Duracef
Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 250 mg/5 ml
Produkt leczniczy zawiera cefadroksyl w postaci cefadroksylu jednowodnego, dostępny w dawkach 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej. Substancjami pomocniczymi są sacharoza oraz benzoesan sodu. Preparat stosowany jest w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii, obejmujących górne i dolne drogi oddechowe, układ moczowy, skórę i tkanki miękkie, a także zapalenia szpiku i stawów. Może być używany w terapii takich schorzeń jak zapalenie gardła, zakażenia bakteryjne skóry czy układu moczowego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Duracef (cefadroksyl) w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml) stosuje się w dawkach dostosowanych do rodzaju i nasilenia zakażenia, podawany raz lub dwa razy na dobę. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat i masie ciała >40 kg dawki wahają się od 1 g do 2 g na dobę, podawane w objętości 5-20 ml zawiesiny 500 mg/5 ml, w zależności od wskazania klinicznego (np. niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych: 1-2 g/dobę; zapalenie szpiku: 2 g 2 razy na dobę). U dzieci dawka dobowa wynosi 25-50 mg/kg masy ciała, zwykle podzielona na dwie dawki co 12 godzin, z wyjątkiem niektórych zakażeń (np. zapalenie gardła), gdzie możliwe jest podanie jednorazowe. Leczenie powinno trwać co najmniej 48-72 godziny po ustąpieniu objawów, a w przypadku zakażeń paciorkowcami beta-hemolizującymi minimum 10 dni; ciężkie zakażenia, jak zapalenie szpiku, wymagają terapii 4-6 tygodni.
U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkowanie Duracefu należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie 50-25 ml/min/1,73 m² podaje się dawkę podtrzymującą 500 mg co 12 h, przy 10-25 ml/min co 24 h, a przy 0-10 ml/min co 36 h, z dawką początkową 1 g. Pacjenci z klirensem >50 ml/min/1,73 m² stosują standardowe dawkowanie. U pacjentów dializowanych hemodializą usuwane jest około 63% dawki 1 g cefadroksylu w ciągu 6-8 godzin, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii. Zawiesinę przygotowuje się zgodnie z instrukcją, a lek można podawać niezależnie od posiłku. Do opakowania dołączona jest miarka 5 ml ułatwiająca precyzyjne dawkowanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Duracef 250 mg/5 ml
bezmocz, biodostępność, cefadroksyl, Duracef, hemodializa, klirens kreatyniny, liszaj, niewydolność nerek, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec grupy A, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie gardła, zapalenie stawów, zapalenie szpiku, zawiesina doustna -
Działania niepożądane
Cefadroksyl, substancja czynna preparatu Duracef, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Podanie leku podczas posiłku może zmniejszyć nasilenie nudności bez wpływu na wchłanianie. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, o nieznanej częstości występowania, mogące pojawić się w trakcie lub po zakończeniu terapii. Reakcje alergiczne, w tym gorączka (często), świąd, wysypka i pokrzywka (rzadko), zwykle ustępują po odstawieniu leku. Poważniejsze reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczno-rozpływna martwica naskórka, mają nieznaną częstość i mogą zagrażać życiu.
Podczas terapii Duracefem zgłaszano również zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia) o nieznanej częstości, z neutropenią zazwyczaj umiarkowaną i przemijającą. Możliwe są także zaburzenia czynności wątroby, w tym niewydolność wątroby i cholestaza, również o nieznanej częstości, z rzadkimi przypadkami idiosynkrazji. Występują nieznaczne, przemijające wzrosty aktywności aminotransferaz. Działania niepożądane dotyczące układu rozrodczego obejmują rzadkie zakażenia pochwy oraz kandydozę i świąd narządów płciowych o nieznanej częstości. Inne zgłaszane objawy to ból stawów (częstość nieznana) oraz gorączka (≥1/100 do <1/10). Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Duracef 250 mg/5 ml
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, cefadroksyl, cefalosporyna, cholestaza, choroba posurowicza, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, idiosynkrazja, kandydoza narządów płciowych, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, świąd narządów płciowych, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz -
Profil bezpieczeństwa leku
Duracef (cefadroksyl) wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek. Cefadroksyl przenika do mleka matki, co wymaga rozważenia ryzyka i korzyści przy stosowaniu u kobiet karmiących. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania do klirensu kreatyniny, aby uniknąć kumulacji leku, a także monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie terapii. W przypadku seniorów, ze względu na częstsze współistnienie zaburzeń nerkowych, również zaleca się ostrożność.
Duracef nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co potwierdza dokumentacja produktu. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji z alkoholem oraz stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny ryzyka w tych sytuacjach. W sumie, pomimo braku bezwzględnych przeciwwskazań, stosowanie cefadroksylu wymaga uwzględnienia specyfiki pacjenta i odpowiedniego monitorowania, zwłaszcza w grupach podwyższonego ryzyka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Duracef 250 mg/5 ml
-
Przeciwwskazania
Lek Duracef w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefadroksyl, inne antybiotyki cefalosporynowe oraz substancje pomocnicze, w tym sacharozę i benzoesan sodu (E 211). Zawiesina zawiera odpowiednio 2433,7 mg sacharozy i 0,72 mg sodu w 5 ml dla dawki 250 mg oraz 2185,75 mg sacharozy i 0,64 mg sodu w 5 ml dla dawki 500 mg, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej oraz u osób z alergią na benzoesan sodu. Przed zastosowaniem leku konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwracając uwagę na reakcje alergiczne na cefalosporyny, takie jak wysypka, pokrzywka, skurcz oskrzeli, duszność, gorączka czy wstrząs anafilaktyczny.
W grupach pacjentów z alergią na penicyliny należy zachować ostrożność ze względu na ryzyko alergii krzyżowej z cefalosporynami. Ponadto, mimo niskiej zawartości sodu (0,72 mg/5 ml dla 250 mg i 0,64 mg/5 ml dla 500 mg), u pacjentów wymagających restrykcyjnej diety niskosodowej należy uwzględnić tę wartość. Podsumowując, stosowanie Duracefu wymaga indywidualnej oceny ryzyka alergicznego oraz uwzględnienia obecności substancji pomocniczych, które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazania, szczególnie u pacjentów z chorobami metabolicznymi i alergiami na składniki preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Duracef 250 mg/5 ml
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie cefadroksylu (Duracef) u dzieci poniżej 6. roku życia, nawet do dawki 250 mg/kg masy ciała (5-10-krotność dawki terapeutycznej), zwykle przebiega bezobjawowo lub z łagodnymi objawami, takimi jak przejściowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz reakcje skórne w postaci wysypki. W takich przypadkach standardowe postępowanie polega na 72-godzinnej obserwacji klinicznej bez konieczności wdrażania specyficznego leczenia. Objawy te ustępują samoistnie i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia.
W przypadku bardzo wysokiego przedawkowania powyżej 250 mg/kg masy ciała zaleca się podjęcie działań mających na celu opróżnienie żołądka, takich jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, w zależności od stanu pacjenta i czasu od zażycia leku. U pacjentów z ciężkim przedawkowaniem, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek, rozważa się zastosowanie hemodializy w celu przyspieszenia eliminacji cefadroksylu. Szczegółowe wytyczne dotyczące postępowania znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.2).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Duracef 250 mg/5 ml
biegunka, ból brzucha, cefadroksyl, cefalosporyna, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, Duracef, eliminacja leku, hemodializa, nudność, obserwacja pacjenta, opróżnienie żołądka, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja skórna, wymioty, wysypka, wywoływanie wymiotów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie apetytu, zaburzenie czynności nerek, zawiesina doustna -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej produktu Duracef (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml i 500 mg/5 ml), są ograniczone. W dokumentacji brak jest wyników kluczowych badań, takich jak długoterminowa ocena potencjału rakotwórczego oraz testy toksyczności genetycznej (mutagenności i uszkodzeń DNA) zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności dawki pojedynczej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie profilu bezpieczeństwa cefadroksylu na etapie przedklinicznym.
Mimo niedoboru danych przedklinicznych, cefadroksyl, jako cefalosporyna pierwszej generacji, posiada ugruntowaną pozycję w praktyce klinicznej, a jego profil bezpieczeństwa jest dobrze znany na podstawie wieloletnich doświadczeń klinicznych. W związku z tym stosowanie Duracefu powinno odbywać się zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, przeciwwskazaniami oraz zaleceniami dotyczącymi dawkowania, z uwzględnieniem indywidualnego stanu klinicznego pacjenta. Ograniczenia w danych przedklinicznych nie dyskwalifikują stosowania leku, jednak wymagają ostrożności i monitorowania podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duracef 250 mg/5 ml
badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, doświadczenie kliniczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność genetyczna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, zawiesina doustna -
Skład i postać leku
Duracef to preparat zawierający cefadroksyl jednowodny, dostępny w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml. Każde 5 ml gotowej zawiesiny zawiera odpowiednio 250 mg lub 500 mg cefadroksylu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu benzoesan (4,5 mg/5 ml w wersji 250 mg oraz 4 mg/5 ml w wersji 500 mg), sacharozę (2433,7 mg/5 ml i 2185,75 mg/5 ml), oraz niewielkie ilości sodu (0,72 mg/5 ml i 0,64 mg/5 ml). Wysoka zawartość sacharozy wymaga uwagi przy podawaniu pacjentom z cukrzycą lub na diecie niskowęglowodanowej, natomiast niska zawartość sodu czyni preparat bezpiecznym dla osób na diecie z ograniczeniem sodu.
Preparat wymaga starannego przygotowania: proszek należy rozluźnić, a następnie dodać wodę w dwóch porcjach, każdorazowo wstrząsając butelką i odwracając ją do góry dnem. Po przygotowaniu zawiesinę należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, zachowując stabilność przez 7 dni w temperaturze pokojowej lub 14 dni w lodówce. Opakowania zawierają 35 g lub 58,4 g proszku, co pozwala na sporządzenie odpowiednio 60 ml lub 100 ml zawiesiny. Przed każdym podaniem zawiesinę należy dokładnie wstrząsnąć, a po upływie okresu ważności niewykorzystany preparat należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Duracef 250 mg/5 ml
-
Specjalne ostrzeżenia
Przed zastosowaniem Duracef (cefadroksyl) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu w kierunku nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny oraz inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko krzyżowych reakcji alergicznych, które mogą dotyczyć do 10% pacjentów z historią alergii na penicyliny. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości leczenie należy natychmiast przerwać, a w ciężkich przypadkach wdrożyć terapię adrenaliną, kortykosteroidami i lekami przeciwhistaminowymi. Należy również monitorować pacjentów pod kątem biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD), która może pojawić się nawet do dwóch miesięcy po zakończeniu terapii i wymagać przerwania antybiotykoterapii nieskutecznej wobec C. difficile. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wymagających monitorowania funkcji nerek podczas leczenia.
Duracef zawiera sacharozę w ilościach 2433,7 mg/5 ml (250 mg/5 ml) oraz 2185,75 mg/5 ml (500 mg/5 ml), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi (nietolerancja fruktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy). Produkt zawiera także benzoesan sodu (4,5 mg/5 ml w dawce 250 mg i 4 mg/5 ml w dawce 500 mg), który może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków poprzez wypieranie bilirubiny z albumin, co może prowadzić do żółtaczki jąder podkorowych mózgu. Zawartość sodu jest niska (0,72 mg/5 ml dla 250 mg i 0,64 mg/5 ml dla 500 mg), co klasyfikuje Duracef jako produkt „wolny od sodu”. Przedłużone stosowanie może sprzyjać rozwojowi opornej flory bakteryjnej i superinfekcji, dlatego konieczna jest dokładna obserwacja kliniczna pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Duracef
adrenalina, antybiotyk beta-laktamowy, benzoesan sodu, bilirubina, CDAD, cefadroksyl, cefalosporyna, Clostridium difficile, cukrzyca, flora bakteryjna, funkcja nerek, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, superinfekcja, zaburzenie czynności nerek, zapalenie okrężnicy, żółtaczka, żółtaczka jąder podkorowych -
Właściwości farmakodynamiczne
Cefadroksyl, substancja czynna leku Duracef, należy do cefalosporyn I generacji (ATC J01DB05) i wykazuje szerokie spektrum działania bakteriobójczego poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. W badaniach in vitro potwierdzono skuteczność cefadroksylu wobec licznych patogenów Gram-dodatnich, takich jak Streptococcus spp. (w tym beta-hemolizujące i Streptococcus pneumoniae) oraz Staphylococcus spp., w tym szczepy produkujące penicylinazę. Ponadto, lek działa efektywnie na bakterie Gram-ujemne, m.in. Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Moraxella catarrhalis, niektóre szczepy Haemophilus influenzae oraz niektóre gatunki beztlenowych Bacteroides (z wyjątkiem B. fragilis).
Spektrum działania cefadroksylu jest ograniczone przez naturalną oporność niektórych patogenów, w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium, szczepów Enterobacter, Morganella morganii, Proteus vulgaris, Pseudomonas spp. oraz Acinetobacter calcoaceticus. Szczepy MRSA wykazują oporność na cefadroksyl, co ma istotne znaczenie przy doborze terapii empirycznej. Duracef dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml cefadroksylu jednowodnego. Zawartość sacharozy wynosi odpowiednio 2433,7 mg i 2185,75 mg na 5 ml, a sodu benzoesanu 4,5 mg (0,9 mg/ml) i 4 mg (0,8 mg/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Duracef 250 mg/5 ml
bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna I generacji, drobnoustrój chorobotwórczy, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, endokarditis, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, MRSA, oporność naturalna, paciorkowiec beta-hemolizujący, patogen, patogen oportunistyczny, patogen szpitalny, penicylinaza, pozaszpitalne zapalenie płuc, Proteus mirabilis, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej bakterii, terapia empiryczna, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zawiesina doustna -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Duracef, zawierający cefadroksyl, nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, gdzie stosowano dawki 11-krotnie wyższe niż terapeutyczne u ludzi. Jednak brak jest odpowiednio udokumentowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Stosowanie cefadroksylu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
Cefadroksyl przenika do mleka ludzkiego, co oznacza, że niemowlę karmione piersią może być narażone na działanie substancji czynnej. Dane dotyczące stężeń leku w mleku oraz wpływu na dziecko są ograniczone, dlatego konieczne jest rozważenie ryzyka działań niepożądanych oraz wpływu na mikroflorę jelitową niemowlęcia. W uzasadnionych przypadkach należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia. Decyzja o terapii Duracef u kobiet w ciąży i karmiących powinna być indywidualna, oparta na ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz szczegółowej informacji przekazanej pacjentce.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Duracef 250 mg/5 ml
badanie kliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, cefadroksyl, Duracef, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, kobieta ciężarna, mikroflora jelitowa, mleko ludzkie, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, terapia u ludzi, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Duracef, zawierający cefadroksyl jednowodny w dawkach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zawartość substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (2433,7 mg w dawce 250 mg/5 ml i 2185,75 mg w dawce 500 mg/5 ml) oraz sodu benzoesan (4,5 mg i 4 mg odpowiednio), a także niewielka ilość sodu (0,72 mg i 0,64 mg), nie wpływa klinicznie na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Brak negatywnego oddziaływania na zdolności psychomotoryczne jest szczególnie istotny dla pacjentów aktywnych zawodowo, którzy podczas terapii muszą prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o braku wpływu Duracef na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co może zwiększyć akceptację terapii i poprawić przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest monitorowanie indywidualnej reakcji pacjenta na lek ze względu na możliwość wystąpienia rzadkich, idiosynkratycznych działań niepożądanych. Informacja ta jest kluczowa w podejmowaniu świadomych decyzji terapeutycznych, zwłaszcza u osób, dla których sprawność psychomotoryczna ma znaczenie zawodowe lub osobiste.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Duracef 250 mg/5 ml
antybiotykoterapia, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, cefalosporyna pierwszej generacji, charakterystyka produktu leczniczego, Duracef, działanie niepożądane, proszek do sporządzania zawiesiny, reakcja idiosynkratyczna, sodu benzoesan, sprawność psychomotoryczna, substancje pomocnicze, terapia farmakologiczna, zaburzenie widzenia, zawiesina doustna, zawrót głowy -
Wskazania do stosowania
Cefadroksyl, będący składnikiem aktywnym leku Duracef w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (dostępnej w stężeniach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml), jest cefalosporynowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym. Duracef znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia gardła i migdałków podniebiennych wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Ponadto, lek jest skuteczny w terapii zakażeń układu moczowego wywołanych przez Escherichia coli, Proteus mirabilis oraz Klebsiella spp., a także w leczeniu infekcji skóry i tkanek miękkich spowodowanych przez Staphylococcus i Streptococcus. Duracef jest również wskazany w leczeniu poważnych zakażeń układu kostno-stawowego, takich jak zapalenie szpiku i bakteryjne zapalenie stawów.
Podczas stosowania Duracefu należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (2433,7 mg/5 ml w dawce 250 mg oraz 2185,75 mg/5 ml w dawce 500 mg) oraz sodu benzoesan (4,5 mg/5 ml i 4 mg/5 ml odpowiednio), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancjami lub schorzeniami metabolicznymi. Zawartość sodu w preparacie wynosi 0,72 mg/5 ml (0,03 mmol) dla dawki 250 mg oraz 0,64 mg/5 ml (0,028 mmol) dla dawki 500 mg. Mimo skuteczności w eliminacji paciorkowców z jamy ustnej i gardła, Duracef nie jest rekomendowany do profilaktyki nawrotów gorączki reumatycznej, gdzie preferowana jest penicylina podawana domięśniowo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Duracef 250 mg/5 ml
antybiotyk cefalosporynowy, bakteryjne zapalenie stawów, benzoesan sodu, cefadroksyl, czyrak, Escherichia coli, gorączka reumatyczna, infekcja dróg moczowych, infekcja skóry i tkanek miękkich, Klebsiella, liszajec zakaźny, paciorkowiec beta-hemolizujący, Proteus mirabilis, ropień, sacharoza, Staphylococcus, Streptococcus, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie szpiku, zapalenie tkanki łącznej