anemia zależna od przetoczeń
Anemia zależna od przetoczeń (transfusion-dependent anemia) to przewlekły stan kliniczny, w którym pacjent wymaga regularnych transfuzji krwi w celu utrzymania odpowiedniego poziomu hemoglobiny. Najczęściej występuje w przebiegu chorób genetycznych, takich jak talasemia major, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa czy zespoły mielodysplastyczne.
Regularne przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych prowadzą do stopniowego gromadzenia się żelaza w organizmie, ponieważ ludzki organizm nie posiada fizjologicznego mechanizmu usuwania jego nadmiaru. Przeładowanie żelazem (hemosyderoza) może prowadzić do poważnych powikłań narządowych, w tym kardiomiopatii, marskości wątroby, cukrzycy i niedoczynności przytarczyc.
Leczenie anemii zależnej od przetoczeń obejmuje nie tylko same transfuzje, ale również terapię chelatującą żelazo (deferoksamina, deferasiroks, deferypron), mającą na celu zapobieganie powikłaniom związanym z jego nadmiarem. W niektórych przypadkach rozważa się transplantację szpiku kostnego lub terapie genowe jako metody leczenia przyczynowego.
Pacjenci z anemią zależną od przetoczeń wymagają regularnego monitorowania poziomu żelaza w organizmie (ferrytyna, saturacja transferryny, badanie MRI serca i wątroby w kierunku zawartości żelaza) oraz systematycznej oceny funkcji narządów zagrożonych uszkodzeniem w wyniku przeładowania żelazem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest wskazany w leczeniu różnych hematoonkologicznych jednostek chorobowych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W terapii szpiczaka mnogiego stosuje się go zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem), w zależności od etapu choroby i wcześniejszego leczenia. W MDS lenalidomid jest dedykowany pacjentom z niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS, z anemią zależną od przetoczeń i izolowaną delecją 5q, u których inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania. W chłoniaku z komórek płaszcza i grudkowym lenalidomid stosowany jest odpowiednio w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem, głównie u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze terapie.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, badanie cytogenetyczne, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak oporny na leczenie, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, erytropoeza, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, morfologia krwi, nietolerancja laktozy, onkohematologia, prednizon, profil bezpieczeństwa, progresja choroby, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linorion 10 mg
Lenalidomid zawarty w leku Linorion jest dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych u dorosłych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a. W szpiczaku mnogim Linorion stosuje się jako monoterapię podtrzymującą po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii skojarzonej u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem) oraz w skojarzeniu z deksametazonem u chorych z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. W MDS lek jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, po nieskuteczności innych terapii. W chłoniaku grudkowym Linorion stosuje się wyłącznie w połączeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszych liniach leczenia.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, deksametazon, delecja 5q, immunomodulacja, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, morfologia krwi, neutrofile, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, parametry hematologiczne, płytki krwi, prednizon, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Zentiva 10 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Zentiva) jest lekiem immunomodulującym stosowanym w leczeniu różnych chorób hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych z delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Preparat dostępny jest w postaci twardych kapsułek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, zawierających odpowiednio 66,4 mg, 132,9 mg, 199,3 mg oraz 332,2 mg laktozy jako substancji pomocniczej. W terapii szpiczaka mnogiego lenalidomid stosowany jest zarówno w monoterapii (np. leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, dostosowując schemat do stadium choroby i kwalifikacji pacjenta do przeszczepu.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, lenalidomid, melfalan, monoterapia, nietolerancja laktozy, nowotwór hematologiczny, prednizon, przeciwciało anty-CD20, remisja choroby, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, twarda kapsułka, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Eugia 15 mg
Lenalidomide Eugia jest lekiem immunomodulującym stosowanym w leczeniu wybranych nowotworów hematologicznych, w tym różnych stadiów szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q oraz określonych chłoniaków (z komórek płaszcza i grudkowego). W szpiczaku mnogim stosuje się go zarówno w monoterapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (dawka 10-15 mg/dobę), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem (zwykle 25 mg/dobę w schematach cyklicznych). W zespołach mielodysplastycznych z del(5q) lenalidomid podaje się w monoterapii w dawce 10 mg/dobę, natomiast w chłoniaku z komórek płaszcza i grudkowym stosuje się odpowiednio monoterapię (25 mg/dobę, cykle 21-dniowe) lub terapię skojarzoną z rytuksymabem (20 mg/dobę, cykle 28-dniowe). Wskazania wymagają potwierdzenia diagnostycznego, w tym badań cytogenetycznych i histopatologicznych, a także uwzględnienia historii leczenia i kwalifikacji do przeszczepu.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, badanie cytogenetyczne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie szpiku kostnego, białko monoklonalne, bortezomib, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba zakrzepowo-zatorowa, deksametazon, delecja 5q, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, teratogenność, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Gedeon Richter 5 mg
Lenalidomide Gedeon Richter jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowany głównie w hematologii. W terapii szpiczaka mnogiego lek znajduje zastosowanie jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), w leczeniu pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz u pacjentów wcześniej leczonych (w skojarzeniu z deksametazonem). W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stosowany jest w monoterapii u dorosłych z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku z komórek płaszcza lek podaje się w monoterapii u pacjentów z nawrotem lub opornością na leczenie, natomiast w chłoniaku grudkowym (stopnia 1-3a) stosuje się go w skojarzeniu z rytuksymabem.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba oporna na leczenie, deksametazon, delecja 5q, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, monoterapia, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Teva 10 mg
Lenalidomide Teva, zawierający lenalidomid chlorowodorek uwodniony w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, jest wskazany w leczeniu różnych hematoonkologicznych jednostek chorobowych. W szpiczaku mnogim stosowany jest zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, w zależności od stadium choroby i kwalifikacji pacjenta do przeszczepu. Lenalidomid jest również stosowany w nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim po wcześniejszym leczeniu. Ponadto, lek jest wskazany w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi (MDS) o niskim lub pośrednim-1 ryzyku z izolowaną delecją 5q, u których wcześniejsze leczenie było niewystarczające, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym (FL) stopnia 1-3a po wcześniejszym leczeniu.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroby współistniejące, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, działanie teratogenne, kapsułki twarde, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, monoterapia, morfologia krwi, nawrót choroby, parametry hematologiczne, progresja choroby, przeszczep komórek macierzystych, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 10 mg
Lenalidomide Medical Valley to lek zawierający lenalidomid dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, zawierający laktozę jako substancję pomocniczą, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego w trzech głównych scenariuszach: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (auto-HSCT), w terapii skojarzonej pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z deksametazonem (Len-Dex). Ponadto lenalidomid jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołem mielodysplastycznym z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz anemią zależną od transfuzji, a także w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w nawrocie lub oporności oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL) stopnia 1-3a.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, lenalidomid, melfalan, nawrotowy szpiczak mnogi, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia podtrzymująca, zespół 5q-, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Zentiva 20 mg
Lenalidomide Zentiva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, jest wskazany w leczeniu różnych chorób hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z delecją 5q oraz chłoniaków z komórek płaszcza (MCL) i grudkowego (FL). W terapii szpiczaka mnogiego stosowany jest zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych), jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem. W MDS lenalidomid jest zalecany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q. W chłoniakach MCL i FL lek stosowany jest odpowiednio w monoterapii i w skojarzeniu z rytuksymabem. Ze względu na wąski indeks terapeutyczny, dawkowanie wymaga indywidualizacji i ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji nerek i wątroby oraz ryzyka powikłań, takich jak mielosupresja, zakrzepica czy wtórne nowotwory.
amenorrhea, anemia zależna od przetoczeń, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba nawrotowa, działanie teratogenne, hematolog, izolowana delecja 5q, kapsułka twarda, mielosupresja, monoterapia, morfologia krwi, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zakrzepica żylna, zespół mielodysplastyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linorion 20 mg
Linorion (lenalidomid) jest lekiem immunomodulującym dostępnym w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid znajduje zastosowanie jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, a także w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, gdzie stosowany jest w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim lenalidomid łączy się z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, umożliwiając uniezależnienie od transfuzji poprzez stymulację erytropoezy. W chłoniaku grudkowym (stopień 1-3a) lenalidomid stosowany jest w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszym leczeniu lub z nawrotem choroby.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoeza, hematoonkologia, hepatotoksyczność, kapsułka twarda, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, małopłytkowość, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutropenia, nieprawidłowość cytogenetyczna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja skórna, rytuksymab, szpiczak mnogi, transfuzja koncentratu krwinek czerwonych, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kleder 20 mg
Lenalidomid (produkt leczniczy Kleder) jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z nowotworami hematologicznymi, w tym szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi (MDS) oraz chłoniakami z komórek płaszcza (MCL) i chłoniakiem grudkowym. W szpiczaku mnogim Kleder jest używany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz po niepowodzeniu wcześniejszych terapii. W MDS wskazaniem jest anemia zależna od przetoczeń, niskie lub pośrednie-1 ryzyko oraz izolowana delecja 5q. W chłoniakach Kleder stosowany jest w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem. Preparat dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5, 10, 15, 20 i 25 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, białko monoklonalne, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, hematologia, kapsułka twarda, leczenie podtrzymujące, lenalidomid, melfalan, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutrofil, nieprawidłowość cytogenetyczna, nowotwór hematologiczny, onkologia kliniczna, płytki krwi, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Lenalidomide Fresenius Kabi, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest wskazany w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lek stosowany jest zarówno w monoterapii (leczenie podtrzymujące po ASCT), jak i w terapii skojarzonej (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) w zależności od linii leczenia i kwalifikacji pacjenta. W MDS lenalidomid jest stosowany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, gdy inne metody są niewystarczające. W MCL i FL lek podaje się odpowiednio w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem, z uwzględnieniem oceny stosunku korzyści do ryzyka.
anemia zależna od przetoczeń, antygen CD20, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, kapsułka twarda, laktoza, lenalidomid, melfalan, Międzynarodowy System Prognostyczny, prednizon, przeciwciało monoklonalne, przeszczep komórek macierzystych, rytuksymab, schorzenie hematoonkologiczne, szpiczak mnogi, teratogenność, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kleder 25 mg
Lenalidomid (lek Kleder) jest immunomodulatorem o wielokierunkowym działaniu przeciwnowotworowym, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim Kleder jest stosowany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) w monoterapii, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, a także w nawrotowym/opornym przebiegu choroby w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek stosowany jest w monoterapii u dorosłych z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q. W MCL i FL Kleder podaje się odpowiednio w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem (R²) u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. Dostępność dawek 5, 10, 15, 20 i 25 mg umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie teratogenne, erytropoeza, lenalidomid, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi, nawrotowy szpiczak mnogi, neutropenia, niewydolność nerek, rytuksymab, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Gedeon Richter 15 mg
Lenalidomid (Lenalidomide Gedeon Richter) jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w hematologii, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS), chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim lenalidomid jest wykorzystywany jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych u nowo zdiagnozowanych pacjentów, a także w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu. W nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim stosuje się lenalidomid z deksametazonem po co najmniej jednej wcześniejszej linii leczenia. W MDS z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od przetoczeń, lenalidomid jest wskazany w monoterapii, szczególnie gdy inne metody zawiodły. W MCL lek stosuje się w monoterapii u pacjentów z chorobą nawrotową lub oporną, natomiast w chłoniaku grudkowym lenalidomid łączy się z rytuksymabem u pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem stopnia 1-3a.
aberracja chromosomalna, anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, koncentrat krwinek czerwonych, lenalidomid, melfalan, nowotwór hematologiczny, prednizon, profil cytogenetyczny, przeciwciało monoklonalne, regeneracja hematologiczna, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Ranbaxy 10 mg
Lenalidomide Ranbaxy to lek dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, stosowany w leczeniu różnych hematoonkologicznych schorzeń. W terapii szpiczaka mnogiego lek jest używany zarówno jako monoterapia podtrzymująca po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, jak i w terapii skojarzonej (z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w leczeniu nawrotowym lub opornym. W zespołach mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q i anemią zależną od przetoczeń stosuje się monoterapię u pacjentów z niskim lub pośrednim-1 ryzykiem. Lenalidomid jest także wskazany w monoterapii chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) w postaci nawracającej lub opornej oraz w terapii skojarzonej z rytuksymabem u dorosłych z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia 1-3a).
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, funkcja nerek, hematoonkologia, laktoza jednowodna, leczenie nawrotowe, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwnowotworowe, lenalidomid, melfalan, monoterapia, nietolerancja laktozy, przeciwciało anty-CD20, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Medical Valley 5 mg
Lenalidomide Medical Valley, dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych nowotworów hematologicznych, w tym szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaków z komórek płaszcza i grudkowych. W szpiczaku mnogim znajduje zastosowanie zarówno w monoterapii podtrzymującej po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, jak i w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem, melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu. W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń i izolowaną delecją 5q, natomiast w chłoniakach stosowany jest zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z rytuksymabem. Decyzja o leczeniu powinna być poprzedzona szczegółową diagnostyką, w tym badaniami cytogenetycznymi, oraz oceną stanu klinicznego i wcześniejszej terapii pacjenta.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, badanie cytogenetyczne, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, działanie niepożądane, hematolog, melfalan, morfologia krwi, neutrofil, niewydolność nerek, nowotwór hematologiczny, onkolog, płytka krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prednizon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rytuksymab, szpiczak mnogi, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lenalidomide Glenmark 10 mg
Lenalidomide Glenmark jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, z zawartością laktozy proporcjonalną do dawki (od 33,0 mg do 332,0 mg). Lek znajduje zastosowanie w leczeniu hematoonkologicznym, w tym w terapii podtrzymującej nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (monoterapia), leczeniu pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego (w skojarzeniu z deksametazonem). Ponadto, lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z izolowaną delecją 5q, anemią zależną od przetoczeń i niskim lub pośrednim-1 ryzykiem, a także w monoterapii chłoniaka z komórek płaszcza w chorobie nawrotowej lub opornej. W chłoniaku grudkowym (FL 1-3a) lek jest stosowany w terapii skojarzonej z rytuksymabem u pacjentów po wcześniejszych liniach leczenia.
anemia zależna od przetoczeń, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, delecja 5q, hematologia, kapsułka twarda, laktoza, leczenie pierwszej linii, leczenie podtrzymujące, melfalan, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, nietolerancja laktozy, onkologia kliniczna, prednizon, przeciwciało monoklonalne, rytuksymab, szpiczak mnogi, szpiczak nawrotowy, terapia skojarzona, zespół mielodysplastyczny