Addiphos
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
Produkt leczniczy zawiera potasu diwodorofosforan, disodu fosforan dwuwodny oraz potasu wodorotlenek, dostarczając fosforany, potas i sód. Jest to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o określonym pH i osmolalności. Preparat stosowany jest u dorosłych pacjentów jako uzupełnienie zapotrzebowania na fosforany podczas żywienia pozajelitowego. Dzięki temu wspomaga utrzymanie odpowiedniego bilansu elektrolitowego w organizmie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Addiphos jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającym fosforany, potas i sód, o wysokiej osmolalności 3200 mOsm/kg wody oraz pH 6,2-6,5, co wymaga jego odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane na podstawie stężenia fosforanów we krwi oraz zapotrzebowania pacjenta. W przypadku krótkotrwałej, niepowikłanej hipofosfatemii zaleca się dawkę 0,08 mmol/kg masy ciała podawaną przez 6 godzin, natomiast w długotrwałej hipofosfatemii o złożonej etiologii dawkę 0,16 mmol/kg. W wyjątkowych, bardzo ciężkich przypadkach hipofosfatemii możliwe jest podanie dawki do 1,2 mmol/kg masy ciała przez 24 godziny, przy czym pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 0,24 mmol/kg masy ciała.
Podczas żywienia pozajelitowego zapotrzebowanie na fosforany wynosi zwykle od 10 do 30 mmol na dobę dla pacjenta o masie 70 kg, co można osiągnąć przez dodanie 5-15 ml Addiphos do 500-1000 ml płynu infuzyjnego. Należy uwzględnić, że każdy ml preparatu dostarcza 2 mmol fosforanów (62 mg), 1,5 mmol potasu (59 mg) oraz 1,5 mmol sodu (34 mg), co ma istotne znaczenie w bilansie elektrolitowym, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub chorobami serca. Ze względu na wysoką osmolalność preparatu, podanie nierozcieńczonego Addiphos jest przeciwwskazane, a monitorowanie poziomu fosforanów i elektrolitów jest niezbędne podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
bilans elektrolitowy, choroba serca, ciężka hipofosfatemia, gospodarka elektrolitowa, hipofosfatemia, hipofosfatemia o złożonej etiologii, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, niepowikłana hipofosfatemia, osmolalność, płyn infuzyjny, roztwór do infuzji, stężenie fosforanów we krwi, zaburzenie czynności nerek, zapotrzebowanie na fosforany, żywienie pozajelitowe -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy ADDIPHOS, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o składzie (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml, zawiera potasu diwodorofosforan, disodu fosforan dwuwodny oraz potasu wodorotlenek, co odpowiada zawartości fosforanów 2 mmol P (62 mg), potasu 1,5 mmol K (59 mg) oraz sodu 1,5 mmol Na (34 mg). Na podstawie dostępnych danych klinicznych i doświadczeń porejestracyjnych nie zgłoszono działań niepożądanych związanych ze stosowaniem fosforanów zawartych w ADDIPHOS. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 3200 mOsm/kg wody, co wskazuje na wartość hipertoniczną względem osocza, oraz pH w zakresie 6,2-6,5, zbliżonym do fizjologicznego pH organizmu. Te parametry mają istotne znaczenie dla prawidłowego przygotowania i podania roztworu, minimalizując ryzyko powikłań.
Pomimo braku zgłoszonych działań niepożądanych, konieczne jest utrzymanie ciągłego monitorowania stosunku korzyści do ryzyka podczas terapii ADDIPHOS, zwłaszcza w kontekście jego zastosowania parenteralnego. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL, co pozwoli na dalszą ocenę bezpieczeństwa preparatu. Zaleca się stosowanie ADDIPHOS zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, ze szczególnym uwzględnieniem odpowiedniego rozcieńczenia roztworu oraz monitorowania stanu klinicznego pacjenta, aby zapewnić optymalny profil bezpieczeństwa farmakoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
dane postmarketingowe, dawkowanie, disodu fosforan dwuwodny, farmakoterapia, fosforan, monitorowanie stanu pacjenta, niepożądane działanie produktu leczniczego, osmolalność, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, potasu diwodorofosforan, potasu wodorotlenek, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, roztwór hipertoniczny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, terapia parenteralna -
Interakcje leku
Produkt leczniczy ADDIPHOS, stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawiera istotne ilości elektrolitów: fosforany 2 mmol P, potas 1,5 mmol K oraz sód 1,5 mmol Na w 1 ml koncentratu, co wymaga precyzyjnego uwzględnienia w kalkulacji całkowitej podaży tych jonów. Ze względu na wysoką osmolalność (3200 mOsm/kg wody) i pH 6,2-6,5, preparat powinien być stosowany wyłącznie po rozcieńczeniu, aby zapobiec interakcjom fizyczno-chemicznym w mieszaninie do żywienia pozajelitowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne wpływające na gospodarkę fosforanową, zwłaszcza w kontekście podawania witaminy D, leków anabolicznych, aminoglikozydów oraz diuretyków, które mogą odpowiednio nasilać hiperfosfatemię lub hipofosfatemię poprzez mechanizmy zwiększonego wchłaniania, wbudowywania fosforanów w tkanki lub ich wydalania przez nerki.
W praktyce klinicznej istotne jest monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy oraz potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków anabolicznych, aminoglikozydów i diuretyków pętlowych lub tiazydowych, które mogą powodować hipofosfatemię i hipokalemię. Dodatkowo, emulsje tłuszczowe stosowane w żywieniu pozajelitowym dostarczają około 7,5 mmol fosforanów na 500 ml, co należy uwzględnić w bilansie elektrolitowym. Spożycie alkoholu, choć rzadko spotykane w warunkach szpitalnych, może nasilać diurezę i zaburzać czynność nerek, potencjalnie wpływając na gospodarkę wodno-elektrolitową i równowagę kwasowo-zasadową, dlatego zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii ADDIPHOS. Całościowo, indywidualizacja dawkowania i ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych są kluczowe dla bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu w żywieniu pozajelitowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
Addiphos, aminoglikozyd, czynność nerek, diuretyk, diureza, emulsja tłuszczowa, fosforan, gospodarka fosforanowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperfosfatemia, hipofosfatemia, hipokalemia, interakcja bezpośrednia, interakcja fizyczno-chemiczna, lek anaboliczny, osmolalność, pH osocza, równowaga kwasowo-zasadowa, witamina D, żywienie pozajelitowe -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt leczniczy ADDIPHOS nie posiada wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest również informacji o interakcjach z alkoholem oraz wpływie na reprodukcję u zwierząt i w okresie ciąży i laktacji. W dokumentacji nie odnotowano negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co pozwala na bezpieczne stosowanie leku w tych sytuacjach.
Kluczowym przeciwwskazaniem jest stosowanie ADDIPHOS u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób z ryzykiem hiperkaliemii, gdzie przyjmowanie leku jest zabronione. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa w wyżej wymienionych grupach, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i indywidualna ocena ryzyka przed podjęciem decyzji terapeutycznej. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek oraz elektrolitów w trakcie terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
-
Przeciwwskazania
Produkt leczniczy ADDIPHOS, będący koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, zawiera znaczące ilości fosforanów (2 mmol P, 62 mg), potasu (1,5 mmol K, 59 mg) oraz sodu (1,5 mmol Na, 34 mg) w każdym mililitrze. Ze względu na wysoką osmolalność (3200 mOsm/kg wody) i pH 6,2-6,5, jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do podania ADDIPHOS są: hiperkaliemia związana z niewydolnością nadnerczy, niewydolność nerek, stany wstrząsowe oraz odwodnienie. W tych stanach klinicznych podanie preparatu może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń elektrolitowych, takich jak hiperfosfatemia i hiperkaliemia, które zagrażają życiu pacjenta.
Podanie ADDIPHOS u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami może skutkować poważnymi powikłaniami, w tym zaburzeniami rytmu serca, kwasowo-zasadowymi, pogorszeniem funkcji nerek oraz zaburzeniami hemodynamicznymi. Lekarz powinien unikać stosowania tego leku w sytuacjach braku możliwości monitorowania elektrolitów, niewydolności nadnerczy bez leczenia, zaawansowanej niewydolności nerek, niestabilności hemodynamicznej oraz niekorygowanym odwodnieniu. Decyzja o zastosowaniu ADDIPHOS powinna być poprzedzona dokładną oceną stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji nerek i gospodarki elektrolitowej, aby minimalizować ryzyko powikłań.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
disodu fosforan dwuwodny, dysfunkcja nadnerczy, gospodarka elektrolitowa, hiperfosfatemia, hiperkaliemia, homeostaza elektrolitowa, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, odwodnienie, osmolalność, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządowa, potasu diwodorofosforan, przewlekła choroba nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie elektrolitów, wstrząs, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Koncentrat ADDIPHOS, zawierający potasu diwodorofosforan (170,1 mg/ml), disodu fosforan dwuwodny (133,5 mg/ml) oraz potasu wodorotlenek (14,0 mg/ml), jest istotnym elementem terapii żywieniowej dostarczającym kluczowe składniki mineralne. Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały dobrą tolerancję preparatu, pomimo jego wysokiej osmolalności (3200 mOsm/kg wody) i pH w zakresie 6,2-6,5, pod warunkiem odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem. Ocena mieszaniny jonów fosforanowych (2 mmol P/ml, 62 mg/ml), potasowych (1,5 mmol K/ml, 59 mg/ml) oraz sodowych (1,5 mmol Na/ml, 34 mg/ml) potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w modelu przedklinicznym.
Składniki ADDIPHOS są naturalnymi elementami organizmu o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, a badania toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Produkt jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, który wymaga odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem, co zostało potwierdzone jako bezpieczne w badaniach przedklinicznych. Wyniki te stanowią solidną podstawę do zastosowania ADDIPHOS w warunkach klinicznych jako skutecznego i bezpiecznego źródła fosforanów i elektrolitów w terapii żywieniowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
-
Skład i postać leku
ADDIPHOS to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie dobrane elektrolity i fosforany, stosowany w żywieniu pozajelitowym w celu uzupełnienia niedoborów tych składników. Każdy mililitr koncentratu zawiera potasu diwodorofosforan (170,1 mg), disodu fosforan dwuwodny (133,5 mg) oraz potasu wodorotlenek (14,0 mg), co odpowiada 2 mmol fosforanów (62 mg P), 1,5 mmol potasu (59 mg K) i 1,5 mmol sodu (34 mg Na). Produkt charakteryzuje się wysoką osmolalnością 3200 mOsm/kg wody oraz pH 6,2-6,5. ADDIPHOS wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym i jest kompatybilny z wybranymi roztworami do żywienia pozajelitowego, takimi jak Vamin 14 i 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, roztwór glukozy oraz chlorek sodu, z zachowaniem określonych proporcji.
Podawanie ADDIPHOS musi odbywać się z zachowaniem aseptyki, a szybkość infuzji nie powinna przekraczać 20 mmol potasu na godzinę, aby zapobiec hiperkaliemii. Produkt nie może być mieszany z ADDAMEL N ze względu na ryzyko wytrącenia osadu. Nierozcieńczony koncentrat należy przechowywać poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata. Po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin, a niewykorzystaną zawartość otwartej fiolki należy bezwzględnie usunąć. Szczegółowe informacje dotyczące stabilności i zgodności farmaceutycznej dostępne są u przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
aseptyka, disodu fosforan dwuwodny, hiperkaliemia, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, płyn infuzyjny, postać nierozcieńczona, potasu diwodorofosforan, potasu wodorotlenek, roztwór do infuzji, stabilność farmaceutyczna, substancja osmotycznie czynna, substancja pomocnicza, szybkość infuzji, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu, zakażenie mikrobiologiczne, żywienie pozajelitowe -
Specjalne ostrzeżenia
ADDIPHOS to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający fosforany (2 mmol P/ml, 62 mg/ml), potas (1,5 mmol K/ml, 59 mg/ml) oraz sód (1,5 mmol Na/ml, 34 mg/ml). Preparat zawiera potasu diwodorofosforan (170,1 mg/ml), disodu fosforan dwuwodny (133,5 mg/ml) i potasu wodorotlenek (14,0 mg/ml), co przekłada się na wysoką osmolalność 3200 mOsm/kg wody i pH 6,2-6,5. Ze względu na hiperosmolarny charakter i wysoką zawartość elektrolitów, ADDIPHOS wymaga rozcieńczenia przed podaniem, aby zmniejszyć ryzyko zakrzepowego zapalenia żył, zwłaszcza przy infuzji dożylnych obwodowych. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niewydolnością nadnerczy, stanem odwodnienia, wstrząsem oraz w stanach predysponujących do hiperkaliemii.
Stosowanie ADDIPHOS wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z ryzykiem retencji sodu, takich jak niewydolność serca, obrzęki, nadciśnienie tętnicze czy zespół nerczycowy, ze względu na możliwość pogorszenia stanu klinicznego. Konieczne jest regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia elektrolitów (Na, K, P), funkcji nerek oraz równowagi kwasowo-zasadowej, aby zapobiec powikłaniom metabolicznym. Preparat nie może być podawany w postaci nierozcieńczonej, a infuzję należy prowadzić z zachowaniem ostrożności, kontrolując miejsce podania pod kątem objawów zapalenia żył.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Addiphos
disodu fosforan dwuwodny, fosforan, hiperkaliemia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk, odwodnienie, osmolarność, parametry biochemiczne krwi, potasu diwodorofosforan, potasu wodorotlenek, retencja sodu, równowaga kwasowo-zasadowa, wstrząs, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zakrzepowe zapalenie żył, zespół nerczycowy -
Właściwości farmakokinetyczne
Addiphos to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający fosforany wraz z jonami potasu i sodu, o składzie: potasu diwodorofosforan 170,1 mg/ml, disodu fosforan dwuwodny 133,5 mg/ml oraz potasu wodorotlenek 14,0 mg/ml. W 1 ml koncentratu znajduje się 2 mmol (62 mg) fosforanów, 1,5 mmol (59 mg) potasu oraz 1,5 mmol (34 mg) sodu. Preparat cechuje się wysoką osmolalnością 3200 mOsm/kg wody oraz pH w zakresie 6,2-6,5, co wymaga odpowiedniego rozcieńczenia przed podaniem dożylnym, aby uniknąć podrażnienia naczyń i innych powikłań związanych z infuzją hipertonicznego roztworu.
Fosforany zawarte w Addiphos wykazują minimalny wychwyt tkankowy po podaniu dożylnym, a ich eliminacja odbywa się niemal wyłącznie przez nerki, głównie poprzez filtrację kłębuszkową i wydalanie z moczem. Ta farmakokinetyka ma istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których może dojść do kumulacji fosforanów. Znajomość tych właściwości jest kluczowa dla bezpiecznego dawkowania i monitorowania terapii, podkreślając konieczność ostrożności w stosowaniu Addiphosu u osób z niewydolnością nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
Addiphos, disodu fosforan dwuwodny, eliminacja fosforanów, filtracja kłębuszkowa, hipertoniczny roztwór, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kumulacja fosforanów, podanie dożylne, podrażnienie naczyń żylnych, potasu diwodorofosforan, potasu wodorotlenek, właściwości farmakokinetyczne, wysoka osmolalność, zaburzenie czynności nerek -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat ADDIPHOS zawiera fosforany potasu i sodu w stężeniu 2 mmol P/ml, potas 1,5 mmol/ml oraz sód 1,5 mmol/ml, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych i badań na modelach zwierzęcych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ADDIPHOS w tych grupach, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka dla płodu i niemowlęcia. W ciąży zapotrzebowanie na fosforany jest zwiększone ze względu na rozwój układu kostnego płodu, co należy uwzględnić przy planowaniu suplementacji, zwłaszcza w przypadku hipofosfatemii. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna być indywidualna, oparta na ocenie korzyści dla matki względem potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Nie ma jednoznacznych danych dotyczących wpływu ADDIPHOS na płodność u ludzi, choć zaburzenia gospodarki fosforanowej mogą potencjalnie oddziaływać na funkcje rozrodcze. Brak jest również informacji o bezpieczeństwie stosowania preparatu w okresie laktacji, mimo że fosforany są naturalnym składnikiem mleka kobiecego. W praktyce klinicznej zaleca się indywidualną ocenę wskazań do terapii, monitorowanie stężenia fosforanów w surowicy, uwzględnienie zwiększonego zapotrzebowania w ciąży oraz rozważenie alternatywnych preparatów o lepszym profilu bezpieczeństwa. Pacjentki powinny być informowane o ograniczeniach danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania ADDIPHOS w ciąży i podczas karmienia piersią, a terapia powinna być prowadzona z zachowaniem zasady minimalizacji ryzyka i optymalizacji dawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
ADDIPHOS jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji zawierającym potasu diwodorofosforan (170,1 mg/ml), disodu fosforan dwuwodny (133,5 mg/ml) oraz potasu wodorotlenek (14,0 mg/ml), co odpowiada 2 mmol fosforanów (62 mg), 1,5 mmol potasu (59 mg) oraz 1,5 mmol sodu (34 mg) na mililitr preparatu. Produkt charakteryzuje się wysoką osmolalnością 3200 mOsm/kg H2O oraz pH w zakresie 6,2-6,5. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, ADDIPHOS nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest istotne dla lekarzy przepisujących lek, zwłaszcza w terapii długoterminowej, gdzie pacjenci mogą obawiać się ograniczeń w codziennym funkcjonowaniu. Lekarz nie musi podejmować dodatkowych działań informacyjnych dotyczących tych aspektów, jednak powinien uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta oraz możliwe interakcje z innymi lekami.
W praktyce klinicznej ADDIPHOS jest stosowany głównie w warunkach szpitalnych lub kontrolowanych infuzjach domowych, gdzie pacjent zwykle nie prowadzi pojazdów bezpośrednio po podaniu leku. Mimo braku wpływu preparatu na funkcje psychomotoryczne, lekarz powinien zawsze poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leków na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz odnotować tę informację w dokumentacji medycznej. Zaleca się również edukację pacjenta na temat zasad bezpieczeństwa związanych z infuzją oraz możliwych interakcji farmakologicznych, które mogą modyfikować zdolności psychomotoryczne, nawet jeśli sam ADDIPHOS takich działań nie wykazuje.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Addiphos (170,1 mg + 133,5 mg + 14 mg)/ml
charakterystyka produktu leczniczego, disodu fosforan dwuwodny, fosforan, funkcja psychomotoryczna, infuzja, infuzja dożylna, interakcja lekowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, nadwrażliwość na składniki preparatu, osmolalność, potas, potasu diwodorofosforan, potasu wodorotlenek, schorzenie współistniejące, sód