Działania niepożądane
Ceftriaxone Kalceks 2 g
Ceftriakson, dostępny w dawkach 1 g i 2 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji (Ceftriaxone Kalceks), wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane reakcje obejmują eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Szczególnie istotne jest ryzyko biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile, która może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych i rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA: często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) oraz częstość nieznana.
- bakteriemia
- bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- bakteryjne zapalenie wsierdzia
- kiła
- neutropenia z gorączką pochodzenia bakteryjnego
- odmiedniczkowe zapalenie nerek
- ostre zapalenie ucha środkowego
- powikłane zakażenie dróg moczowych
- powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich
- pozaszpitalne zapalenie płuc
- przewlekła obturacyjna choroba płuc
- rozsiana postać boreliozy
- rzeżączka
- szpitalne zapalenie płuc
- zakażenie kości i stawów
- zakażenie miejsca operowanego
- zakażenie w obrębie jamy brzusznej
Działania niepożądane ceftriaksonu
Ceftriakson, dostępny w preparacie Ceftriaxone Kalceks w dawkach 1 g i 2 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, podobnie jak inne antybiotyki, może powodować szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania. Znajomość tych działań jest kluczowa dla monitorowania stanu pacjenta i podejmowania szybkich interwencji w razie potrzeby. 1
Najczęściej występujące działania niepożądane
Do najczęściej raportowanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem ceftriaksonu należą eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość, biegunka, wysypka oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Częstość występowania tych reakcji została określona na podstawie danych pochodzących z badań klinicznych. 2
Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych
Zgodnie z klasyfikacją MedDRA, częstość występowania działań niepożądanych ceftriaksonu podzielono na następujące kategorie:
- Często (≥ 1/100 do < 1/10) – występują u 1-10% pacjentów
- Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) – występują u 0,1-1% pacjentów
- Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) – występują u 0,01-0,1% pacjentów
- Częstość nieznana – nie może być określona na podstawie dostępnych danych
3
Szczegółowe działania niepożądane związane z ceftriaksonem
Biegunka związana z Clostridioides difficile
Istotnym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem ceftriaksonu jest biegunka, która może być spowodowana zakażeniem Clostridioides difficile. Jest to potencjalnie poważne powikłanie wymagające odpowiedniego wyrównania gospodarki wodno-elektrolitowej. Biegunka poantybiotykowa może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, a w ciężkich przypadkach do rozwoju rzekomobłoniastego zapalenia jelit. 4
Wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu
Szczególnie istotnym i potencjalnie niebezpiecznym działaniem niepożądanym jest wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu. Zjawisko to zaobserwowano w kilku różnych aspektach:
1. Wytrącanie u noworodków: Opisywano rzadkie, ciężkie, a w niektórych przypadkach zakończone zgonem powikłania u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie (w wieku poniżej 28 dni), którzy otrzymywali ceftriakson i preparaty wapnia dożylnie. W badaniach pośmiertnych stwierdzano strąty soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach. Wysokie ryzyko wytrącania u noworodków wynika z mniejszej objętości krwi oraz dłuższego okresu półtrwania ceftriaksonu w porównaniu z osobami dorosłymi. 5
2. Wytrącanie w drogach moczowych: Zgłaszano przypadki wytrącania się ceftriaksonu w drogach moczowych, szczególnie u dzieci otrzymujących wysokie dawki (≥ 80 mg/kg mc./dobę lub dawki całkowite przekraczające 10 g), zwłaszcza przy współistnieniu dodatkowych czynników ryzyka, takich jak ograniczone przyjmowanie płynów lub unieruchomienie. Zjawisko to może być objawowe lub bezobjawowe i może prowadzić do niedrożności moczowodu oraz ostrej zanerkowej niewydolności nerek. W większości przypadków powikłanie to jest odwracalne po przerwaniu podawania ceftriaksonu. 6
3. Wytrącanie w pęcherzyku żółciowym: Opisywano przypadki tworzenia się strątów wapniowych ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym, głównie u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi standardowe zalecenia. Badania prospektywne u dzieci wykazały zmienną częstość tego zjawiska podczas podawania dożylnego, sięgającą nawet ponad 30% w niektórych badaniach. Częstość występowania wydaje się być niższa podczas powolnej infuzji (trwającej 20-30 minut). Wytrącanie soli w pęcherzyku żółciowym zwykle przebiega bezobjawowo, jednak w rzadkich przypadkach może powodować objawy kliniczne, takie jak ból, nudności i wymioty. W takich sytuacjach zaleca się leczenie objawowe. Po przerwaniu leczenia ceftriaksonem wytrącanie jest zwykle odwracalne. 7
Zestawienie działań niepożądanych ceftriaksonu
| Klasyfikacja układów i narządów | Często (≥1/100 do <1/10) | Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) | Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) | Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) |
|---|---|---|---|---|
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | – | – | – | Biegunka związana z Clostridioides difficile |
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość | – | – | – |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Biegunka | – | – | Nudności, wymioty (związane z wytrącaniem soli w pęcherzyku żółciowym) |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Wysypka | – | – | – |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych | – | – | Wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku żółciowym |
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | – | – | – | Wytrącanie się ceftriaksonu w drogach moczowych, niedrożność moczowodu, ostra zanerkowa niewydolność nerek |
| Zaburzenia ogólne | – | – | Rzadkie, ciężkie reakcje u noworodków | Ból związany z wytrącaniem się soli wapniowych |
Monitorowanie i zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu niezbędne jest stałe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania leku. Dlatego istotne jest zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych. Fachowy personel medyczny powinien zgłaszać zaobserwowane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. 8
Dane kontaktowe do zgłaszania działań niepożądanych:
- Adres: Al. Jerozolimskie 181C, PL-02-222 Warszawa
- Telefon: + 48 22 49 21 301
- Faks: + 48 22 49 21 309
- Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego. 9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania