznej, które stanowią podstawę terapii cukrzycy typu 2 ⁹. Pacjent powinien być świadomy, że farmakoterapia nie zastępuje modyfikacji stylu życia, a jedynie je uzupełnia.

Monitorowanie skuteczności i bezpieczeństwa

W trakcie leczenia empagliflozyną konieczne jest regularne monitorowanie kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz ocena objawów klinicznych u pacjentów z niewydolnością serca. Należy także zwracać uwagę na potencjalne działania niepożądane charakterystyczne dla inhibitorów SGLT-2, takie jak zwiększone ryzyko zakażeń układu moczowo-płciowego czy ryzyko hipowolemii, szczególnie u osób predysponowanych (np. stosujących diuretyki, osoby w podeszłym wieku).

Terapia skojarzona

Przy stosowaniu empagliflozyny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, szczególnie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika, należy rozważyć modyfikację dawek tych leków w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Decyzja o schemacie terapii skojarzonej powinna uwzględniać indywidualną charakterystykę pacjenta, w tym współistniejące schorzenia, ryzyko hipoglikemii oraz preferencje chorego ¹⁰.

Szczególne grupy pacjentów

Stosując Empelic u osób w podeszłym wieku, pacjentów z upośledzeniem czynności nerek lub wątroby, a także u pacjentów z innymi współistniejącymi schorzeniami, należy uwzględnić specyficzne zalecenia dotyczące tych grup pacjentów zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z niewydolnością serca, u których stosowanie empagliflozyny powinno być integralną częścią kompleksowego postępowania terapeutycznego w tej jednostce chorobowej ¹¹.