Dawkowanie i sposób podawania
Venlafaxine Actavis 150 mg

Venlafaxine Actavis jest dostępny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana dawka początkowa to 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 375 mg/dobę, przy odstępach co najmniej 2 tygodni (w wyjątkowych przypadkach co najmniej 4 dni). Leczenie trwa zwykle kilka miesięcy, a po osiągnięciu remisji powinno być kontynuowane co najmniej 6 miesięcy. W uogólnionych zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka początkowa wynosi 75 mg/dobę, z maksymalną dawką 225 mg/dobę. W napadach paniki początkowo stosuje się 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, a skuteczność terapii regularnie oceniana. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki wyłącznie ze względu na wiek, jednak zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki.

Dawkowanie i sposób podawania leku Venlafaxine Actavis

Lek Venlafaxine Actavis dostępny jest w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając wskazanie kliniczne oraz stan zdrowia pacjenta. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach.1

Dawkowanie w epizodach dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można zwiększać stopniowo do maksymalnej wartości 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, jednak nie mniejsze niż 4 dni.2

Leczenie epizodów dużej depresji trwa zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie oceniać skuteczność terapii, indywidualnie dla każdego pacjenta. Długoterminowe leczenie może być również wskazane w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. W większości przypadków, dawka zalecana w profilaktyce nawrotów jest taka sama jak dawka stosowana w leczeniu aktywnego zaburzenia depresyjnego.3

Stosowanie leku Venlafaxine Actavis w leczeniu depresji powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy od czasu osiągnięcia remisji.4

Dawkowanie w uogólnionych zaburzeniach lękowych

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zalecana początkowa dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje odpowiednio na dawkę początkową, można ją zwiększyć do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.5

Leczenie uogólnionych zaburzeń lękowych trwa zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a jego skuteczność powinna być regularnie oceniana indywidualnie dla każdego pacjenta.6

Dawkowanie w fobii społecznej

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów na to, że stosowanie większych dawek przynosi dodatkowe korzyści terapeutyczne. Jednak w przypadku pacjentów, którzy nie reagują odpowiednio na dawkę początkową, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.7

Leczenie fobii społecznej trwa zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a jego skuteczność powinna być regularnie oceniana indywidualnie dla każdego pacjenta.8

Dawkowanie w napadach paniki

W leczeniu napadów paniki zalecana dawka początkowa wynosi 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. Jeśli pacjent nie reaguje odpowiednio na dawkę 75 mg na dobę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.9

Leczenie napadów paniki trwa zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a jego skuteczność powinna być regularnie oceniana indywidualnie dla każdego pacjenta.10

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikowania dawki wyłącznie ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjenci powinni być uważnie monitorowani podczas zwiększania dawki.11

Dzieci i młodzież

Lek Venlafaxine Actavis nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Kontrolowane badania kliniczne nie wykazały skuteczności wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji u dzieci i młodzieży, co nie uzasadnia jej stosowania w tej grupie pacjentów. Ponadto skuteczność i bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u pacjentów poniżej 18. roku życia nie zostały ustalone.12

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z lekkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki, zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.13

Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści względem możliwego ryzyka.14

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Chociaż zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min, zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na występującą u tych pacjentów zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.<sup data-drug="Venlafaxine Actavis" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Chociaż zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. glomerular filtration rate, GFR) od 30 do 70 ml/min, to jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 15

Objawy odstawienia i przerywanie terapii

Należy unikać nagłego odstawienia leku Venlafaxine Actavis. W przypadku przerywania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji odstawienia. Czas potrzebny do obniżenia dawki i poziom jej zmniejszenia może zależeć od dawki, czasu trwania leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta.16

U niektórych pacjentów może zajść konieczność bardzo stopniowego odstawiania leku przez okres miesięcy lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy w stopniu nietolerowanym przez pacjenta, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy.17

Sposób podawania

Venlafaxine Actavis przeznaczony jest do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu codziennie podczas posiłku, w miarę możliwości o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.18

Pacjenci leczeni wenlafaksyną w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, po dobraniu dawki równoważnej. Na przykład, pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę, mogą zostać przestawieni na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg jeden raz na dobę.19

Kapsułki Venlafaxine Actavis o przedłużonym uwalnianiu zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczona część tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.20

Tabela dawkowania leku Venlafaxine Actavis

Wskazanie Dawka początkowa Zwiększanie dawki Dawka maksymalna Czas leczenia
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Co około 2 tygodnie lub dłużej
(w uzasadnionych przypadkach co najmniej co 4 dni)
375 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Uogólnione zaburzenia lękowe 75 mg raz na dobę Co około 2 tygodnie lub dłużej 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę Co około 2 tygodnie lub dłużej 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Napady paniki 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni,
następnie 75 mg raz na dobę
Co około 2 tygodnie lub dłużej 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej

Modyfikacja dawkowania w szczególnych grupach pacjentów

Grupa pacjentów Zalecana modyfikacja dawki Dodatkowe zalecenia
Pacjenci w podeszłym wieku Brak konieczności modyfikacji dawki wyłącznie ze względu na wiek Zachowanie szczególnej ostrożności, stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, uważne monitorowanie
Dzieci i młodzież <18 lat Nie zaleca się stosowania Brak dowodów na skuteczność i bezpieczeństwo
Lekkie i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby Zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50% Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Zmniejszenie dawki o więcej niż 50% Ograniczone dane, konieczna ocena stosunku korzyści do ryzyka
Zaburzenia czynności nerek GFR 30-70 ml/min Brak konieczności modyfikacji dawki Zalecana ostrożność
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min) lub pacjenci wymagający hemodializ Zmniejszenie dawki o 50% Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki
  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl