Tadomon
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 25 mg
Lek zawiera tapentadolu winian w różnych dawkach, od 25 mg do 250 mg, w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Stosowany jest w leczeniu silnego przewlekłego bólu u dorosłych pacjentów, którzy wymagają leczenia opioidami. Tabletki umożliwiają stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co pozwala na długotrwałe działanie terapeutyczne. Preparat jest przeznaczony dla osób, u których inne metody leczenia bólu są niewystarczające.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Tadomon, zawierający tapentadol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w celu kontroli bólu z dawkowaniem indywidualizowanym w zależności od nasilenia dolegliwości, wcześniejszej terapii opioidowej oraz stanu klinicznego pacjenta. Standardowa dawka początkowa u pacjentów nieleczonych wcześniej opioidami wynosi 50 mg dwa razy na dobę, podawane co około 12 godzin, co zapewnia stabilne stężenie leku i ciągłe działanie przeciwbólowe. U pacjentów z wcześniejszą terapią opioidową dawka początkowa powinna być dostosowana indywidualnie, uwzględniając rodzaj i dawkę poprzednio stosowanego opioidu. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 500 mg tapentadolu. Zwiększanie dawki o 50 mg dwa razy na dobę co 3 dni pozwala na optymalizację efektu przeciwbólowego przy jednoczesnej kontroli tolerancji leczenia. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu odstawiennego; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności narządów: w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń nerek nie wymaga się zmiany schematu, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stosowanie leku nie jest zalecane. W przypadku łagodnych zaburzeń wątroby dawkowanie pozostaje standardowe, natomiast umiarkowane zaburzenia wątroby wymagają rozpoczęcia terapii od 50 mg raz na 24 godziny i ostrożnego monitorowania, z unikaniem dawek dobowych przekraczających 50 mg na początku leczenia. Ciężkie zaburzenia wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania leku. U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) nie jest konieczna rutynowa zmiana dawkowania, jednak ze względu na częstsze zaburzenia czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność i monitorowanie. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Tabletki należy przyjmować w całości, nie dzielić ani nie żuć, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania i uniknąć ryzyka przedawkowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Tadomon 25 mg
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, efekt przeciwbólowy, kontrola bólu, matryca tabletki, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw odstawienny, opioidowy lek przeciwbólowy, pacjent w podeszłym wieku, przedawkowanie, przewód pokarmowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, tolerancja na opioidy, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny -
Działania niepożądane
Lek Tadomon zawiera tapentadolu winian w dawkach od 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i pokarmowego, w tym nudności, zawrotów głowy, zaparć, bólów głowy oraz senności. Działania te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z przyjętymi standardami: bardzo często (≥10%), często (≥1% i <10%), niezbyt często (≥0,1% i <1%), rzadko (≥0,01% i <0,1%) oraz bardzo rzadko (<0,01%). Wśród poważniejszych działań niepożądanych wymienia się depresję oddechową, drgawki, zaburzenia świadomości oraz zaburzenia psychiczne, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
W terapii tapentadolem istotne jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza osób starszych, z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobami współistniejącymi układu oddechowego, sercowo-naczyniowego lub neurologicznego oraz tych z historią uzależnienia od opioidów. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki, edukację pacjenta oraz wczesne reagowanie na objawy niepożądane, w tym stosowanie leczenia objawowego (np. leki przeciwwymiotne przy nudnościach). Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do zespołu odstawiennego, dlatego konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności niezwłocznego kontaktu z lekarzem w przypadku ciężkich lub utrzymujących się działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Tadomon 25 mg
ból głowy, depresja oddechowa, desaturacja, dezorientacja, drgawki, halucynacje, hipotensja, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niestrawność, nudności, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, skurcze mięśni, stan splątania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tapentadol, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pamięci, zaburzenia świadomości, zaburzenia wypróżniania, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny -
Profil bezpieczeństwa leku
Tadomon jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania tapentadolu do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach potwierdziły jego obecność w mleku, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla dziecka. W przypadku prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się zachowanie ostrożności, szczególnie na początku terapii, przy zmianie dawkowania oraz w połączeniu z alkoholem lub lekami uspokajającymi, ze względu na możliwe istotne upośledzenie zdolności psychomotorycznych. Jednoczesne stosowanie Tadomonu z alkoholem zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, dlatego jest przeciwwskazane w stanie ostrego zatrucia alkoholem.
U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne rutynowe dostosowanie dawki, jednak ze względu na częstsze zaburzenia czynności nerek i wątroby w tej grupie wiekowej, należy zachować szczególną ostrożność. W przypadku zaburzeń czynności nerek, dawkowanie Tadomonu nie wymaga modyfikacji przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach, natomiast stosowanie leku jest niewskazane w ciężkich zaburzeniach nerek. Podobnie w zaburzeniach czynności wątroby, brak jest konieczności zmiany dawki przy łagodnych zaburzeniach, ale zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przy umiarkowanych zaburzeniach oraz unikanie leku w ciężkich dysfunkcjach wątroby.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Tadomon 25 mg
-
Przeciwwskazania
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon, dostępny jest w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg. Jako agonista receptorów opioidowych μ, tapentadol posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, w tym nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, istotną depresję oddechową, ostrą lub ciężką astmę oskrzelową, hiperkapnię, paralityczną niedrożność jelit oraz stany ostrego zatrucia alkoholem, lekami nasennymi, opioidami lub substancjami psychotropowymi. Ze względu na ryzyko depresji ośrodka oddechowego i zahamowania perystaltyki, stosowanie tapentadolu wymaga ścisłego nadzoru medycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy zwiększaniu dawki.
Względne przeciwwskazania obejmują łagodne choroby układu oddechowego (np. łagodna postać POChP), zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz stosowanie leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy (benzodiazepiny, leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki) lub metabolizm przez cytochrom P450. Należy unikać stosowania u pacjentów z ryzykiem uzależnienia, trudnościami w przestrzeganiu dawkowania, brakiem możliwości monitorowania, poważnymi zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek oraz tam, gdzie ból można kontrolować lekami o niższym potencjale działań niepożądanych. Konieczne jest indywidualne rozważenie korzyści i ryzyka oraz zapewnienie odpowiedniego nadzoru, zwłaszcza w kontekście interakcji farmakologicznych i potencjalnych działań niepożądanych, w tym ryzyka depresji oddechowej i zespołu serotoninowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Tadomon 25 mg
agonista receptora opioidowego, astma oskrzelowa, benzodiazepiny, choroba zapalna jelit, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja OUN, funkcja oddechowa, hiperkapnia, inhibitor MAO, lek opioidowy, lek przeciwdepresyjny, nieopioidowy lek przeciwbólowy, opioidowy lek przeciwbólowy, POChP, przewlekłe zaparcia, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie poznawcze, zespół serotoninowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg do 250 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują zwężenie źrenic, wymioty, zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresję oddechową, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddechu. Depresja oddechowa jest kluczowym i najgroźniejszym objawem, wymagającym natychmiastowej interwencji. Przebieg zatrucia jest progresywny i zależy od dawki przyjętej substancji, a dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu tapentadolu.
Leczenie przedawkowania tapentadolu powinno koncentrować się na zabezpieczeniu funkcji życiowych, w tym udrożnieniu dróg oddechowych oraz wdrożeniu wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji w przypadku depresji oddechowej. Kluczowym elementem terapii jest podanie naloksonu – antagonisty receptora opioidowego μ, z uwzględnieniem możliwości konieczności powtarzania dawek ze względu na dłuższy czas działania tapentadolu w porównaniu do naloksonu. Dodatkowo, w ciągu 2 godzin od przyjęcia leku można rozważyć dekontaminację przewodu pokarmowego poprzez opróżnienie żołądka, płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego, po uprzednim zabezpieczeniu dróg oddechowych. Pacjent wymaga ciągłego monitorowania parametrów oddechowych i krążeniowych nawet po ustąpieniu początkowych objawów, gdyż ryzyko nawrotu depresji oddechowej pozostaje wysokie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Tadomon 25 mg
antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, nalokson, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niedotlenienie, niewydolność krążenia, opioidowy lek przeciwbólowy, płukanie żołądka, receptor opioidowy μ, śpiączka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, źrenice szpilkowate, zwężenie źrenic -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej leku Tadomon, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnej tolerowanej dawce. Długotrwałe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały związku między ekspozycją na tapentadol a ryzykiem rozwoju nowotworów. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy oraz opóźnienie rozwoju, głównie związane z działaniem embriotoksycznym na ośrodkowy układ nerwowy, co wiązano z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
Badania dotyczące ekspozycji potomstwa wykazały zwiększoną śmiertelność osesków F1 narażonych na tapentadol poprzez mleko matki w pierwszych dniach po porodzie, nawet przy dawkach nieskutkujących toksycznością u samic. Tapentadol oraz jego metabolit O-glukuronid przenikają do mleka, co potwierdzono w badaniach na karmiących szczurach, a narażenie potomstwa jest zależne od dawki. Pomimo braku wpływu na parametry neurobehawioralne potomstwa, obserwacje te wskazują na konieczność ostrożności w stosowaniu tapentadolu u kobiet w ciąży i karmiących piersią, ze względu na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i przenikania leku do mleka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 25 mg
aberracja chromosomalna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, karcynogenność, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa -
Skład i postać leku
Tadomon to lek zawierający tapentadol w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg substancji czynnej (tapentadolu w postaci winianu). Formuła tabletek zapewnia stopniowe uwalnianie tapentadolu, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego i zmniejsza częstotliwość dawkowania. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami i kolorem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują m.in. powidon K30, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera polimery i pigmenty (np. tlenki żelaza) dostosowane do poszczególnych dawek, pełniąc funkcję ochronną i estetyczną.
Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i pakowany w blistry PVC/PVDC/PVC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających od 7 do 100 tabletek. Okres ważności produktu wynosi 3 lata od daty produkcji, bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania czy utylizacji. Charakterystyka farmaceutyczna Tadomon, w tym zastosowanie hypromelozy jako polimeru kontrolującego uwalnianie oraz różnorodność dawek, pozwala na indywidualizację terapii bólu z zachowaniem wygody stosowania i stabilności farmakokinetycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Tadomon 25 mg
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie długotrwałe, hypromeloza, krzemionka koloidalna, maltodekstryna, podanie doustne, polidekstroza, powidon, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, stężenie terapeutyczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Tadomon, tapentadol, tapentadol winian, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triglicerydy -
Specjalne ostrzeżenia
Lek Tadomon (tapentadol o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD). Szczególnie narażeni są pacjenci z wywiadem osobistym lub rodzinnym dotyczącym uzależnień, zaburzeniami psychicznymi (np. ciężka depresja, zaburzenia lękowe), aktualni palacze tytoniu oraz osoby z zaburzeniami alkoholowymi. Konieczne jest monitorowanie zachowań wskazujących na poszukiwanie leku, a także jednoczesnego stosowania innych opioidów i leków psychoaktywnych, zwłaszcza benzodiazepin, ze względu na ryzyko sedacji, depresji oddechowej i zgonu. W przypadku terapii skojarzonej zaleca się zmniejszenie dawek, ograniczenie czasu leczenia oraz ścisłą obserwację pacjenta. Informowanie pacjentów i opiekunów o objawach niepożądanych jest kluczowe dla wczesnego rozpoznania zagrożeń życia.
Tadomon, jako agonista receptorów opioidowych μ, może wywoływać zależną od dawki depresję oddechową, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego lub zwiększoną wrażliwością na opioidy. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się odpowiednio 2- i 4,5-krotny wzrost ekspozycji na tapentadol, co wymaga zachowania ostrożności lub szczególnej ostrożności; lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz nerek. Tadomon nie powinien być stosowany u pacjentów z objawami zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzeniami świadomości czy śpiączką, a także u osób z napadami drgawek lub podwyższonym ryzykiem ich wystąpienia. W przypadku depresji oddechowej należy wdrożyć standardowe postępowanie dla agonistów receptorów μ. Lek może maskować objawy po urazach głowy, co wymaga szczególnej ostrożności w ocenie klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Tadomon
agonista receptora opioidowego, benzodiazepina, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, depresja oddechowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, guz mózgu, napad drgawkowy, próg drgawkowy, przedawkowanie leku, receptor opioidowy μ, retencja dwutlenku węgla, sedacja, śpiączka, środek uspokajający, tapentadol, terapia łączona, tolerancja na leki, uraz głowy, uzależnienie fizyczne i psychiczne, wrażliwość na opioidy, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie napadowe, zaburzenie świadomości -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon, wykazuje działanie agonistyczne na receptory μ-opioidowe, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w wieku rozrodczym. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tapentadolu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak działania teratogennego, lecz ujawniły opóźnienie rozwoju embrionalnego i działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny. W okresie okołoporodowym stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodków. Brak jest wiarygodnych danych dotyczących przenikania tapentadolu do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach potwierdziły obecność substancji w mleku, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Tadomon u kobiet karmiących piersią, chyba że przerwanie karmienia jest możliwe i uzasadnione.
Brak danych klinicznych dotyczących wpływu tapentadolu na płodność u ludzi utrudnia pełną ocenę ryzyka, choć badania przedkliniczne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na parametry rozrodu. Przed przepisaniem Tadomon kobietom w wieku rozrodczym konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego statusu ciąży, planów prokreacyjnych oraz stosowanej antykoncepcji, a także poinformowanie pacjentek o ograniczonych danych bezpieczeństwa i potencjalnych ryzykach. Decyzja o terapii powinna być indywidualna, oparta na analizie stosunku korzyści do ryzyka oraz dostępności alternatywnych metod leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tadomon 25 mg
depresja oddechowa, działanie agonistyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na opioid, NOAEL, okres okołoporodowy, opóźnienie rozwoju embrionalnego, ośrodkowy układ nerwowy, parametry rozrodu, receptor μ-opioidowy, rozwój pourodzeniowy, Tadomon, tapentadol, wczesny rozwój embrionalny -
Wskazania do stosowania
Lek Tadomon, zawierający tapentadolu winian, jest opioidowym analgetykiem wskazanym do leczenia silnego, przewlekłego bólu u dorosłych pacjentów, u których inne leki przeciwbólowe, zwłaszcza nieopioidowe, okazały się nieskuteczne. Preparat dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb. Stosowanie leku jest ograniczone do pacjentów powyżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci i młodzieży. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest dokładna ocena charakteru bólu – musi to być ból przewlekły o znacznym nasileniu, wymagający opioidowego leczenia.
Tabletki Tadomon charakteryzują się różnorodnym wyglądem i wymiarami zależnie od dawki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną (np. tabletka 25 mg jest bladobeżowa i okrągła o średnicy około 8 mm, natomiast 250 mg ma postać czerwonobrązowej, podłużnej tabletki o wymiarach około 21 mm x 7,5 mm). Forma o przedłużonym uwalnianiu tapentadolu zapewnia stabilne stężenie leku w osoczu, co jest kluczowe dla skutecznej i ciągłej kontroli bólu przewlekłego, minimalizując konieczność częstego dawkowania. Decyzja o zastosowaniu Tadomon powinna być oparta na kompleksowej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz intensywności dolegliwości bólowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Tadomon 25 mg
ból o znacznym nasileniu, ból przewlekły, leczenie bólu przewlekłego, nieopioidowy lek przeciwbólowy, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, pacjent dorosły, silny ból przewlekły, stężenie leku w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, Tadomon, tapentadol, tapentadolu winian, terapia bólu przewlekłego