bradykardia objawowa
Bradykardia objawowa to stan, w którym wolna czynność serca (poniżej 60 uderzeń na minutę) powoduje wystąpienie objawów klinicznych. Do najczęstszych symptomów należą: zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie, duszność oraz ból w klatce piersiowej.
Przyczyny bradykardii objawowej mogą być różnorodne, obejmując choroby układu przewodzącego serca (bloki przedsionkowo-komorowe, choroba węzła zatokowego), działania niepożądane leków (beta-blokery, digoksyna, antagoniści wapnia), zaburzenia elektrolitowe, niedoczynność tarczycy czy zwiększone napięcie nerwu błędnego.
Diagnostyka bradykardii objawowej opiera się na badaniu EKG, monitorowaniu holterowskim, próbie wysiłkowej oraz badaniach elektrofizjologicznych. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia objawów – od odstawienia leków wywołujących bradykardię po implantację stymulatora serca, która jest wskazana w przypadku objawowej bradykardii nieodwracalnego pochodzenia.
Bradykardia objawowa wymaga różnicowania z fizjologiczną bradykardią występującą u osób wysportowanych oraz z bradykardią bezobjawową, która zwykle nie wymaga interwencji terapeutycznej. Przy współistnieniu bradykardii i objawów klinicznych zawsze należy rozważyć przyczynowy związek między nimi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Cordarone 50 mg/ml
Amiodaron wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, szczególnie w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy IA (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), sotalol, bretylium, beprydyl, a także niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (chloropromazyna, haloperydol, amisulpiryd, sertindol). Jednoczesne stosowanie amiodaronu z beta-adrenolitykami i antagonistami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem) może wywołać znaczną bradykardię i zaburzenia przewodzenia serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii i hipomagnezemii, które potęgują działanie proarytmiczne amiodaronu; w takich przypadkach konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i magnezu oraz szybka korekta niedoborów. Ponadto, amiodaron może powodować poważne powikłania podczas znieczulenia ogólnego, w tym bradykardię oporną na atropinę, niedociśnienie i zaburzenia przewodzenia, a także rzadkie, ale ciężkie powikłania oddechowe, dlatego przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować anestezjologa o stosowaniu tego leku.
amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, bradykardia objawowa, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, dabigatran, digoksyna, działanie proarytmiczne, fentanyl, fenytoina, flekainid, glikoproteina p, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, hipomagnezemia, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, rabdomioliza, sofosbuwir, statyna, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności węzła zatokowego, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, znieczulenie ogólne