Interakcje leku
Empelic 10 mg
Empagliflozyna (lek Empelic) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami moczopędnymi (tiazydowymi i pętlowymi), które mogą nasilać działanie diuretyczne, zwiększając ryzyko odwodnienia i niedociśnienia. Ponadto, współstosowanie z insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co może wymagać redukcji dawek tych leków. Metabolizm empagliflozyny odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym za pośrednictwem enzymów UGT (UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9, UGT2B7) oraz jest substratem transporterów nerkowych OAT3, OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP. Interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tych enzymów i transporterów (np. probenecyd, gemfibrozyl, ryfampicyna) powodują wzrost Cmax empagliflozyny o 15–75% i AUC o 35–59%, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne i nie wymagają modyfikacji dawkowania.
- Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
- Interakcje farmakodynamiczne
- Interakcje farmakokinetyczne – wpływ innych produktów leczniczych na empagliflozynę
- Interakcje farmakokinetyczne – wpływ empagliflozyny na inne produkty lecznicze
- Interakcje z alkoholem
- Tabela interakcji lekowych i innych substancji z empagliflozyną
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Lek Empelic (empagliflozyna) może wchodzić w różnorodne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które należy uwzględnić przy planowaniu terapii. Interakcje te można podzielić na farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, co pozwala na lepsze zrozumienie mechanizmów ich powstawania i potencjalnych konsekwencji klinicznych.1
Interakcje farmakodynamiczne
Leki moczopędne mogą wchodzić w istotne interakcje z empagliflozyną. Empagliflozyna może nasilać moczopędne działanie diuretyków tiazydowych i pętlowych, co w konsekwencji zwiększa ryzyko odwodnienia i niedociśnienia. Pacjenci przyjmujący jednocześnie empagliflozynę i leki moczopędne powinni być odpowiednio monitorowani pod kątem ewentualnych objawów odwodnienia.2
Insulina i substancje pobudzające wydzielanie insuliny (np. pochodne sulfonylomocznika) w połączeniu z empagliflozyną mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii. W związku z tym może zaistnieć konieczność zmniejszenia dawki insuliny lub substancji pobudzającej wydzielanie insuliny podczas stosowania w skojarzeniu z empagliflozyną, aby zminimalizować ryzyko hipoglikemii. Należy rozważyć modyfikację dawkowania tych leków przy wprowadzaniu terapii empagliflozyną.3
Interakcje farmakokinetyczne – wpływ innych produktów leczniczych na empagliflozynę
Metabolizm empagliflozyny u ludzi zachodzi głównie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym przy udziale enzymów urydyno-5′-difosfo-glukuronylotransferazy (UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9 i UGT2B7). Empagliflozyna jest również substratem nerkowych transporterów wychwytu, takich jak OAT3, OATP1B1 i OATP1B3, jednak nie jest substratem dla OAT1 ani OCT2. Dodatkowo lek jest substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz białka oporności raka sutka (BCRP).4
Badania wykazały, że jednoczesne podawanie probenecydu (inhibitora enzymów UGT i OAT3) z empagliflozyną powoduje zwiększenie maksymalnego stężenia empagliflozyny w osoczu (Cmax) o 26% oraz zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) o 53%. Zmiany te jednak nie zostały uznane za istotne klinicznie.5
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania empagliflozyny z induktorami enzymów UGT (np. ryfampicyną lub fenytoiną). Indukcja tych enzymów może teoretycznie prowadzić do zmniejszenia skuteczności empagliflozyny. Nie przeprowadzono formalnych badań wpływu indukcji UGT na empagliflozynę, jednak ze względu na potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności, nie zaleca się jednoczesnego leczenia produktami leczniczymi o znanym działaniu indukującym enzymy UGT. W przypadku konieczności jednoczesnego podawania induktora UGT, wskazane jest uważne monitorowanie kontroli glikemii.6
Gemfibrozyl, inhibitor transporterów OAT3 i OATP1B1/1B3, przy jednoczesnym podaniu z empagliflozyną powoduje zwiększenie Cmax empagliflozyny o 15% oraz AUC o 59%. Te zmiany nie są jednak klinicznie istotne.7
Zahamowanie transporterów OATP1B1/1B3 przez ryfampicynę powoduje zwiększenie Cmax empagliflozyny o 75% oraz AUC o 35%. Również te zmiany nie zostały uznane za klinicznie istotne.8
Ekspozycja na empagliflozynę pozostaje podobna zarówno przy jednoczesnym podawaniu z werapamilem (inhibitorem P-gp), jak i bez niego, co wskazuje, że hamowanie P-gp nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę empagliflozyny.9
Badania interakcji wykazały, że farmakokinetyka empagliflozyny nie ulega zmianie przy jednoczesnym podawaniu z metforminą, glimepirydem, pioglitazonem, sitagliptyną, linagliptiną, warfaryną, werapamilem, ramiprylem, simwastatyną, torasemidem ani hydrochlorotiazydem.10
Interakcje farmakokinetyczne – wpływ empagliflozyny na inne produkty lecznicze
Lit podlega interakcji z empagliflozyną, która może zwiększać jego wydalanie przez nerki, prowadząc do zmniejszenia stężenia litu we krwi. Z tego powodu po rozpoczęciu terapii empagliflozyną oraz po każdej zmianie dawkowania należy częściej kontrolować stężenie litu w surowicy. Wskazane jest skierowanie pacjenta do lekarza przepisującego lit w celu odpowiedniego monitorowania jego stężenia.11
Badania in vitro wskazują, że empagliflozyna nie hamuje, nie inaktywuje ani nie indukuje izoform cytochromu P450 (CYP450). Dodatkowo nie hamuje UGT1A1, UGT1A3, UGT1A8, UGT1A9 ani UGT2B7. W związku z tym interakcje obejmujące główne izoformy CYP450 i UGT pomiędzy empagliflozyną a jednocześnie podawanymi substratami tych enzymów są uważane za bardzo mało prawdopodobne.12
W dawkach terapeutycznych empagliflozyna nie hamuje glikoproteiny P (P-gp). Na podstawie badań in vivo uważa się za bardzo mało prawdopodobne, by empagliflozyna powodowała interakcje z lekami będącymi substratami P-gp. W badaniach klinicznych jednoczesne podawanie digoksyny (substrat P-gp) z empagliflozyną spowodowało nieznaczne zwiększenie AUC digoksyny o 6% oraz zwiększenie Cmax o 14%. Zmiany te nie zostały uznane za klinicznie istotne.13
Empagliflozyna nie hamuje ludzkich transporterów wychwytu nerkowego takich jak OAT3, OATP1B1 i OATP1B3 w warunkach in vitro przy istotnych klinicznie stężeniach w osoczu. W związku z tym interakcje z substratami tych transporterów są uważane za bardzo mało prawdopodobne.14
Badania interakcji z udziałem zdrowych ochotników sugerują, że empagliflozyna nie ma klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę metforminy, glimepirydu, pioglitazonu, sitagliptyny, linagliptyny, simwastatyny, warfaryny, ramiprylu, digoksyny, leków moczopędnych i doustnych środków antykoncepcyjnych.15
Interakcje z alkoholem
W dostępnych danych klinicznych nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji empagliflozyny z alkoholem. Należy jednak wziąć pod uwagę, że zarówno alkohol, jak i empagliflozyna mogą wpływać na metabolizm glukozy, co może potencjalnie zwiększać ryzyko hipoglikemii. Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie moczopędne empagliflozyny, zwiększając ryzyko odwodnienia i niedociśnienia.
Pacjenci przyjmujący empagliflozynę powinni być świadomi potencjalnego ryzyka związanego z jednoczesnym spożywaniem alkoholu, zwłaszcza jeśli przyjmują również inne leki obniżające stężenie glukozy we krwi, takie jak insulina lub pochodne sulfonylomocznika. Zaleca się ostrożność i umiarkowanie w spożywaniu alkoholu podczas terapii empagliflozyną.
Tabela interakcji lekowych i innych substancji z empagliflozyną
| Produkt leczniczy/substancja | Rodzaj interakcji | Efekt kliniczny | Poziom istotności | Zalecenia |
|---|---|---|---|---|
| Leki moczopędne (diuretyki tiazydowe i pętlowe) | Farmakodynamiczna | Nasilenie działania moczopędnego, zwiększenie ryzyka odwodnienia i niedociśnienia | Istotny klinicznie | Monitorowanie pacjenta pod kątem objawów odwodnienia i niedociśnienia. Rozważenie modyfikacji dawki diuretyku. |
| Insulina i pochodne sulfonylomocznika | Farmakodynamiczna | Zwiększone ryzyko hipoglikemii | Istotny klinicznie | Może być konieczne zmniejszenie dawki insuliny lub substancji pobudzającej wydzielanie insuliny. |
| Probenecyd | Farmakokinetyczna (inhibitor UGT i OAT3) | Zwiększenie Cmax empagliflozyny o 26% i AUC o 53% | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
| Induktory UGT (np. ryfampicyna, fenytoina) | Farmakokinetyczna | Potencjalne zmniejszenie skuteczności empagliflozyny | Potencjalnie istotny | Nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Jeśli konieczne – monitorować kontrolę glikemii. |
| Gemfibrozyl | Farmakokinetyczna (inhibitor OAT3 i OATP1B1/1B3) | Zwiększenie Cmax empagliflozyny o 15% i AUC o 59% | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
| Ryfampicyna jako inhibitor OATP1B1/1B3 | Farmakokinetyczna | Zwiększenie Cmax empagliflozyny o 75% i AUC o 35% | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
| Werapamil | Farmakokinetyczna (inhibitor P-gp) | Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę empagliflozyny | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
| Lit | Farmakokinetyczna | Zwiększone wydalanie litu przez nerki, potencjalnie zmniejszone stężenie litu we krwi | Istotny klinicznie | Ściślejsze monitorowanie stężenia litu w surowicy, zwłaszcza po rozpoczęciu leczenia empagliflozyną i po zmianach dawki. |
| Digoksyna | Farmakokinetyczna (substrat P-gp) | Zwiększenie AUC digoksyny o 6% i Cmax o 14% | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
| Alkohol | Farmakodynamiczna | Potencjalne zwiększenie ryzyka hipoglikemii i nasilenie efektu diuretycznego | Potencjalnie istotny | Zalecana ostrożność i umiarkowanie w spożywaniu alkoholu. |
| Metformina, glimepiryd, pioglitazon, sitagliptyna, linagliptyna, simwastatyna, warfaryna, ramipryl, leki moczopędne, doustne środki antykoncepcyjne | Farmakokinetyczna | Brak istotnego wpływu empagliflozyny na farmakokinetykę tych leków | Klinicznie nieistotny | Nie wymaga modyfikacji dawkowania. |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania