Przedawkowanie
Venlafaxine Actavis 150 mg

Przedawkowanie wenlafaksyny, szczególnie w dawkach około 3 g i powyżej, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się tachykardią, zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzeniem źrenic, drgawkami oraz wymiotami. Zmiany elektrokardiograficzne, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS, są charakterystyczne dla ciężkiego zatrucia. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, w tym tachykardia komorowa, bradykardia i niedociśnienie, a także hipoglikemia i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, choć mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.

Przedawkowanie leku Venlafaxine Actavis

Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, mogące prowadzić do szeregu niebezpiecznych powikłań, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Doświadczenia kliniczne wskazują, że przypadki przedawkowania wenlafaksyny odnotowywano najczęściej w połączeniu z alkoholem i/lub innymi produktami leczniczymi, co znacząco zwiększało ryzyko wystąpienia poważnych konsekwencji zdrowotnych, włącznie ze skutkiem śmiertelnym.1

Dawka toksyczna

Objawy ciężkiego zatrucia u osób dorosłych mogą wystąpić po przyjęciu około 3 gramów wenlafaksyny. Jest to dawka wielokrotnie przekraczająca maksymalną dobową dawkę terapeutyczną (dla Venlafaxine Actavis 150 mg), co może prowadzić do stanu bezpośredniego zagrożenia życia.2

Ryzyko zgonu przy przedawkowaniu

Badania retrospektywne wykazały, że przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z większym ryzykiem zgonu w porównaniu do selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), lecz mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Obserwacje epidemiologiczne wskazują również, że pacjenci leczeni wenlafaksyną są bardziej obciążeni czynnikami ryzyka samobójstwa niż osoby przyjmujące leki z grupy SSRI. Należy jednak podkreślić, że nie ustalono jednoznacznie, w jakim stopniu zwiększone ryzyko zgonu można przypisać bezpośrednio toksyczności wenlafaksyny po przedawkowaniu, a w jakim indywidualnym cechom pacjentów stosujących ten lek.3

Objawy przedawkowania

Kliniczne manifestacje przedawkowania wenlafaksyny obejmują szerokie spektrum objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz innych układów. Najczęściej zgłaszanymi objawami przedawkowania są: tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty.4

Obserwuje się również zmiany elektrokardiograficzne, takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa czy poszerzenie zespołu QRS. Dodatkowo pacjenci mogą doświadczać tachykardii komorowej, bradykardii, niedociśnienia, hipoglikemii, zawrotów głowy oraz innych zaburzeń, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do zgonu.5

Układ/narząd Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z objawem (jeśli określona)
Układ sercowo-naczyniowy Tachykardia Przyspieszona czynność serca, jeden z najczęstszych objawów przedawkowania wenlafaksyny Może wystąpić przy dawkach >3g
Zmiany w EKG Wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS Występują przy ciężkim zatruciu
Zaburzenia rytmu serca Tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie Potencjalnie zagrażające życiu, występują przy znacznym przedawkowaniu
Ośrodkowy układ nerwowy Zaburzenia świadomości Od senności do śpiączki, progresywne wraz ze wzrostem dawki Śpiączka może wystąpić przy dawkach około 3g
Rozszerzenie źrenic Mydriasis – objaw nadmiernej aktywacji układu sympatycznego Występuje nawet przy mniejszych przedawkowaniach
Drgawki Napady drgawkowe, związane z eksytotoksycznością Częściej przy dawkach >3g
Układ pokarmowy Wymioty Często występujący objaw przedawkowania Występują przy różnych poziomach przedawkowania
Metabolizm Hipoglikemia Obniżenie poziomu glukozy we krwi Częściej przy ciężkim zatruciu
Inne Zawroty głowy Objaw neurologiczny mogący świadczyć o zaburzeniach przepływu mózgowego Mogą wystąpić przy różnych poziomach przedawkowania

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia wenlafaksyną konieczne jest wdrożenie złożonego leczenia ratunkowego i odpowiedniego monitorowania parametrów życiowych. Przy podejrzeniu przedawkowania Venlafaxine Actavis zaleca się niezwłoczny kontakt z regionalnym ośrodkiem ds. toksykologii lub specjalistą ds. leczenia zatruć.6

Leczenie wspomagające i monitorowanie

Podstawą postępowania jest ogólne leczenie wspomagające i objawowe. Szczególnie istotne jest monitorowanie rytmu serca i innych ważnych parametrów życiowych. Ze względu na potencjalne ryzyko zachłyśnięcia, nie zaleca się wywoływania wymiotów.7

Eliminacja toksyny

Płukanie żołądka może być wskazane, jeżeli zostanie przeprowadzone wkrótce po przyjęciu produktu lub u pacjentów z objawami klinicznymi. Zastosowanie węgla aktywowanego stanowi skuteczną metodę zmniejszenia wchłaniania substancji czynnej z przewodu pokarmowego.8

Metody o ograniczonej skuteczności

Należy zaznaczyć, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie będą skuteczne w eliminacji wenlafaksyny z organizmu. Dodatkowo istotnym ograniczeniem terapii jest brak swoistego antidotum dla wenlafaksyny, co wymusza zastosowanie wyłącznie leczenia objawowego i podtrzymującego.9

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl