18F-FDG
18F-FDG (18F-fluorodeoksyglukoza) to radiofarmaceutyk powszechnie stosowany w diagnostyce obrazowej PET (pozytonowej tomografii emisyjnej). Jest to analog glukozy znakowany izotopem fluoru-18, który ulega wychwytu przez komórki o zwiększonym metabolizmie, co umożliwia obrazowanie procesów metabolicznych w organizmie.
Szczególne zastosowanie 18F-FDG znajduje w onkologii, gdzie pomaga w diagnostyce, określaniu stopnia zaawansowania i monitorowaniu odpowiedzi na leczenie różnych typów nowotworów. Zwiększony wychwyt 18F-FDG jest charakterystyczny dla komórek nowotworowych ze względu na ich wzmożony metabolizm glukozy (efekt Warburga). Badanie PET z użyciem 18F-FDG jest również wartościowym narzędziem w kardiologii (ocena żywotności mięśnia sercowego) oraz neurologii (diagnostyka chorób neurodegeneracyjnych).
18F-FDG posiada okres półtrwania wynoszący około 110 minut, co umożliwia transport radiofarmaceutyku z miejsca produkcji do ośrodków klinicznych. Po podaniu dożylnym, 18F-FDG ulega wychwytu przez komórki i fosforylacji przez heksokinazę do 18F-FDG-6-fosforanu, który pozostaje uwięziony wewnątrz komórki, umożliwiając obrazowanie przy użyciu skanera PET. Interpretacja badań PET z zastosowaniem 18F-FDG wymaga uwzględnienia prawidłowego fizjologicznego wychwytu radiofarmaceutyku przez różne tkanki oraz potencjalnych przyczyn wyników fałszywie dodatnich i ujemnych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Paraganglioma to rzadki neuroendokrynny nowotwór wywodzący się z komórek paragangliów, zlokalizowanych poza nadnerczami, głównie w okolicach szyi, głowy, klatki piersiowej i jamy brzusznej. Około 20% przypadków ma charakter złośliwy. Diagnostyka opiera się na badaniach biochemicznych, w tym oznaczeniu metoksykatecholamin w osoczu (frakcjonowane metanefryny i normetanefryny) o czułości >96% i specyficzności ~89%, oraz 24-godzinnym badaniu moczu (czułość 86%, specyficzność >69%). Dodatkowo stosuje się oznaczenie chromograniny A i 3-metoksytyraminy w osoczu. Pobranie krwi do oznaczeń powinno odbywać się po 30 minutach leżenia, aby uniknąć fałszywych wyników. W przypadku podejrzenia paraganglioma z nadciśnieniem, badania biochemiczne należy wykonać przed biopsją lub badaniami obrazowymi, aby zapobiec przełomowi katecholaminowemu. Lokalizację i ocenę guza wykonuje się za pomocą TK (czułość 93-100%, specyficzność ~70%) i MRI, z charakterystycznym hiperintensywnym sygnałem w sekwencji T2 u 75% pacjentów. Obrazowanie funkcjonalne (scyntygrafia 123I-MIBG, PET/CT z 68Ga-DOTA, 18F-DOPA, 18F-FDG) jest wskazane u pacjentów z wysokim ryzykiem przerzutów lub chorobą wieloogniskową.
18F-DOPA, 18F-FDG, 3-metoksytyramina, alfa-blokada, badanie biochemiczne, badanie genetyczne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie moczu, chromatografia cieczowa, chromogranina A, dehydrogenaza bursztynianowa, gadolin, grzebień nerwowy, hydrataza fumaranu, katecholamina, marker neuroendokrynny, metanefryna, mutacja germinalna, nowotwór neuroendokrynny, obrazowanie radiomiczne, oponiak, paraganglioma, paraganglion, PET-CT, przełom katecholaminowy, przerzut, rak neuroendokrynny, rak rdzeniasty tarczycy, rakowiak, receptor somatostatynowy, rezonans magnetyczny, scyntygrafia MIBG, sekwencjonowanie NGS, stan przedrzucawkowy, tomografia komputerowa -
Leksykon chorób i schorzeń
Polimialgia reumatyczna (PMR) to przewlekła choroba zapalna o zróżnicowanym przebiegu klinicznym i rokowaniu, które zależy od wielu czynników, takich jak płeć żeńska, podwyższony poziom OB, obecność zapalenia stawów obwodowych, zwiększona lepkość osocza oraz specyficzne allele HLA. Badania ultrasonograficzne, zwłaszcza obecność obustronnego zapalenia pochewki ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia (LHBT) oraz wysięków w kaletkach podbarkowej i poddeltoidowej, stanowią istotne narzędzia prognostyczne, pomagając przewidzieć utrzymanie lub zmianę diagnozy PMR. Początkowa dawka prednizonu 20 mg/dzień zmniejsza ryzyko wczesnych nawrotów, choć zwiększa ryzyko działań niepożądanych, natomiast dawka 15 mg wiąże się z dłuższym czasem terapii. Brak jednolitej definicji nawrotu utrudnia ocenę przebiegu choroby.
18F-FDG, allel HLA, badanie PET-CT, badanie ultrasonograficzne, biopsja tętnicy skroniowej, choroba zapalna przewlekła, czynnik prognostyczny, czynnik reumatoidalny, DMARD, glikokortykosteroid, lek modyfikujący przebieg choroby, nawrót choroby, odczyn Biernackiego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, parametry laboratoryjne, płeć żeńska, polimialgia reumatyczna, powikłanie mózgowe, prednizon, sedymentacja erytrocytów, sztywność tętnic, terapia steroidowa, utrata wzroku, zapalenie błony maziowej stawu, zapalenie stawów obwodowych -
Leksykon leków
FDGtomosil to roztwór do wstrzykiwań zawierający fludeoksyglukozę znakowaną izotopem fluoru-18 (18F-FDG) o aktywności 550 MBq/mL w chwili kalibracji, stosowany jako radiofarmaceutyk diagnostyczny w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Fluor-18 charakteryzuje się czasem półtrwania 109,77 minut i emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 634 keV, które po anihilacji generuje dwa fotony gamma o energii 511 keV. Produkt jest stosowany wyłącznie w diagnostyce nowotworów, wykorzystując zdolność 18F-FDG do akumulacji w tkankach o zwiększonym metabolizmie glukozy, bez wywoływania efektów farmakodynamicznych w dawkach diagnostycznych. Roztwór ma pH w zakresie 4,5-8,5 i zawiera substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu (9 mg/mL) zapewniający izotoniczność oraz etanol bezwodny (do 5 mg/mL) jako stabilizator.
18F-FDG, aktywność farmakodynamiczna, anihilacja, badanie PET, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek sodu, czas półtrwania, diagnostyka nowotworów, efekt farmakologiczny, etanol bezwodny, fludeoksyglukoza 18F, fluor-18, foton gamma, izotop tlenu-18, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, klasyfikacja ATC, metabolizm glukozy, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie pozytonowe, radioaktywność MBq, radiofarmaceutyk diagnostyczny, roztwór do wstrzykiwań, substancja pomocnicza